ວິທີແຍກແຍະພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສອອກຈາກຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ

ການແຍກແຍະໂດຍອີງໃສ່ທັດສະນະຄະຕິຂອງພວກເຂົາຕໍ່ຄວາມຈິງ

ມື້ນີ້ ພວກເຮົາຈະສືບຕໍ່ໂອ້ລົມກ່ຽວກັບຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກ. ກ່ອນທີ່ຈະເລີ່ມຕົ້ນການໂອ້ລົມຢ່າງເປັນທາງການ, ໃຫ້ພວກເຮົາທົບທວນໜຶ່ງໃນຫົວຂໍ້ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ທີ່ໄດ້ໂອ້ລົມກັນໄປກ່ອນໜ້ານີ້: ວິທີແຍກແຍະຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສອອກຈາກຄົນທີ່ມີແກ່ນແທ້ຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຄົນສອງປະເພດເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຫຍັງ. ກ່ອນອື່ນ, ພວກເຮົາຈະໂອ້ລົມກັນກ່ຽວກັບວິທີແຍກແຍະພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ; ນີ້ບໍ່ແມ່ນເລື່ອງຍາກຫຼາຍ. ກ່ອນອື່ນໝົດ, ເຈົ້າຄວນເຫັນໃຫ້ຊັດເຈນວ່າ ແມ່ນຫຍັງຄືການສະແດງອອກທີ່ເປັນລັກສະນະຊັດເຈນ ທີ່ຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສສະແດງອອກ ເພື່ອວ່າເຈົ້າຈະສາມາດລະບຸຕົວຕົນຂອງຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສທີ່ແທ້ຈິງໄດ້ໃນເວລາສັ້ນໆ ໂດຍກຳນົດວ່າພວກເຂົາບໍ່ແມ່ນຄົນທີ່ມີພຽງອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ຫຼື ຄົນທີ່ກຳລັງເດີນໃນເສັ້ນທາງຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຢ່າງແນ່ນອນ. ດ້ວຍວິທີນີ້, ເຈົ້າກໍຈະມີການແຍກແຍະກ່ຽວກັບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ຈະບໍ່ຖືກເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ, ຕິດຢູ່ໃນກັບດັກ ແລະ ຖືກຄວບຄຸມໂດຍພວກເຂົາອີກຕໍ່ໄປ. ຕອນນີ້ ສິ່ງທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດກໍຄື ຄວາມສາມາດໃນການແຍກແຍະຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ເຫັນໄດ້ຊັດເຈນ ລະຫວ່າງຄົນທີ່ມີແກ່ນແທ້ທຳມະຊາດຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ເພື່ອແຍກແຍະຄົນສອງປະເພດເຫຼົ່ານີ້, ກ່ອນອື່ນ ເຈົ້າຕ້ອງເຂົ້າໃຈລັກສະນະຫຼັກຂອງພວກເຂົາ. ບາງຄົນເຂົ້າໃຈພຽງແຕ່ການເປີດເຜີຍຄວາມເສື່ອມຊາມຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໃນຊີວິດປະຈຳວັນ ເຊັ່ນ: ແນວໂນ້ມຂອງພວກເຂົາໃນການຢືນຢັນສະຖານະຂອງພວກເຂົາ ແລະ ການສັ່ງສອນຄົນອື່ນ, ແຕ່ບໍ່ສາມາດແຍກແຍະແກ່ນແທ້ທຳມະຊາດຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໄດ້. ແບບນີ້ໄດ້ບໍ? (ບໍ່ໄດ້.) ຍັງມີຄົນທີ່ເວົ້າວ່າການສະແດງອອກທີ່ເດັ່ນທີ່ສຸດຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສແມ່ນຄວາມອວດດີ ແລະ ຄວາມທະນົງໂຕຂອງພວກເຂົາ ແລະ ພວກເຂົາກໍກຳນົດລັກສະນະຂອງຄົນທີ່ອວດດີ ແລະ ທະນົງໂຕທຸກຄົນວ່າເປັນພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ແບບນີ້ຖືກຕ້ອງບໍ? (ບໍ່ຖືກຕ້ອງ.) ເປັນຫຍັງຈຶ່ງບໍ່ຖືກຕ້ອງ? ເພາະວ່າຄວາມອວດດີ ແລະ ຄວາມທະນົງໂຕບໍ່ແມ່ນການສະແດງອອກທີ່ເດັ່ນທີ່ສຸດຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ; ພວກມັນເປັນອຸປະນິໄສທີ່ເສື່ອມຊາມທີ່ມີຮ່ວມກັນ ໃນມະນຸດທີ່ເສື່ອມຊາມທຸກຄົນ. ທຸກຄົນມີອຸປະນິໄສທີ່ອວດດີ ແລະ ທະນົງໂຕ, ສະນັ້ນ ການກຳນົດລັກສະນະຂອງຄົນທີ່ອວດດີ ແລະ ທະນົງໂຕທຸກຄົນວ່າເປັນພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຈຶ່ງເປັນຄວາມຜິດພາດຢ່າງຮ້າຍແຮງ. ແລ້ວແມ່ນຫຍັງຄືການສະແດງອອກທີ່ເປັນແກ່ນແທ້ຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ເຊິ່ງສາມາດເຮັດໃຫ້ເຫັນຄວາມແຕກຕ່າງທາງແກ່ນແທ້ລະຫວ່າງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນໃນທັນທີ ແລະ ເຮັດໃຫ້ຄົນໃດຄົນໜຶ່ງສາມາດແຍກແຍະໄດ້ວ່າ ແກ່ນແທ້ຂອງຄົນສອງປະເພດເຫຼົ່ານີ້ແຕກຕ່າງກັນ ແລະ ຄວນປະຕິບັດຕໍ່ຄົນດັ່ງກ່າວແຕກຕ່າງກັນ? ໃນບາງດ້ານ ເຊັ່ນ: ການກະທຳ, ພຶດຕິກຳ ແລະ ອຸປະນິໄສ, ຄົນສອງປະເພດເຫຼົ່ານີ້ມີຄວາມຄ້າຍຄືກັນ ແລະ ຄວາມເໝືອນກັນບໍ? (ແມ່ນແລ້ວ.) ຖ້າເຈົ້າບໍ່ສັງເກດຢ່າງລະມັດລະວັງ, ບໍ່ແຍກແຍະຢ່າງຈິງຈັງ ຫຼື ບໍ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈ ແລະ ການແຍກແຍະທີ່ຖືກຕ້ອງກ່ຽວກັບອຸປະນິໄສ ແລະ ແກ່ນແທ້ຂອງຄົນສອງປະເພດເຫຼົ່ານີ້ໃນຫົວໃຈຂອງເຈົ້າ, ມັນກໍງ່າຍຫຼາຍທີ່ຈະປະຕິບັດຕໍ່ພວກເຂົາຄືກັບວ່າພວກເຂົາເປັນຄົນປະເພດດຽວກັນ. ເຈົ້າອາດເຖິງກັບເຂົ້າໃຈຜິດວ່າຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເປັນຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ໃນທາງກັບກັນ ຜົນກໍຄືຕັດສິນຜິດພາດແບບນີ້ໄດ້ງ່າຍ. ສະນັ້ນ, ແມ່ນຫຍັງຄືລັກສະນະຫຼັກ ແລະ ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຄົນສອງປະເພດເຫຼົ່ານີ້ ທີ່ສາມາດເຮັດໃຫ້ຄົນເຮົາແຍກແຍະດ້ວຍຫຼັກຖານທີ່ໜັກແໜ້ນໄດ້ວ່າ ໃຜເປັນຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ໃຜເປັນຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ? ພວກເຈົ້າຄົງຈະຄຸ້ນເຄີຍກັບຫົວຂໍ້ນີ້ດີ, ສະນັ້ນ ໃຫ້ພວກເຮົາຟັງຄວາມຄິດເຫັນຂອງພວກເຈົ້າເບິ່ງ. (ດ້ານໜຶ່ງທີ່ໃຊ້ເພື່ອແຍກແຍະລະຫວ່າງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສແມ່ນຜ່ານທັດສະນະຄະຕິຂອງພວກເຂົາຕໍ່ຄວາມຈິງ; ອີກດ້ານໜຶ່ງແມ່ນຜ່ານຄວາມເປັນມະນຸດຂອງພວກເຂົາ. ໃນທັດສະນະຄະຕິຂອງພວກເຂົາຕໍ່ຄວາມຈິງ, ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສກຽດຊັງຄວາມຈິງ ແລະ ບໍ່ຍອມຮັບເອົາມັນເລີຍ. ບໍ່ວ່າພວກເຂົາຈະກະທຳຄວາມຊົ່ວທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດການຂັດຂວາງ ແລະ ການລົບກວນຫຼາຍສໍ່າໃດ ແລະ ບໍ່ວ່າເຈົ້າຈະໂອ້ລົມກັບພວກເຂົາ ຫຼື ລິຮານພວກເຂົາແນວໃດ, ພວກເຂົາກໍບໍ່ຍອມຮັບ ແລະ ແຂງກະດ້າງບໍ່ຍອມກັບໃຈ. ຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສກໍອາດຈະເຮັດຜິດໄດ້ເຊັ່ນກັນ ເມື່ອພວກເຂົາບໍ່ເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງ ຫຼື ບໍ່ກຳແໜ້ນຫຼັກການ, ແຕ່ເມື່ອພວກເຂົາຖືກລິຮານ, ພວກເຂົາສາມາດຍອມຮັບເອົາຄວາມຈິງ, ໄຕ່ຕອງ ແລະ ຮູ້ຈັກຕົນເອງ ແລະ ສາມາດຮູ້ສຶກສຳນຶກຜິດ ແລະ ກັບໃຈໄດ້. ຈາກມຸມມອງຂອງທັດສະນະຄະຕິຂອງພວກເຂົາຕໍ່ຄວາມຈິງ, ແກ່ນແທ້ຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສກໍຄືພວກເຂົາກຽດຊັງຄວາມຈິງ, ໃນຂະນະທີ່ຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສສາມາດຍອມຮັບເອົາຄວາມຈິງໄດ້. ຈາກມຸມມອງຄວາມເປັນມະນຸດຂອງພວກເຂົາ, ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເປັນຄົນຊົ່ວຮ້າຍທີ່ບໍ່ມີສະຕິຮູ້ສຶກຜິດຊອບ ຫຼື ຄວາມສຳນຶກລະອາຍໃຈ, ໃນຂະນະທີ່ຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສມີສະຕິຮູ້ສຶກຜິດຊອບ ແລະ ຄວາມສຳນຶກລະອາຍໃຈ.) ເຈົ້າໄດ້ກ່າວເຖິງສອງລັກສະນະ; ເນື້ອຫານີ້ເຄີຍໂອ້ລົມກັນມາກ່ອນບໍ? ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຖືວ່າເປັນລັກສະນະທີ່ເຫັນໄດ້ຊັດເຈນບໍ? (ແມ່ນແລ້ວ.) ທັດສະນະຄະຕິຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຕໍ່ຄວາມຈິງແມ່ນແຕກຕ່າງກັນຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ນີ້ເປັນຈຸດທີ່ສຳຄັນຫຼາຍ ແລະ ເປັນການສະແດງອອກທີ່ມີລັກສະນະເດັ່ນຊັດ. ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເບື່ອໜ່າຍຄວາມຈິງ ແລະ ບໍ່ຍອມຮັບເອົາມັນເລີຍ. ພວກເຂົາຍອມຕາຍດີກວ່າທີ່ຈະຍອມຮັບວ່າພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າຄືຄວາມຈິງ. ບໍ່ວ່າເຈົ້າຈະໂອ້ລົມກ່ຽວກັບຄວາມຈິງແນວໃດກໍຕາມ, ພວກເຂົາຈະຕໍ່ຕ້ານພາຍໃນ ແລະ ເບື່ອໜ່າຍຕໍ່ມັນ. ພວກເຂົາອາດຈະສາບແຊ່ງເຈົ້າ, ເຍາະເຍີ້ຍເຈົ້າ ແລະ ດູຖູກເຈົ້າໃນໃຈ, ໂດຍປະຕິບັດຕໍ່ເຈົ້າດ້ວຍຄວາມດູໝິ່ນ. ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເປັນປໍລະປັກຕໍ່ຄວາມຈິງ; ນີ້ຄືລັກສະນະທີ່ເຫັນໄດ້ຊັດເຈນ. ແລ້ວລັກສະນະຂອງຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສແມ່ນຫຍັງ? ເພື່ອໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ແລະ ເປັນກາງ, ຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແຕ່ມີສະຕິຮູ້ສຶກຜິດຊອບ ແລະ ເຫດຜົນພໍສົມຄວນ ສາມາດປ່ຽນຄວາມຄິດຫຼົງຜິດຂອງພວກເຂົາ ແລະ ຮັບເອົາຄວາມຈິງໄດ້ຜ່ານການທີ່ຄົນອື່ນໂອ້ລົມຄວາມຈິງກັບພວກເຂົາ. ຖ້າພວກເຂົາຖືກລິຮານ, ພວກເຂົາກໍສາມາດອ່ອນນ້ອມໄດ້ເຊັ່ນກັນ. ນັ້ນກໍຄື ຕາບໃດທີ່ຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າຢ່າງຈິງໃຈ, ສ່ວນໃຫຍ່ຂອງພວກເຂົາກໍສາມາດຍອມຮັບເອົາຄວາມຈິງໄດ້ໃນລະດັບທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ສະຫຼຸບແລ້ວກໍຄື ຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສສາມາດຮັບເອົາຄວາມຈິງ ແລະ ອ່ອນນ້ອມໄດ້ຜ່ານວິທີຕ່າງໆ ເຊັ່ນ: ການອ່ານພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າດ້ວຍຕົນເອງ, ການຍອມຮັບເອົາການລົງວິໄນ ແລະ ຄວາມຮູ້ແຈ້ງຂອງພຣະເຈົ້າ ຫຼື ການລິຮານ, ການຊ່ວຍເຫຼືອ ແລະ ການສະໜັບສະໜູນຂອງອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງ. ນີ້ຄືລັກສະນະທີ່ເຫັນໄດ້ຊັດເຈນ. ແນວໃດກໍຕາມ, ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສແມ່ນແຕກຕ່າງ. ບໍ່ວ່າໃຜຈະໂອ້ລົມຄວາມຈິງ, ພວກເຂົາກໍບໍ່ຟັງ ຫຼື ອ່ອນນ້ອມ. ພວກເຂົາມີພຽງທັດສະນະຄະຕິດຽວ: ພວກເຂົາຍອມຕາຍດີກວ່າທີ່ຈະຍອມຮັບເອົາຄວາມຈິງ. ບໍ່ວ່າເຈົ້າຈະລິຮານພວກເຂົາແນວໃດ, ມັນກໍໄຮ້ປະໂຫຍດ. ເຖິງແມ່ນວ່າເຈົ້າຈະໂອ້ລົມຄວາມຈິງຢ່າງຊັດເຈນທີ່ສຸດເທົ່າທີ່ຈະເປັນໄປໄດ້, ພວກເຂົາກໍບໍ່ຍອມຮັບເອົາ; ພວກເຂົາເຖິງກັບຕໍ່ຕ້ານພາຍໃນ ແລະ ຮູ້ສຶກເບື່ອໜ່າຍມັນ. ຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສທີ່ກຽດຊັງຄວາມຈິງແບບນີ້ຈະສາມາດອ່ອນນ້ອມຕໍ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ບໍ? ບໍ່ໄດ້ຢ່າງແນ່ນອນ. ສະນັ້ນ, ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຄືສັດຕູຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ພວກເຂົາກໍເປັນຄົນທີ່ບໍ່ສາມາດໄຖ່ໄດ້.

ການແຍກແຍະພວກເຂົາ ໂດຍອີງໃສ່ຄວາມເປັນມະນຸດຂອງພວກເຂົາ

ເມື່ອກີ້ນີ້, ພວກເຈົ້າກໍໄດ້ກ່າວເຖິງອີກລັກສະນະໜຶ່ງໃນການແຍກແຍະພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສອອກຈາກຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ເຊິ່ງກໍຄືຈາກມຸມມອງຂອງຄວາມເປັນມະນຸດ. ມີໃຜຢາກຈະໂອ້ລົມເພີ່ມເຕີມກ່ຽວກັບລັກສະນະນີ້ບໍ? (ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສມີຄວາມເປັນມະນຸດທີ່ປະສົງຮ້າຍໂດຍສະເພາະ; ພວກເຂົາສາມາດກົດຂີ່ ແລະ ທໍລະມານຜູ້ຄົນ ແລະ ບໍ່ວ່າພວກເຂົາຈະກະທຳຄວາມຊົ່ວຫຼາຍສໍ່າໃດ, ພວກເຂົາກໍບໍ່ຮູ້ຈັກກັບໃຈ.) ຖືກຕ້ອງແລ້ວ, ລັກສະນະຫຼັກຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສກໍຄືຄວາມເປັນມະນຸດທີ່ປະສົງຮ້າຍຂອງພວກເຂົາ, ຄວາມບໍ່ມີຢາງອາຍຂອງພວກເຂົາ ແລະ ການຂາດຈິດສຳນຶກ ແລະ ເຫດຜົນຂອງພວກເຂົາ. ບໍ່ວ່າພວກເຂົາຈະກະທຳຄວາມຊົ່ວຫຼາຍສໍ່າໃດກໍຕາມໃນຄຣິສຕະຈັກ ຫຼື ສ້າງຄວາມເສຍຫາຍຫຼາຍສໍ່າໃດຕໍ່ວຽກງານຂອງຄຣິສຕະຈັກ, ພວກເຂົາກໍບໍ່ຄິດວ່າມັນເປັນເລື່ອງໜ້າອັບອາຍ ແລະ ທັງບໍ່ເຫັນວ່າຕົນເອງເປັນຄົນບາບ. ບໍ່ວ່າເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າຈະເປີດໂປງພວກເຂົາ ຫຼື ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຈະລິຮານພວກເຂົາ, ພວກເຂົາກໍຍັງຄົງບໍ່ສະທົກສະທ້ານ ແລະ ບໍ່ຮູ້ສຶກຖືກຕຳໜິ ຫຼື ເສຍໃຈ. ນີ້ຄືການສະແດງອອກຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໃນເລື່ອງຄວາມເປັນມະນຸດ. ລັກສະນະຫຼັກຂອງພວກເຂົາກໍຄືການຂາດຈິດສຳນຶກ ແລະ ເຫດຜົນ, ການຂາດຄວາມລະອາຍ ແລະ ອຸປະນິໄສທີ່ໂຫດຮ້າຍທີ່ສຸດ. ໃຜກໍຕາມທີ່ແຕະຕ້ອງຜົນປະໂຫຍດຂອງພວກເຂົາກໍຈະຖືກພວກເຂົາຕັດສິນ ແລະ ທໍລະມານໂດຍພວກເຂົາ ແລະ ພວກເຂົາກໍມີຄວາມປາຖະໜາທີ່ຈະແກ້ແຄ້ນຢ່າງຮຸນແຮງເປັນພິເສດ ໂດຍບໍ່ປ່ອຍໃຫ້ຜູ້ໃດໄປ, ແມ່ນແຕ່ຍາດພີ່ນ້ອງຂອງພວກເຂົາເອງ. ນີ້ຄືຄວາມໂຫດຮ້າຍຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ບໍ່ວ່າພວກເຂົາຈະເປີດເຜີຍຄວາມເສື່ອມຊາມຫຼາຍສໍ່າໃດ, ຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ກໍບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງເປັນຄົນຊົ່ວຮ້າຍສະເໝີໄປ. ບໍ່ວ່າພວກເຂົາຈະມີຂໍ້ບົກຜ່ອງ ຫຼື ຄວາມຂາດເຂີນຫຍັງໃນຄວາມເປັນມະນຸດຂອງພວກເຂົາ, ພວກເຂົາສາມາດເຮັດຜິດພາດຫຍັງໄດ້ ຫຼື ພວກເຂົາສາມາດລົ້ມເຫຼວ ແລະ ສະດຸດໃນດ້ານໃດ, ພວກເຂົາກໍສາມາດໄຕ່ຕອງຕົນເອງ ແລະ ຮຽນຮູ້ບົດຮຽນໄດ້ໃນພາຍຫຼັງ. ເມື່ອພວກເຂົາປະເຊີນໜ້າກັບການຖືກລິຮານ, ພວກເຂົາກໍສາມາດຍອມຮັບຄວາມຜິດພາດຂອງພວກເຂົາ ແລະ ຮູ້ສຶກສຳນຶກຜິດ; ແລ້ວເມື່ອອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຕຳໜິ ຫຼື ເປີດໂປງພວກເຂົາ ນັ້ນກໍຄື ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາອາດຈະພະຍາຍາມປົກປ້ອງຕົນເອງເລັກນ້ອຍ ແລະ ບໍ່ເຕັມໃຈທີ່ຈະຮັບຮູ້ໃນເວລານັ້ນ, ທີ່ຈິງແລ້ວ ພວກເຂົາກໍໄດ້ຍອມຮັບຄວາມຜິດພາດຂອງພວກເຂົາໃນຫົວໃຈ ແລະ ໄດ້ອ່ອນນ້ອມແລ້ວ. ສິ່ງນີ້ພິສູດວ່າພວກເຂົາຍັງສາມາດຍອມຮັບເອົາຄວາມຈິງ ແລະ ສາມາດຖືກປ່ຽນແປງໄດ້. ເມື່ອພວກເຂົາເຮັດຜິດພາດ ຫຼື ປະສົບບັນຫາໃດໆ, ຈິດສຳນຶກ ແລະ ເຫດຜົນຂອງພວກເຂົາກໍຍັງສາມາດເຮັດວຽກໄດ້; ພວກເຂົາຮັບຮູ້, ບໍ່ແມ່ນຄົນມຶນຊາ ແລະ ບໍ່ມີຄວາມຮູ້ສຶກ ຫຼື ຫົວແຂງ ແລະ ປະຕິເສດທີ່ຈະຍອມຮັບຄວາມຈິງ. ນອກຈາກນີ້, ເຖິງແມ່ນວ່າຄົນປະເພດນີ້ຈະມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ພວກເຂົາກໍຂ້ອນຂ້າງເຂົ້າອົກເຂົ້າໃຈ ແລະ ມີເມດຕາຫຼາຍຂຶ້ນພໍສົມຄວນ. ເມື່ອພວກເຂົາປະສົບກັບເລື່ອງຕ່າງໆ, ລັກສະນະທີ່ພວກເຂົາສະແດງອອກໃນເລື່ອງຄວາມເປັນມະນຸດ ແມ່ນສາມາດອະທິບາຍໄດ້ ໃນລັກສະນະທີ່ເໝາະສົມ ແລະ ເຂົ້າໃຈງ່າຍທີ່ສຸດ ວ່າສົມເຫດສົມຜົນພໍສົມຄວນ. ຖ້າຖືກລິຮານຢ່າງຮຸນແຮງ, ຢ່າງຫຼາຍທີ່ສຸດ ພວກເຂົາອາດຈະຮູ້ສຶກລັງກຽດໃນຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາເລັກນ້ອຍ, ແຕ່ເມື່ອເບິ່ງຈາກການສະແດງອອກຈາກຄວາມເປັນມະນຸດຂອງພວກເຂົາ, ມັນສາມາດເຫັນໄດ້ວ່າພວກເຂົາຍັງຮູ້ຈັກຄວາມລະອາຍ, ຈິດສຳນຶກຂອງພວກເຂົາສາມາດກ່າວໂທດພວກເຂົາໄດ້ ແລະ ເຫດຜົນຂອງພວກເຂົາກໍສາມາດມີຜົນໃນການຢັບຢັ້ງໄດ້ໃນລະດັບໜຶ່ງ. ຖ້າພວກເຂົາສ້າງຄວາມສູນເສຍຕໍ່ຜົນປະໂຫຍດຂອງເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ ຫຼື ສ້າງຄວາມເສຍຫາຍຕໍ່ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຄົນໃດຄົນໜຶ່ງ, ພວກເຂົາກໍຈະຮູ້ສຶກບໍ່ສະບາຍໃຈຢູ່ສະເໝີ ແລະ ຮູ້ສຶກວ່າພວກເຂົາເປັນໜີ້ພຣະເຈົ້າ. ການສະແດງອອກເຫຼົ່ານີ້ຖືກເປີດເຜີຍໃນລະດັບທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ໂດຍຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາຈະບໍ່ໄດ້ແກ້ໄຂທັນທີ ຫຼື ເລືອກ ແລະ ປະຕິບັດຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຫຼັງຈາກທີ່ເຫດການເກີດຂຶ້ນ, ຄົນເຫຼົ່ານີ້ກໍຍັງມີຄວາມສຳນຶກຮັບຮູ້ໃນຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາ. ຈິດສຳນຶກຂອງພວກເຂົາກ່າວໂທດພວກເຂົາ; ພວກເຂົາຮູ້ວ່າພວກເຂົາໄດ້ເຮັດຜິດ ແລະ ບໍ່ຄວນກະທຳແບບນັ້ນອີກ ແລະ ພວກເຂົາກໍຮູ້ສຶກວ່າພວກເຂົາບໍ່ແມ່ນຄົນດີ ນັ້ນກໍຄື ພວກເຂົາທຸກຄົນສາມາດມີຄວາມຮູ້ສຶກເຫຼົ່ານີ້ແອບແຝງຢູ່. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ, ສະພາວະຂອງພວກເຂົາກໍຈະປ່ຽນແປງໄປ ແລະ ພວກເຂົາກໍຈະມີການກັບໃຈຢ່າງແທ້ຈິງ. ພວກເຂົາຈະຮູ້ສຶກເສຍໃຈຢ່າງເລິກເຊິ່ງ, ເສຍດາຍທີ່ໃນຕອນທຳອິດພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເລືອກ ຫຼື ປະຕິບັດຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ການສະແດງອອກເຫຼົ່ານີ້ຄືການສະແດງອອກທີ່ທຳມະດາ ແລະ ສາມັນທີ່ສຸດຂອງມະນຸດທີ່ເສື່ອມຊາມຢ່າງແທ້ຈິງ. ແນວໃດກໍຕາມ, ຄົນທີ່ເປັນພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສນັ້ນພິເສດ; ພວກເຂົາບໍ່ແມ່ນມະນຸດ ແຕ່ເປັນມານຮ້າຍ. ບໍ່ວ່າເວລາຈະຜ່ານໄປດົນສໍ່າໃດ ຫຼັງຈາກທີ່ພວກເຂົາກະທຳຄວາມຊົ່ວ ຫຼື ຄວາມບາບ, ພວກເຂົາກໍບໍ່ມີຄວາມສຳນຶກຜິດເລີຍ; ພວກເຂົາຍັງຄົງດື້ດ້ານ ແລະ ດຶງດັນຈົນເຖິງທີ່ສຸດ. ຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສສາມາດອ່ອນນ້ອມໄດ້ ເມື່ອພວກເຂົາປະສົບກັບການລິຮານທີ່ສາມັນ. ເມື່ອຜະເຊີນໜ້າກັບການລິຮານຢ່າງຮຸນແຮງ, ພວກເຂົາອາດຈະໂຕ້ຖຽງກໍລະນີຂອງພວກເຂົາ, ປະຕິເສດສິ່ງຕ່າງໆ ແລະ ປະຕິເສດທີ່ຈະຍອມຮັບໃນເວລານັ້ນ, ແຕ່ພາຍຫຼັງ ພວກເຂົາກໍສາມາດໄຕ່ຕອງ ແລະ ຮູ້ຈັກຕົນເອງ ແລະ ຮູ້ສຶກສຳນຶກຜິດ ແລະ ກັບໃຈໄດ້. ເຖິງແມ່ນວ່າຈະມີຄົນເຍາະເຍີ້ຍພວກເຂົາ ແລະ ຕັດສິນພວກເຂົາວ່າບໍ່ມີຄວາມເປັນມະນຸດ, ພວກເຂົາອາດຈະຮູ້ສຶກເຈັບປວດໃນຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາ ແຕ່ກໍຈະບໍ່ຕໍ່ສູ້ກັບ ຫຼື ປະຕິບັດຕໍ່ຄົນຜູ້ນັ້ນຄືກັບສັດຕູ. ພວກເຂົາຍັງສາມາດເຂົ້າໃຈຄົນອື່ນໄດ້ ໂດຍຄິດວ່າ “ຂ້ອຍຕ້ອງໂທດຕົນເອງທີ່ເຮັດຜິດພາດແບບນັ້ນ; ບໍ່ວ່າຄົນອື່ນຈະປະຕິບັດຕໍ່ຂ້ອຍແນວໃດກໍຕາມ ຂ້ອຍກໍສົມຄວນໄດ້ຮັບ”. ການສະແດງອອກເຫຼົ່ານີ້ເປີດເຜີຍຕົນເອງໃນລະດັບທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ໃນຄົນທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ສະຫຼຸບແລ້ວ, ການເປີດເຜີຍເຫຼົ່ານີ້ຄືການສະແດງອອກທີ່ເປັນປົກກະຕິ ແລະ ເປັນທຳມະຊາດຂອງຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສທີ່ເສື່ອມຊາມ ແລະ ນີ້ຄືບ່ອນທີ່ພວກເຂົາແຕກຕ່າງຈາກພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຢ່າງຊັດເຈນ. ຜ່ານການສະແດງອອກທີ່ແຕກຕ່າງກັນຂອງສອງສະພາວະເຫຼົ່ານີ້, ມັນກໍເລີ່ມຊັດເຈນໃນທັນທີວ່າ ບຸກຄົນໃດແທ້ທີ່ເປັນຄົນຊົ່ວຮ້າຍ ແລະ ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ບຸກຄົນໃດທີ່ເປັນພຽງຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແຕ່ບໍ່ແມ່ນຄົນຊົ່ວຮ້າຍ.

ການແຍກແຍະພວກເຂົາ ໂດຍອີງໃສ່ວ່າພວກເຂົາກັບໃຈຢ່າງແທ້ຈິງ ຫຼື ບໍ່

ເມື່ອກີ້ນີ້ໄດ້ກ່າວເຖິງຄວາມແຕກຕ່າງສອງດ້ານລະຫວ່າງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ: ດ້ານທຳອິດແມ່ນທັດສະນະຄະຕິຂອງພວກເຂົາຕໍ່ຄວາມຈິງ; ທັດສະນະຄະຕິຂອງຄົນເຮົາຕໍ່ຄວາມຈິງກໍຄືທັດສະນະຄະຕິຂອງພວກເຂົາຕໍ່ພຣະເຈົ້າ. ໃນດ້ານນີ້, ມີຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ຊັດເຈນລະຫວ່າງຄົນສອງປະເພດເຫຼົ່ານີ້. ຢ່າງທີສອງ, ໃນເລື່ອງຄວາມເປັນມະນຸດ, ຄົນສອງປະເພດເຫຼົ່ານີ້ກໍມີຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ເປັນແກ່ນແທ້ຢ່າງຊັດເຈນເຊັ່ນກັນ. ສອງລັກສະນະເຫຼົ່ານີ້ເຫັນໄດ້ຊັດເຈນຫຼາຍ; ພວກມັນຄືປະເພດທີ່ແຕກຕ່າງກັນຢ່າງສິ້ນເຊີງຂອງຜູ້ຄົນ. ນອກເໜືອຈາກສອງຄວາມແຕກຕ່າງເຫຼົ່ານີ້, ອີກດ້ານໜຶ່ງກໍຄືວ່າມີການສະແດງອອກເຖິງການກັບໃຈ ຫຼັງຈາກກະທຳຄວາມຊົ່ວ ຫຼື ບໍ່. ໃນກໍລະນີຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ບໍ່ວ່າພວກເຂົາຈະກະທຳຄວາມຊົ່ວອັນໃດກໍຕາມ, ບໍ່ວ່າພວກເຂົາຈະທໍລະມານຜູ້ຄົນ, ສ້າງຕັ້ງອານາຈັກເອກະລາດ, ຍາດຊີງກັບພຣະເຈົ້າເພື່ອສະຖານະພາບ, ລັກເຄື່ອງຖວາຍ ຫຼື ສິ່ງອື່ນໃດກໍຕາມ, ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາຈະຖືກເປີດໂປງໂດຍກົງ, ພວກເຂົາກໍບໍ່ຍອມຮັບການກະທຳເຫຼົ່ານີ້. ຖ້າພວກເຂົາບໍ່ຍອມຮັບພວກມັນ, ພວກເຂົາຈະສາມາດກັບໃຈໄດ້ບໍ? ພວກເຂົາຍອມຕາຍດີກວ່າທີ່ຈະກັບໃຈ. ພວກເຂົາບໍ່ຍອມຮັບຄວາມຂໍ້ເທັດຈິງໃນການກະທຳທີ່ຊົ່ວຮ້າຍຂອງພວກເຂົາ. ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາຈະຮັບຮູ້ວ່າການເປີດໂປງນັ້ນຖືກຕ້ອງທັງໝົດ, ພວກເຂົາກໍຍັງຕໍ່ຕ້ານ ແລະ ຄັດຄ້ານມັນ. ພວກເຂົາຈະບໍ່ໄຕ່ຕອງຢ່າງເດັດຂາດວ່າ ພວກເຂົາກຳລັງເດີນໃນເສັ້ນທາງທີ່ຜິດ ຫຼື ເວົ້າວ່າ “ຂ້ອຍຖືກກຳນົດລັກສະນະວ່າເປັນຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ສິ່ງນີ້ອັນຕະລາຍຫຼາຍ ແລະ ຂ້ອຍຈຳເປັນຕ້ອງກັບໃຈ” ຫຼື ບໍ່. ພວກເຂົາບໍ່ມີຄວາມຄິດແບບນີ້ໃນຈິດໃຈຂອງພວກເຂົາຢ່າງເດັດຂາດ. ຄວາມເປັນມະນຸດຂອງພວກເຂົາບໍ່ມີຄຸນສົມບັດເຫຼົ່ານີ້. ສະນັ້ນ, ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຈຶ່ງມີລັກສະນະທີ່ເຫັນໄດ້ຊັດເຈນ: ບໍ່ວ່າພວກເຂົາຈະເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າຈັກປີ, ພວກເຂົາກໍບໍ່ຍອມຮັບເອົາຄວາມຈິງເລີຍ ແລະ ບໍ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນການປ່ຽນແປງທີ່ແທ້ຈິງໃດໆ. ເມື່ອພວກເຂົາເລີ່ມເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າຄັ້ງທຳອິດ, ພວກເຂົາມັກທີ່ຈະເຮັດຕົວໂດດເດັ່ນທ່າມກາງຝູງຊົນ, ຍາດຊີງອຳນາດ ແລະ ຜົນປະໂຫຍດ, ທໍລະມານຜູ້ຄົນ ແລະ ສ້າງພັກພວກ ແລະ ແບ່ງແຍກຄຣິສຕະຈັກ. ຈຸດປະສົງຂອງພວກເຂົາໃນການພະຍາຍາມຍຶດອຳນາດກໍຄືການອາໄສຄຣິສຕະຈັກກິນ ແລະ ສ້າງຕັ້ງອານາຈັກເອກະລາດ. ຫຼັງຈາກທີ່ເຊື່ອໄດ້ສາມຫາຫ້າປີ, ເມື່ອເຈົ້າເຫັນພວກເຂົາອີກຄັ້ງ, ພວກເຂົາກໍຍັງຄົງມີການສະແດງອອກ ແລະ ລັກສະນະເດີມເຫຼົ່ານີ້ ໂດຍບໍ່ມີການປ່ຽນແປງໃດໆ. ແມ່ນແຕ່ຫຼັງຈາກແປດ ຫຼື ສິບປີ, ພວກເຂົາກໍຍັງຄືເກົ່າ. ບາງຄົນເວົ້າວ່າ “ບາງທີພວກເຂົາອາດຈະປ່ຽນແປງຫຼັງຈາກທີ່ເຊື່ອໄດ້ 20 ປີ!” ພວກເຂົາຈະປ່ຽນແປງໄດ້ບໍ? (ບໍ່ໄດ້.) ພວກເຂົາຈະບໍ່ປ່ຽນແປງ. ພວກເຂົາມີການສະແດງອອກເດີມເຫຼົ່ານີ້ ບໍ່ວ່າພວກເຂົາຈະພົວພັນກັບສອງສາມຄົນ ຫຼື ກັບຄົນສ່ວນໃຫຍ່, ບໍ່ວ່າຈະເປັນການປະຕິບັດໜ້າທີ່ທຳມະດາ ຫຼື ການເຮັດໜ້າທີ່ເປັນຜູ້ນຳ ຫຼື ຜູ້ເຮັດວຽກ. ພວກເຂົາບໍ່ເຄີຍກັບໃຈ ຫຼື ຫັນຫຼັງກັບ, ໂດຍດື້ດ້ານໃນເສັ້ນທາງດຽວກັນຈົນເຖິງທີ່ສຸດ. ພວກເຂົາຈະບໍ່ກັບໃຈຢ່າງເດັດຂາດ. ນີ້ຄືສິ່ງທີ່ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເປັນ. ສ່ວນຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ເຖິງແມ່ນວ່າບາງຄົນຈະບໍ່ແມ່ນຄົນຊົ່ວຮ້າຍ, ພວກເຂົາກໍມີອຸປະນິໄສທີ່ເສື່ອມຊາມເຊັ່ນກັນ. ພວກເຂົາເປີດເຜີຍຄວາມອວດດີ, ຄວາມທະນົງຕົວ, ຄວາມເຫັນແກ່ຕົວ, ຄວາມຕໍ່າຊ້າ ແລະ ການເສື່ອມຊາມປະເພດອື່ນໆ. ພວກເຂົາຍັງສະແດງອອກເຖິງຄວາມເປັນມະນຸດທີ່ບໍ່ດີ. ເມື່ອພວກເຂົາເລີ່ມເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າຄັ້ງທຳອິດ, ພວກເຂົາກໍຕ້ອງການຍາດຊີງຊື່ສຽງ ແລະ ຜົນປະໂຫຍດ, ເຮັດຕົວໂດດເດັ່ນເພື່ອໃຫ້ຄົນອື່ນນັບຖື ແລະ ມີຄວາມທະເຍີທະຍານ ແລະ ຄວາມປາຖະໜາທີ່ຈະເປັນຜູ້ນຳ ແລະ ມີອຳນາດ. ການສະແດງອອກເຫຼົ່ານີ້ມີຢູ່ໃນລະດັບທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ໃນມະນຸດທີ່ເສື່ອມຊາມ ແລະ ບໍ່ໄດ້ແຕກຕ່າງຈາກພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຫຼາຍ. ແນວໃດກໍຕາມ, ໃນຂະບວນການເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ, ພວກເຂົາກໍເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງບາງຢ່າງຜ່ານການມີປະສົບການກັບການພິພາກສາ ແລະ ການເປີດໂປງຂອງພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ພວກເຂົາກໍເປີດເຜີຍອຸປະນິໄສທີ່ເສື່ອມຊາມເຫຼົ່ານີ້ນ້ອຍລົງເລື້ອຍໆ. ເປັນຫຍັງອຸປະນິໄສທີ່ເສື່ອມຊາມເຫຼົ່ານີ້ຈຶ່ງຖືກເປີດເຜີຍໜ້ອຍລົງເລື້ອຍໆ? ມັນເປັນເພາະວ່າຫຼັງຈາກທີ່ເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງ, ພວກເຂົາກໍຮັບຮູ້ວ່າພຶດຕິກຳ ແລະ ການສະແດງອອກເຫຼົ່ານີ້ຄືການເປີດເຜີຍເຖິງອຸປະນິໄສທີ່ເສື່ອມຊາມ. ມີພຽງແຕ່ໃນຈຸດນີ້ເທົ່ານັ້ນທີ່ຈິດສຳນຶກຂອງພວກເຂົາຈຶ່ງເລີ່ມຮັບຮູ້ ແລະ ພວກເຂົາກໍເຫັນວ່າພວກເຂົາເສື່ອມຊາມຢ່າງເລິກເຊິ່ງ ແລະ ຂາດລັກສະນະຂອງມະນຸດຢ່າງແທ້ຈິງ. ຈາກນັ້ນພວກເຂົາກໍເຕັມໃຈທີ່ຈະສະແຫວງຫາຄວາມຈິງ ແລະ ຄິດກ່ຽວກັບວິທີທີ່ຈະປະຖິ້ມອຸປະນິໄສທີ່ເສື່ອມຊາມເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ວິທີທີ່ພວກເຂົາຈະສາມາດຫຼຸດພົ້ນຈາກພັນທະນາການຂອງພວກມັນ ແລະ ກາຍເປັນຄົນທີ່ສະແຫວງຫາ ແລະ ປະຕິບັດຄວາມຈິງ. ການສະແດງອອກນີ້ແມ່ນຫຍັງ? ນີ້ບໍ່ແມ່ນການຄ່ອຍໆ ກັບໃຈບໍ? (ແມ່ນແລ້ວ.) ໃນຂະບວນການມີປະສົບການກັບພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ, ພວກເຂົາຄົ້ນພົບບັນຫາຂອງພວກເຂົາເອງ, ຮັບຮູ້ອຸປະນິໄສທີ່ເສື່ອມຊາມຂອງພວກເຂົາ ແລະ ເຂົ້າໃຈສະພາວະຕ່າງໆ ຂອງພວກເຂົາ. ພວກເຂົາຍັງໄດ້ຮູ້ຈັກແກ່ນແທ້ຄວາມເປັນມະນຸດຂອງພວກເຂົາ ແລະ ຈິດສຳນຶກຂອງພວກເຂົາກໍນັບມື້ນັບມີຄວາມຮັບຮູ້ຫຼາຍຂຶ້ນ; ພວກເຂົານັບມື້ນັບຮູ້ສຶກວ່າ ພວກເຂົາເສື່ອມຊາມຢ່າງເລິກເຊິ່ງ ແລະ ບໍ່ເໝາະສົມທີ່ຈະໃຫ້ພຣະເຈົ້ານໍາໃຊ້ ແລະ ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະເຈົ້າລັງກຽດ ແລະ ພວກເຂົາກໍກຽດຊັງຕົນເອງຢູ່ພາຍໃນ. ໂດຍບໍ່ຮູ້ຕົວ, ພວກເຂົາຄ່ອຍໆ ກັບໃຈໃນສ່ວນເລິກຂອງຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາ ແລະ ດ້ວຍການກັບໃຈນີ້ ກໍເກີດມີການປ່ຽນແປງເລັກນ້ອຍບາງຢ່າງ, ການປ່ຽນແປງເລັກນ້ອຍທີ່ສາມາດເຫັນໄດ້ໃນພຶດຕິກຳຂອງພວກເຂົາ. ຕົວຢ່າງ: ໃນຕອນທຳອິດ, ເມື່ອມີຄົນເປີດໂປງບັນຫາຂອງພວກເຂົາ, ພວກເຂົາຈະຮູ້ສຶກລັງກຽດ, ໂມໂຫຂຶ້ນຍ້ອນຄວາມອັບອາຍ ແລະ ພະຍາຍາມອະທິບາຍ ແລະ ແກ້ຕົວ, ພະຍາຍາມສຸດຄວາມສາມາດເພື່ອຊອກຫາຂໍ້ອ້າງ ແລະ ເຫດຜົນຕ່າງໆ ມາປົກປ້ອງຕົນເອງ. ແນວໃດກໍຕາມ, ຜ່ານການມີປະສົບການຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ພວກເຂົາກໍຮັບຮູ້ວ່າພຶດຕິກຳນີ້ຜິດ ແລະ ເລີ່ມແກ້ໄຂສະພາວະ ແລະ ພຶດຕິກຳນີ້, ໂດຍພະຍາຍາມຢ່າງໜັກເພື່ອຮັບເອົາມຸມມອງທີ່ຖືກຕ້ອງ, ດີ້ນຮົນເພື່ອການຮ່ວມມືທີ່ກົມກຽວກັບຄົນອື່ນ. ເມື່ອມີສິ່ງຕ່າງໆເກີດຂຶ້ນກັບພວກເຂົາ, ພວກເຂົາກໍຮຽນຮູ້ທີ່ຈະສະແຫວງຫາ ແລະ ໂອ້ລົມກັບຄົນອື່ນ ແລະ ຮຽນຮູ້ທີ່ຈະສື່ສານກັນຢ່າງເປີດໃຈ ແລະ ຢູ່ຮ່ວມກັນຢ່າງເປັນມິດກັບຄົນອື່ນ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນການສະແດງອອກເຖິງການກັບໃຈບໍ? (ແມ່ນແລ້ວ.) ຫຼັງຈາກທີ່ເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ, ພວກເຂົາກໍຄ່ອຍໆ ໄດ້ຮັບຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ແທ້ຈິງກ່ຽວກັບອຸປະນິໄສ, ພຶດຕິກຳ ແລະ ການສະແດງອອກບາງຢ່າງຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສທີ່ພວກເຂົາເປີດເຜີຍ. ຈາກນັ້ນ ພວກເຂົາກໍຄ່ອຍໆ ປະຖິ້ມອຸປະນິໄສທີ່ເສື່ອມຊາມຂອງພວກເຂົາ ແລະ ສາມາດປະຖິ້ມວິຖີຊີວິດທີ່ຜິດພາດໃນອະດີດຂອງພວກເຂົາ ແລະ ລົ້ມເລີກການສະແຫວງຫາຊື່ສຽງ ແລະ ສະຖານະພາບ ແລະ ສາມາດກະທຳ, ປະພຶດຕົນ ແລະ ປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງພວກເຂົາຕາມຫຼັກການຄວາມຈິງ. ການປ່ຽນແປງດັ່ງກ່າວບັນລຸໄດ້ແນວໃດ? ມັນບັນລຸໄດ້ຜ່ານການຍອມຮັບເອົາຄວາມຈິງ ແລະ ການຫັນປ່ຽນຕົນເອງ ແລະ ການກັບໃຈຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງບໍ? (ແມ່ນແລ້ວ.) ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ລ້ວນແຕ່ບັນລຸໄດ້ໃນຂະບວນການຂອງການກັບໃຈຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ, ສະພາວະຂອງພວກເຂົາກໍດີຂຶ້ນຢ່າງແນ່ນອນ, ວຸດທິພາວະຂອງພວກເຂົາກໍເພີ່ມຂຶ້ນເຊັ່ນກັນ ເມື່ອປະສົບການຂອງພວກເຂົາເລິກເຊິ່ງຂຶ້ນ ແລະ ເມື່ອມີສິ່ງຕ່າງໆ ເກີດຂຶ້ນກັບພວກເຂົາ, ພວກເຂົາກໍສາມາດໄຕ່ຕອງຕົນເອງໄດ້. ບໍ່ວ່າພວກເຂົາຈະປະສົບກັບອຸປະສັກ ຫຼື ຄວາມລົ້ມເຫຼວ ຫຼື ພວກເຂົາຈະຖືກລິຮານ, ພວກເຂົາກໍນຳເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້ມາຕໍ່ໜ້າພຣະພັກຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ອະທິຖານຕໍ່ພຣະອົງ ແລະ ຍັງສາມາດເຊື່ອມໂຍງ, ໄຈ້ແຍກ ແລະ ເຂົ້າໃຈສະພາວະທີ່ເສື່ອມຊາມຂອງພວກເຂົາ ໃນຂະນະທີ່ອ່ານພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາອາດຈະຍັງຄົງເປີດເຜີຍຄວາມເສື່ອມຊາມ ແລະ ເກີດມີຄວາມຄິດທີ່ຜິດພາດເມື່ອມີສິ່ງຕ່າງໆ ເກີດຂຶ້ນກັບພວກເຂົາ, ພວກເຂົາກໍສາມາດໄຕ່ຕອງ ແລະ ກະບົດຕໍ່ເນື້ອໜັງຂອງຕົນເອງໄດ້. ຕາບໃດທີ່ພວກເຂົາຮັບຮູ້ບັນຫາເຫຼົ່ານີ້, ພວກເຂົາກໍສາມາດສະແຫວງຫາຄວາມຈິງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ເພື່ອແກ້ໄຂບັນຫາເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະ ປະຕິບັດການກັບໃຈ. ເຖິງແມ່ນວ່າຄວາມຄືບໜ້ານີ້ຈະຊ້າຫຼາຍ ແລະ ຜົນໄດ້ຮັບກໍມີໜ້ອຍທີ່ສຸດ, ພວກເຂົາກໍກຳລັງປ່ຽນແປງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງໃນສ່ວນເລິກຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາ. ຄົນປະເພດນີ້ຮັກສາທັດສະນະຄະຕິທີ່ເລີ່ມລົງມືເຮັດ, ຄິດບວກ ແລະ ສ້າງແຮງຜັກດັນໃຫ້ຕົນເອງ ແລະ ສະພາວະທີ່ຕັ້ງໜ້າຫັນປ່ຽນຕົນເອງ ແລະ ກັບໃຈຢູ່ສະເໝີ. ເຖິງແມ່ນວ່າບາງຄັ້ງພວກເຂົາຈະຍາດຊີງກັບຄົນອື່ນເພື່ອຊື່ສຽງ ແລະ ສະຖານະພາບ ແລະ ເປີດເຜີຍການສະແດງອອກ ແລະ ການກະທຳບາງຢ່າງຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໃນລະດັບທີ່ແຕກຕ່າງກັນ, ຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ມີປະສົບການກັບການລິຮານ, ການພິພາກສາ ແລະ ການລົງທັນ ຫຼື ການລົງວິໄນຂອງພຣະເຈົ້າ, ອຸປະນິໄສທີ່ເສື່ອມຊາມເຫຼົ່ານີ້ກໍຈະຖືກປະຖິ້ມ ແລະ ປ່ຽນແປງໄປໃນລະດັບທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ສາເຫດຫຼັກຂອງການບັນລຸຜົນເຫຼົ່ານີ້ກໍຄືຄົນປະເພດນີ້ສາມາດໄຕ່ຕອງ ແລະ ເຂົ້າໃຈອຸປະນິໄສທີ່ເສື່ອມຊາມຂອງພວກເຂົາ ແລະ ເສັ້ນທາງທີ່ຜິດທີ່ພວກເຂົາໄດ້ເດີນໄປ ໃນສ່ວນເລິກຂອງໃຈ ແລະ ສາມາດຫັນປ່ຽນຕົນເອງໄດ້. ເຖິງແມ່ນວ່າການປ່ຽນແປງ, ການເຕີບໂຕ ແລະ ສິ່ງທີ່ໄດ້ຮັບຈາກການຫັນປ່ຽນຂອງພວກເຂົາຈະນ້ອຍຫຼາຍ ແລະ ຄວາມຄືບໜ້າຊ້າຫຼາຍ ຈົນເຖິງຂັ້ນທີ່ພວກເຂົາເອງອາດຈະບໍ່ສັງເກດເຫັນ, ຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ມີປະສົບການດັ່ງກ່າວເປັນເວລາສາມຫາຫ້າປີ, ພວກເຂົາກໍສາມາດຮູ້ສຶກເຖິງການປ່ຽນແປງບາງຢ່າງໃນຕົນເອງ ແລະ ຄົນທີ່ຢູ່ອ້ອມຂ້າງພວກເຂົາກໍສາມາດເຫັນໄດ້ເຊັ່ນກັນ. ໃນກໍລະນີໃດກໍຕາມ, ມີຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ລັກສະນະຫຼັກໃນດ້ານນີ້ແມ່ນຫຍັງ? (ຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສສາມາດກັບໃຈໄດ້.) ເມື່ອພວກເຂົາເຮັດຜິດ, ມີການກະທຳຜິດ ຫຼື ປະສົບກັບການລິຮານ, ການພິພາກສາ ແລະ ການລົງທັນ, ການຕີສອນ ຫຼື ການລົງວິໄນ, ພວກເຂົາກໍສາມາດກັບໃຈໄດ້. ເຖິງແມ່ນວ່າເມື່ອພວກເຂົາຮັບຮູ້ວ່າພວກເຂົາໄດ້ເຮັດຜິດ ຫຼື ເຮັດພາດ, ພວກເຂົາກໍສາມາດໄຕ່ຕອງຕົນເອງ ແລະ ມີທັດສະນະຄະຕິໃນການຫັນປ່ຽນຕົນເອງ ແລະ ການກັບໃຈຢູ່ພາຍໃນຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາ. ນີ້ຄືຄວາມແຕກຕ່າງທາງລັກສະນະທີ່ເຮັດໃຫ້ຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສແຕກຕ່າງຢ່າງສິ້ນເຊີງຈາກພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ.

ບົດສະຫຼຸບກ່ຽວກັບຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ

ພວກທີ່ເປັນພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສກໍຄືຊາຕານທີ່ມີຊີວິດຢູ່. ມັນສາມາດເວົ້າໄດ້ວ່າ ພວກເຂົາມີຊີວິດເປັນຊາຕານ. ພວກເຂົາຄືມານຮ້າຍ ແລະ ຊາຕານທີ່ຜູ້ຄົນສາມາດເບິ່ງເຫັນໄດ້. ສະນັ້ນ, ໃຫ້ພວກເຮົາສະຫຼຸບຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ເປັນດ້ານແກ່ນແທ້ ລະຫວ່າງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ດ້ານໜຶ່ງກໍຄືທັດສະນະຄະຕິຂອງພວກເຂົາຕໍ່ຄວາມຈິງ. ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສບໍ່ຍອມຮັບຄວາມຈິງຢ່າງເດັດຂາດ. ເຖິງແມ່ນພວກເຂົາສາມາດຮັບຮູ້ດ້ວຍຄຳເວົ້າວ່າ ພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າຄືຄວາມຈິງ, ຄືສິ່ງທີ່ເປັນບວກ, ເປັນພຣະທຳທີ່ເປັນປະໂຫຍດຕໍ່ຜູ້ຄົນ, ເປັນບັນທັດຖານສຳລັບທຸກສິ່ງທີ່ເປັນບວກ ແລະ ຜູ້ຄົນຄວນຍອມຮັບ, ອ່ອນນ້ອມ ແລະ ປະຕິບັດຕາມ ນັ້ນກໍຄື ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາສາມາດເວົ້າທັງໝົດນີ້ໄດ້, ພວກເຂົາກໍບໍ່ສາມາດນຳເອົາພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າໄປປະຕິບັດໄດ້ຢ່າງເດັດຂາດ. ເປັນຫຍັງພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ປະຕິບັດ? ເພາະວ່າພວກເຂົາບໍ່ຍອມຮັບຄວາມຈິງໃນຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາ. ພວກເຂົາເວົ້າດ້ວຍປາກວ່າ ພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າຄືຄວາມຈິງ, ແຕ່ກໍເພື່ອແຮງຈູງໃຈທີ່ແຕກຕ່າງກັນຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ພວກເຂົາເວົ້າແບບນີ້ເພື່ອປົກປິດຂໍ້ແທ້ຈິງທີ່ວ່າ ພວກເຂົາບໍ່ຍອມຮັບຄວາມຈິງ ແລະ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນຫຼົງຜິດ. ພຽງເພາະວ່າພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສສາມາດກ່າວຄຳເວົ້າ ແລະ ຫຼັກຄຳສອນໄດ້, ມັນບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າພວກເຂົາຮັບຮູ້ໃນຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາວ່າ ພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າຄືຄວາມຈິງ. ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດນຳເອົາຄວາມຈິງໄປປະຕິບັດໄດ້ ເພາະໂດຍພື້ນຖານແລ້ວ ພວກເຂົາບໍ່ຍອມຮັບຄວາມຈິງແຫ່ງພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າໃນຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາ; ພວກເຂົາບໍ່ເຕັມໃຈທີ່ຈະຍອມຮັບຄວາມຈິງ ແລະ ປະຕິບັດຄວາມຈິງ ເພື່ອເຂົ້າສູ່ຄວາມເປັນຈິງຄວາມຈິງ. ໃນອີກດ້ານໜຶ່ງ, ຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງເປັນພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສສະເໝີໄປ. ບາງຄົນໃນນັ້ນສາມາດຍອມຮັບ ແລະ ອ່ອນນ້ອມຕໍ່ຄວາມຈິງ, ຕໍ່ສິ່ງທີ່ເປັນບວກ ແລະ ຕໍ່ຄຳເວົ້າທີ່ຖືກຕ້ອງ ໃນລະດັບທີ່ແຕກຕ່າງກັນ, ນີ້ຄືຄວາມແຕກຕ່າງໜຶ່ງຢ່າງ. ຄົນທີ່ມີແກ່ນແທ້ຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຈະເປັນປໍລະປັກຕໍ່ຄວາມຈິງ ແລະ ຫັນຫຼັງໃຫ້ກັບມັນ, ແຕ່ບາງຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສສາມາດຍອມຮັບ ແລະ ປະຕິບັດຄວາມຈິງໄດ້. ຜ່ານການອ່ານພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຜ່ານການມີປະສົບການກັບພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າເປັນເວລາຫຼາຍປີ, ທັດສະນະຄະຕິຂອງພວກເຂົາຕໍ່ຄວາມຈິງກໍຂ້ອນຂ້າງສາມາດປ່ຽນແປງໄດ້. ພວກເຂົາຮູ້ສຶກໃນສ່ວນເລິກຂອງຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາວ່າ ເຖິງແມ່ນພວກເຂົາຈະບໍ່ສາມາດນຳເອົາມັນໄປປະຕິບັດໄດ້, ຄວາມຈິງກໍເປັນສິ່ງທີ່ດີ ແລະ ຖືກຕ້ອງ. ມັນເປັນພຽງແຕ່ວ່າພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັກຄວາມຈິງ ຫຼື ບໍ່ໄດ້ສົນໃຈມັນຂະໜາດນັ້ນ, ສະນັ້ນ ການປະຕິບັດມັນຈຶ່ງຕ້ອງໃຊ້ຄວາມພະຍາຍາມ ແລະ ຄວາມດິ້ນຮົນ. ສະນັ້ນ, ຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແຕ່ມີຈິດສຳນຶກ ແລະ ເຫດຜົນພໍສົມຄວນ ກໍສາມາດຍອມຮັບຄວາມຈິງໄດ້ໃນລະດັບທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ຢ່າງໜ້ອຍທີ່ສຸດ ໃນສ່ວນເລິກຂອງໃຈ ພວກເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ຕໍ່ຕ້ານ ຫຼື ລັງກຽດຄວາມຈິງ ແລະ ພວກເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ເບື່ອໜ່າຍຄວາມຈິງ. ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນຢູ່ໃນສະພາວະແບບນີ້ ແລະ ສະແດງອອກແບບນີ້ຕໍ່ຄວາມຈິງ. ການພັນລະນາເຖິງຄົນດັ່ງກ່າວໃນລັກສະນະນີ້ແມ່ນບໍ່ໄດ້ເສີມແຕ່ງໃຫ້ພວກເຂົາງາມ ຫຼື ໃສ່ຮ້າຍພວກເຂົາໃຫ້ເບິ່ງຄືຊົ່ວຮ້າຍ. ມັນຂ້ອນຂ້າງເປັນກາງ, ບໍ່ແມ່ນບໍ? (ແມ່ນແລ້ວ.) ອີກດ້ານໜຶ່ງກໍຄືການແຍກແຍະພວກເຂົາຈາກມຸມມອງຂອງຄວາມເປັນມະນຸດ, ນັ້ນກໍຄື ການແຍກແຍະໂດຍອີງໃສ່ຈິດສຳນຶກ, ເຫດຜົນ ແລະ ຄວາມດີ ຫຼື ຄວາມຊົ່ວຂອງຄວາມເປັນມະນຸດຂອງພວກເຂົາ. ໃຜກໍຕາມທີ່ມີຄວາມເປັນມະນຸດທີ່ຊົ່ວຮ້າຍ, ບໍ່ຍອມຮັບຄວາມຈິງ ແລະ ເບື່ອໜ່າຍຄວາມຈິງເປັນພິເສດ ກໍເປັນຜູ້ບໍ່ເຊື່ອ ຫຼື ເປັນຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຢ່າງແນ່ນອນ. ບາງຄົນບໍ່ໄດ້ຮັກຄວາມຈິງໂດຍສະເພາະ ແລະ ບໍ່ໄດ້ສົນໃຈມັນ. ເມື່ອຄົນອື່ນໂອ້ລົມກ່ຽວກັບຄວາມຈິງ, ພວກເຂົາກໍຈະຢາກນອນ ແລະ ບໍ່ມີຊີວິດຊີວາ. ແນວໃດກໍຕາມ, ຄົນປະເພດນີ້ບໍ່ໄດ້ມີຄວາມເປັນມະນຸດທີ່ຊົ່ວຮ້າຍ ແລະ ບໍ່ໄດ້ທໍລະມານຄົນອື່ນ. ຖ້າເຈົ້າໂອ້ລົມກ່ຽວກັບເຈດຕະນາຂອງພຣະເຈົ້າ, ຫຼັກການຄວາມຈິງ ຫຼື ລະບຽບຂອງເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ, ພວກເຂົາກໍສາມາດຮັບຟັງ ແລະ ເຕັມໃຈທີ່ຈະຍອມຮັບຄວາມຈິງ ແລະ ພະຍາຍາມດິ້ນຮົນເພື່ອໃຫ້ໄດ້ມັນ, ແຕ່ພວກເຂົາອາດບໍ່ຈຳເປັນທີ່ຈະຕ້ອງສາມາດນຳເອົາຄວາມຈິງໄປປະຕິບັດ. ຖ້າພວກເຂົາກາຍເປັນຜູ້ນຳ, ພວກເຂົາອາດຈະບໍ່ສາມາດນຳພາເຈົ້າໃຫ້ເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງ ຫຼື ນຳພາເຈົ້າມາຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າໄດ້, ແຕ່ພວກເຂົາຈະບໍ່ທໍລະມານເຈົ້າຢ່າງເດັດຂາດ. ນີ້ຄືຄວາມເປັນມະນຸດຂອງຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ໃນກໍລະນີໃດກໍຕາມ, ຄວາມເປັນມະນຸດຂອງຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສບໍ່ໄດ້ຊົ່ວຮ້າຍປານນັ້ນ; ພວກເຂົາສາມາດຍອມຮັບຄວາມຈິງໄດ້ໃນລະດັບທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສບໍ່ພຽງແຕ່ຂາດຈິດສຳນຶກ ແລະ ເຫດຜົນເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງມີຄວາມເປັນມະນຸດທີ່ໂຫດຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງອີກດ້ວຍ. ຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສມີສະຕິຮູ້ສຶກຜິດຊອບ ແລະ ເຫດຜົນພໍສົມຄວນ ແລະ ພວກເຂົາສາມາດຈັດການກັບບາງເລື່ອງໄດ້ຢ່າງມີເຫດຜົນ. ຕົວຢ່າງ: ໃນເລື່ອງການເລືອກ ແລະ ການເຂົ້າຂ້າງເພື່ອຈັດການກັບຂໍ້ກຳນົດຂອງເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ, ໃນການຈັດການກັບຜູ້ຄົນຕ່າງໆ ໃນຄຣິສຕະຈັກ ແລະ ໃນການຈັດການກັບສິ່ງທີ່ເປັນບວກ ແລະ ເປັນລົບ, ພວກເຂົາສາມາດແຍກແຍະສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ເລື່ອງອື່ນໆ ໄດ້ ແລະ ໃນທີ່ສຸດ ພວກເຂົາກໍສາມາດຕັດສິນໃຈເລືອກຢ່າງຖືກຕ້ອງ ໂດຍອີງໃສ່ຈິດສຳນຶກຂອງພວກເຂົາ. ຄົນປະເພດນີ້ບໍ່ໄດ້ມີຄວາມເປັນມະນຸດທີ່ຊົ່ວຮ້າຍປານນັ້ນ ແລະ ມີຈິດໃຈເມດຕາພໍສົມຄວນ. ຍັງມີຄວາມແຕກຕ່າງອີກຢ່າງໜຶ່ງ ເຊິ່ງເປັນສິ່ງທີ່ພວກເຮົາຫາກໍໂອ້ລົມກັນໄປ ນັ້ນກໍຄື ມີບາງຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສສາມາດຍອມຮັບຄວາມຈິງໄດ້ ແລະ ເມື່ອພວກເຂົາເຮັດຜິດ, ພວກເຂົາກໍສາມາດໄຕ່ຕອງກ່ຽວກັບມັນ ແລະ ມີຫົວໃຈທີ່ສາມາດກັບໃຈໄດ້. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສບໍ່ໄດ້ມີການສະແດງອອກສອງຢ່າງນີ້ຢ່າງເດັດຂາດ. ພວກເຂົາດື້ດ້ານ ແລະ ບໍ່ປ່ຽນແປງ ເພາະພວກເຂົາເບື່ອໜ່າຍຄວາມຈິງ, ບໍ່ຍອມຮັບຄວາມຈິງ ແລະ ມີຄວາມເປັນມະນຸດທີ່ໂຫດຮ້າຍທີ່ສຸດ. ມັນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຄົນປະເພດນີ້ຈະຫັນປ່ຽນຕົນເອງ ແລະ ບັນລຸການກັບໃຈ. ການທີ່ຄົນໃດໜຶ່ງຈະສາມາດກັບໃຈຢ່າງແທ້ຈິງໄດ້ ຫຼື ບໍ່ນັ້ນ ສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນຂຶ້ນກັບວ່າພວກເຂົາມີຈິດສຳນຶກ ແລະ ເຫດຜົນ ຫຼື ບໍ່ ແລະ ຂຶ້ນກັບທັດສະນະຄະຕິຂອງພວກເຂົາຕໍ່ຄວາມຈິງ. ເພາະວ່າພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ມີຄວາມເປັນມະນຸດທີ່ຊົ່ວຮ້າຍ ຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຈຶ່ງມີຈິດສຳນຶກ ແລະ ເຫດຜົນຢູ່ແດ່ ແລະ ສາມາດຍອມຮັບຄວາມຈິງບາງຢ່າງໄດ້ໃນລະດັບທີ່ແຕກຕ່າງກັນ, ມີໂອກາດທີ່ຈະຫັນປ່ຽນຕົນເອງ. ເມື່ອພວກເຂົາເຮັດຜິດພາດ ຫຼື ລ່ວງລະເມີດ, ພວກເຂົາກໍສາມາດກັບໃຈໄດ້ ຫຼັງຈາກທີ່ຖືກລິຮານ. ສິ່ງນີ້ກຳນົດວ່າຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສມີຄວາມຫວັງທີ່ຈະໄດ້ຮັບຄວາມລອດພົ້ນ, ໃນຂະນະທີ່ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສແມ່ນບໍ່ສາມາດຖືກກອບກູ້ໄດ້; ພວກເຂົາເປັນຈຳພວກຂອງມານຮ້າຍ ແລະ ຊາຕານ. ຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ເປັນແກ່ນແທ້ລະຫວ່າງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສກໍຄືຄຸນລັກສະນະຫຼາຍຢ່າງເຫຼົ່ານີ້. ບົດສະຫຼຸບນີ້ຂ້ອນຂ້າງເປັນກາງບໍ? (ແມ່ນແລ້ວ.) ກ່ຽວກັບຄຸນລັກສະນະຫຼາຍຢ່າງເຫຼົ່ານີ້ຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ການສະແດງອອກຢ່າງລະອຽດທີ່ພວກເຮົາໄດ້ໂອ້ລົມກັນນັ້ນ ແມ່ນເປັນກາງ ແລະ ສອດຄ່ອງກັບຂໍ້ເທັດຈິງ, ໂດຍບໍ່ມີອົງປະກອບທີ່ໃສ່ຮ້າຍໃຫ້ເບິ່ງຄືຊົ່ວຮ້າຍແຕ່ຢ່າງໃດ. ປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກລ້ວນແລ້ວແຕ່ເຄີຍພົບພໍ້ ແລະ ເຫັນສິ່ງນີ້; ນີ້ຄືສິ່ງທີ່ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເປັນ. ສ່ວນຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ພວກເຮົາກໍໄດ້ເປີດໂປງການສະແດງອອກຕ່າງໆ ເຊັ່ນກັນ ເຊິ່ງທັງໝົດລ້ວນແຕ່ເປັນສິ່ງທີ່ຜູ້ຄົນສາມາດເຫັນໄດ້ ແລະ ສອດຄ່ອງກັບຂໍ້ເທັດຈິງ, ໂດຍບໍ່ມີການຕົບແຕ່ງໃດໆ.

ຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສມີຂໍ້ບົກພ່ອງ ແລະ ຂໍ້ຜິດພາດຫຼາຍຢ່າງໃນຄວາມເປັນມະນຸດຂອງພວກເຂົາ ແລະ ພວກເຂົາຍັງເປີດເຜີຍອຸປະນິໄສທີ່ເສື່ອມຊາມຕ່າງໆ ໃນລະດັບທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ອຸປະນິໄສທີ່ເສື່ອມຊາມເຫຼົ່ານີ້ມີການສະແດງອອກທີ່ເປັນລັກສະນະຊັດເຈນບາງຢ່າງໃນທຸກຄົນ. ຕົວຢ່າງ: ບາງຄົນອວດດີເປັນພິເສດ, ບາງຄົນກໍຄິດຄຳນວນ ແລະ ຫຼອກລວງຫຼາຍເປັນພິເສດ, ບາງຄົນຫົວແຂງເປັນພິເສດ, ບາງຄົນຂີ້ຄ້ານເປັນພິເສດ ແລະ ອື່ນໆ ອີກ. ການສະແດງອອກເຫຼົ່ານີ້ຄືການສະແດງອອກຂອງຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ພວກມັນກໍເປັນຄຸນລັກສະນະຂອງຄວາມເປັນມະນຸດຂອງຄົນດັ່ງກ່າວ. ເຖິງແມ່ນວ່າຄົນເຫຼົ່ານີ້ຈະມີຄວາມເມດຕາຢູ່ແດ່ໃນຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາ ເວົ້າງ່າຍໆກໍຄື ພວກເຂົາຂ້ອນຂ້າງມີຈິດໃຈດີ, ແຕ່ເມື່ອຜະເຊີນກັບບັນຫາ, ພວກເຂົາເຫັນຢ່າງຊັດເຈນວ່າ ຜົນປະໂຫຍດຂອງເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າກຳລັງໄດ້ຮັບຄວາມເສຍຫາຍ, ແຕ່ຍ້ອນພວກເຂົາຢ້ານທີ່ຈະເຮັດຜິດໃຈຄົນອື່ນ, ພວກເຂົາຈຶ່ງຫົດຫົວລີ້ຢູ່ໃນກະດອງຄືກັບເຕົ່າ, ດຳລົງຊີວິດຕາມປັດຊະຍາຂອງຊາຕານ ແລະ ບໍ່ເຕັມໃຈທີ່ຈະຍຶດໝັ້ນຫຼັກການຄວາມຈິງ. ເຖິງແມ່ນວ່າໃນສ່ວນເລິກຂອງໃຈ ພວກເຂົາຈະຮູ້ສຶກວ່າພວກເຂົາບໍ່ຄວນກະທຳແບບນີ້ ແລະ ພວກເຂົາກຳລັງເຮັດຜິດຕໍ່ພຣະເຈົ້າໂດຍການກະທຳແບບນີ້, ພວກເຂົາກໍຍັງບໍ່ສາມາດຫຼີກລ່ຽງທີ່ຈະເລືອກເປັນຄົນທີ່ບໍ່ຢາກຜິດໃຈໃຜ. ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເປັນແບບນີ້? ເພາະພວກເຂົາເຊື່ອວ່າເພື່ອຈະດຳລົງຊີວິດ ແລະ ຢູ່ລອດໄດ້, ພວກເຂົາຕ້ອງເພິ່ງພາປັດຊະຍາຂອງຊາຕານ ແລະ ມີພຽງແຕ່ວິທີນີ້ເທົ່ານັ້ນທີ່ພວກເຂົາຈະສາມາດປົກປ້ອງຕົນເອງໄດ້. ສະນັ້ນ, ພວກເຂົາຈຶ່ງເລືອກທີ່ຈະເປັນຄົນປະຈົບປະແຈງ ແລະ ບໍ່ປະຕິບັດຄວາມຈິງ. ໃນຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາ, ພວກເຂົາຮູ້ສຶກວ່າໂດຍການກະທຳແບບນີ້ ພວກເຂົາເປັນຄົນໄຮ້ຈິດສຳນຶກ ແລະ ປາສະຈາກຄວາມເປັນມະນຸດ; ພວກເຂົາບໍ່ແມ່ນມະນຸດ ແລະ ຮ້າຍແຮງກວ່າໝາເຝົ້າເຮືອນ. ແນວໃດກໍຕາມ, ຫຼັງຈາກທີ່ຕຳໜິຕົນເອງແລ້ວ, ເມື່ອປະເຊີນກັບສະຖານະການອື່ນ ພວກເຂົາກໍຍັງບໍ່ກັບໃຈ ແລະ ຍັງຄົງກະທຳແບບເດີມ. ພວກເຂົາອ່ອນແອຢູ່ສະເໝີ ແລະ ຮູ້ສຶກຜິດຢູ່ສະເໝີ. ສິ່ງນີ້ພິສູດໃຫ້ເຫັນຫຍັງ? ມັນພິສູດໃຫ້ເຫັນວ່າ ເຖິງແມ່ນວ່າຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຈະບໍ່ແມ່ນພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ແຕ່ຄວາມເປັນມະນຸດຂອງພວກເຂົາກໍມີບັນຫາ ແລະ ຂໍ້ບົກພ່ອງຢ່າງແທ້ຈິງ, ສະນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງເປີດເຜີຍຄວາມເສື່ອມຊາມຫຼາຍຢ່າງຢ່າງແນ່ນອນ. ເມື່ອເບິ່ງການສະແດງອອກໂດຍລວມຂອງຄົນດັ່ງກ່າວ, ພວກເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ປ່ຽນໄປຈາກຄົນທີ່ຍັງບໍ່ເຄີຍປ່ຽນແປງຈາກການຖືກຊາຕານເຮັດໃຫ້ເສື່ອມຊາມຢ່າງເລິກເຊິ່ງ; ພວກເຂົາຄືສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າກ່າວເຖິງວ່າ ເປັນເຊື້ອສາຍຂອງຊາຕານຢ່າງແທ້ຈິງ. ຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສດີກວ່າພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສແນວໃດ? ເວົ້າໃຫ້ຊັດເຈນກໍຄື ເຖິງແມ່ນວ່າຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແຕ່ບໍ່ມີແກ່ນແທ້ຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ຈະເປີດເຜີຍອຸປະນິໄສທີ່ເສື່ອມຊາມຕ່າງໆ ຂອງຊາຕານ, ພວກເຂົາກໍບໍ່ແມ່ນຄົນຊົ່ວຮ້າຍຢ່າງແນ່ນອນ. ສະຖານະການຂອງພວກເຂົາແມ່ນຄືກັບທີ່ຄົນທົ່ວໄປເວົ້າກັນວ່າ ບໍ່ແມ່ນຄົນຄິດຄົດ ແລະ ຊົ່ວຊ້າ ແຕ່ກໍບໍ່ແມ່ນຄົນດີ; ມັນເປັນພຽງແຕ່ວ່າພວກເຂົາເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າຢ່າງຈິງໃຈ, ເຕັມໃຈທີ່ຈະກັບໃຈ ແລະ ສາມາດຍອມຮັບຄວາມຈິງໄດ້ຫຼັງຈາກທີ່ຖືກລິຮານ ໂດຍມີການອ່ອນນ້ອມຢູ່ແດ່. ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາຈະບໍ່ແມ່ນຄົນຊົ່ວຮ້າຍ ແລະ ຍັງມີຄວາມຫວັງທີ່ຈະໄດ້ຮັບຄວາມລອດພົ້ນຈາກພຣະເຈົ້າ, ພວກເຂົາກໍຍັງຫ່າງໄກຫຼາຍຈາກມາດຕະຖານຂອງການຢຳເກງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຫຼີກລ່ຽງຄວາມຊົ່ວຮ້າຍທີ່ພຣະເຈົ້າກ່າວເຖິງ! ບາງຄົນເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າເປັນເວລາສາມຫາຫ້າປີ ແລະ ມີການປ່ຽນແປງ ແລະ ຄວາມຄືບໜ້າຢູ່ແດ່. ບາງຄົນເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າເປັນເວລາແປດຫາສິບປີ ແລະ ບໍ່ມີຄວາມຄືບໜ້າເລີຍ. ບາງຄົນເຖິງກັບເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າເປັນເວລາ 20 ປີ ໂດຍບໍ່ມີການປ່ຽນແປງທີ່ສຳຄັນໃດໆ; ພວກເຂົາກໍຍັງຄືເກົ່າກັບທີ່ພວກເຂົາເຄີຍເປັນ. ພວກເຂົາຍຶດໝັ້ນກັບຄວາມຄິດຫຼົງຜິດຂອງພວກເຂົາຢ່າງດື້ດ້ານ. ມັນເປັນພຽງແຕ່ວ່າ ເນື່ອງຈາກພວກເຂົາໄດ້ຍິນພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຖືກຄວບຄຸມໂດຍລະບຽບ ແລະ ຂໍ້ກຳນົດຕ່າງໆ ໃນເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ, ພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ເຮັດຜິດພາດທີ່ຮ້າຍແຮງ, ບໍ່ໄດ້ກະທຳການຊົ່ວທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມສູນເສຍຢ່າງໜັກຕໍ່ເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ບໍ່ໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດໄພພິບັດທີ່ໃຫຍ່ຫຼວງ. ຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສບໍ່ແມ່ນທຸກຄົນທີ່ຈະສາມາດໄດ້ຮັບຄວາມລອດພົ້ນຈາກພຣະເຈົ້າໃນທີ່ສຸດຢ່າງແນ່ນອນ. ພວກເຂົາສ່ວນໃຫຍ່ອາດຈະເປັນຜູ້ອອກແຮງງານ ແລະ ບາງຄົນໃນນັ້ນກໍຈະຖືກກຳຈັດອອກຢ່າງແນ່ນອນ. ໃນກໍລະນີໃດກໍຕາມ, ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາຈະບໍ່ແມ່ນຄົນຊົ່ວຮ້າຍ, ພວກເຂົາກໍເປັນຄົນທີ່ມີຄວາມເປັນມະນຸດທີ່ບໍ່ດີ. ຈຸດຈົບ ແລະ ຈຸດໝາຍປາຍທາງຂອງພວກເຂົາຈະບໍ່ຄືກັນຢ່າງແນ່ນອນ. ມັນລ້ວນແລ້ວແຕ່ຂຶ້ນຢູ່ກັບວ່າ ພວກເຂົາສາມາດຍອມຮັບຄວາມຈິງໄດ້ ຫຼື ບໍ່ ແລະ ພວກເຂົາເລືອກເສັ້ນທາງຂອງຕົນເອງແນວໃດ. ບາງຄົນເວົ້າວ່າ “ຄຳເວົ້າຂອງພຣະອົງຂັດແຍ່ງກັນ. ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ເວົ້າບໍວ່າ ຄົນເຫຼົ່ານີ້ສາມາດຫັນປ່ຽນຕົນເອງ ແລະ ກັບໃຈໄດ້?” ສິ່ງທີ່ເຮົາໝາຍເຖິງກໍຄື ໃນບໍລິບົດບາງຢ່າງ ແລະ ໃນສະພາບແວດລ້ອມທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ຄົນເຫຼົ່ານີ້ສາມາດຍອມຮັບຄວາມຈິງໄດ້ ໃນລະດັບທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. “ລະດັບທີ່ແຕກຕ່າງກັນ” ໝາຍຄວາມວ່າແນວໃດ? ມັນໝາຍຄວາມວ່າ ບາງຄົນມີການປ່ຽນແປງເລັກນ້ອຍຫຼັງຈາກທີ່ເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າເປັນເວລາສາມຫາຫ້າປີ ແລະ ມີການປ່ຽນແປງທີ່ສຳຄັນຫຼັງຈາກ 10 ຫາ 20 ປີ. ບາງຄົນເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າເປັນເວລາ 10 ຫາ 20 ປີ ແລະ ກໍຍັງຄືເກົ່າກັບຕອນທີ່ພວກເຂົາເລີ່ມເຊື່ອໃໝ່ໆ, ໂດຍຮ້ອງຕະໂກນຢູ່ສະເໝີວ່າ “ຂ້ອຍຕ້ອງກັບໃຈ, ຂ້ອຍຕ້ອງຕອບແທນຄວາມຮັກຂອງພຣະເຈົ້າ!” ແຕ່ໃນຄວາມເປັນຈິງແລ້ວແມ່ນບໍ່ມີການປ່ຽນແປງໃດໆ. ມັນເປັນພຽງເພາະວ່າພວກເຂົາມີສະຕິຮູ້ສຶກຜິດຊອບ ພວກເຂົາຈຶ່ງມີຄວາມປາຖະໜານີ້ຢູ່ໃນຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາ ແລະ ເຕັມໃຈທີ່ຈະຫັນປ່ຽນຕົນເອງ ແລະ ກັບໃຈ. ແນວໃດກໍຕາມ, ຄວາມເຕັມໃຈບໍ່ໄດ້ເທົ່າກັບການທີ່ສາມາດປະຕິບັດຄວາມຈິງໄດ້ ແລະ ທັງບໍ່ໄດ້ເທົ່າກັບການເຂົ້າສູ່ຄວາມເປັນຈິງ. ຄວາມເຕັມໃຈເປັນພຽງການບໍ່ຕໍ່ຕ້ານຄວາມຈິງ, ບໍ່ເບື່ອໜ່າຍຄວາມຈິງ, ບໍ່ກ່າວຮ້າຍຄວາມຈິງຢ່າງເປີດເຜີຍ, ບໍ່ຕັດສິນ, ກ່າວໂທດ ຫຼື ໝິ່ນປະໝາດພຣະເຈົ້າຢ່າງເປີດເຜີຍ, ມັນເປັນພຽງການສະແດງອອກເຫຼົ່ານີ້ເທົ່ານັ້ນ. ແຕ່ມັນບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າຈະສາມາດອ່ອນນ້ອມ ແລະ ຍອມຮັບ ແລະ ປະຕິບັດຄວາມຈິງໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງ ແລະ ທັງບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າຈະສາມາດກະບົດຕໍ່ເນື້ອໜັງ ແລະ ຄວາມປາຖະໜາຂອງຕົນເອງໄດ້. ນີ້ແມ່ນຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ເປັນກາງບໍ? (ແມ່ນແລ້ວ.) ມັນກໍເປັນແບບນີ້ຢ່າງແທ້ຈິງ. ການມີຈິດສຳນຶກ ແລະ ເຫດຜົນຢູ່ແດ່ ແລະ ມີຫົວໃຈທີ່ສາມາດກັບໃຈເລັກນ້ອຍໃນຄວາມເປັນມະນຸດຂອງຄົນຜູ້ໜຶ່ງ ບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າຄົນຜູ້ນັ້ນບໍ່ມີອຸປະນິໄສທີ່ເສື່ອມຊາມ. ຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສມີຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ເປັນແກ່ນແທ້ຈາກພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ແຕ່ນີ້ບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າພວກເຂົາເປັນຄົນທີ່ສາມາດຍອມຮັບ ແລະ ອ່ອນນ້ອມຕໍ່ຄວາມຈິງໄດ້. ມັນບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າພວກເຂົາເປັນຄົນທີ່ມີຄວາມເປັນຈິງຄວາມຈິງ ຫຼື ພວກເຂົາເປັນຄົນທີ່ພຣະເຈົ້າຮັກ. ມີຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ເປັນແກ່ນແທ້ລະຫວ່າງສອງດ້ານນີ້; ພວກມັນແຕກຕ່າງກັນຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສແນ່ນອນວ່າດີກວ່າຫຼາຍໃນເລື່ອງຄວາມເປັນມະນຸດ, ທັດສະນະຄະຕິຂອງພວກເຂົາຕໍ່ຄວາມຈິງ ແລະ ລະດັບການກັບໃຈຂອງພວກເຂົາ ເມື່ອທຽບກັບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ແນວໃດກໍຕາມ, ມາດຕະຖານທີ່ພຣະເຈົ້າໃຊ້ວັດແທກຜູ້ຄົນບໍ່ໄດ້ອີງໃສ່ວ່າ ພວກເຂົາແຕກຕ່າງຈາກພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສແນວໃດ; ນີ້ບໍ່ແມ່ນມາດຕະຖານ. ພຣະເຈົ້າວັດແທກຄວາມເປັນມະນຸດຂອງຄົນຜູ້ໜຶ່ງ, ບໍ່ວ່າພວກເຂົາຈະມີຈິດສຳນຶກ ແລະ ເຫດຜົນ ຫຼື ບໍ່, ບໍ່ວ່າພວກເຂົາຈະຮັກ ແລະ ຍອມຮັບຄວາມຈິງ ຫຼື ບໍ່, ບໍ່ວ່າພວກເຂົາຈະປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງຕົນດ້ວຍຄວາມຈົງຮັກພັກດີ ຫຼື ບໍ່, ບໍ່ວ່າພວກເຂົາຈະອ່ອນນ້ອມຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ຫຼື ບໍ່ ແລະ ບໍ່ວ່າພວກເຂົາຈະສາມາດຮັບຄວາມຈິງ ແລະ ບັນລຸຄວາມລອດພົ້ນໄດ້ ຫຼື ບໍ່. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຄືມາດຕະຖານທີ່ພຣະເຈົ້າໃຊ້ວັດແທກຜູ້ຄົນ. ພຣະເຈົ້າໄດ້ວາງຂໍ້ກຳນົດຕ່າງໆ ສຳລັບຜູ້ທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ພຣະເຈົ້າໃຊ້ຂໍ້ກຳນົດເຫຼົ່ານີ້ເພື່ອວັດແທກຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ດ້ວຍຈຸດປະສົງເພື່ອຊ່ວຍພວກເຂົາໃຫ້ລອດພົ້ນ. ເມື່ອໄດ້ຍິນແບບນີ້ແລ້ວ, ພວກເຈົ້າເຂົ້າໃຈແລ້ວ ແມ່ນບໍ? ກ່ອນອື່ນ, ເຈົ້າຕ້ອງເຂົ້າໃຈໃຫ້ຊັດເຈນວ່າ ບໍ່ວ່າເຈົ້າຈະມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຫຼາຍສໍ່າໃດກໍຕາມ, ຕາບໃດທີ່ເຈົ້າສາມາດຍອມຮັບຄວາມຈິງໄດ້, ເຈົ້າກໍບໍ່ແມ່ນພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ເຖິງແມ່ນວ່າເຈົ້າຈະບໍ່ແມ່ນພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ມັນກໍບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າເຈົ້າເປັນຄົນທີ່ອ່ອນນ້ອມຕໍ່ພຣະເຈົ້າ. ການບໍ່ລັງກຽດຄວາມຈິງ ຫຼື ການບໍ່ເບື່ອໜ່າຍຄວາມຈິງ ບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າເຈົ້າເປັນຄົນທີ່ປະຕິບັດ ແລະ ອ່ອນນ້ອມຕໍ່ຄວາມຈິງ. ການມີຈິດສຳນຶກ ແລະ ເຫດຜົນຢູ່ແດ່, ການມີຈິດໃຈດີພໍສົມຄວນ ແລະ ການມີຄວາມເປັນມະນຸດທີ່ດີກວ່າພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າເຈົ້າເປັນຄົນດີສະເໝີໄປ. ມາດຕະຖານໃນການວັດແທກວ່າຄົນຜູ້ໜຶ່ງດີ ຫຼື ຊົ່ວ ບໍ່ໄດ້ອີງໃສ່ຄວາມເປັນມະນຸດຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ບໍ່ວ່າພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຈະເຮັດສິ່ງທີ່ຊົ່ວຮ້າຍຫຼາຍສໍ່າໃດ, ພວກເຂົາກໍບໍ່ເຄີຍຍອມຮັບ ຫຼື ກັບໃຈ, ແຕ່ຍັງຄົງກະທຳແບບເດີມຕໍ່ໄປ; ພວກເຂົາບໍ່ເຄີຍຫັນຫຼັງກັບ ແລະ ພວກເຂົາກໍຕໍ່ຕ້ານພຣະເຈົ້າຈົນເຖິງທີ່ສຸດ. ເຖິງແມ່ນວ່າຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສບາງຄົນຈະຕ້ອງການຫັນປ່ຽນຕົນເອງ ແລະ ກັບໃຈຢ່າງຈິງໃຈ, ການຫັນປ່ຽນຕົນເອງເລັກນ້ອຍບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າພວກເຂົາມີການກັບໃຈທີ່ແທ້ຈິງ. ການມີຄວາມຕັ້ງໃຈທີ່ຈະກັບໃຈບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າຈະສາມາດເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງ, ຮັບຄວາມຈິງ ແລະ ຮັບຊີວິດໄດ້.

ບາງຄົນເວົ້າວ່າ “ຂ້ອຍບໍ່ແມ່ນຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ສະນັ້ນ ຂ້ອຍຈຶ່ງດີກວ່າພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ເສື່ອມຊາມໜ້ອຍກວ່າພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ”. ຄຳເວົ້າເຫຼົ່ານີ້ຖືກຕ້ອງບໍ? ນີ້ແມ່ນຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ບິດເບືອນບໍ? (ແມ່ນແລ້ວ, ມັນເປັນແບບນັ້ນ.) ຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສແມ່ນຄືກັນກັບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໃນອຸປະນິໄສທີ່ເສື່ອມຊາມຂອງພວກເຂົາ, ແຕ່ແກ່ນແທ້ທຳມະຊາດຂອງພວກເຂົາແຕກຕ່າງກັນ. ລອງຄິດເບິ່ງ, ຄຳເວົ້ານີ້ຖືກຕ້ອງບໍ? (ແມ່ນແລ້ວ.) ແລ້ວອະທິບາຍເບິ່ງ. (ຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສມີອຸປະນິໄສທີ່ເສື່ອມຊາມຄືກັນກັບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ພວກເຂົາທັງສອງມີອຸປະນິໄສທີ່ອວດດີ ແລະ ຊົ່ວຊ້າ ແລະ ພວກເຂົາທັງສອງກໍສະແຫວງຫາສະຖານະພາບ. ແນວໃດກໍຕາມ, ແກ່ນແທ້ຄວາມເປັນມະນຸດຂອງພວກເຂົາແຕກຕ່າງກັນ. ຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສມີຈິດສຳນຶກຢູ່ແດ່ ແລະ ສາມາດຍອມຮັບຄວາມຈິງໄດ້ໃນລະດັບທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເບື່ອໜ່າຍຄວາມຈິງ ແລະ ບໍ່ໄດ້ກຽດຊັງຄວາມຈິງ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ຄົນທີ່ມີແກ່ນແທ້ຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສມີແກ່ນແທ້ຄວາມເປັນມະນຸດທີ່ປະສົງຮ້າຍ. ພວກເຂົາບໍ່ມີຈິດສຳນຶກ ແລະ ເບື່ອໜ່າຍຄວາມຈິງ ແລະ ກຽດຊັງຄວາມຈິງ. ພວກເຂົາຈະບໍ່ກັບໃຈ.) ພວກເຂົາທຸກຄົນມີອຸປະນິໄສທີ່ເສື່ອມຊາມ, ສະນັ້ນ ເປັນຫຍັງພຣະເຈົ້າຈຶ່ງກຳນົດວ່າຄົນທີ່ມີແກ່ນແທ້ຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເປັນພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ເປັນສັດຕູຂອງພຣະອົງ? (ສ່ວນໃຫຍ່ ມັນອີງໃສ່ທັດສະນະຄະຕິຂອງພວກເຂົາຕໍ່ຄວາມຈິງ. ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເບື່ອໜ່າຍຄວາມຈິງ ແລະ ກຽດຊັງຄວາມຈິງ ແລະ ການກຽດຊັງຄວາມຈິງກໍຄືການກຽດຊັງພຣະເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິງ.) ມີຫຍັງອີກບໍ? (ແກ່ນແທ້ຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສແມ່ນແກ່ນແທ້ຂອງມານຮ້າຍ.) ຄົນທີ່ມີແກ່ນແທ້ຂອງມານຮ້າຍມີຄວາມຫວັງທີ່ຈະໄດ້ຮັບຄວາມລອດພົ້ນບໍ? (ບໍ່.) ຄົນເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ຍອມຮັບຄວາມຈິງເລີຍ ແລະ ບໍ່ສາມາດໄດ້ຮັບຄວາມລອດພົ້ນ. ເມື່ອເບິ່ງວ່າຄົນທັງສອງປະເພດມີອຸປະນິໄສທີ່ເສື່ອມຊາມ, ແມ່ນຫຍັງຄືຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຜູ້ທີ່ສາມາດໄດ້ຮັບຄວາມລອດພົ້ນ ແລະ ຜູ້ທີ່ບໍ່ສາມາດໄດ້ຮັບຄວາມລອດພົ້ນ? ພຽງແຕ່ໃນເລື່ອງອຸປະນິໄສທີ່ເສື່ອມຊາມຂອງພວກເຂົາ, ຄົນສອງປະເພດນີ້ແມ່ນຄືກັນ, ສະນັ້ນ ເປັນຫຍັງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຈຶ່ງບໍ່ສາມາດໄດ້ຮັບຄວາມລອດພົ້ນ, ໃນຂະນະທີ່ຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແຕ່ບໍ່ມີແກ່ນແທ້ຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຈຶ່ງມີຄວາມຫວັງພຽງໜ້ອຍດຽວທີ່ຈະໄດ້ຮັບຄວາມລອດພົ້ນ? (ຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສບໍ່ຄືກັບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ຜູ້ທີ່ເປັນປໍລະປັກຕໍ່ຄວາມຈິງ ແລະ ສິ່ງທີ່ເປັນບວກຫຼາຍ. ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາຈະບໍ່ໄດ້ຮັກຄວາມຈິງເປັນພິເສດ, ພວກເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ລັງກຽດຄວາມຈິງ ແລະ ສາມາດຍອມຮັບມັນໄດ້ໃນລະດັບທີ່ແຕກຕ່າງກັນ, ໂດຍປ່ຽນແປງເທື່ອລະໜ້ອຍ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ຄວາມເປັນມະນຸດຂອງພວກເຂົາມີຈິດສຳນຶກຢູ່ແດ່, ບໍ່ຄືກັບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສທີ່ບໍ່ມີຄວາມລະອາຍໃຈ.) ຄວາມຫວັງທີ່ຈະໄດ້ຮັບຄວາມລອດພົ້ນແມ່ນຢູ່ບ່ອນນີ້. ນີ້ຄືຄວາມແຕກຕ່າງທາງດ້ານແກ່ນແທ້. ເມື່ອພິຈາລະນາຈາກແກ່ນແທ້ຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ຄົນປະເພດນີ້ແມ່ນບໍ່ສາມາດຖືກກອບກູ້ໄດ້ ແລະ ບໍ່ມີຄວາມຫວັງທີ່ຈະໄດ້ຮັບຄວາມລອດພົ້ນ. ເຖິງແມ່ນວ່າເຈົ້າຈະຕ້ອງການຊ່ວຍພວກເຂົາໃຫ້ລອດ, ເຈົ້າກໍບໍ່ສາມາດເຮັດໄດ້; ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດປ່ຽນແປງໄດ້. ພວກເຂົາບໍ່ແມ່ນຄົນປະເພດທຳມະດາທີ່ມີອຸປະນິໄສເສື່ອມຊາມຂອງຊາຕານ, ແຕ່ເປັນຄົນປະເພດທີ່ມີແກ່ນແທ້ຊີວິດຂອງມານຮ້າຍ ແລະ ຊາຕານ. ຄົນປະເພດນີ້ບໍ່ສາມາດໄດ້ຮັບຄວາມລອດພົ້ນຢ່າງເດັດຂາດ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ແມ່ນຫຍັງຄືແກ່ນແທ້ຂອງຄົນທຳມະດາທີ່ມີອຸປະນິໄສເສື່ອມຊາມ? ພວກເຂົາພຽງແຕ່ມີອຸປະນິໄສທີ່ເສື່ອມຊາມ; ແນວໃດກໍຕາມ, ພວກເຂົາມີຈິດສຳນຶກ ແລະ ເຫດຜົນໃນລະດັບໃດໜຶ່ງ ແລະ ສາມາດຍອມຮັບຄວາມຈິງບາງຢ່າງໄດ້. ນີ້ໝາຍຄວາມວ່າຄວາມຈິງສາມາດມີຜົນບາງຢ່າງຕໍ່ຄົນເຫຼົ່ານີ້, ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາມີຄວາມຫວັງທີ່ຈະໄດ້ຮັບຄວາມລອດພົ້ນ. ມັນແມ່ນຄົນປະເພດນີ້ທີ່ພຣະເຈົ້າຊ່ວຍໃຫ້ລອດພົ້ນ. ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສບໍ່ສາມາດໄດ້ຮັບຄວາມລອດພົ້ນຢ່າງເດັດຂາດ, ແຕ່ຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສສາມາດໄດ້ຮັບຄວາມລອດພົ້ນບໍ? (ໄດ້.) ຖ້າພວກເຮົາເວົ້າວ່າ ພວກເຂົາສາມາດໄດ້ຮັບຄວາມລອດພົ້ນ, ຄຳເວົ້ານີ້ກໍບໍ່ຖືກຕ້ອງຕາມຄວາມເປັນຈິງ. ພວກເຮົາສາມາດເວົ້າໄດ້ພຽງແຕ່ວ່າພວກເຂົາມີຄວາມຫວັງທີ່ຈະໄດ້ຮັບຄວາມລອດພົ້ນ, ຄຳເວົ້ານີ້ຈຶ່ງຂ້ອນຂ້າງຖືກຕ້ອງຕາມຄວາມເປັນຈິງ. ໃນທີ່ສຸດແລ້ວ, ການທີ່ຄົນຜູ້ໜຶ່ງຈະສາມາດໄດ້ຮັບຄວາມລອດພົ້ນໄດ້ ຫຼື ບໍ່ນັ້ນແມ່ນຂຶ້ນຢູ່ກັບບຸກຄົນ. ມັນຂຶ້ນຢູ່ກັບວ່າພວກເຂົາສາມາດຍອມຮັບຄວາມຈິງ, ປະຕິບັດຄວາມຈິງ ແລະ ອ່ອນນ້ອມຕໍ່ຄວາມຈິງໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງ ຫຼື ບໍ່. ສະນັ້ນ, ມັນຈຶ່ງສາມາດເວົ້າໄດ້ພຽງແຕ່ວ່າ ຄົນປະເພດນີ້ມີຄວາມຫວັງທີ່ຈະໄດ້ຮັບຄວາມລອດພົ້ນ. ແລ້ວເປັນຫຍັງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຈຶ່ງບໍ່ມີຄວາມຫວັງທີ່ຈະໄດ້ຮັບຄວາມລອດພົ້ນ? ເພາະວ່າພວກເຂົາເປັນພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ; ທຳມະຊາດຂອງພວກເຂົາເປັນຂອງຊາຕານ. ພວກເຂົາເປັນປໍລະປັກຕໍ່ຄວາມຈິງ, ກຽດຊັງພຣະເຈົ້າ ແລະ ບໍ່ຍອມຮັບຄວາມຈິງເລີຍ. ພຣະເຈົ້າຍັງສາມາດຊ່ວຍພວກເຂົາໃຫ້ລອດໄດ້ບໍ? (ບໍ່.) ພຣະເຈົ້າຊ່ວຍມະນຸດທີ່ເສື່ອມຊາມໃຫ້ລອດພົ້ນ, ບໍ່ແມ່ນຊາຕານ ແລະ ມານຮ້າຍ. ພຣະເຈົ້າຊ່ວຍຜູ້ທີ່ຍອມຮັບຄວາມຈິງໃຫ້ລອດ, ບໍ່ແມ່ນພວກເດນມະນຸດທີ່ກຽດຊັງຄວາມຈິງ. ແບບນີ້ເຂົ້າໃຈແຈ່ມແຈ້ງແລ້ວບໍ? (ເຂົ້າໃຈແລ້ວ.) ພວກເຮົາໂອ້ລົມກັນແບບນີ້ ເພື່ອຫຼີກລ່ຽງບໍ່ໃຫ້ບາງຄົນມີຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ບິດເບືອນ. ຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ແຍກແຍະລະຫວ່າງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສແລ້ວ, ບາງຄົນຄິດວ່າ ພວກເຂົາບໍ່ແມ່ນພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ນັ້ນໝາຍຄວາມວ່າພວກເຂົາຢູ່ໃນພື້ນທີ່ປອດໄພແລ້ວ, ພວກເຂົາໄດ້ພົບບ່ອນຫຼົບໄພແລ້ວຢ່າງແທ້ຈິງ ແລະ ຈະບໍ່ຖືກຄັດອອກ, ຂັບໄລ່ ຫຼື ກຳຈັດໃນອະນາຄົດຢ່າງແນ່ນອນ. ນີ້ແມ່ນຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ບິດເບືອນບໍ? ການມີຄວາມຫວັງທີ່ຈະໄດ້ຮັບຄວາມລອດພົ້ນບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າຄົນໃດຄົນໜຶ່ງຈະໄດ້ຮັບຄວາມລອດພົ້ນ. ຄວາມຫວັງນີ້ຍັງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ຜູ້ຄົນອອກໄປ ແລະ ໄຂວ່ຄວ້າເອົາໄວ້. ທັດສະນະຄະຕິຂອງເຈົ້າຕໍ່ຄວາມຈິງແມ່ນແຕກຕ່າງຈາກຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເບື່ອໜ່າຍຄວາມຈິງ ຫຼື ຄວາມເປັນມະນຸດຂອງເຈົ້າອາດຈະດີກວ່າຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເລັກນ້ອຍ; ເຈົ້າມີຈິດສຳນຶກຢູ່ແດ່, ມີຈິດໃຈເມດຕາພໍສົມຄວນ, ບໍ່ທຳຮ້າຍຄົນອື່ນ, ຮູ້ຈັກກັບໃຈເມື່ອເຮັດຜິດບາງຢ່າງ ແລະ ສາມາດຫັນປ່ຽນຕົນເອງໄດ້. ການມີຄຸນສົມບັດພຽງບໍ່ເທົ່າໃດຢ່າງນີ້ໝາຍຄວາມວ່າເຈົ້າມີເງື່ອນໄຂພື້ນຖານທີ່ຈະຍອມຮັບຄວາມຈິງ, ປະຕິບັດຄວາມຈິງ ແລະ ບັນລຸການໄດ້ຮັບຄວາມລອດພົ້ນ. ແຕ່ການບໍ່ເປັນພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຄວາມລອດພົ້ນ. ເຈົ້າບໍ່ແມ່ນພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ແຕ່ເຈົ້າກໍຍັງເປັນມະນຸດທີ່ເສື່ອມຊາມ. ມະນຸດທີ່ເສື່ອມຊາມທຸກຄົນສາມາດໄດ້ຮັບຄວາມລອດພົ້ນບໍ? ບໍ່ເປັນຈິງສະເໝີໄປ. ເຖິງແມ່ນວ່າຄົນຜູ້ໜຶ່ງຈະບໍ່ແມ່ນພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ຫຼື ຄົນຊົ່ວຮ້າຍ, ຕາບໃດທີ່ພວກເຂົາບໍ່ສະແຫວງຫາຄວາມຈິງ, ພວກເຂົາກໍຍັງບໍ່ສາມາດໄດ້ຮັບຄວາມລອດພົ້ນ. ຄວາມລອດພົ້ນຂອງພຣະເຈົ້າຕໍ່ຜູ້ຄົນແມ່ນບັນລຸໄດ້ຜ່ານການທີ່ພວກເຂົາຍອມຮັບ ແລະ ການສະແຫວງຫາຄວາມຈິງ. ອຸປະນິໄສທີ່ເສື່ອມຊາມຂອງຜູ້ຄົນເປັນປໍລະປັກຕໍ່ພຣະເຈົ້າ. ຕາບໃດທີ່ອຸປະນິໄສທີ່ເສື່ອມຊາມຍັງມີຢູ່ໃນຄົນຜູ້ໜຶ່ງ, ພວກເຂົາກໍຍັງສາມາດກະບົດຕໍ່ພຣະເຈົ້າ, ຕໍ່ຕ້ານພຣະເຈົ້າ, ທໍລະຍົດຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ແລະ ອື່ນໆ ອີກ. ສະນັ້ນ, ພວກເຂົາຈຶ່ງຕ້ອງຍອມຮັບການພິພາກສາ, ການລົງທັນ, ການທົດສອບ ແລະ ການຫຼໍ່ຫຼອມແຫ່ງພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ; ພວກເຂົາຕ້ອງການການຫຼໍ່ລ້ຽງ ແລະ ການຊີ້ນຳຈາກພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ, ການລິຮານ, ການລົງວິໄນ ແລະ ການລົງໂທດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ອື່ນໆ ອີກ, ບໍ່ມີພາລະກິດໃດທີ່ພຣະເຈົ້າເຮັດ ແລ້ວສາມາດຂາດໄດ້. ສະນັ້ນ, ເພື່ອບັນລຸການໄດ້ຮັບຄວາມລອດພົ້ນ, ໃນດ້ານໜຶ່ງ ພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າແມ່ນຈຳເປັນ ແລະ ນອກຈາກນັ້ນ ຜູ້ຄົນກໍຕ້ອງມີຄວາມຕັ້ງໃຈທີ່ຈະຮ່ວມມື. ພວກເຂົາຕ້ອງສາມາດອົດທົນຕໍ່ຄວາມຍາກລຳບາກ ແລະ ຈ່າຍລາຄາ, ເພື່ອເຂົ້າສູ່ຄວາມເປັນຈິງຄວາມຈິງ ຫຼັງຈາກທີ່ເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງແລ້ວ ແລະ ອື່ນໆ ອີກ. ນີ້ຄືວິທີດຽວທີ່ຈະບັນລຸຄວາມລອດພົ້ນຂອງພຣະເຈົ້າໃນຍຸກສຸດທ້າຍ ແລະ ໄດ້ຮັບພອນທີ່ຫາຍາກທີ່ສຸດໃນການຖືກເຮັດໃຫ້ສົມບູນໂດຍພຣະເຈົ້າຜູ້ບັເກີດເປັນເນື້ອໜັງ, ບົນພື້ນຖານຂອງການເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງ. ມັນງ່າຍດາຍແບບນັ້ນ. ເອົາລະ, ພວກເຮົາສິ້ນສຸດການໂອ້ລົມກ່ຽວກັບຫົວຂໍ້ນີ້ພຽງເທົ່ານີ້ກັນເທາະ.

ຂໍ້ທີສິບສາມ: ປົກປ້ອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກຈາກການຖືກລົບກວນ, ເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ, ຄວບຄຸມ ແລະ ທຳຮ້າຍຢ່າງສາຫັດໂດຍພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາສາມາດແຍກແຍະພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ປະຖິ້ມພວກເຂົາຈາກໃຈ

ວຽກງານຈຳນວນໜຶ່ງທີ່ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຕ້ອງປະຕິບັດເມື່ອກວດພົບວ່າພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສກຳລັງລົບກວນຄຣິສຕະຈັກ

ຕໍ່ໄປ, ພວກເຮົາຈະໂອ້ລົມກັນໃນຫົວຂໍ້ຫຼັກ. ການໂອ້ລົມຂອງພວກເຮົາກ່ຽວກັບຄວາມຮັບຜິດຊອບຂໍ້ທີສິບສອງຂອງຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກແມ່ນຈົບແລ້ວ. ສຳລັບການໂອ້ລົມນີ້, ພວກເຮົາຈະໂອ້ລົມກັນກ່ຽວກັບຄວາມຮັບຜິດຊອບຂໍ້ທີສິບສາມ: “ປົກປ້ອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກຈາກການຖືກລົບກວນ, ເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ, ຄວບຄຸມ ແລະ ທຳຮ້າຍຢ່າງສາຫັດໂດຍພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາສາມາດແຍກແຍະພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ປະຖິ້ມພວກເຂົາຈາກໃຈ”. ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂໍ້ທີສິບສາມແມ່ນກ່ຽວຂ້ອງກັບຫົວຂໍ້ທີ່ວ່າຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຄວນປະຕິບັດຕໍ່ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສແນວໃດ. ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຄວນເຮັດວຽກງານຫຍັງ ເມື່ອພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສປາກົດຕົວໃນຄຣິສຕະຈັກ? ກ່ອນອື່ນໝົດ, ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂໍ້ນີ້ລະບຸວ່າ ເມື່ອແກ້ໄຂບັນຫາດັ່ງກ່າວ ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຈຳເປັນຕ້ອງກ້າວອອກມາຂ້າງໜ້າ ເພື່ອປົກປ້ອງອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຈາກການລົບກວນ, ການເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ, ການຄວບຄຸມ ແລະ ການທຳຮ້າຍຢ່າງສາຫັດຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ນີ້ຄືໜ້າວຽກທຳອິດທີ່ພວກເຂົາຄວນເຮັດ. ສ່ວນວ່າພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສລົບກວນ, ເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ, ຄວບຄຸມ ແລະ ທຳຮ້າຍປະຊາກອນທີ່ຖືກເລືອກຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງສາຫັດແນວໃດນັ້ນ, ກໍໄດ້ມີການໂອ້ລົມກັນຫຼາຍແລ້ວກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້ກ່ອນໜ້ານີ້, ສະນັ້ນ ເນື້ອຫານີ້ຈະບໍ່ແມ່ນຫົວຂໍ້ຫຼັກຂອງການໂອ້ລົມໃນມື້ນີ້. ມື້ນີ້, ພວກເຮົາຈະເນັ້ນໃສ່ຄວາມຮັບຜິດຊອບທີ່ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຕ້ອງປະຕິບັດໃຫ້ສຳເລັດ ແລະ ວຽກງານທີ່ພວກເຂົາຕ້ອງເຮັດ ເມື່ອຜະເຊີນໜ້າກັບພຶດຕິກຳ ແລະ ການກະທຳເຫຼົ່ານີ້ຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ເພື່ອປົກປ້ອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ ຈາກການຖືກທຳຮ້າຍ. ກ່ອນອື່ນໝົດ, ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຕ້ອງປົກປ້ອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ ຈາກການລົບກວນ, ການເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ, ການຄວບຄຸມ ແລະ ການທຳຮ້າຍຢ່າງສາຫັດຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ນີ້ຄືໜຶ່ງໃນຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກ. ຄຳວ່າ “ໜຶ່ງໃນຄວາມຮັບຜິດຊອບ” ໝາຍຄວາມວ່າແນວໃດ? ມັນໝາຍຄວາມວ່າ ໃນບັນດາໜ້າວຽກຫຼາຍຢ່າງທີ່ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກປະຕິບັດ, ການປົກປ້ອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາສາມາດດຳເນີນຊີວິດຄຣິສຕະຈັກທີ່ເປັນປົກກະຕິໄດ້ ໂດຍປາດສະຈາກການລົບກວນ ແລະ ການທຳຮ້າຍຢ່າງສາຫັດຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສນັ້ນເປັນໜ້າວຽກທີ່ສຳຄັນ. ມັນຍັງເປັນໜ້າວຽກທີ່ຫຼີກລ່ຽງບໍ່ໄດ້ ເຊິ່ງພວກເຂົາບໍ່ສາມາດຫຼົບຫຼີກຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງພວກເຂົາໄດ້. ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຄວນໃຫ້ຄວາມສຳຄັນກັບເລື່ອງນີ້ ແລະ ບໍ່ຄວນລະເລີຍ. ການຮັກສາການດຳເນີນງານທີ່ເປັນປົກກະຕິຂອງຊີວິດຄຣິສຕະຈັກເປັນໜ້າວຽກທີ່ສຳຄັນຫຼາຍ ແລະ ເປັນໜ້າວຽກສຳຄັນທີ່ສຸດໃນບັນດາວຽກງານທັງໝົດຂອງຄຣິສຕະຈັກ. ນີ້ກໍເປັນຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກເຊັ່ນກັນ. ວຽກງານພື້ນຖານຂອງຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກແມ່ນການນໍາພາປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ ເຂົ້າສູ່ຄວາມເປັນຈິງຄວາມຈິງ. ເມື່ອພວກຊາຕານ, ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ມາລົບກວນ ແລະ ເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນຫຼົງຜິດ ແລະ ຊ່ວງຊິງກັບພຣະເຈົ້າເພື່ອຍາດເອົາປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ, ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຄວນຢືນຂຶ້ນ ເພື່ອເປີດໂປງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ເພື່ອໃຫ້ປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກສາມາດແຍກແຍະພວກເຂົາໄດ້, ເຮັດໃຫ້ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເປີດເຜີຍໃບໜ້າທີ່ແທ້ຈິງຂອງພວກເຂົາອອກມາ ແລະ ຈາກນັ້ນກໍກຳຈັດພວກເຂົາອອກຈາກຄຣິສຕະຈັກ. ທັງນີ້ກໍເພື່ອປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກຖືກຄວບຄຸມ ແລະ ທຳຮ້າຍຢ່າງສາຫັດໂດຍພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ນີ້ຄືຄວາມຮັບຜິດຊອບທີ່ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຄວນປະຕິບັດໃຫ້ສຳເລັດ ເມື່ອເຮັດວຽກງານຄຣິສຕະຈັກ. ແລ້ວການປ້ອງກັນສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໝາຍຄວາມວ່າແນວໃດ? ຄວນປ້ອງກັນພວກມັນແນວໃດ? ຕາມຕົວອັກສອນແລ້ວ ຄຳວ່າ “ປ້ອງກັນ” ໝາຍເຖິງການຢຸດຢັ້ງບໍ່ໃຫ້ບາງສິ່ງເກີດຂຶ້ນຫຼາຍເທົ່າທີ່ເປັນໄປໄດ້. ຈຸດສຳຄັນຢູ່ບ່ອນນີ້ແມ່ນຫຍັງ? ການຢຸດຢັ້ງເຫດການບໍ່ໃຫ້ເກີດຂຶ້ນກໍຈະບັນລຸການປ້ອງກັນໄດ້. ໃນການຈັດການກັບເຫດການຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ວຽກງານຫຼັກຂອງຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກແມ່ນການຢຸດຢັ້ງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຈາກການລົບກວນ, ການເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ, ການຄວບຄຸມ ແລະ ການທຳຮ້າຍປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກຢ່າງສາຫັດໃຫ້ໄດ້ຫຼາຍທີ່ສຸດເທົ່າທີ່ຈະຫຼາຍໄດ້. ພວກເຂົາຕ້ອງປົກປ້ອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ ຈາກການທຳຮ້າຍຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໃຫ້ຫຼາຍທີ່ສຸດເທົ່າທີ່ຈະຫຼາຍໄດ້. ນີ້ຄືວຽກງານຫຼັກທີ່ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຈຳເປັນຕ້ອງເຮັດ ແລະ ນີ້ຄືສິ່ງທີ່ພວກເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງໂອ້ລົມກັນໃຫ້ເຂົ້າໃຈຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງ ກ່ຽວກັບຄວາມຮັບຜິດຊອບຂໍ້ທີສິບສາມ. ແລ້ວຈະສາມາດປົກປ້ອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກໄດ້ແນວໃດ? ໂດຍການຢຸດຢັ້ງການກະທຳທີ່ຊົ່ວຮ້າຍເຫຼົ່ານີ້ທີ່ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເຮັດບໍ່ໃຫ້ເກີດຂຶ້ນ. ມີຫຼາຍວິທີທາງ ແລະ ວິທີການທີ່ຈະຢຸດຢັ້ງພວກເຂົາ ເຊັ່ນ: ການເປີດໂປງ, ການລິຮານ, ການໄຈ້ແຍກ ແລະ ການຈຳກັດ. ມີຫຍັງອີກແດ່? (ການຂັບໄລ່ອອກ.) ນັ້ນຄືຂັ້ນຕອນສຸດທ້າຍ. ເມື່ອອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຍັງຂາດການແຍກແຍະ ແລະ ບໍ່ຮູ້ວ່າຄົນໃດໜຶ່ງເປັນຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ແຕ່ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກໄດ້ລະບຸຕົວພວກເຂົາແລ້ວ, ຖ້າພວກເຂົາຂັບໄລ່ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນອອກໂດຍກົງ, ຜູ້ທີ່ຂາດການແຍກແຍະອາດຈະເກີດມີຄວາມຄິດຫຼົງຜິດ ແລະ ການຕັດສິນ ແລະ ບາງຄົນອາດຈະສະດຸດ. ໃນກໍລະນີດັ່ງກ່າວ, ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຄວນເຮັດວຽກງານຫຍັງ? ເຮົາໄດ້ກ່າວເຖິງຫຍັງແດ່? (ການເປີດໂປງ, ການລິຮານ, ການໄຈ້ແຍກ ແລະ ການຈຳກັດ.) ພວກເຈົ້າມີວິທີການໃດດີໆ ບໍທີ່ຈະຢຸດຢັ້ງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຈາກການເຮັດຄວາມຊົ່ວ? ການຕິດຕາມກວດກາພວກເຂົາເປັນວິທີການທີ່ດີບໍ? ມັນນັບເປັນວິທີທາງ ແລະ ວິທີການທີ່ມີປະສິດທິພາບທີ່ສອດຄ່ອງກັບຫຼັກການບໍ? (ແມ່ນແລ້ວ.) ວິທີການທີ່ເໝາະສົມໃນການປະຕິບັດຕໍ່ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສແມ່ນຫຍັງ? ການພິພາກສາ, ການລົງທັນ, ການທົດສອບ ແລະ ການຫຼໍ່ຫຼອມສາມາດໃຊ້ໄດ້ຜົນກັບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສບໍ? (ບໍ່.) ເປັນຫຍັງຈຶ່ງບໍ່ໄດ້? (ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສບໍ່ຍອມຮັບຄວາມຈິງ; ພວກເຂົາເບື່ອໜ່າຍມັນ.) ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເບື່ອໜ່າຍຄວາມຈິງ ແລະ ບໍ່ຍອມຮັບມັນ, ສະນັ້ນ ການໃຊ້ການທົດສອບ, ການຫຼໍ່ຫຼອມ, ການພິພາກສາ ແລະ ການລົງທັນເພື່ອຈັດການກັບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຈຶ່ງບໍ່ເໝາະສົມ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດວຽກງານນີ້ໃສ່ພວກເຂົາ. ແນວຄິດນີ້ບໍ່ເໝາະສົມ, ສະນັ້ນ ວິທີການນີ້ຈະບໍ່ໄດ້ຜົນຢ່າງແນ່ນອນ. ແລ້ວວິທີການໃດກັນແທ້ທີ່ເໝາະສົມ? ຫຼາຍຄົນທີ່ໄດ້ຮັບຄວາມທຸກທໍລະມານຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງຈາກການທຳຮ້າຍຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສກໍກຽດຊັງພວກເຂົາຢ່າງເລິກເຊິ່ງ ແລະ ເຊື່ອວ່າພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຄວນຖືກພິພາກສາ, ຕັດສິນລົງໂທດ ແລະ ເປີດໂປງຕໍ່ສາທາລະນະ. ພວກເຂົາຄິດວ່າ ຄວນໃຫ້ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຍອມຮັບຄວາມຜິດພາດຂອງຕົນ ແລະ ສາລະພາບບາບຂອງພວກເຂົາຢ່າງເປີດເຜີຍໃນຄຣິສຕະຈັກ ແລະ ຖືກເຮັດໃຫ້ອັບອາຍຢ່າງເຖິງທີ່ສຸດ. ພວກເຈົ້າຄິດວ່າການນຳໃຊ້ວິທີການເຫຼົ່ານີ້ຈະເໝາະສົມບໍ? (ບໍ່.) ຖ້າພວກເຮົາພິຈາລະນາເຖິງແກ່ນແທ້ຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ທີ່ຈິງແລ້ວ ການກະທຳດັ່ງກ່າວກໍບໍ່ແມ່ນເລື່ອງເກີນໄປ ນັ້ນກໍຄື ຈະປະຕິບັດຕໍ່ມານຮ້າຍແນວໃດກໍໄດ້; ມັນສາມາດເຮັດໄດ້ແບບງ່າຍໆ ຄືກັບການບີບແມງໄມ້ໂຕໜຶ່ງໃຫ້ລະອຽດ. ສະນັ້ນ ຈຸດປະສົງຂອງຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກທີ່ເຮັດແບບນີ້ ເບິ່ງຄືວ່າຖືກຕ້ອງ ແລະ ສົມເຫດສົມຜົນຫຼາຍ, ແຕ່ມີບັນຫາກັບວິທີການເຫຼົ່ານີ້ບໍ? ວຽກງານນີ້ຢູ່ໃນຂອບເຂດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກບໍ? ການເຮັດແບບນີ້ສອດຄ່ອງກັບຫຼັກການ ຫຼື ບໍ່? (ບໍ່.) ເຫັນໄດ້ຊັດເຈນວ່າ ມັນບໍ່ສອດຄ່ອງກັບຫຼັກການ. ຫຼັກການມາຈາກໃສ? (ມາຈາກພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ.) ຖືກຕ້ອງແລ້ວ. ເຖິງແມ່ນວ່າເປົ້າໝາຍຂອງການກະທຳດັ່ງກ່າວແມ່ນພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ນັ້ນກໍຄື ມານຮ້າຍ, ວິທີການກໍຄວນສອດຄ່ອງກັບຫຼັກການ ແລະ ຂໍ້ກຳນົດຂອງພຣະເຈົ້າເຊັ່ນກັນ ເພາະໃນການເຮັດວຽກງານນີ້ ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກກຳລັງປະຕິບັດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງພວກເຂົາ, ບໍ່ແມ່ນການຈັດການເລື່ອງຄອບຄົວ ຫຼື ເລື່ອງສ່ວນຕົວ.

I. ການເປີດໂປງ

ການຈັດການກັບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ການຢຸດຢັ້ງພວກເຂົາຈາກການເຮັດຄວາມຊົ່ວ ແລະ ການເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ແລະ ການທຳຮ້າຍປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກແມ່ນຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກ. ຈຸດປະສົງກໍຄືເພື່ອປົກປ້ອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ ຈາກການຖືກທຳຮ້າຍ, ບໍ່ແມ່ນເພື່ອທໍລະມານຜູ້ໃດ ຫຼື ສວຍໂອກາດເພື່ອແກ້ແຄ້ນຜູ້ໃດ ແລະ ແນ່ນອນວ່າບໍ່ແມ່ນເພື່ອດຳເນີນການລະດົມຄົນຕໍ່ຕ້ານຄົນໃດຄົນໜຶ່ງ. ສະນັ້ນ, ໜ້າວຽກທີ່ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຈຳເປັນຕ້ອງປະຕິບັດເພື່ອຢຸດຢັ້ງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຈາກການເຮັດຄວາມຊົ່ວໃຫ້ໄດ້ຫຼາຍທີ່ສຸດເທົ່າທີ່ຈະຫຼາຍໄດ້ນັ້ນມີຫຍັງແດ່? ຢ່າງທຳອິດກໍຄືການເປີດໂປງພວກເຂົາ. ຈຸດປະສົງຂອງການເປີດໂປງແມ່ນຫຍັງ? (ເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ຄົນພັດທະນາການແຍກແຍະ.) ຖືກຕ້ອງແລ້ວ. ມັນແມ່ນເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ ແຍກແຍະແກ່ນແທ້ຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ເພື່ອເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາສາມາດເຮັດຕົວອອກຫ່າງຈາກພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຢູ່ພາຍໃນ ແລະ ບໍ່ຖືກພວກເຂົາເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ແລະ ເພື່ອວ່າ ເມື່ອພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສພະຍາຍາມເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ແລະ ຄວບຄຸມພວກເຂົາ, ພວກເຂົາກໍຈະສາມາດປະຕິເສດພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຢ່າງຫ້າວຫັນໄດ້ ແທນທີ່ຈະປ່ອຍໃຫ້ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຄວບຄຸມ ແລະ ປັ່ນຫົວພວກເຂົາ. ສະນັ້ນ, ການເປີດໂປງພວກເຂົາສຳຄັນບໍ? (ສຳຄັນ.) ການເປີດໂປງພວກເຂົາສຳຄັນຫຼາຍ, ແຕ່ເຈົ້າຕ້ອງເປີດໂປງພວກເຂົາຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ແລ້ວເຈົ້າຄວນເປີດໂປງພວກເຂົາແນວໃດ? ພື້ນຖານໃນການເປີດໂປງຂອງເຈົ້າຄວນແມ່ນຫຍັງ? ມັນເໝາະສົມບໍທີ່ຈະຈັດປະເພດພວກເຂົາຕາມອຳເພີໃຈ? ມັນເໝາະສົມບໍທີ່ຈະຕັດສິນລົງໂທດພວກເຂົາຢ່າງບໍ່ໄຕ່ຕອງ ໂດຍບໍ່ມີພື້ນຖານ? (ບໍ່.) ສະນັ້ນ ເຈົ້າຄວນເປີດໂປງພວກເຂົາແນວໃດໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ເພື່ອບັນລຸເປົ້າໝາຍໃນການປົກປ້ອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ? (ໃນດ້ານໜຶ່ງ, ພວກເຮົາຕ້ອງເປີດໂປງພວກເຂົາໂດຍບໍ່ລຳອຽງ ແລະ ຕາມຄວາມຈິງ ອີງໃສ່ຂໍ້ເທັດຈິງຂອງການກະທຳທີ່ຊົ່ວຮ້າຍຂອງພວກເຂົາ. ນອກຈາກນີ້, ພວກເຮົາຕ້ອງແຍກແຍະ ແລະ ໄຈ້ແຍກພວກເຂົາຕາມພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ.) ສອງປະໂຫຍກເຫຼົ່ານີ້ເວົ້າໄດ້ຖືກຈຸດ; ທັງສອງດ້ານແມ່ນຂາດກັນບໍ່ໄດ້. ໃນດ້ານໜຶ່ງ, ຕ້ອງມີຫຼັກຖານທີ່ເປັນຂໍ້ເທັດຈິງ. ເຈົ້າຕ້ອງຕັດສິນ ແລະ ກຳນົດລັກສະນະແກ່ນແທ້ຂອງພວກເຂົາ ອີງໃສ່ຄຳເວົ້າທີ່ຜິດພາດ, ການກະທຳ ແລະ ແນວຄິດ ແລະ ມຸມມອງທີ່ໄຮ້ສາລະທີ່ຖືກເປີດເຜີຍໂດຍພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ແນວໃດກໍຕາມ, ສິ່ງທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດແມ່ນການແຍກແຍະ ແລະ ໄຈ້ແຍກພວກເຂົາຕາມພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ເຈົ້າຄວນອ້າງອີງໃສ່ພຣະທຳຂໍ້ໃດຂອງພຣະເຈົ້າ? ພຣະທຳຂໍ້ໃດກົງໄປກົງມາ ແລະ ແຫຼມຄົມທີ່ສຸດ? (ພຣະທຳທີ່ເປີດໂປງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ.) ຖືກຕ້ອງແລ້ວ; ເຈົ້າຕ້ອງຊອກຫາພຣະທຳບາງຂໍ້ທີ່ເປີດໜ້າກາກພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ເພື່ອເປີດໂປງພວກເຂົາ ແລະ ປຽບທຽບຢ່າງເໝາະສົມ ແລະ ຍຸຕິທຳ, ຮັບປະກັນຄວາມແມ່ນຍຳທີ່ສຸດ. ຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ຍິນ ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຈະເຂົ້າໃຈສິ່ງນີ້; ພວກເຂົາຈະມີການແຍກແຍະຕໍ່ບຸກຄົນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງໃນທັນທີ ແລະ ລະວັງພວກເຂົາ. ເມື່ອມີການແຍກແຍະໃນຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາ, ພວກເຂົາຈະຮູ້ສຶກລັງກຽດບຸກຄົນຜູ້ນີ້: “ສະແດງວ່າ ລາວເປັນຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສແທ້ໆ! ລາວເຄີຍຊ່ວຍເຫຼືອຂ້ອຍມາກ່ອນ ແລະ ຍັງເຮັດດີນຳຂ້ອຍອີກ. ຂ້ອຍຄິດວ່າ ລາວເປັນຄົນດີ. ຜ່ານການໄຈ້ແຍກ ແລະ ການໂອ້ລົມນີ້, ຄວາມໜ້າຊື່ໃຈຄົດຂອງລາວ ແລະ ການສະແດງອອກທີ່ເປັນແກ່ນແທ້ຂອງການເປັນຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຂອງພວກເຂົາກໍຖືກເປີດໂປງ, ຊ່ວຍໃຫ້ທຸກຄົນເຫັນວ່າບຸກຄົນນີ້ອັນຕະລາຍ. ພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ເປີດໂປງລາວຢ່າງຖືກຕ້ອງແທ້ໆ! ລາວບໍ່ແມ່ນຄົນດີ. ລາວເວົ້າແຕ່ສິ່ງດີໆ ແລະ ເບິ່ງຄືວ່າບໍ່ມີບັນຫາໃນການກະທຳຂອງລາວ, ແຕ່ໂດຍການເປີດໂປງແກ່ນແທ້ຂອງລາວ, ຕອນນີ້ ມັນເຫັນໄດ້ຊັດເຈນວ່າລາວເປັນຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສແທ້ໆ”. ເມື່ອຕັດສິນຈາກການປ່ຽນແປງແນວຄິດຂອງຜູ້ຄົນ, ເມື່ອຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກກຳລັງເຮັດວຽກງານເປີດໂປງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ພວກເຂົາກໍກຳລັງຢຸດຢັ້ງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຈາກການເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ແລະ ການລົບກວນປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກໃຫ້ໄດ້ຫຼາຍທີ່ສຸດເທົ່າທີ່ຈະຫຼາຍໄດ້. ແນ່ນອນວ່າ ພວກເຂົາກຳລັງປະຕິບັດຄວາມຮັບຜິດຊອບໃນການປົກປ້ອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກຈາກການຄວບຄຸມ ແລະ ການທຳຮ້າຍຢ່າງສາຫັດຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເຊັ່ນກັນ. ພວກເຂົາກຳລັງເຮັດໜຶ່ງໃນໜ້າວຽກຂອງພວກເຂົາ ໃນພາກປະຕິບັດ. ໜ້າວຽກນີ້ແມ່ນຫຍັງ? ການເປີດໂປງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ວຽກງານການເປີດໂປງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສແມ່ນໜຶ່ງໃນໜ້າວຽກທີ່ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຕ້ອງປະຕິບັດ ເພື່ອປົກປ້ອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ. ສ່ວນໜ້າວຽກຕ່າງໆ ທີ່ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຕ້ອງເຮັດ, ພວກເຮົາຈະບໍ່ຈັດລຳດັບຕາມຂະໜາດຂອງພວກເຂົາ ຫຼື ຜົນຮັບທີ່ພວກເຂົາສຳເລັດ; ກ່ອນອື່ນ ໃຫ້ພວກເຮົາໂອ້ລົມກັນກ່ຽວກັບວຽກງານ “ການເປີດໂປງ”. ການເປີດໂປງແກ່ນແທ້ທຳມະຊາດຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສລວມມີການເປີດໂປງເຈດຕະນາ, ຈຸດປະສົງ ແລະ ຜົນສະທ້ອນຂອງການກະທຳທີ່ຊົ່ວຮ້າຍຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຂອງພວກເຂົາທີ່ຂັດຂວາງ ແລະ ລົບກວນວຽກງານຂອງຄຣິສຕະຈັກ; ການເປີດໂປງວ່າພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສບໍ່ໄດ້ເຮັດວຽກງານຄຣິສຕະຈັກທີ່ແທ້ຈິງເລີຍ ແລະ ບໍ່ໃສ່ໃຈກັບການເຂົ້າສູ່ຊີວິດຂອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກເລີຍ ໃນຂະນະທີ່ຮັບໃຊ້ເປັນຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກ; ການເປີດໂປງໃບໜ້າທີ່ຂີ້ຮ້າຍຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ໃນຖານະທີ່ເປັນຄົນທີ່ບໍ່ຮູ້ຈັກຕົນເອງເລີຍ, ບໍ່ເຄີຍປະຕິບັດຄວາມຈິງ ແລະ ກ່າວພຽງແຕ່ຄຳເວົ້າ ແລະ ຫຼັກຄຳສອນເພື່ອເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນຫຼົງຜິດ; ແລະ ການເປີດໂປງຄຳເວົ້າ ແລະ ການກະທຳທີ່ແຕກຕ່າງກັນຂອງພວກເຂົາທັງຕໍ່ໜ້າຄົນ ແລະ ລັບຫຼັງພວກເຂົາ. ການເປີດໂປງດ້ານເຫຼົ່ານີ້ຢ່າງລະອຽດຈະສະແດງໃຫ້ເຫັນໃບໜ້າທີ່ແທ້ຈິງຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສວ່າເປັນພວກຊາຕານ ແລະ ມານຮ້າຍທີ່ຊົ່ວຮ້າຍ. ນີ້ຄືໜ້າວຽກທີ່ສຳຄັນທີ່ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຕ້ອງປະຕິບັດ. ສະນັ້ນ, ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຈຳເປັນຕ້ອງມີຫຍັງແດ່ເພື່ອປະຕິບັດໜ້າວຽກນີ້? ກ່ອນອື່ນໝົດ, ພວກເຂົາຈຳເປັນຕ້ອງມີຈິດສຳນຶກຄວາມຮັບຜິດຊອບໃນພາລະໃນລະດັບໜຶ່ງ, ແມ່ນບໍ່? (ແມ່ນແລ້ວ.) ເມື່ອຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກແບກຮັບຄວາມຮັບຜິດຊອບນີ້, ພວກເຂົາມັກຈະຄິດວ່າ “ບຸກຄົນນັ້ນເປັນຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງບາງຄົນມັກຈະໄປຖາມພວກເຂົາ, ເຂົ້າໃກ້ພວກເຂົາຢູ່ສະເໝີ ແລະ ມີສາຍສຳພັນທີ່ດີກັບພວກເຂົາ. ເມື່ອຖືກບຸກຄົນນີ້ເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ, ຫຼາຍຄົນກໍເຄົາລົບບູຊາລາວເປັນພິເສດ. ຄວນເຮັດແນວໃດກັບເລື່ອງນີ້?” ພວກເຂົາມາຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າເພື່ອອະທິຖານ ແລະ ມັກຈະສະແຫວງຫາພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ເປີດໂປງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ຢ່າງມີສະຕິ, ກຽມຕົນເອງໃຫ້ພ້ອມດ້ວຍຄວາມຈິງໃນດ້ານນີ້. ຈາກນັ້ນ ພວກເຂົາກໍຂໍໃຫ້ພຣະເຈົ້າກຽມເວລາທີ່ເໝາະສົມ ຫຼື ພວກເຂົາກໍຊອກຫາເວລາ ແລະ ໂອກາດທີ່ເໝາະສົມດ້ວຍຕົນເອງ ເພື່ອໂອ້ລົມກັບອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້. ພວກເຂົາຖືວ່າສິ່ງນີ້ເປັນພາລະຂອງພວກເຂົາ ແລະ ເປັນໜ້າວຽກສຳຄັນທີ່ພວກເຂົາຈຳເປັນຕ້ອງປະຕິບັດຕໍ່ໄປ. ພວກເຂົາກຽມພ້ອມ, ສະແຫວງຫາ ແລະ ອະທິຖານຕໍ່ພຣະເຈົ້າເພື່ອຂໍການຊີ້ນໍາຢູ່ສະເໝີ; ພວກເຂົາຢູ່ໃນສະພາບຈິດໃຈ ແລະ ສະພາວະແບບນີ້ຢູ່ສະເໝີ. ນີ້ຄືສິ່ງທີ່ໝາຍເຖິງການມີຈິດສຳນຶກຄວາມຮັບຜິດຊອບໃນພາລະ. ຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ກຽມຕົວດ້ວຍພາລະດັ່ງກ່າວເປັນເວລາໄລຍະໜຶ່ງ, ພວກເຂົາຕ້ອງລໍຖ້າຈົນກວ່າສະຖານະການຈະເອື້ອອຳນວຍ. ຢ່າງໜ້ອຍທີ່ສຸດ, ພວກເຂົາຕ້ອງລໍຖ້າຈົນກວ່າຈະມີສອງ ຫຼື ສາມຄົນທີ່ມີການແຍກແຍະທີ່ແທ້ຈິງຕໍ່ຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສກ່ອນທີ່ພວກເຂົາຈະສາມາດເລີ່ມເປີດໂປງພວກເຂົາໄດ້. ຖ້າພວກເຂົາກຳນົດລັກສະນະວ່າຄົນໃດຄົນໜຶ່ງເບິ່ງຄືວ່າເປັນຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ໂດຍອີງໃສ່ຄວາມຮູ້ສຶກຂອງພວກເຂົາພຽງຢ່າງດຽວ, ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດເບິ່ງທະລຸໄດ້ວ່າຄົນຜູ້ນັ້ນເປັນຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສແທ້ ຫຼື ບໍ່, ແລ້ວພວກເຂົາກໍຕ້ອງບໍ່ກະທຳການຢ່າງຫົວຮ້ອນ ສະຫຼຸບແລ້ວ, ເມື່ອປະຕິບັດວຽກງານນີ້ ພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບການໃຫ້ຄວາມຮູ້ແຈ້ງ ແລະ ການນໍາພາຈາກພຣະເຈົ້າຢ່າງແນ່ນອນ. ນີ້ຄືສິ່ງທີ່ໝາຍເຖິງການເຮັດວຽກງານຕົວຈິງ ແລະ ການປະຕິບັດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກ.

II. ການລິຮານ

ຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ດຳເນີນວຽກງານເປີດໂປງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສແລ້ວ, ເຖິງແມ່ນວ່າອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຈະໄດ້ຮັບການແຍກແຍະບາງຢ່າງ, ແຕ່ກ່ອນທີ່ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຈະຖືກເປີດເຜີຍຢ່າງສົມບູນ, ພວກເຂົາກໍຈະເຮັດອີກຫຼາຍສິ່ງຢ່າງຫຼີກລ່ຽງບໍ່ໄດ້ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ແລະ ລົບກວນອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງ, ເຮັດໃຫ້ຫຼາຍຄົນເຄົາລົບບູຊາ, ຊື່ນຊົມ ແລະ ຕິດຕາມພວກເຂົາ. ສິ່ງນີ້ເຮັດໃຫ້ປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກເຂົ້າສູ່ເສັ້ນທາງທີ່ຖືກຕ້ອງຂອງການເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າຊັກຊ້າຫຼາຍ, ຂັດຂວາງການເຂົ້າສູ່ຊີວິດຂອງພວກເຂົາ ແລະ ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມເສຍຫາຍຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ. ສະນັ້ນ, ໜ້າວຽກທີສອງທີ່ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຕ້ອງປະຕິບັດກໍຄື ເມື່ອພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ແລະ ລົບກວນອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງ ຫຼື ເມື່ອຄຳເວົ້າ ແລະ ການກະທຳຂອງພວກເຂົາລະເມີດຫຼັກການຄວາມຈິງຢ່າງຊັດເຈນ, ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຕ້ອງຍຶດຖືຫຼັກຖານ ແລະ ກ້າວອອກມາຂ້າງໜ້າໂດຍທັນທີ ເພື່ອລິຮານພວກເຂົາ ແລະ ເປີດໂປງການກະທຳທີ່ຊົ່ວຮ້າຍຂອງພວກເຂົາຕາມພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ ເພື່ອໃຫ້ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງສາມາດແຍກແຍະ ແລະ ເບິ່ງທະລຸໃບໜ້າທີ່ແທ້ຈິງຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໄດ້. ນີ້ຄືຄວາມຮັບຜິດຊອບທີ່ບໍ່ສາມາດຫຼົບຫຼີກໄດ້ໃນການປົກປ້ອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ ແລະ ການປ້ອງກັນວຽກງານໃນເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ. ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກບໍ່ຄວນນັ່ງຢູ່ຊື່ໆ ແລະ ເມີນເສີຍ ຫຼື ຫຼັບຫູຫຼັບຕາ; ພວກເຂົາຄວນສວຍໂອກາດໂດຍທັນທີ, ຊີ້ໃຫ້ເຫັນເຫດການຢ່າງຊັດເຈນ ແລະ ກ້າວອອກມາຂ້າງໜ້າ ເພື່ອລິຮານພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ເປີດໂປງການກະທຳ, ຄວາມທະເຍີທະຍານ, ຄວາມປາຖະໜາ ແລະ ແກ່ນແທ້ຂອງພວກເຂົາຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ແນ່ນອນວ່າ ມັນຍັງຈຳເປັນທີ່ຈະຕ້ອງກຳນົດລັກສະນະຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໃຫ້ຖືກຕ້ອງຫຼາຍຂຶ້ນວ່າ ພວກເຂົາເປັນຄົນປະເພດໃດ ເພື່ອໃຫ້ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງສາມາດເຫັນສິ່ງນີ້ໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນ, ເພື່ອໃຫ້ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເອງຮູ້ຈັກມັນດ້ວຍຕົນເອງ ແລະ ເພື່ອໃຫ້ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຮັບຮູ້ວ່າ ບໍ່ແມ່ນທຸກຄົນທີ່ບໍ່ມີການແຍກແຍະຕໍ່ພວກເຂົາ ແລະ ສາມາດຖືກຫຼອກລວງໂດຍພວກເຂົາໄດ້ ນັ້ນກໍຄື ຢ່າງໜ້ອຍກໍມີບາງຄົນທີ່ສາມາດເບິ່ງທະລຸການກະທຳ ແລະ ພຶດຕິກຳຂອງພວກເຂົາ ແລະ ເບິ່ງທະລຸຄວາມທະເຍີທະຍານ ແລະ ຄວາມປາຖະໜາທີ່ແອບແຝງຂອງພວກເຂົາ ພ້ອມທັງແກ່ນແທ້ຂອງພວກເຂົາ. ແນ່ນອນວ່າ ຈຸດປະສົງຂອງການລິຮານພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ການເປີດໂປງແກ່ນແທ້ຂອງພວກເຂົາຜ່ານຄຳເວົ້າເທົ່ານັ້ນ. ສິ່ງທີ່ສຳຄັນກວ່ານັ້ນແມ່ນຫຍັງ? (ໃນດ້ານໜຶ່ງ, ມັນແມ່ນເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງພັດທະນາການແຍກແຍະ ແລະ ຍັງເພື່ອຈຳກັດການກະທຳທີ່ຊົ່ວຮ້າຍຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ.) ຖືກຕ້ອງ. ມັນແມ່ນເພື່ອຈຳກັດພວກເຂົາ ເພື່ອວ່າເມື່ອພວກເຂົາເຮັດສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ແລະ ລົບກວນຜູ້ຄົນ, ພວກເຂົາຈະມີຄວາມກະດາກໃຈພໍສົມຄວນ ແລະ ຮູ້ສຶກຢ້ານກົວພໍສົມຄວນ; ເພື່ອເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາຕົກຢູ່ພາຍໃຕ້ຂໍ້ຈຳກັດ, ມີຂໍ້ຢັບຢັ້ງບາງຢ່າງ ແລະ ບໍ່ກ້າດຳເນີນການຕາມອຳເພີໃຈ; ເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາຮູ້ວ່າເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ພຽງແຕ່ມີຄວາມຈິງ ໂດຍມີຄວາມຈິງຄອງອຳນາດ ແຕ່ຍັງມີກົດການປົກຄອງ ແລະ ມັນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະດຳເນີນການແບບກີດຂີ່ຂົ່ມເຫັງ ແລະ ຕັ້ງໃຈເຮັດຕາມອຳເພີໃຈໃນເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ, ທຳລາຍຜົນປະໂຫຍດໃນເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ທຳຮ້າຍປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ; ແລະ ຍັງເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາຮູ້ວ່າພວກເຂົາຈະຕ້ອງຮັບຜິດຊອບຕໍ່ການກະທຳຜິດຕາມອຳເພີໃຈ ທີ່ລົບກວນວຽກງານຂອງຄຣິສຕະຈັກ ແລະ ທຳຮ້າຍການເຂົ້າສູ່ຊີວິດຂອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ. ໃນຂະນະທີ່ລິຮານພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໂດຍທັນທີ, ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຕ້ອງຢືນຂຶ້ນເພື່ອເປີດໂປງພວກເຂົາ, ຊ່ວຍໃຫ້ຜູ້ຄົນພັດທະນາການແຍກແຍະ ແລະ ເບິ່ງທະລຸຄວາມທະເຍີທະຍານ, ຄວາມປາຖະໜາ, ເຈດຕະນາ ແລະ ຈຸດປະສົງຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ແນ່ນອນວ່າ ນີ້ກໍແມ່ນເພື່ອປົກປ້ອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ ແລະ ປົກປ້ອງຜົນປະໂຫຍດຂອງເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າເຊັ່ນກັນ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ລ້ວນແຕ່ເປັນຂໍ້ພິຈາລະນາທີ່ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຕ້ອງຄຳນຶງເຖິງ ແລະ ມັນກໍຢູ່ພາຍໃນຂອບເຂດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງພວກເຂົາທີ່ຈະດຳເນີນວຽກງານນີ້; ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດລະເລີຍ ຫຼື ເຮັດແບບປະໝາດໄດ້. ຖ້າຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຄົ້ນພົບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໃນຄຣິສຕະຈັກ, ພວກເຂົາຄວນລະມັດລະວັງກ່ຽວກັບຄຳເວົ້າ ແລະ ການກະທຳຂອງພວກເຂົາ ແລະ ຄຳເວົ້າຜິດໆທີ່ພວກເຂົາເຜີຍແຜ່ລັບຫຼັງຢູ່ສະເໝີ ແລະ ພວກເຂົາຕ້ອງປະຕິບັດການລິຮານ ແລະ ເປີດໂປງພວກເຂົາ. ນີ້ຄືໜຶ່ງໃນໜ້າວຽກສຳລັບຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກເພື່ອປົກປ້ອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ ຈາກການຖືກລົບກວນ ແລະ ທຳຮ້າຍໂດຍພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ.

III. ການໄຈ້ແຍກ

ໜ້າວຽກຕໍ່ໄປສຳລັບຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກແມ່ນຫຍັງ? ການໄຈ້ແຍກ. ການໄຈ້ແຍກແມ່ນເກືອບຄືກັນກັບການເປີດໂປງ, ແຕ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງໃນລະດັບ. ເມື່ອເວົ້າເຖິງການໄຈ້ແຍກ, ມັນບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ການເປີດໂປງຂໍ້ເທັດຈິງ, ສະຖານະການຈິງ ຫຼື ພູມຫຼັງເທົ່ານັ້ນ; ມັນກ່ຽວຂ້ອງກັບບັນຫາການກຳນົດລັກສະນະ ນັ້ນກໍຄື ມັນກ່ຽວຂ້ອງກັບອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ເຊິ່ງເປັນບັນຫາທີ່ເປັນແກ່ນແທ້ ແລະ ເປັນຮາກເຫງົ້າ. ຈົ່ງໄຈ້ແຍກທັດສະນະຄະຕິຂອງພວກເຂົາຕໍ່ພຣະເຈົ້າ, ຕໍ່ຄວາມຈິງ, ຕໍ່ໜ້າທີ່ຂອງພວກເຂົາ ແລະ ຕໍ່ວຽກງານຂອງເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ, ພ້ອມທັງແຮງຈູງໃຈ, ເຈດຕະນາ ແລະ ຈຸດປະສົງທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງການເຜີຍແຜ່ຄຳເວົ້າຜິດໆຂອງພວກເຂົາ ນັ້ນກໍຄື ເຫດຜົນທີ່ວ່າເປັນຫຍັງພວກເຂົາຈຶ່ງເຮັດແບບນີ້ ແລະ ແຍກແຍະໃຫ້ເຫັນວ່າແກ່ນແທ້ຂອງພວກເຂົາແມ່ນຫຍັງກັນແທ້ ຜ່ານທາງແນວຄິດ, ມຸມມອງ, ຄຳເວົ້າ, ການກະທຳ ແລະ ອຸປະນິໄສ ແລະ ການສຳແດງອອກທີ່ພວກເຂົາເປີດເຜີຍ. ຄວນປຽບທຽບສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໃສ່ພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ອະທິບາຍ ເພື່ອໃຫ້ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງສາມາດເຂົ້າໃຈພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໄດ້ຢ່າງເລິກເຊິ່ງຍິ່ງຂຶ້ນ ແລະ ເຫັນໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນຈາກທັດສະນະຄະຕິທີ່ເປັນພາກປະຕິບັດວ່າ ເປັນຫຍັງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາຈຶ່ງເວົ້າ ແລະ ເຮັດສິ່ງເຫຼົ່ານີ້, ທັດສະນະຄະຕິຂອງພຣະເຈົ້າຕໍ່ຄົນປະເພດນີ້ແມ່ນຫຍັງ ແລະ ພຣະອົງກຳນົດລັກສະນະຂອງພວກເຂົາແນວໃດ. ແນ່ນອນວ່າ ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກກໍຄວນບອກອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງໃຫ້ແຍກຕົວອອກຫ່າງ ແລະ ປະຕິເສດພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ຍັງໃຫ້ລະມັດລະວັງຕໍ່ການຖືກເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ໂດຍການກະທຳ, ພຶດຕິກຳ, ຄຳເວົ້າ ແລະ ທັດສະນະຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ເພື່ອຫຼີກລ່ຽງການເຂົ້າໃຈພຣະເຈົ້າຜິດ, ການລະແວງພຣະເຈົ້າ, ການແຍກຕົວອອກຫ່າງຈາກພຣະເຈົ້າ, ການປະຕິເສດພຣະເຈົ້າ ແລະ ແມ່ນແຕ່ການຕັດສິນ ແລະ ກ່າວໂທດພຣະເຈົ້າໃນໃຈຄືກັບທີ່ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເຮັດ. ຈຸດປະສົງຂອງການໄຈ້ແຍກ, ເຊັ່ນດຽວກັບໜ້າວຽກອື່ນໆ ເຊັ່ນ: ການເປີດໂປງ ແລະ ການລິຮານ, ແມ່ນເພື່ອຢຸດຢັ້ງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຈາກການເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ, ການລົບກວນ ແລະ ການທຳຮ້າຍປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ. ມັນແມ່ນເພື່ອປົກປ້ອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ ຈາກການຖືກທຳຮ້າຍຢ່າງສາຫັດໂດຍພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ຈາກການຫັນອອກນອກເສັ້ນທາງທີ່ຖືກຕ້ອງຂອງການເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ. ເມື່ອປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ ເຫັນຂໍ້ເທັດຈິງ ແລະ ສະຖານະການຈິງຢ່າງຊັດເຈນ ກ່ຽວກັບວິທີທີ່ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສລົບກວນຄຣິສຕະຈັກ ແລະ ເຫັນແກ່ນແທ້ຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຢ່າງຊັດເຈນ, ພວກເຂົາກໍຈະບໍ່ຖືກເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ແລະ ຄວບຄຸມໂດຍພວກເຂົາອີກຕໍ່ໄປ. ເຖິງແມ່ນວ່າຄົນເບົາປັນຍາ ແລະ ຄົນໂງ່ຈ້າບາງຄົນຍັງຄົງຊື່ນຊົມ ແລະ ເຄົາລົບບູຊາພວກເຂົາຢູ່ພາຍໃນ ແລະ ພົວພັນ ແລະ ເຂົ້າໃກ້ພວກເຂົາ, ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສກໍບໍ່ສາມາດສ້າງຄວາມວຸ້ນວາຍໃຫຍ່ໄດ້ອີກຕໍ່ໄປ. ພວກເຂົາຈະເຮັດບາງສິ່ງກັບຄົນໂງ່ເທົ່ານັ້ນ ໂດຍບໍ່ສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ການເຂົ້າສູ່ຊີວິດຂອງຜູ້ທີ່ເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າຢ່າງຈິງໃຈເລີຍ ແລະ ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ສາມາດລົບກວນ ແລະ ຂັດຂວາງວຽກງານຂອງຄຣິສຕະຈັກໄດ້. ການບັນລຸຮອດລະດັບນີ້ຄືສິ່ງທີ່ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຄວນທີ່ຈະສາມາດເຮັດໄດ້. ນັ້ນກໍຄື ພວກເຂົາຕ້ອງຮັບປະກັນວ່າ ຜູ້ທີ່ເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າຢ່າງຈິງໃຈ ແລະ ເຕັມໃຈເຮັດໜ້າທີ່ຂອງຕົນ ແລະ ຜູ້ທີ່ຮັກຄວາມຈິງສາມາດດຳເນີນຊີວິດຄຣິສຕະຈັກທີ່ເປັນປົກກະຕິ ແລະ ປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງພວກເຂົາໃຫ້ສຳເລັດໄດ້. ໃນເວລາດຽວກັນ, ພວກເຂົາກໍຕ້ອງສາມາດຮັບປະກັນໄດ້ວ່າ ຄົນເຫຼົ່ານີ້ສາມາດປ້ອງກັນຈາກການເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ແລະ ການລົບກວນຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ປະຕິເສດພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໄດ້. ນີ້ຄືການຢຸດຢັ້ງການກະທຳທີ່ຊົ່ວຮ້າຍ ແລະ ການລົບກວນຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໃຫ້ຫຼາຍເທົ່າທີ່ເປັນໄປໄດ້, ບັນລຸຜົນການປົກປ້ອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກຢ່າງສົມບູນ. ແນ່ນອນວ່າ ບໍ່ວ່າເຈົ້າຈະເຮັດວຽກຂອງເຈົ້າໄດ້ຢ່າງມີປະສິດທິພາບສໍ່າໃດ ແລະ ເວົ້າໄດ້ຢ່າງລະອຽດສໍ່າໃດ, ສິ່ງທີ່ຫຼີກລ່ຽງບໍ່ໄດ້ກໍຄື ຍັງຈະມີຄົນໂງ່, ຄົນທີ່ມີຂີດຄວາມສາມາດຕໍ່າ ແລະ ຄົນເບົາປັນຍາທີ່ບໍ່ສາມາດປະຕິເສດພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ຍັງຄົງຊື່ນຊົມ ແລະ ເຄົາລົບພວກເຂົາຢູ່ໃນຫົວໃຈ. ແນວໃດກໍຕາມ, ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ຈະໄປຮອດຈຸດທີ່ພວກເຂົາສາມາດປະຕິເສດພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໄດ້. ຖ້າຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກສາມາດບັນລຸສິ່ງນີ້ໄດ້, ພວກເຂົາກໍໄດ້ປົກປ້ອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ ຫຼາຍເທົ່າທີ່ເປັນໄປໄດ້, ບັນລຸຜົນທີ່ຕ້ອງການຢ່າງສົມບູນ. ສຳລັບຄົນໂງ່ຈ້າເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງໄດ້ ບໍ່ວ່າຈະໂອ້ລົມແນວໃດກໍຕາມ, ຖ້າພວກເຂົາຍັງສາມາດອອກແຮງງານໄດ້ໜ້ອຍໜຶ່ງ, ພວກເຂົາກໍຄວນໄດ້ຮັບການດູແລ ແລະ ຊ່ວຍເຫຼືອ, ພ້ອມທັງຄວາມຮັກ, ຄວາມອົດທົນ ແລະ ຄວາມອົດກັ້ນຫຼາຍຂຶ້ນ. ນີ້ຄືການເຮັດທຸກສິ່ງທີ່ຄົນໃດຄົນໜຶ່ງຄວນເຮັດ ແລະ ການເຮັດວຽກໃນລັກສະນະນີ້ກໍມີຫຼັກການ. ມີຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຫຼາຍຄົນບໍທີ່ສາມາດບັນລຸມາດຕະຖານນີ້ໄດ້? (ບໍ່ຫຼາຍ.) ສະນັ້ນ, ຕ້ອງພະຍາຍາມຢ່າງສຸດຄວາມສາມາດ; ເຈົ້າຕ້ອງປົກປ້ອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກຢ່າງບໍ່ອິດເມື່ອຍ ແລະ ໃຫ້ຫຼາຍເທົ່າທີ່ເປັນໄປໄດ້. ຄຳວ່າ “ໃຫ້ຫຼາຍເທົ່າທີ່ເປັນໄປໄດ້” ໝາຍຄວາມວ່າແນວໃດ? ມັນໝາຍເຖິງການເຮັດທຸກສິ່ງທີ່ເປັນໄປໄດ້ ເພື່ອໂອ້ລົມຫຼັກການຄວາມຈິງທີ່ເຈົ້າເຂົ້າໃຈ, ນຳສະເໜີຫຼັກຖານທີ່ໄດ້ມາແລ້ວ ນັ້ນກໍຄື ການສະແດງອອກຕ່າງໆ ຂອງການກະທຳທີ່ຊົ່ວຮ້າຍຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ເຊື່ອມໂຍງສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນເຂົ້າກັບພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ ທີ່ເປີດໂປງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ໂອ້ລົມ ແລະ ໄຈ້ແຍກພວກເຂົາ. ນີ້ກໍເພື່ອໃຫ້ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງສາມາດເຫັນສະຖານະການທີ່ອີງໃສ່ຂໍ້ເທັດຈິງ ແລະ ເປັນຈິງ, ແຍກແຍະ ແລະ ເບິ່ງທະລຸແກ່ນແທ້ຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ຮູ້ຈັກທັດສະນະຄະຕິຂອງພຣະເຈົ້າຕໍ່ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ນີ້ຄືໜ້າວຽກສຳຄັນທີ່ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຕ້ອງປະຕິບັດ.

IV. ການຈຳກັດ

ໜ້າວຽກຕໍ່ໄປທີ່ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຕ້ອງເຮັດແມ່ນຫຍັງ? ມັນຄືການຈຳກັດ. ວຽກງານ “ການຈຳກັດ” ນີ້ແມ່ນປະຕິບັດໄດ້ງ່າຍ; ມັນກ່ຽວຂ້ອງກັບການນຳໃຊ້ມາດຕະການພິເສດບາງຢ່າງ ເພື່ອບັນລຸຜົນຂອງການຈຳກັດ. ຕົວຢ່າງ: ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສກ່າວຄຳເວົ້າ ແລະ ຫຼັກຄຳສອນຢູ່ສະເໝີ, ຍົກຍ້ອງຕົນເອງຢູ່ສະເໝີ, ບາງຄັ້ງກໍດູຖູກຄົນອື່ນ, ມັກເປັນພະຍານກ່ຽວກັບວ່າພວກເຂົາໄດ້ທົນທຸກທໍລະມານຫຼາຍສໍ່າໃດ ແລະ ໄດ້ປະກອບສ່ວນຫຍັງແດ່ໃນເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ ໃນລະຫວ່າງການເຕົ້າໂຮມ ແລະ ເປັນພະຍານໃຫ້ຕົນເອງໂດຍບໍ່ມີຢາງອາຍ, ເວົ້າກ່ຽວກັບວ່າຄົນອື່ນຊື່ນຊົມພວກເຂົາແນວໃດ, ພວກເຂົາດີກວ່າຄົນອື່ນແນວໃດ, ພວກເຂົາເປັນເອກະລັກແນວໃດ ແລະ ອື່ນໆ ອີກ. ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຄວນເຮັດສຸດຄວາມສາມາດຂອງພວກເຂົາ ເພື່ອຈຳກັດການກະທຳທີ່ຊົ່ວຮ້າຍຕ່າງໆ ຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສທີ່ເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ແລະ ຄວບຄຸມປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ ແທນທີ່ຈະໃຫ້ພວກເຂົາເຮັດຕາມອຳເພີໃຈຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ພວກເຂົາຄວນຈຳກັດເວລາເວົ້າຂອງພວກເຂົາ ແລະ ຫົວຂໍ້ທີ່ພວກເຂົາໂອ້ລົມກັນ. ນອກຈາກນີ້, ກ່ຽວກັບການກະທຳຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ທັງຕໍ່ສາທາລະນະ ແລະ ເປັນສ່ວນຕົວ ເຊັ່ນ: ການຊ່ວຍເຫຼືອເລັກນ້ອຍ ເພື່ອຊັກຈູງຄົນໃຫ້ມາຢູ່ຂອງພວກເຂົາ, ການຫວ່ານຄວາມແຕກແຍກ, ການເຜີຍແຜ່ຄວາມຄິດຫຼົງຜິດ ແລະ ຄຳເວົ້າທີ່ເປັນລົບ ແລະ ອື່ນໆ ອີກ, ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກບໍ່ຄວນເຮັດຄືກັບວ່າພວກເຂົາໜູໜວກ ຫຼື ຕາບອດ. ພວກເຂົາຄວນເຂົ້າໃຈດີເຖິງການກະທຳຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໂດຍທັນທີ; ຫຼັງຈາກທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຄົ້ນພົບພຶດຕິກຳທີ່ເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ແລະ ລົບກວນຄົນອື່ນ, ພວກເຂົາຄວນເປີດໂປງ ແລະ ໄຈ້ແຍກພຶດຕິກຳເຫຼົ່ານີ້ໂດຍທັນທີ ແລະ ກຳນົດຂໍ້ຈຳກັດຕໍ່ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ພວກເຂົາເລາະໄປທົ່ວ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນຫຼົງຜິດ ແລະ ລົບກວນວຽກງານຂອງຄຣິສຕະຈັກ. ນີ້ແມ່ນໜຶ່ງໃນໜ້າວຽກສຳຄັນທີ່ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຈຳເປັນຕ້ອງເຮັດບໍ? (ແມ່ນ.) ເຈົ້າສາມາດຈຳກັດການກະທຳທີ່ຊົ່ວຮ້າຍຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໄດ້ ໂດຍການລິຮານ, ເປີດໂປງ ແລະ ໄຈ້ແຍກພວກເຂົາເທົ່ານັ້ນບໍ? (ບໍ່.) ເຈົ້າບໍ່ສາມາດຈຳກັດພວກເຂົາດ້ວຍວິທີນີ້ໄດ້ ເພາະພວກເຂົາເປັນພວກຊາຕານ ແລະ ມານຮ້າຍ. ຕາບໃດທີ່ມື ແລະ ຕີນຂອງພວກເຂົາບໍ່ຖືກມັດ ແລະ ປາກຂອງພວກເຂົາບໍ່ຖືກປິດ, ພວກເຂົາກໍຈະເຜີຍແຜ່ຄຳເວົ້າຜິດໆ ແລະ ກ່າວຄຳເວົ້າມານຮ້າຍທີ່ລົບກວນຜູ້ຄົນ. ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຕ້ອງດຳເນີນການໂດຍທັນທີ ເພື່ອຈຳກັດພວກເຂົາ; ໂດຍສະເພາະເມື່ອພວກເຂົາເຜີຍແຜ່ຄຳເວົ້າຜິດໆ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ແລະ ລົບກວນຜູ້ຄົນ, ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຕ້ອງຂັດຈັງຫວະ ແລະ ຢຸດຢັ້ງພວກເຂົາໃຫ້ທັນເວລາ. ພວກເຂົາຍັງຕ້ອງເຮັດໃຫ້ປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ ສາມາດມີການແຍກແຍະ ແລະ ເຫັນໃບໜ້າແທ້ຈິງຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນ. ນີ້ຄືວຽກງານຕົວຈິງທີ່ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຄວນເຮັດ.

V. ການຕິດຕາມກວດກາ

ຫຼັງຈາກຈຳກັດພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສແລ້ວ, ສິ່ງທີ່ຕາມມາກໍຄືການຕິດຕາມກວດກາພວກເຂົາ. ໃຫ້ເບິ່ງວ່າ ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໄດ້ເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ແລະ ພວກເຂົາໄດ້ເຜີຍແຜ່ຄຳເວົ້າຜິດໆ ແລະ ຄຳເວົ້າມານຮ້າຍຫຍັງແດ່ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງ, ກວດເບິ່ງວ່າພວກເຂົາກຳລັງເຂົ້າຂ້າງພະຍານາກໃຫຍ່ສີແດງ ແລະ ປະຕິບັດການຮ່ວມກັບມັນ ຫຼື ບໍ່, ພວກເຂົາໄດ້ເປັນພັນທະມິດກັບໂລກສາສະໜາ ຫຼື ບໍ່, ພວກເຂົາກຳລັງມີກົນອຸບາຍກັບສະມາຊິກພັກພວກຂອງພວກເຂົາຢ່າງລັບໆ ຫຼື ບໍ່, ຖ້າພວກເຂົາອາດຈະທໍລະຍົດຂໍ້ມູນທີ່ສຳຄັນບາງຢ່າງ ກ່ຽວກັບເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ອື່ນໆ ອີກ. ນີ້ກໍເປັນຄວາມຮັບຜິດຊອບທີ່ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຄວນປະຕິບັດໃຫ້ສຳເລັດເຊັ່ນກັນ. ກ່ອນທີ່ການກະທຳຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຈະຖືກເປີດໂປງ, ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກບໍ່ຄວນ “ອຸທິດຕົນເອງເຂົ້າໃນການສຶກສາໜັງສືຂອງນັກປາດ ແລະ ບໍ່ສົນໃຈເລື່ອງພາຍນອກ”, ແຕ່ຄວນສະຫຼາດຄືກັບງູ. ເມື່ອຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຄົ້ນພົບວ່າ ຄົນໃດຄົນໜຶ່ງເປັນຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ຖ້າເວລາຍັງບໍ່ທັນເໝາະສົມທີ່ຈະຄັດອອກ ຫຼື ຂັບໄລ່ຄົນນັ້ນອອກໄປ, ພວກເຂົາຕ້ອງຕິດຕາມກວດກາພວກເຂົາຢ່າງໃກ້ຊິດ ເພື່ອປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ພວກເຂົາສືບຕໍ່ເຮັດຄວາມຊົ່ວ, ຮັບປະກັນວ່າຄຳເວົ້າ ແລະ ການກະທຳຂອງພວກເຂົາຖືກຕິດຕາມກວດກາ ໂດຍປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ. ເພາະວ່າພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຮັກອຳນາດ ແລະ ການສ້າງສາຍສຳພັນກັບຜູ້ມີອຳນາດ, ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຄວນເຝົ້າລະວັງຢ່າງໃກ້ຊິດວ່າ ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສພົວພັນກັບໃຜຢູ່ເບື້ອງຫຼັງຢູ່ສະເໝີ ແລະ ພວກເຂົາຕິດຕໍ່ກັບຄົນທີ່ເຄັ່ງສາສະໜາ ຫຼື ບໍ່. ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສບາງຄົນມັກຈະພົວພັນກັບສິດຍາພິບານ ແລະ ຜູ້ອາວຸໂສທາງເຄັ່ງສາສະໜາ ແລະ ບາງຄົນກໍເຖິງກັບພົວພັນກັບຄົນຈາກກົມກິດຈະການແນວໂຮມ. ເມື່ອເຫດການດັ່ງກ່າວເກີດຂຶ້ນ, ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກບໍ່ຄວນຫຼັບຫູຫຼັບຕາຕໍ່ສິ່ງນີ້, ແຕ່ຄວນລະມັດລະວັງຕໍ່ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ເຝົ້າລະວັງຕົວ. ຖ້າຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເຫັນວ່າ ວິທີການເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ແລະ ການຊັກຈູງຄົນມາຢູ່ຂ້າງພວກເຂົາ ໃຊ້ບໍ່ໄດ້ໃນເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ການກະທຳທີ່ຊົ່ວຮ້າຍຂອງພວກເຂົາຖືກເປີດໂປງ ແລະ ພວກເຂົາຮູ້ວ່າພວກເຂົາຈະບໍ່ພົບຈຸດຈົບທີ່ດີ, ເຈົ້າກໍບໍ່ສາມາດຄາດເດົາໄດ້ວ່າ ພວກເຂົາອາດຈະເຮັດຫຍັງ ຫຼື ຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຂອງພວກເຂົາອາດໄປໄກເຖິງລະດັບໃດ. ສະນັ້ນ, ຫຼັງຈາກທີ່ເຈົ້າແນ່ໃຈໃນຫົວໃຈຂອງເຈົ້າແລ້ວວ່າ ຄົນໃດຄົນໜຶ່ງເປັນຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ເຈົ້າຕ້ອງຕິດຕາມກວດກາ ແລະ ເຝົ້າລະວັງພວກເຂົາຢ່າງໃກ້ຊິດ ໂດຍບໍ່ລົດລະ. ນີ້ຄືຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງເຈົ້າ. ຈຸດປະສົງຂອງການເຮັດສິ່ງນີ້ແມ່ນຫຍັງ? ມັນແມ່ນເພື່ອປົກປ້ອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ ແລະ ເພື່ອຢຸດຢັ້ງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຈາກການກະທຳທີ່ເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ຄຣິສຕະຈັກ ແລະ ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງ ເພື່ອທຳຮ້າຍອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງ ໃຫ້ຫຼາຍເທົ່າທີ່ເປັນໄປໄດ້. ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສບາງຄົນມັກຈະສອບຖາມ ກ່ຽວກັບເຄື່ອງຖວາຍຢູ່ສະເໝີ: “ໃຜຄຸ້ມຄອງເງິນຂອງເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ? ໃຜຮັກສາບັນຊີ? ບັນຊີຖືກຮັກສາຢ່າງຖືກຕ້ອງບໍ? ມັນເປັນໄປໄດ້ບໍວ່າມີການຍັກຍອກເງິນເກີດຂຶ້ນ? ເງິນຂອງຄຣິສຕະຈັກຖືກເກັບໄວ້ຢູ່ໃສ? ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ຄວນຖືກເປີດເຜີຍຕໍ່ສາທາລະນະບໍ ເພື່ອໃຫ້ທຸກຄົນມີສິດທີ່ຈະຮູ້ກ່ຽວກັບພວກມັນ? ເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າມີຊັບສິນຫຼາຍສໍ່າໃດ? ໃຜຖວາຍເຄື່ອງຖວາຍຫຼາຍທີ່ສຸດ? ເປັນຫຍັງຂ້ອຍຈຶ່ງບໍ່ຮູ້ເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້?” ຄຳເວົ້າຂອງພວກເຂົາເຮັດໃຫ້ເບິ່ງຄືວ່າ ພວກເຂົາເປັນຫ່ວງກ່ຽວກັບເລື່ອງການເງິນຂອງເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ທີ່ຈິງແລ້ວ ພວກເຂົາມີແຮງຈູງໃຈອື່ນ. ບໍ່ມີຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຄົນໃດທີ່ບໍ່ລະໂມບຢາກໄດ້ເງິນ. ສະນັ້ນ ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຄວນເຮັດແນວໃດໃນກໍລະນີດັ່ງກ່າວ? ກ່ອນອື່ນໝົດ, ເຈົ້າຄວນຄຸ້ມຄອງເຄື່ອງຖວາຍຢ່າງເໝາະສົມ, ມອບໝາຍໃຫ້ຄົນທີ່ເຊື່ອຖືໄດ້ ໃນການປົກປັກຮັກສາ ແລະ ເຈົ້າຕ້ອງບໍ່ປ່ອຍໃຫ້ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສບັນລຸເປົ້າໝາຍຂອງພວກເຂົາໄດ້ຢ່າງເດັດຂາດ ນັ້ນກໍຄື ເຈົ້າຕ້ອງບໍ່ມຶນງົງກ່ຽວກັບປະເດັນນີ້. ທັນທີທີ່ສະຖານະການແບບນີ້ເກີດຂຶ້ນ, ເຈົ້າຄວນຮັບຮູ້ວ່າ: “ມີບາງຢ່າງຜິດປົກກະຕິ. ຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສກຳລັງຈະເຮັດບາງຢ່າງ. ເງິນຂອງຄຣິສຕະຈັກກຳລັງຕົກເປັນເປົ້າໝາຍຂອງພວກເຂົາ. ພວກເຂົາອາດກຳລັງວາງແຜນການທີ່ຈະເປັນພັນທະມິດກັບພະຍານາກໃຫຍ່ສີແດງ ເພື່ອຄິດວາງແຜນ ແລະ ຍຶດເອົາເງິນຂອງຄຣິສຕະຈັກ. ພວກເຮົາຕ້ອງຍ້າຍມັນອອກໄປທັນທີ!” ໃນດ້ານໜຶ່ງ, ເຈົ້າບໍ່ສາມາດປ່ອຍໃຫ້ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຮູ້ວ່າ ໃຜຄຸ້ມຄອງການເງິນຂອງເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ຖ້າຄົນທີ່ຄຸ້ມຄອງເງິນຮູ້ສຶກວ່າມີຄວາມສ່ຽງດ້ານຄວາມປອດໄພ, ທັງເງິນ ແລະ ຄົນທີ່ຄຸ້ມຄອງມັນກໍຕ້ອງຖືກຍ້າຍອອກໄປໃຫ້ໄວ. ນີ້ບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຄວນໃສ່ໃຈ ແລະ ເປັນວຽກງານທີ່ພວກເຂົາຄວນປະຕິບັດບໍ? (ແມ່ນ.) ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ ຜູ້ນໍາທີ່ໂງ່ຈ້າໄດ້ຍິນພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເວົ້າສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ ແຕ່ພວກເຂົາພັດຄິດວ່າ “ບຸກຄົນນີ້ມີພາລະ ແລະ ຮູ້ຈັກສະແດງຄວາມເປັນຫ່ວງຕໍ່ເງິນຂອງເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ, ສະນັ້ນ ໃຫ້ພວກເຮົາມອບຄວາມຮັບຜິດຊອບບາງຢ່າງໃຫ້ພວກເຂົາ ແລະ ໃຫ້ພວກເຂົາຊ່ວຍເຮັດບັນຊີ”. ໃນການເຮັດແບບນີ້, ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ກາຍເປັນຢູດາບໍ? (ແມ່ນ.) ພວກເຂົາບໍ່ພຽງແຕ່ລົ້ມເຫຼວໃນການປົກປ້ອງເຄື່ອງຖວາຍ, ແຕ່ພວກເຂົາຍັງຫັກຫຼັງຂາຍພວກມັນໃຫ້ກັບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ກາຍມາເປັນຢູດາແທ້ໆ. ເຈົ້າຄິດແນວໃດກັບຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກເຫຼົ່ານີ້? ພວກເຂົາບໍ່ແມ່ນຄົນຊົ່ວຮ້າຍບໍ? ພວກເຂົາບໍ່ແມ່ນມານຮ້າຍບໍ? ພວກເຂົາບໍ່ພຽງແຕ່ລົ້ມເຫຼວໃນການປະຕິບັດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງພວກເຂົາ, ແຕ່ພວກເຂົາຍັງໄດ້ມອບເຄື່ອງຖວາຍຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງໃຫ້ກັບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ສະນັ້ນ, ໃນສະຖານທີ່ທີ່ມີພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ຫຼັງຈາກທີ່ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຄົ້ນພົບຮ່ອງຮອຍໃດໆ ກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້, ພວກເຂົາຕ້ອງເລີ່ມການສືບສວນ ແລະ ເຮັດວຽກງານສະເພາະບາງຢ່າງ, ເຊິ່ງໃນນັ້ນ ວຽກງານ “ການຕິດຕາມກວດກາ” ແມ່ນຂາດບໍ່ໄດ້.

ວຽກງານຕິດຕາມກວດກາທີ່ດຳເນີນໂດຍຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກບໍ່ແມ່ນກ່ຽວກັບການດຳເນີນການສອດແນມ ຫຼື ກິດຈະກຳສາຍລັບໃດໆ; ມັນພຽງແຕ່ກ່ຽວກັບການປະຕິບັດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງເຈົ້າ, ການເປັນຫ່ວງຫຼາຍຂຶ້ນ, ການສັງເກດຢ່າງລະມັດລະວັງຫຼາຍຂຶ້ນ ແລະ ການສັງເກດວ່າພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສກຳລັງເຮັດຫຍັງ ແລະ ພວກເຂົາຕັ້ງໃຈຈະເຮັດຫຍັງ. ຖ້າເຈົ້າຄົ້ນພົບສັນຍານໃດໆ ທີ່ພວກເຂົາກຳລັງກະທຳຄວາມຊົ່ວ ແລະ ລົບກວນຄຣິສຕະຈັກ, ເຈົ້າຕ້ອງໃຊ້ມາດຕະການຕອບໂຕ້ໃຫ້ໄວເທົ່າທີ່ຈະໄວໄດ້; ເຈົ້າຕ້ອງບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ພວກເຂົາປະສົບຜົນສຳເລັດຢ່າງເດັດຂາດ. ນີ້ຄືການຢຸດຢັ້ງເຫດການທີ່ລົບກວນວຽກງານຂອງຄຣິສຕະຈັກໂດຍພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສບໍ່ໃຫ້ເກີດຂຶ້ນຫຼາຍເທົ່າທີ່ເປັນໄປໄດ້. ແນ່ນອນວ່າ ນີ້ກໍເປັນການປົກປັກຮັກສາວຽກງານຂອງຄຣິສຕະຈັກ ແລະ ປົກປ້ອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກໃຫ້ດີທີ່ສຸດເຊັ່ນກັນ. ນີ້ຄືການສະແດງອອກຂອງຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກທີ່ກຳລັງປະຕິບັດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງພວກເຂົາ. ການຕິດຕາມກວດກາບໍ່ໄດ້ໝາຍເຖິງການຈັດແຈງໃຫ້ຄົນຈຳນວນໜຶ່ງເຮັດໜ້າທີ່ເປັນເຈົ້າໜ້າທີ່ລັບ ແລະ ໃຫ້ພວກເຂົາຕິດຕາມ, ສະກົດຮອຍ ແລະ ເຝົ້າລະວັງຜູ້ຄົນຄືກັບສາຍລັບ ຫຼື ການຄົ້ນເຮືອນຂອງພວກເຂົາ ແລະ ການໃຊ້ວິທີສືບສວນທີ່ຮຸນແຮງ. ເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ມີສ່ວນຮ່ວມໃນກິດຈະກຳດັ່ງກ່າວ. ແນວໃດກໍຕາມ, ເຈົ້າຕ້ອງເຂົ້າໃຈສະຖານະການຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໂດຍທັນທີ. ເຈົ້າສາມາດສອບຖາມກ່ຽວກັບສະຖານະການຫຼ້າສຸດຂອງພວກເຂົາ ໂດຍການໂອ້ລົມກັບສະມາຊິກຄອບຄົວຂອງພວກເຂົາ ຫຼື ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງທີ່ສາມາດແຍກແຍະພວກເຂົາໄດ້ ຫຼື ຄຸ້ນເຄີຍກັບພວກເຂົາ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ແມ່ນວິທີການ ແລະ ແນວທາງທັງໝົດສຳລັບການເຮັດວຽກງານນີ້ບໍ? ຖ້າຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກປະຕິບັດໜ້າວຽກທີ່ຢູ່ໃນຂອບເຂດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງພວກເຂົາ ແລະ ສອດຄ່ອງກັບຫຼັກການທີ່ພຣະເຈົ້າກຳນົດ, ພວກເຂົາກໍກຳລັງປະຕິບັດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງພວກເຂົາ. ຈຸດປະສົງຂອງການທີ່ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກປະຕິບັດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງພວກເຂົາແມ່ນຫຍັງ? ມັນແມ່ນເພື່ອໃຫ້ເຈົ້າເຮັດທຸກສິ່ງທີ່ເຈົ້າສາມາດເຮັດໄດ້ ເພື່ອຢຸດຢັ້ງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຈາກການກໍ່ໃຫ້ເກີດການຂັດຂວາງ ແລະ ການລົບກວນໃຫ້ຫຼາຍເທົ່າທີ່ເປັນໄປໄດ້, ດ້ວຍເຫດນີ້ຈຶ່ງເປັນການປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສທຳຮ້າຍປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ ແລະ ຫັກຫຼັງຂາຍປະໂຫຍດຂອງເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ. ນີ້ຄືຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກ. ສິ່ງນີ້ບໍ່ໄດ້ປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ເຫດການຂອງຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເກີດຂຶ້ນ ຫຼາຍເທົ່າທີ່ເປັນໄປໄດ້ບໍ? ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກທີ່ດຳເນີນການ ບໍ່ໄດ້ກຳລັງເຮັດທຸກສິ່ງທີ່ມະນຸດສາມາດເຮັດໄດ້ບໍ? (ແມ່ນ.) ການເຮັດສິ່ງນີ້ຍາກບໍ? (ບໍ່.) ມັນບໍ່ຍາກ; ນີ້ຄືສິ່ງທີ່ຜູ້ທີ່ເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງສາມາດບັນລຸໄດ້. ສິ່ງທີ່ຜູ້ຄົນສາມາດບັນລຸໄດ້, ພວກເຂົາຄວນເຮັດສຸດຄວາມສາມາດຂອງພວກເຂົາ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ສຳເລັດ; ສ່ວນທີ່ເຫຼືອແມ່ນຂຶ້ນກັບພຣະເຈົ້າທີ່ຈະເຮັດ, ທີ່ຈະໃຊ້ອຳນາດສູງສຸດຂອງພຣະອົງ ແລະ ຈັດວາງ ແລະ ຊີ້ນໍາ. ນີ້ຄືສິ່ງທີ່ພວກເຮົາກັງວົນໜ້ອຍທີ່ສຸດ. ພວກເຮົາມີພຣະເຈົ້າຢູ່ເບື້ອງຫຼັງ. ບໍ່ພຽງແຕ່ພວກເຮົາມີພຣະເຈົ້າຢູ່ໃນຫົວໃຈຂອງພວກເຮົາ, ແຕ່ພວກເຮົາຍັງມີຄວາມເຊື່ອທີ່ແທ້ຈິງ. ນີ້ບໍ່ແມ່ນການເພິ່ງພາຝ່າຍວິນຍານ; ທີ່ຈິງແລ້ວ ພຣະເຈົ້າຊົງສະຖິດຢູ່ຢ່າງລັບໆ ແລະ ພຣະອົງຊົງຢູ່ຄຽງຂ້າງຜູ້ຄົນ, ຢູ່ກັບພວກເຂົາສະເໝີ. ເມື່ອໃດກໍຕາມທີ່ຜູ້ຄົນເຮັດສິ່ງໃດ ຫຼື ເຮັດໜ້າທີ່ໃດໜຶ່ງ, ພຣະອົງກໍກຳລັງເຝົ້າເບິ່ງຢູ່; ພຣະອົງຊົງຢູ່ທີ່ນັ້ນເພື່ອຊ່ວຍເຈົ້າທຸກເວລາ ແລະ ທຸກສະຖານທີ່, ຮັກສາ ແລະ ປົກປ້ອງເຈົ້າ. ສິ່ງທີ່ຜູ້ຄົນຄວນເຮັດກໍຄືເຮັດສຸດຄວາມສາມາດຂອງພວກເຂົາ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ສຳເລັດໃນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຄວນເຮັດ. ຕາບໃດທີ່ເຈົ້າຮັບຮູ້, ຮູ້ສຶກໃນຫົວໃຈຂອງເຈົ້າ, ເຫັນໃນພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ, ໄດ້ຮັບການເຕືອນຈາກຄົນອ້ອມຂ້າງເຈົ້າ ຫຼື ໄດ້ຮັບສັນຍານ ຫຼື ລາງບອກເຫດໃດໆ ຈາກພຣະເຈົ້າທີ່ໃຫ້ຂໍ້ມູນແກ່ເຈົ້າ, ນີ້ຄືສິ່ງທີ່ເຈົ້າຄວນເຮັດ, ນີ້ຄືພຣະບັນຊາຂອງພຣະເຈົ້າແກ່ເຈົ້າ, ແລ້ວເຈົ້າກໍຄວນປະຕິບັດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງເຈົ້າ ແລະ ບໍ່ນັ່ງຢູ່ລ້າໆ ຫຼື ເຝົ້າເບິ່ງໂດຍບໍ່ເຂົ້າໄປກ່ຽວຂ້ອງ. ເຈົ້າບໍ່ແມ່ນຫຸ່ນຍົນ; ເຈົ້າມີຈິດໃຈ ແລະ ຄວາມຄິດ. ເມື່ອມີບາງຢ່າງເກີດຂຶ້ນ, ເຈົ້າຮູ້ຢ່າງແນ່ນອນວ່າເຈົ້າຄວນເຮັດຫຍັງ ແລະ ເຈົ້າມີຄວາມຮູ້ສຶກ ແລະ ການຮັບຮູ້ຢ່າງແນ່ນອນ. ສະນັ້ນ ຈົ່ງນຳໃຊ້ຄວາມຮູ້ສຶກ ແລະ ການຮັບຮູ້ເຫຼົ່ານີ້ເຂົ້າໃນສະຖານະການຕົວຈິງ, ດຳເນີນຊີວິດຕາມສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະ ປ່ຽນພວກມັນໃຫ້ເປັນການກະທຳຂອງເຈົ້າ ແລະ ດ້ວຍວິທີນີ້, ເຈົ້າກໍຈະໄດ້ປະຕິບັດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງເຈົ້າສຳເລັດ. ສຳລັບສິ່ງທີ່ເຈົ້າສາມາດຮັບຮູ້ໄດ້, ເຈົ້າຄວນປະຕິບັດຕາມຫຼັກການຄວາມຈິງທີ່ເຈົ້າເຂົ້າໃຈ. ດ້ວຍວິທີນີ້, ເຈົ້າກຳລັງເຮັດສຸດຄວາມສາມາດຂອງເຈົ້າ ແລະ ພະຍາຍາມສຸດຄວາມສາມາດຂອງເຈົ້າເພື່ອເຮັດໜ້າທີ່ຂອງເຈົ້າ. ໃນຖານະທີ່ເປັນຜູ້ນໍາ ຫຼື ຜູ້ເຮັດວຽກ, ເມື່ອເຈົ້າພະຍາຍາມສຸດຄວາມສາມາດຂອງເຈົ້າ ນັ້ນກໍຄື ເມື່ອເຈົ້າຢຸດຢັ້ງການກະທຳທີ່ຊົ່ວຮ້າຍຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສບໍ່ໃຫ້ເກີດຂຶ້ນຫຼາຍເທົ່າທີ່ເປັນໄປໄດ້, ພຣະເຈົ້າກໍຈະພໍພຣະໄທທີ່ເຈົ້າສາມາດປະຕິບັດໃນລັກສະນະນີ້ໄດ້. ເປັນຫຍັງພຣະເຈົ້າຈຶ່ງຈະພໍພຣະໄທ? ພຣະເຈົ້າຈະວິນິດໄສກ່ຽວກັບຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກດັ່ງກ່າວວ່າ: ພວກເຂົາກຳລັງປະຕິບັດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງພວກເຂົາ ແລະ ພະຍາຍາມສຸດຄວາມສາມາດຂອງພວກເຂົາ ເພື່ອປະຕິບັດວຽກງານທີ່ຢູ່ໃນບົດບາດຂອງພວກເຂົາ. ນີ້ຄືການຮັບຮອງຂອງພຣະເຈົ້າບໍ? (ແມ່ນ.)

VI. ການຂັບໄລ່ອອກ

ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂໍ້ທີສິບສາມຂອງຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກແມ່ນລວມມີໜ້າວຽກສະເພາະທີ່ພວກເຂົາຕ້ອງປະຕິບັດ ເຊິ່ງພວກເຮົາໄດ້ຂຽນອອກມາຫຼາຍຂໍ້ແລ້ວ: ພວກເຂົາຕ້ອງປະຕິບັດການເປີດໂປງ, ການລິຮານ, ການໄຈ້ແຍກ, ການຈຳກັດ ແລະ ການຕິດຕາມກວດກາຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ການໂອ້ລົມກ່ຽວກັບຫຼັກການພື້ນຖານເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຈົບລົງແລ້ວ. ບໍ່ວ່າຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຈະມີການກະທຳສະເພາະໃດກໍຕາມໃນສະຖານະການພິເສດ, ຫຼັກການໃນການຈັດການກັບຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສກໍຍັງຄົງບໍ່ປ່ຽນແປງ. ນອກຈາກນີ້, ຈຸດປະສົງຫຼັກຂອງໜ້າວຽກເຫຼົ່ານີ້ກໍແມ່ນເພື່ອປົກປ້ອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ. ສົມມຸດວ່າປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກໄດ້ຮັບຮູ້ຢ່າງເປັນເອກະພາບແລ້ວວ່າ ຄົນໃດຄົນໜຶ່ງເປັນຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ໄດ້ແຍກແຍະ ແລະ ເຂົ້າໃຈຢ່າງຖີ່ຖ້ວນແລ້ວວ່າ ຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສພະຍາຍາມເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ແລະ ຄວບຄຸມຜູ້ຄົນຢູ່ສະເໝີ; ພວກເຂົາຮູ້ວ່າເມື່ອມີຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຢູ່, ກໍຈະບໍ່ມີວັນທີ່ດີ ຫຼື ຊີວິດຄຣິສຕະຈັກທີ່ດີໄດ້ ແລະ ທຸກຄົນກໍຮຽກຮ້ອງຢ່າງເປັນເອກະພາບໃຫ້ຄັດຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສອອກຈາກຄຣິສຕະຈັກ. ພາຍໃຕ້ສະຖານະການເຫຼົ່ານີ້, ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກບາງຄົນຍັງສະໜັບສະໜູນໃຫ້ປະຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໄວ້ ເພື່ອໃຊ້ເປັນການຝຶກຝົນສຳລັບການປະຕິບັດການເປີດໂປງ, ການລິຮານ, ການໄຈ້ແຍກ, ການຈຳກັດ ແລະ ການຕິດຕາມກວດກາພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ມັນຍັງຈຳເປັນຕ້ອງຜ່ານຂະບວນການເຫຼົ່ານີ້ຢູ່ບໍ? ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກບາງຄົນອາດຈະເວົ້າວ່າ “ຖ້າພວກເຮົາບໍ່ຜ່ານຂະບວນການເຫຼົ່ານີ້, ຂ້ອຍກໍຈະບໍ່ໄດ້ລະເລີຍຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຂ້ອຍບໍ? ມີພຽງການຜ່ານຂະບວນການເຫຼົ່ານີ້ເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງຈະເນັ້ນໃຫ້ເຫັນບົດບາດຂອງຂ້ອຍໃນຖານະຜູ້ນໍາ. ຂ້ອຍຕ້ອງປະຕິບັດວຽກງານນີ້. ບໍ່ວ່າອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຈະເຫັນດີ ຫຼື ບໍ່ກໍຕາມ, ກ່ອນອື່ນ ຂ້ອຍຕ້ອງປະໃຫ້ຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຢູ່ຕໍ່ໄປ. ຂ້ອຍຈະເປີດໂປງພວກເຂົາກ່ອນ ແລະ ຈາກນັ້ນກໍລິຮານ ແລະ ໄຈ້ແຍກພວກເຂົາ ແລະ ໃຫ້ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຢືນຢັນຕື່ມອີກວ່າພວກເຂົາເປັນຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ຫຼັງຈາກທີ່ເຫັນດີເປັນເອກະພາບກັນແລ້ວ, ພວກເຮົາຈຶ່ງຈະຄັດພວກເຂົາອອກ ຫຼື ຂັບໄລ່ພວກເຂົາອອກ. ແບບນີ້ຈະບໍ່ມີປະສິດທິຜົນຫຼາຍກວ່າບໍ?” ຜົນກໍຄື ໃນຊ່ວງເວລານີ້ ຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເລີ່ມເຜີຍແຜ່ຄວາມຄິດຫຼົງຜິດ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ແລະ ລົບກວນວຽກງານຂອງຄຣິສຕະຈັກອີກຄັ້ງ ເຊິ່ງກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຕື່ນຕົກໃຈໃນທ່າມກາງທຸກຄົນ ໂດຍບາງຄົນເຖິງກັບປະຕິເສດທີ່ຈະເຂົ້າຮ່ວມການເຕົ້າໂຮມ. ເພື່ອສະແດງຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງພວກເຂົາ ແລະ ເພື່ອພິສູດວ່າພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ລະເລີຍຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງພວກເຂົາ, ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກເຫຼົ່ານີ້ກໍເຮັດແບບພໍເປັນພິທີຢ່າງຜິວເຜີນ ແລະ ເຮັດວຽກຢ່າງເຊື່ອງຊ້າ. ຜົນກໍຄື ພວກເຂົາເຮັດຫຼາຍຢ່າງອ້ອມໆໂດຍບໍ່ຈຳເປັນ, ລົບກວນຄວາມເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍຂອງຊີວິດຄຣິສຕະຈັກ ແລະ ເຮັດໃຫ້ເວລາອັນມີຄ່າຂອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກໃນການໄລ່ຕາມຄວາມຈິງຕ້ອງສູນເສຍໄປ, ແລ້ວຈຶ່ງຄັດຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສອອກໃນພາຍຫຼັງ. ວິທີການນີ້ເປັນທີ່ຍອມຮັບໄດ້ບໍ? (ບໍ່ໄດ້.) ມັນຜິດບ່ອນໃດ? (ມັນເປັນພຽງການປະຕິບັດຕາມກົດລະບຽບ ແລະ ການເຮັດແບບພໍເປັນພິທີ.) ຈຸດປະສົງຂອງຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກໃນການເຮັດໜ້າວຽກເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຫຍັງ? (ເພື່ອປົກປ້ອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ.) ສະນັ້ນ, ຖ້າບາງຄົນຍັງບໍ່ທັນໄດ້ແຍກແຍະຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ຍັງຄົງຜູກພັນກັບພວກເຂົາຫຼາຍ ແລະ ເມື່ອຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຕັດສິນໃຈຂັບໄລ່ຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສອອກຈາກຄຣິສຕະຈັກ, ບາງຄົນກໍເຄືອງໃຈໂດຍກ່າວວ່າ ເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ມີຄວາມຮັກ ຫຼື ບໍ່ຍຸຕິທຳຕໍ່ຜູ້ຄົນ, ຂາດຫຼັກການໃນການເຮັດສິ່ງຕ່າງໆ ແລະ ອື່ນໆອີກ ແລະ ແມ່ນແຕ່ຄົນເບົາປັນຍາບາງຄົນກໍຖືກເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ແລະ ໄດ້ຮັບອິດທິພົນຈາກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ຢາກຕິດຕາມພວກເຂົາອອກຈາກຄຣິສຕະຈັກ, ຄວນເຮັດແນວໃດໃນສະຖານະການນີ້? ໃນເວລານີ້, ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຈຳເປັນຕ້ອງເຮັດວຽກງານບາງຢ່າງທີ່ເປັນແກ່ນແທ້, ເຊັ່ນ: ການປະຕິບັດການລິຮານຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ການໃຊ້ພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າເພື່ອເປີດໂປງ ແລະ ໄຈ້ແຍກພວກເຂົາ ເພື່ອໃຫ້ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງສາມາດຮຽນຮູ້ບົດຮຽນຈາກຕົວຈິງ ແລະ ໃນທີ່ສຸດກໍແຍກແຍະຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໄດ້. ມື້ໜຶ່ງ, ພວກເຂົາກ່າວວ່າ “ຄົນຜູ້ນີ້ຈັ່ງແມ່ນເປັນຕາລັງກຽດຫຼາຍ. ພວກເຂົາເປັນຄົນຊົ່ວຮ້າຍ ແລະ ເປັນຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຢ່າງແທ້ຈິງ. ໃຫ້ພວກເຮົາຊໍາລະລ້າງພວກເຂົາອອກໄປໄວໆ!” ນີ້ບໍ່ແມ່ນສຽງຂອງຄົນພຽງຄົນດຽວ ແຕ່ເປັນສຽງຂອງອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຫຼາຍຄົນ. ໃນກໍລະນີນີ້, ຍັງມີຄວາມຈຳເປັນຕ້ອງເຮັດວຽກງານຈຳກັດ ແລະ ຕິດຕາມກວດກາຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຢູ່ບໍ? ບໍ່, ພຽງແຕ່ຂັບໄລ່ພວກເຂົາອອກໂດຍກົງ. ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກທີ່ຮອດລະດັບນີ້ໃນວຽກງານຂອງພວກເຂົາກໍໄດ້ບັນລຸຜົນໃນການປົກປ້ອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກຈາກການທຳຮ້າຍຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສແລ້ວ. ສິ່ງນີ້ພິສູດຫຍັງ? ໃນດ້ານໜຶ່ງ, ມັນພິສູດວ່າອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຂອງຄຣິສຕະຈັກແຫ່ງນີ້ມີການແຍກແຍະ, ມີຂີດຄວາມສາມາດ ແລະ ມີຄວາມຮູ້ສຶກຍຸຕິທຳ. ໃນອີກດ້ານໜຶ່ງ, ມັນອາດຈະເປັນຍ້ອນວ່າຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກສາມາດເຮັດວຽກງານຕົວຈິງໄດ້ ຫຼື ການກະທຳຂອງຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຄົນນີ້ຈະໜ້າດ້ານເກີນໄປ, ຄວາມເປັນມະນຸດຂອງພວກເຂົາບໍ່ດີ ແລະ ຊົ່ວຊ້າເກີນໄປ ເຊິ່ງກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມເດືອດດານຈາກມວນຊົນ ແລະ ພວກເຂົາເອງໄດ້ຕັດເສັ້ນທາງຂອງພວກເຂົາເອງກ່ອນກຳນົດ, ເຮັດໃຫ້ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກບໍ່ຕ້ອງເສຍເວລາຫຼາຍ ໃນຂະບວນການຈັດການກັບພວກເຂົາ. ສິ່ງນີ້ບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ຫຼຸດບັນຫາບໍ? ໃນສະຖານະການດັ່ງກ່າວ, ການຄັດພວກເຂົາອອກ ຫຼື ການຂັບໄລ່ພວກເຂົາອອກກໍເປັນສິ່ງທີ່ດີ, ບໍ່ແມ່ນບໍ? ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ວຽກງານທີ່ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຕ້ອງເຮັດກໍມີຫຼາຍຢ່າງ ແລະ ບໍ່ໄດ້ຈຳກັດຢູ່ແຕ່ໜ້າວຽກນີ້ພຽງຢ່າງດຽວ. ເຈົ້າຄິດວ່າການຂັບໄລ່ຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສອອກໄປຈະເຮັດໃຫ້ມັນສິ້ນສຸດບໍ? ເຈົ້າໄດ້ເຮັດໃຫ້ທຸກສິ່ງສຳເລັດຢ່າງສົມບູນແລ້ວບໍ? ຍັງອີກໄກ! ເຈົ້າຍັງມີວຽກງານອື່ນທີ່ຕ້ອງເຮັດ. ນອກຈາກການຈັດການກັບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ການປົກປ້ອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກຈາກການທຳຮ້າຍຂອງພວກເຂົາແລ້ວ, ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກກໍຍັງມີຄວາມຮັບຜິດຊອບໃນການນໍາພາປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກເຂົ້າສູ່ຄວາມເປັນຈິງຂອງພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ, ນໍາພາພວກເຂົາໃຫ້ແກ້ໄຂອຸປະນິໄສທີ່ເສື່ອມຊາມຂອງພວກເຂົາ ແລະ ນໍາພາພວກເຂົາໃຫ້ແກ້ໄຂອຸປະນິໄສແບບຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຂອງພວກເຂົາ ທ່າມກາງໜ້າວຽກທີ່ສຳຄັນອື່ນໆອີກຫຼາຍຢ່າງ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຖ້າຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສປາກົດຕົວຂຶ້ນໃນຂະນະທີ່ກຳລັງເຮັດໜ້າວຽກເຫຼົ່ານີ້, ແລ້ວການຈັດການກັບຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສກໍຈະກາຍເປັນບູລິມະສິດອັນດັບຕົ້ນໆ. ພວກເຂົາຕ້ອງເປີດໂປງ ແລະ ແກ້ໄຂຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສກ່ອນ ແລະ ພ້ອມທັງໂອ້ລົມກ່ຽວກັບຄວາມຈິງດ້ານອື່ນໆ. ຖ້າການລົບກວນຂອງຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສປາກົດຂຶ້ນ ແລະ ເຮັດໃຫ້ວຽກງານອື່ນດຳເນີນໄປໄດ້ຍາກຫຼາຍ ໂດຍວຽກງານນັ້ນຕ້ອງປະເຊີນກັບອຸປະສັກ ແລະ ການແຊກແຊງ ແລະ ຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສສົ່ງຜົນກະທົບຢ່າງຮ້າຍແຮງຕໍ່ການເຕີບໃຫຍ່ໃນຊີວິດຂອງອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງ, ຄວາມເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍຂອງຊີວິດຄຣິສຕະຈັກ ແລະ ສະພາບແວດລ້ອມໃນການປະຕິບັດໜ້າທີ່, ແລ້ວແນ່ນອນວ່າມັນຈຳເປັນຕ້ອງແກ້ໄຂໄພອັນຕະລາຍທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດ ແລະ ຕົ້ນຕໍຂອງໄພຮ້າຍນີ້ກ່ອນ. ມີພຽງແຕ່ຫຼັງຈາກທີ່ຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຖືກຄັດອອກ ແລະ ຈັດການແລ້ວເທົ່ານັ້ນ ວຽກງານອື່ນຈຶ່ງຈະສາມາດດຳເນີນໄປຢ່າງປົກກະຕິ ແລະ ເປັນລະບຽບໄດ້. ສະນັ້ນ, ຖ້າຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສປາກົດຕົວຂຶ້ນໃນຄຣິສຕະຈັກ ແລະ ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງແຍກແຍະພວກເຂົາໄດ້ຢ່າງວ່ອງໄວພາຍໃນໄລຍະເວລາສັ້ນໆ ແລະ ເວົ້າເປັນສຽງດຽວກັນວ່າ “ອອກໄປ, ເຈົ້າຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ!” ສິ່ງນີ້ຈະບໍ່ປະຢັດເຫື່ອແຮງຂອງຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກໄດ້ຫຼາຍບໍ? ເຈົ້າບໍ່ຄວນດີໃຈຢ່າງລັບໆບໍ? ເຈົ້າອາດຈະເວົ້າວ່າ “ຂ້ານ້ອຍກັງວົນວ່າ ຂ້ານ້ອຍບໍ່ສາມາດຈຳກັດຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຄົນນີ້, ມານຮ້າຍຕົນນີ້ໄດ້. ຂ້ານ້ອຍຍັງກັງວົນວ່າ ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງບາງຄົນຈະຖືກເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ແລະ ຖືກທຳຮ້າຍຢ່າງສາຫັດໂດຍພວກເຂົາ ແລະ ວຸດທິພາວະຂອງຂ້ານ້ອຍເອງກໍຍັງນ້ອຍເກີນໄປທີ່ຈະເປີດໂປງແກ່ນແທ້ຂອງຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ໄຈ້ແຍກເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້ຢ່າງຖີ່ຖ້ວນ ແລະ ແກ້ໄຂບັນຫານີ້”. ຕອນນີ້, ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງກັງວົນແລ້ວ. ດ້ວຍຄຳເວົ້າພຽງປະໂຫຍກດຽວຈາກອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງ, ບັນຫາກໍຖືກແກ້ໄຂ ແລະ “ພາລະ” ຂອງຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກກໍຖືກຍົກອອກໄປ. ສິ່ງນີ້ຈັ່ງແມ່ນວິເສດຫຼາຍ! ເຈົ້າຄວນຂອບໃຈພຣະເຈົ້າ; ນີ້ຄືພຣະຄຸນຂອງພຣະເຈົ້າ! ເລື່ອງແບບນີ້ອາດຈະເກີດຂຶ້ນໃນຄຣິສຕະຈັກ ເພາະໄດ້ມີການໂອ້ລົມກັນຫຼາຍ ກ່ຽວກັບຫົວຂໍ້ການເປີດໂປງຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ເພາະອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງບໍ່ໄດ້ດ້ອຍກວ່າຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຫຼາຍດັ່ງທີ່ເຈົ້າອາດຈະຄິດ. ພາຍໃຕ້ການຊີ້ນໍາຈາກພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ, ພວກເຂົາຍັງມີຄວາມສາມາດບາງຢ່າງໃນການທຳຄວາມເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງ ແລະ ແກ້ໄຂບັນຫາດ້ວຍຕົນເອງ. ເມື່ອພວກເຂົາຮ່ວມໃຈກັນລົງຄະແນນສຽງ ແລະ ຂັບໄລ່ຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສອອກໄປ, ມັນເປັນສິ່ງທີ່ດີ, ເປັນປະກົດການທີ່ດີ! ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຮູ້ສຶກໂສກເສົ້າ, ຜິດຫວັງ ຫຼື ຄິດລົບກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້. ຫຼັງຈາກທີ່ຄັດອຸປະສັກເຫຼົ່ານີ້ອອກ ເຊິ່ງນັ້ນກໍຄືພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ອອກໄປແລ້ວ, ທຸກຂັ້ນຕອນຂອງວຽກງານທີ່ຈະຕາມມາກໍຍັງຄົງເປັນການທົດສອບທີ່ຮຸນແຮງສຳລັບຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກ. ທຸກໜ້າວຽກທີ່ພວກເຂົາຕ້ອງຮັບຜິດຊອບກ່ຽວຂ້ອງກັບຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງພວກເຂົາ ແລະ ບັນຫາຕ່າງໆ ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບຂີດຄວາມສາມາດ ແລະ ຄວາມສາມາດໃນການເຮັດວຽກຂອງພວກເຂົາ.

ການສະແດງອອກທີ່ຜູ້ນໍາປອມສະແດງອອກ ເມື່ອພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສກໍ່ຄວາມລົບກວນ

ພວກເຮົາໄດ້ໂອ້ລົມກັນຈົບແລ້ວກ່ຽວກັບຄວາມຮັບຜິດຊອບຂໍ້ທີສິບສາມຂອງຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກ: “ປົກປ້ອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກຈາກການຖືກລົບກວນ, ເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ, ຄວບຄຸມ ແລະ ທຳຮ້າຍຢ່າງສາຫັດໂດຍພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາສາມາດແຍກແຍະພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ປະຖິ້ມພວກເຂົາຈາກໃຈ”. ຕໍ່ໄປ, ພວກເຮົາຈະໄຈ້ແຍກ ແລະ ເປີດໂປງການສະແດງອອກຂອງຄົນປະເພດທີ່ບໍ່ສາມາດປະຕິບັດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກ ນັ້ນກໍຄື ຜູ້ນໍາປອມ ໂດຍປຽບທຽບພວກເຂົາໃສ່ວຽກງານທີ່ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຄວນເຮັດໃຫ້ສຳເລັດ. ໃນການເຮັດວຽກງານນີ້, ມີຫຼາຍໜ້າວຽກທີ່ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຕ້ອງຮັບຜິດຊອບ, ເຊິ່ງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ພວກເຂົາມີຂີດຄວາມສາມາດໃນລະດັບໜຶ່ງ, ເອົາໃຈໃສ່, ລະອຽດຮອບຄອບ, ຈິງຈັງ, ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບ, ຄຳນຶງເຖິງພາລະຂອງພຣະເຈົ້າ, ມີຄວາມຮັກໃນການປົກປ້ອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ ແລະ ອື່ນໆ ອີກ. ມີພຽງແຕ່ການມີຄຸນສົມບັດເຫຼົ່ານີ້ເທົ່ານັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງຈະສາມາດປະຕິບັດຄວາມຮັບຜິດຊອບ ແລະ ພັນທະຂອງພວກເຂົາໄດ້. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຜູ້ນໍາປອມແມ່ນກົງກັນຂ້າມກັບສິ່ງນີ້ຢ່າງສິ້ນເຊີງ; ພວກເຂົາຂາດຄຸນສົມບັດເຫຼົ່ານີ້ໃນຄວາມເປັນມະນຸດຂອງພວກເຂົາ. ພວກເຂົາອາດຈະມີຄວາມສາມາດໃນລະດັບໜຶ່ງ, ພ້ອມດ້ວຍຄວາມສາມາດໃນການຈັບໃຈຄວາມຄວາມຈິງ ແລະ ແຍກແຍະພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ຫຼື ພວກເຂົາອາດຈະມີຂີດຄວາມສາມາດຕໍ່າກວ່າເລັກໜ້ອຍ, ສາມາດແຍກແຍະຢ່າງໜ້ອຍພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສທີ່ເຫັນໄດ້ຊັດເຈນບາງຄົນທີ່ເຮັດການກະທຳທີ່ຊົ່ວຮ້າຍຫຼາຍຢ່າງ ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາບໍ່ສາມາດແຍກແຍະແກ່ນແທ້ທຳມະຊາດຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໄດ້ທັງໝົດກໍຕາມ; ຫຼື ຂີດຄວາມສາມາດຂອງພວກເຂົາອາດຈະຕໍ່າຫຼາຍຈົນວ່າ ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດແຍກແຍະ ຫຼື ເບິ່ງທະລຸຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຜູ້ທີ່ມີແກ່ນແທ້ຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ຜູ້ທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ບໍ່ວ່າຈະເປັນກໍລະນີໃດກໍຕາມ, ຜູ້ນໍາປອມກໍສະແດງອອກສອງຢ່າງນີ້: ຢ່າງໜຶ່ງກໍຄື ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເຮັດວຽກງານຕົວຈິງ; ອີກຢ່າງໜຶ່ງກໍຄື ພວກເຂົາເຮັດແຕ່ວຽກງານທີ່ຜິວເຜີນ, ວຽກທຸລະການທົ່ວໄປເທົ່ານັ້ນ, ໃນຂະນະທີ່ບໍ່ສາມາດແກ້ໄຂບັນຫາທີ່ແທ້ຈິງ ຫຼື ເຮັດວຽກງານຕົວຈິງໄດ້ເລີຍ. ໃນວຽກງານທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບຄວາມຮັບຜິດຊອບຂໍ້ທີສິບສາມ, ການສະແດງອອກທີ່ເປັນລັກສະນະສະເພາະສອງຢ່າງນີ້ຂອງຜູ້ນໍາປອມກໍຍັງຄົງໂດດເດັ່ນ. ຕໍ່ໄປ, ພວກເຮົາຈະມາໂອ້ລົມກັນເຖິງການສະແດງອອກທີ່ສະເພາະເຈາະຈົງທີ່ພວກເຂົາມີ.

I. ການບໍ່ກ້າເປີດໂປງ ແລະ ບໍ່ກ້າຈັດການກັບຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຍ້ອນຢ້ານວ່າຈະເຮັດຜິດໃຈພວກເຂົາ

ເມື່ອພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສລົບກວນ, ເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ, ຄວບຄຸມ ຫຼື ທຳຮ້າຍຢ່າງສາຫັດປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ, ການສະແດງອອກທຳອິດຂອງຜູ້ນໍາປອມກໍຄືການບໍ່ລົງມືເຮັດ. ການບໍ່ເຮັດຫຍັງໝາຍຄວາມວ່າແນວໃດ? ມັນໝາຍເຖິງການບໍ່ເຮັດວຽກງານຕົວຈິງ. ມີເຫດຜົນຢູ່ເບື້ອງຫຼັງການບໍ່ເຮັດວຽກງານຕົວຈິງ, ໂດຍຫຼັກໆ ແລ້ວກໍຄືຄວາມຢ້ານທີ່ຈະເຮັດຜິດໃຈຄົນອື່ນ ແລະ ການຂາດຄວາມກ້າຫານທີ່ຈະຍຶດໝັ້ນຫຼັກການ. ຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ເປັນຜູ້ນໍາ, ຄົນເຫຼົ່ານີ້ກໍເລີ່ມອວດອຳນາດຂອງພວກເຂົາ, ໂດຍຄິດວ່າ “ຕອນນີ້ ຂ້ອຍມີສະຖານະແລ້ວ ແລະ ຂ້ອຍກໍເປັນເຈົ້າໜ້າທີ່ຂອງຄຣິສຕະຈັກ. ຂ້ອຍຕ້ອງຈັດການເລື່ອງອາຫານ, ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ, ທີ່ຢູ່ອາໄສ ແລະ ການເດີນທາງຂອງອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງ; ຂ້ອຍຕ້ອງແຍກແຍະວ່າ ສິ່ງທີ່ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງເວົ້ານັ້ນສອດຄ່ອງກັບຄວາມຈິງ ແລະ ສອດຄ່ອງກັບສົມບັດຜູ້ດີຂອງຄວາມເປັນໄພ່ພົນ ຫຼື ບໍ່. ຂ້ອຍຕ້ອງເບິ່ງວ່າພວກເຂົາຈິງໃຈຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ຫຼື ບໍ່, ຊີວິດຝ່າຍວິນຍານຂອງພວກເຂົາເປັນປົກກະຕິ ຫຼື ບໍ່, ພວກເຂົາອະທິຖານຕອນເຊົ້າ ແລະ ຕອນແລງ ຫຼື ບໍ່, ການເຕົ້າໂຮມເປັນປະຈຳຂອງພວກເຂົາເປັນປົກກະຕິ ຫຼື ບໍ່, ຂ້ອຍຕ້ອງຈັດການທັງໝົດນີ້”. ຜູ້ນໍາປອມສົນໃຈແຕ່ບັນຫາເຫຼົ່ານີ້. ໃນເລື່ອງພິທີການ, ພວກເຂົາເບິ່ງຄືວ່າປະຕິບັດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກ, ແຕ່ເມື່ອບັນຫາທີ່ເປັນແກ່ນແທ້ໃນດ້ານຫຼັກການເກີດຂຶ້ນ ຫຼື ແມ່ນແຕ່ເມື່ອພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສປາກົດຕົວ, ຜູ້ນໍາປອມກໍລີ້ຢູ່ໃນເງົາມືດ ໂດຍບໍ່ສົ່ງສຽງຫຍັງເລີຍ ເຊິ່ງເປັນບ່ອນທີ່ພວກເຂົາມິດງຽບ ແລະ ເຮັດທຳທ່າບໍ່ຮູ້ ແລະ ບໍ່ສາມາດສັງເກດຫຍັງ. ບໍ່ວ່າພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຈະເຜີຍແຜ່ຄຳເວົ້າທີ່ຜິດໆອັນໃດກໍຕາມ, ພວກເຂົາກໍເຮັດຄືບໍ່ໄດ້ຍິນ. ເມື່ອພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສລົບກວນ, ເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ແລະ ຄວບຄຸມປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ, ພວກເຂົາກໍເຮັດທຳທ່າບໍ່ຮູ້, ຄືກັບວ່າຂໍ້ມູນທັງໝົດນີ້ຫາຍໄປ ເມື່ອມັນມາຮອດພວກເຂົາ. ພວກເຂົາເຮັດຄືບໍ່ສາມາດແຍກແຍະພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສທີ່ແມ່ນແຕ່ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງທຳມະດາກໍສາມາດແຍກແຍະໄດ້, ໂດຍກ່າວວ່າ “ຂ້ອຍເບິ່ງພວກເຂົາບໍ່ອອກ. ຈະເປັນແນວໃດຖ້າຂ້ອຍຂັບໄລ່ຄົນຜິດອອກໄປ? ຈະເປັນແນວໃດຖ້າຂ້ອຍເຂົ້າໃຈອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຜິດ? ນອກຈາກນີ້, ເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າກໍຍັງຕ້ອງການຄົນມາໃຫ້ບໍລິການ!” ໂດຍໃຊ້ຂໍ້ອ້າງທຸກປະເພດ ເພື່ອປັດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກ, ພວກເຂົາຫຼີກລ່ຽງການຈັດການກັບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ບໍ່ປົກປ້ອງອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຈາກການທຳຮ້າຍຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ຜູ້ນໍາປອມບາງຄົນເຖິງກັບເວົ້າວ່າ “ຖ້າຂ້ອຍເປີດໂປງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຢູ່ສະເໝີ, ຈະເປັນແນວໃດຖ້າພວກເຂົາຍຸຍົງອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງໃຫ້ມາໂຈມຕີຂ້ອຍ? ແລ້ວຈະບໍ່ມີໃຜລົງຄະແນນສຽງໃຫ້ຂ້ານ້ອຍໃນການເລືອກຕັ້ງຄັ້ງຕໍ່ໄປ ແລະ ຂ້ອຍກໍຈະບໍ່ສາມາດເປັນຜູ້ນໍາໄດ້ອີກຕໍ່ໄປ. ອິດທິພົນຂອງຂ້ອຍບໍ່ເຂັ້ມແຂງເທົ່າກັບພວກເຂົາ!” ເພື່ອປົກປ້ອງສະຖານະ ແລະ ຄວາມປອດໄພສ່ວນຕົວຂອງພວກເຂົາ, ຜູ້ນໍາປອມບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງພວກເຂົາ ໃນການປົກປ້ອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກເລີຍ ແລະ ພວກເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ຢຸດຢັ້ງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຈາກການທຳຮ້າຍອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງໃຫ້ໄດ້ຫຼາຍທີ່ສຸດເທົ່າທີ່ຈະເປັນໄປໄດ້. ພວກເຂົາທັງເປັນຄົນປະຈົບປະແຈງ ແລະ ເປັນເຕົ່າທີ່ລີ້ຢູ່ໃນກະດອງ, ໃນຂະນະດຽວກັນກໍເປັນຄົນທີ່ເຫັນແກ່ຕົວ ແລະ ຊົ່ວຊ້າ. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ປົກປ້ອງອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງ ແຕ່ກໍຄິດຢ່າງຮອບຄອບຫຼາຍໃນການປົກປ້ອງຕົນເອງ. ເມື່ອເວົ້າເຖິງການຈັດການກັບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ຫຼື ການລິຮານ ແລະ ເປີດໂປງພວກເຂົາ ເພື່ອໃຫ້ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງໄດ້ຮັບການແຍກແຍະ, ພວກເຂົາກໍຢ້ານຕາຍ, ເປັນກັງວົນວ່າຈະສູນເສຍສະຖານະຂອງພວກເຂົາ ແລະ ຮູ້ສຶກວ່າການເຮັດເຊັ່ນນັ້ນເປັນຜົນເສຍຕໍ່ຕົນເອງ. ພວກເຂົາບໍ່ສົນໃຈຜົນປະໂຫຍດຂອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກເລີຍ, ໂດຍຄຳນຶງເຖິງແຕ່ຜົນປະໂຫຍດ, ຊື່ສຽງ, ຄວາມປອດໄພສ່ວນຕົວຂອງພວກເຂົາເອງ ແລະ ຄວາມປອດໄພຂອງຄອບຄົວຂອງພວກເຂົາ, ໂດຍຢ້ານວ່າການເຮັດໃຫ້ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຜິດໃຈໂດຍບັງເອີນອາດຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາຫັນມາເປັນປໍລະປັກຢ່າງບໍ່ມີຄວາມປານີ ແລະ ກໍ່ໃຫ້ເກີດການແກ້ແຄ້ນ. ຜູ້ນໍາປອມປະເພດນີ້ທີ່ຈິງແລ້ວກໍມີຂີດຄວາມສາມາດບາງຢ່າງ. ດ້ວຍຂີດຄວາມສາມາດ ແລະ ຄວາມເຂົ້າໃຈເລິກເຊິ່ງຂອງພວກເຂົາ, ພວກເຂົາຮູ້ດີວ່າໃຜຄືພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ແຕ່ບັນຫາກໍຄືຄວາມຢ້ານຂອງພວກເຂົາທີ່ຈະເຮັດຜິດໃຈພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ການໄດ້ເຫັນອຸປະນິໄສທີ່ໂຫດຮ້າຍຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ພວກເຂົາກໍບໍ່ກ້າເຮັດຜິດໃຈພວກເຂົາ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ເພື່ອປົກປ້ອງຕົນເອງ, ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ລັງເລໃຈທີ່ຈະເສຍສະລະຜົນປະໂຫຍດຂອງເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ; ພວກເຂົາເຝົ້າເບິ່ງຢ່າງເມີນເສີຍໃນຂະນະທີ່ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຖືກມອບໃຫ້ຢູ່ໃນກຳມືຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ໂດຍປ່ອຍໃຫ້ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ, ຄວບຄຸມ ແລະ ທຳຮ້າຍຢ່າງສາຫັດຕາມອຳເພີໃຈ. ໃນບາງຄັ້ງບາງຄາວ ຜູ້ນໍາປອມພຽງແຕ່ເວົ້າລັບຫຼັງກັບຄົນທີ່ຂ້ອນຂ້າງບໍ່ມີເລ່ຫຼ່ຽມ ເຊິ່ງມີຄວາມເປັນມະນຸດທີ່ດີ ແລະ ບໍ່ເປັນໄພຕໍ່ພວກເຂົາ ວ່າ “ຄົນນັ້ນເປັນຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ພວກເຂົາເຮັດໃຫ້ຄົນອື່ນຫຼົງຜິດ. ພວກເຂົາບໍ່ແມ່ນຄົນດີ”. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຕໍ່ໜ້າອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງທຸກຄົນ ແລະ ຕໍ່ໜ້າພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ພວກເຂົາບໍ່ເຄີຍກ້າເວົ້າຄຳວ່າ “ບໍ່” ແມ່ນແຕ່ຄຳດຽວກັບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ພວກເຂົາບໍ່ເຄີຍມີຄວາມກ້າຫານທີ່ຈະເປີດໂປງການກະທຳທີ່ຊົ່ວຮ້າຍ ຫຼື ແກ່ນແທ້ຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ເຖິງແມ່ນໃນລະຫວ່າງການເຕົ້າໂຮມ, ເມື່ອພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຍາດເວົ້າແຕ່ຜູ້ດຽວ ແລະ ເວົ້າເປັນເວລາໜຶ່ງ ຫຼື ສອງຊົ່ວໂມງ, ພວກເຂົາກໍບໍ່ກ້າສົ່ງສຽງຫຍັງ. ຖ້າພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຕົບໂຕະ ແລະ ຈ້ອງເບິ່ງຜູ້ຄົນ, ພວກເຂົາເຖິງກັບບໍ່ກ້າຫາຍໃຈສຽງດັງ. ພາຍໃນຂອບເຂດວຽກງານຂອງພວກເຂົາ, ຜູ້ທີ່ມີວຸດທິພາວະຕໍ່າ, ຜູ້ທີ່ມີຄວາມເປັນມະນຸດທີ່ຂີ້ຢ້ານ ແລະ ຜູ້ທີ່ຢາກສະແຫວງຫາຄວາມຈິງ ແຕ່ຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຮັບການແຍກແຍະກໍຮູ້ສຶກທຸກໃຈ ເພາະບໍ່ມີຜູ້ນໍາ ຫຼື ຜູ້ເຮັດວຽກທີ່ສາມາດອອກໜ້າ ເພື່ອເປີດໂປງ ແລະ ແຍກແຍະການກະທຳທີ່ຊົ່ວຮ້າຍຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ພວກເຂົາໄດ້ແຕ່ເບິ່ງຢ່າງສິ້ນຫວັງ ໃນຂະນະທີ່ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງໃນຄຣິສຕະຈັກ, ຕັ້ງໃຈເຮັດແບບບໍ່ຢັ້ງຄິດ ແລະ ລົບກວນຊີວິດຄຣິສຕະຈັກ, ໂດຍບໍ່ມີວິທີໃດທີ່ຈະຮັບມືກັບພວກເຂົາໄດ້. ໃນຂະນະດຽວກັນ, ຜູ້ນໍາປອມກໍບໍ່ໄດ້ເຮັດວຽກງານຕົວຈິງໃດໆ ແລະ ບໍ່ໄດ້ແກ້ໄຂບັນຫາທີ່ແທ້ຈິງໃຫ້ກັບປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ. ເມື່ອອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຕົກຢູ່ໃນຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ, ຜູ້ນໍາປອມບໍ່ພຽງແຕ່ບໍ່ເປີດໂປງ ແລະ ຈຳກັດການກະທຳທີ່ຊົ່ວຮ້າຍຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ແຕ່ພວກເຂົາເຖິງກັບບໍ່ກ້າເວົ້າຄຳເວົ້າທີ່ຍຸຕິທຳແມ່ນແຕ່ຄຳດຽວ. ເຖິງແມ່ນວ່າຈິດສຳນຶກຂອງພວກເຂົາຈະຮູ້ສຶກບາງຢ່າງ ແລະ ກ່າວໂທດພວກເຂົາເລັກໜ້ອຍ ແລະ ພວກເຂົາຫຼັ່ງນໍ້າຕາສອງສາມຢົດໃນການອະທິຖານຕໍ່ພຣະເຈົ້າຢູ່ລັບຫຼັງ, ແຕ່ໃນມື້ຕໍ່ມາໃນລະຫວ່າງການເຕົ້າໂຮມ ເມື່ອພວກເຂົາເຫັນພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຕິຕຽນວຽກງານຂອງເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງບໍ່ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບ ແລະ ຕັດສິນຕາມອຳເພີໃຈ, ເຖິງຂັ້ນຕັດສິນພຣະເຈົ້າທາງອ້ອມ ແລະ ເຜີຍແຜ່ຄວາມຄິດຫຼົງຜິດກ່ຽວກັບພຣະເຈົ້າ, ພວກເຂົາກໍບໍ່ເຮັດຫຍັງເລີຍ ເຖິງແມ່ນວ່າຈະຮູ້ວ່າມັນຜິດກໍຕາມ. ເຖິງແມ່ນວ່າເມື່ອພວກເຂົາເຫັນພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໃຊ້ຈ່າຍເຄື່ອງຖວາຍຢ່າງຟຸມເຟືອຍ, ພວກເຂົາກໍເຮັດທ່າທີ່ບໍ່ສົນໃຈ. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເປີດໂປງ ຫຼື ຈຳກັດພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເລີຍ ແລະ ພວກເຂົາກໍບໍ່ມີຄວາມຮູ້ສຶກຕຳໜິໃນຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາແມ່ນແຕ່ໜ້ອຍດຽວ, ນີ້ຄືການຂາດຄວາມຮັບຜິດຊອບຢ່າງຮ້າຍແຮງ! ເຖິງແມ່ນວ່າຈະຮູ້ສຶກວ່າກຳລັງຂອງຕົນເອງອ່ອນແອເກີນໄປ, ໃຜກໍຕາມທີ່ມີຈິດສຳນຶກຢູ່ແດ່ກໍຄວນຮ່ວມມືກັບອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງທີ່ມີວຸດທິພາວະ ແລະ ການແຍກແຍະຢູ່ແດ່ ເພື່ອໂອ້ລົມກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້ ແລະ ປຶກສາຫາລືກັນວ່າຈະຈັດການກັບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສແນວໃດ. ແຕ່ຜູ້ນໍາປອມຂາດຄວາມຕັ້ງໃຈ ແລະ ຄວາມກ້າຫານດັ່ງກ່າວ ແລະ ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ພວກເຂົາຂາດຄວາມຮູ້ສຶກຮັບຜິດຊອບດັ່ງກ່າວ. ພວກເຂົາເຖິງກັບບອກອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງວ່າ “ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໂຫດຮ້າຍເກີນໄປ. ຖ້າພວກເຮົາເຮັດຜິດໃຈພວກເຂົາ, ພວກເຂົາຈະລາຍງານພວກເຮົາຕໍ່ລັດຖະບານ ແລະ ແລ້ວພວກເຮົາກໍຈະບໍ່ມີໃຜສາມາດເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າໄດ້. ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຮູ້ສະຖານທີ່ເຕົ້າໂຮມຂອງຄຣິສຕະຈັກ, ສະນັ້ນ ພວກເຮົາບໍ່ສາມາດເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາໃຈຮ້າຍໄດ້”. ນີ້ແມ່ນທ່າທີ່ທີ່ໜ້າລັງກຽດຢ່າງສິ້ນເຊີງ ໃນການວາງອາວຸດ ແລະ ຍອມຈຳນົນຕໍ່ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ໃນການປະນີປະນອມກັບຊາຕານ ແລະ ການອ້ອນວອນຂໍຄວາມເມດຕາຈາກມັນ.

ນອກຈາກການປົກປ້ອງຕົນເອງແລ້ວ, ຜູ້ນໍາປອມບໍ່ໄດ້ເຮັດວຽກງານໃດໆ ທີ່ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຄວນເຮັດ ເຊັ່ນ: ການປົກປ້ອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ ແລະ ຊ່ວຍໃຫ້ພວກເຂົາໄດ້ຮັບການແຍກແຍະຕໍ່ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດຄວາມຮັບຜິດຊອບໃດໆ ເລີຍ, ແຕ່ພວກເຂົາກໍຍັງຄົງຢາກໃຫ້ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງເລືອກພວກເຂົາເປັນຜູ້ນໍາຢູ່ສະເໝີ. ຫຼັງຈາກທີ່ພວກເຂົາເຮັດໜ້າທີ່ຄົບໜຶ່ງສະໄໝແລ້ວ, ພວກເຂົາກໍຢາກຖືກເລືອກຕັ້ງໃນສະໄໝຕໍ່ໄປ. ນີ້ບໍ່ແມ່ນການກະທຳທີ່ໜ້າບໍ່ອາຍ ແລະ ເກີນກວ່າຈະແກ້ໄຂໄດ້ບໍ? ຄົນແບບນີ້ສົມຄວນເປັນຜູ້ນໍາບໍ? (ບໍ່.) ເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ມອບຝູງແກະໄວ້ກັບເຈົ້າ, ແຕ່ເມື່ອສັດຮ້າຍເຂົ້າມາ ໃນຊ່ວງເວລາທີ່ສຳຄັນ, ເຈົ້າພັດປົກປ້ອງແຕ່ຕົນເອງ ແລະ ມອບຝູງແກະໃຫ້ກັບສັດຮ້າຍ. ເຈົ້າປະພຶດຕົນຄືເຕົ່າຫົດຫົວຢູ່ໃນກະດອງ, ຊອກຫາບ່ອນລີ້ໄພ, ສະຖານທີ່ທີ່ປອດໄພ, ເພື່ອລີ້. ແລ້ວຜົນໄດ້ຮັບກໍຄື ຝູງແກະຕົກຢູ່ໃນອັນຕະລາຍ, ແກະບາງໂຕຖືກກັດຕາຍ ແລະ ບາງໂຕກໍເສຍໄປ. ສົມມຸດວ່າຜູ້ນໍາຄົນໜຶ່ງເຫັນພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສລົບກວນວຽກງານຂອງຄຣິສຕະຈັກໂດຍບໍ່ມີຢາງອາຍ ແລະ ເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ແລະ ຄວບຄຸມປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ, ແຕ່ພວກເຂົາພັດມີທ່າທີບໍ່ໃສ່ໃຈ ເພື່ອປົກປ້ອງໜ້າຕາ, ສະຖານະ ແລະ ບ່ອນທຳມາຫາກິນຂອງຕົນເອງ ແລະ ເພື່ອຮັບປະກັນຄວາມປອດໄພຂອງພວກເຂົາເອງ. ຜົນກໍຄື ປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກສ່ວນໃຫຍ່ຖືກນໍາພາຢ່າງຜິດໆ, ຮູ້ສຶກສິ້ນຫວັງ ແລະ ກາຍເປັນຄົນຄິດລົບ ແລະ ອ່ອນແອ; ບາງຄົນກໍເຖິງກັບຖືກພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເອົາຕົວໄປ ແລະ ບາງຄົນກໍບໍ່ເຕັມໃຈທີ່ຈະປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງພວກເຂົາ. ແຕ່ຜູ້ນໍາຄົນນີ້ພັດບໍ່ຮູ້ສຶກຫຍັງເລີຍ ເມື່ອພວກເຂົາເຫັນການລົບກວນທີ່ເກີດຈາກພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ; ຈິດສຳນຶກຂອງພວກເຂົາບໍ່ມີຄວາມຮູ້ສຶກຕຳໜິຕົນເອງ. ຜູ້ນໍາ ຫຼື ຜູ້ເຮັດວຽກແບບນີ້ມີຄວາມເປັນມະນຸດຢູ່ບໍ? ເພື່ອບັນລຸເປົ້າໝາຍໃນການປົກປ້ອງຕົນເອງ, ພວກເຂົາບໍ່ລັງເລທີ່ຈະມອບປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກໃຫ້ກັບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ປ່ອຍໃຫ້ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ, ທຳຮ້າຍຢ່າງສາຫັດ ແລະ ລ້າງຜານພວກເຂົາ. ນີ້ແມ່ນຜູ້ນໍາປະເພດໃດ? (ຜູ້ນໍາປອມ.) ນີ້ບໍ່ແມ່ນຜູ້ສົມຮູ້ຮ່ວມຄິດຂອງຊາຕານບໍ? ພວກເຂົາຢູ່ຝ່າຍໃດກັນແທ້? ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາຈະຖືກກຳນົດລັກສະນະວ່າເປັນຜູ້ນໍາປອມ, ແຕ່ແກ່ນແທ້ຂອງບັນຫານີ້ອາດຈະຮ້າຍແຮງກວ່າການເປັນຜູ້ນໍາປອມ. ມັນມີລັກສະນະຂອງການຫັກຫຼັງອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງໃນນັ້ນ, ຄືກັນກັບຄົນເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ຖືກຈັບກຸມ ແລະ ທໍລະມານ ແລະ ກາຍເປັນຢູດາ, ມອບອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງໃຫ້ກັບພະຍານາກໃຫຍ່ສີແດງ ເພື່ອໃຫ້ຖືກທຳຮ້າຍຢ່າງສາຫັດ. ສະນັ້ນ, ການທີ່ຜູ້ນໍາປອມມອບປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກໃຫ້ກັບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສນັ້ນມີລັກສະນະເປັນແນວໃດ? ຜູ້ນໍາປອມແບບນີ້ບໍ່ຊົ່ວຊ້າທີ່ສຸດບໍ? ເມື່ອປຽບທຽບກັບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ຜູ້ນໍາປອມເຫຼົ່ານີ້ເບິ່ງພາຍນອກຄືວ່າບໍ່ມີເຈດຕະນາທີ່ຈະຕໍ່ຕ້ານຄວາມຈິງ. ພວກເຂົາເບິ່ງຄືວ່າສາມາດໂອ້ລົມຄວາມຈິງບາງຢ່າງໄດ້, ມີຄວາມສາມາດໃນການຈັບໃຈຄວາມບາງຢ່າງ ແລະ ສາມາດປະຕິບັດຄວາມຈິງໄດ້ເລັກໜ້ອຍ ແລະ ບາງຄົນໃນພວກເຂົາກໍເຖິງກັບສາມາດທົນທຸກລຳບາກ ແລະ ຈ່າຍລາຄາໄດ້. ແຕ່ເມື່ອເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ມອບຝູງແກະຂອງພຣະເຈົ້າໄວ້ກັບພວກເຂົາ ແລະ ເມື່ອຄົນຊົ່ວຮ້າຍ ແລະ ມານຮ້າຍປາກົດຕົວ, ພວກເຂົາບໍ່ໃຊ້ຊີວິດຂອງພວກເຂົາເອງ ເພື່ອເຮັດທຸກຢ່າງທີ່ພວກເຂົາສາມາດເຮັດໄດ້ ເພື່ອປົກປ້ອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ ພວກເຂົາພັດເຮັດທຸກຢ່າງທີ່ພວກເຂົາສາມາດເຮັດໄດ້ເພື່ອປົກປ້ອງຕົນເອງ, ໂດຍຍູ້ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງອອກໄປເປັນເກາະປ້ອງກັນ ເພື່ອຮັບປະກັນຄວາມປອດໄພ ແລະ ຜົນປະໂຫຍດຂອງພວກເຂົາເອງ. ຄົນເຫຼົ່ານີ້ຊ່າງຊົ່ວຊ້າ ແລະ ເຫັນແກ່ຕົວສໍ່າໃດ! ເບິ່ງຜິວເຜີນ, ຄວາມເປັນມະນຸດຂອງພວກເຂົາເບິ່ງຄືວ່າບໍ່ມີບັນຫາໃຫຍ່. ພວກເຂົາມີຄວາມຮັກຕໍ່ຜູ້ຄົນ, ພວກເຂົາສາມາດຊ່ວຍເຫຼືອຄົນອື່ນ, ພວກເຂົາເຕັມໃຈທີ່ຈະຈ່າຍລາຄາ ແລະ ສາມາດທົນທຸກກັບຄວາມລຳບາກໄດ້ ໃນຂະນະທີ່ປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງພວກເຂົາ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ເມື່ອພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສປາກົດຕົວ, ພວກເຂົາພັດເຮັດສິ່ງທີ່ບໍ່ຄາດຄິດ ແລະ ບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈໄດ້: ບໍ່ວ່າພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຈະເຮັດໃຫ້ປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກຫຼົງຜິດ ຫຼື ລົບກວນຊີວິດຄຣິສຕະຈັກແນວໃດກໍຕາມ, ພວກເຂົາກໍບໍ່ເຮັດຫຍັງເລີຍ ແລະ ບໍ່ວ່າຈະມີຄົນຖືກໂຈມຕີ, ກີດກັນ ຫຼື ທຳຮ້າຍໂດຍພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຫຼາຍສໍ່າໃດ, ພວກເຂົາກໍບໍ່ສົນໃຈ. ໃນການເຮັດເຊັ່ນນີ້, ຜູ້ນໍາເຫຼົ່ານີ້ກຳລັງມອບປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກໃຫ້ຢູ່ໃນການຄວບຄຸມຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຢ່າງສົມບູນ, ໂດຍປ່ອຍໃຫ້ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ແລະ ທຳຮ້າຍຢ່າງສາຫັດຕາມອຳເພີໃຈ, ໃນຂະນະທີ່ຜູ້ນໍາເຫຼົ່ານີ້ເອງບໍ່ໄດ້ເຮັດວຽກຫຍັງເລີຍ. ເມື່ອພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຖືກຊໍາລະລ້າງອອກໄປ ແລະ ບັນຫາຖືກແກ້ໄຂແລ້ວ, ຜູ້ນໍາເຫຼົ່ານີ້ຈຶ່ງອອກມາໂອ້ລົມກ່ຽວກັບຄວາມຮູ້ກ່ຽວກັບຕົນເອງ, ກ່ຽວກັບວ່າພວກເຂົາອ່ອນແອ, ຂີ້ຢ້ານ, ຢ້ານກົວ, ເຫັນແກ່ຕົວ ແລະ ມີເລ່ຫຼ່ຽມສໍ່າໃດ ແລະ ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຈົງຮັກພັກດີ, ບໍ່ໄດ້ປົກປ້ອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກໄດ້ດີ ແລະ ເຮັດໃຫ້ພຣະເຈົ້າ ແລະ ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຜິດຫວັງ. ພວກເຂົາເບິ່ງຄືວ່າສຳນຶກຜິດຫຼາຍ; ພວກເຂົາເບິ່ງຄືວ່າໄດ້ກັບຕົວ ແລະ ສາມາດກັບໃຈໄດ້. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ເມື່ອພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສປາກົດຕົວຂຶ້ນອີກຄັ້ງ, ພວກເຂົາກໍຍູ້ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງໄປຫາພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຄືກັນກັບທີ່ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດຄັ້ງກ່ອນ ແລະ ຊອກຫາສະຖານທີ່ທີ່ປອດໄພເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາໄດ້ລີ້. ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາຈະບໍ່ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ຫຼື ຖືກທຳຮ້າຍໂດຍພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ພວກເຂົາກໍໄດ້ລະເລີຍໃນຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງພວກເຂົາ ແລະ ພວກເຂົາໄດ້ທໍລະຍົດຕໍ່ພຣະບັນຊາຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ທ່າທີຂອງພວກເຂົາຕໍ່ໜ້າທີ່, ທ່າທີຂອງພວກເຂົາຕໍ່ປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ ແລະ ທາດແທ້ຂອງພວກເຂົາກໍຖືກເປີດໂປງຢ່າງສົມບູນ. ທຸກຄັ້ງທີ່ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສປາກົດຕົວ, ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເລືອກທີ່ຈະຢືນຢູ່ຂ້າງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຕໍ່ສູ້ກັບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຈົນເຖິງທີ່ສຸດ, ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເວົ້າສິ່ງທີ່ຄວນເວົ້າ ຫຼື ເຮັດວຽກງານທີ່ຄວນເຮັດແມ່ນແຕ່ໜ້ອຍດຽວ ເພື່ອປົກປ້ອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ ເພື່ອໃຫ້ຈິດສຳນຶກຂອງພວກເຂົາສະຫງົບ ແລະ ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜູ້ນໍາ ເພື່ອຕອບສະໜອງຕາມເຈດຕະນາຂອງພຣະເຈົ້າ. ການເລືອກ ແລະ ການກະທຳທັງໝົດຂອງຜູ້ນໍາປອມເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນເພື່ອປົກປ້ອງສະຖານະຂອງພວກເຂົາເອງຈາກການຖືກທຳລາຍໂດຍສິ້ນເຊີງ. ພວກເຂົາບໍ່ຫົວຊາຄວາມເປັນ ຫຼື ຄວາມຕາຍຂອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ. ສຳລັບພວກເຂົາແລ້ວ ທຸກຢ່າງຈະດີ ຕາບໃດທີ່ຊື່ສຽງ, ຜົນປະໂຫຍດ ແລະ ສະຖານະຂອງພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມເສຍຫາຍ. ໃຜຈະເປີດໂປງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ໃຜຈະຂັບໄລ່ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ຄວນຈັດການກັບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສແນວໃດ, ມັນຄືກັບວ່າເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບພວກເຂົາ; ພວກເຂົາທັງບໍ່ສົນໃຈ ແລະ ບໍ່ແຊກແຊງ. ເມື່ອພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສລົບກວນຊີວິດຄຣິສຕະຈັກ, ທຳຮ້າຍປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ ແລະ ໃສ່ຮ້າຍປ້າຍສີ ແລະ ທໍລະມານຜູ້ທີ່ສະແຫວງຫາຄວາມຈິງ, ພວກເຂົາກໍບໍ່ສົນໃຈ. ເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ສຳຄັນສຳລັບພວກເຂົາ; ທຸກຢ່າງຈະດີສຳລັບພວກເຂົາ ຕາບໃດທີ່ສະຖານະຂອງພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບອັນຕະລາຍ. ພວກເຈົ້າຄິດແນວໃດກັບຄົນປະເພດເຫຼົ່ານີ້? ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວ, ຄວາມເປັນມະນຸດຂອງພວກເຂົາເບິ່ງຄືວ່າບໍ່ໄດ້ຊົ່ວຮ້າຍ ແລະ ພວກເຂົາເບິ່ງຄືວ່າສາມາດເຮັດວຽກງານບາງຢ່າງໄດ້. ເມື່ອພວກເຂົາຜະເຊີນກັບການລິຮານ, ພວກເຂົາເບິ່ງຄືວ່າສາມາດຮູ້ຈັກຕົນເອງ ແລະ ມີຫົວໃຈທີ່ສຳນຶກຜິດໜ້ອຍໜຶ່ງ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ເມື່ອພວກເຂົາພົບພໍ້ກັບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສທີ່ລົບກວນຄຣິສຕະຈັກ, ພວກເຂົາກໍສູນເສຍເຫດຜົນຂອງພວກເຂົາຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ພວກເຂົາບໍ່ມີຄວາມຮູ້ສຶກຍຸຕິທຳ ແລະ ພວກເຂົາຂາດແມ່ນແຕ່ຄວາມກ້າຫານທີ່ຈະຕໍ່ສູ້ກັບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ເມື່ອພວກເຂົາເຫັນມານຮ້າຍ ແລະ ຊາຕານ, ພວກເຂົາກໍປະນີປະນອມ; ເມື່ອພວກເຂົາເຫັນຄົນຊົ່ວຮ້າຍກໍ່ຄວາມລົບກວນ, ພວກເຂົາກໍຫຼີກລ່ຽງພວກເຂົາ. ໂດຍຕັດສິນຈາກທ່າທີຂອງພວກເຂົາຕໍ່ຄົນຊົ່ວຮ້າຍ ແລະ ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ພວກເຂົາກຳລັງເດີນຕາມເສັ້ນທາງໃດກັນແທ້? ສິ່ງນີ້ບໍ່ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງບັນຫາຂອງພວກເຂົາຢ່າງຊັດເຈນບໍ? (ແມ່ນ.) ຄົນປະເພດນີ້ອາດຈະບໍ່ປາກົດວ່າເປັນຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຢູ່ພາຍນອກ, ແຕ່ທ່າທີທີ່ພວກເຂົາສະແດງອອກຕໍ່ການກະທຳ ແລະ ພຶດຕິກຳຂອງຄົນຊົ່ວຮ້າຍ ແລະ ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສກໍຄືອຸປະນິໄສຂອງຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ທຳມະຊາດຂອງສິ່ງນີ້ກໍຮ້າຍແຮງ. ມັນສາມາດເວົ້າໄດ້ວ່າ ມັນຄືທຳມະຊາດຂອງການລົ້ມເລີກຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງພວກເຂົາ ແລະ ການຫັກຫຼັງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ. ທຳມະຊາດນີ້ບໍ່ຮ້າຍແຮງຫຼາຍບໍ? ພວກເຂົາສະແດງຄວາມຈົງຮັກພັກດີຕໍ່ວຽກງານຂອງຄຣິສຕະຈັກ ແລະ ພຣະບັນຊາຂອງພຣະເຈົ້າແດ່ບໍ? ພວກເຂົາມີທ່າທີຂອງຄວາມຮັບຜິດຊອບແມ່ນແຕ່ໜ້ອຍດຽວບໍ? ບໍ່ວ່າເມື່ອໃດທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຮັບພຣະບັນຊາ ຫຼື ໜ້າວຽກ, ຫຼັກການຂອງພວກເຂົາກໍຄືການຫຼີກລ່ຽງບໍ່ເຮັດຜິດໃຈຄົນອື່ນ ແລະ ການປົກປ້ອງຕົນເອງ. ນີ້ຄືມາດຕະຖານສູງສຸດຂອງພວກເຂົາໃນການປະພຶດຕົນ ແລະ ຫຼັກການໃນການເຮັດສິ່ງຕ່າງໆ ຂອງພວກເຂົາ ແລະ ສິ່ງນີ້ຈະບໍ່ປ່ຽນແປງຈັກເທື່ອ. ໃຫ້ເຮົາພັກເລື່ອງທີ່ວ່າຄົນແບບນີ້ຈະສາມາດໄດ້ຮັບຄວາມລອດພົ້ນ ຫຼື ບໍ່ ໄວ້ກ່ອນ, ພຽງແຕ່ຕັດສິນໃນເລື່ອງວຽກງານການຈັດການກັບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ຜູ້ນໍາປອມເຫຼົ່ານີ້ສົມຄວນທີ່ຈະຮັບເອົາພຣະບັນຊາຂອງພຣະເຈົ້າບໍ? ພວກເຂົາສົມຄວນທີ່ຈະເປັນຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກບໍ? (ບໍ່.) ຄົນເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ສົມຄວນທີ່ຈະເປັນຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກ. ນີ້ກໍເພາະວ່າພວກເຂົາຂາດຈິດສຳນຶກ ແລະ ເຫດຜົນ ແລະ ພວກເຂົາບໍ່ສົມຄວນທີ່ຈະຮັບຜິດຊອບວຽກງານການນໍາພາຄຣິສຕະຈັກ; ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຢຸດຢັ້ງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ຈາກການທຳຮ້າຍປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ ໃຫ້ໄດ້ຫຼາຍທີ່ສຸດເທົ່າທີ່ຈະຫຼາຍໄດ້ ແລະ ພວກເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ເຮັດສຸດຄວາມສາມາດເພື່ອປະຕິບັດຄວາມຮັບຜິດຊອບນີ້ ຫຼື ເຮັດວຽກງານນີ້ໃຫ້ດີ ເພື່ອປົກປ້ອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ, ມັນບໍ່ແມ່ນວ່າພວກເຂົາມີຂີດຄວາມສາມາດຕໍ່າ ແລະ ບໍ່ສາມາດເຮັດສິ່ງນີ້ໄດ້, ແຕ່ທີ່ຈິງແລ້ວ ພວກເຂົາພຽງແຕ່ບໍ່ເຮັດມັນເລີຍ. ສະນັ້ນ, ເມື່ອເບິ່ງຈາກທັດສະນະນີ້, ຄົນທີ່ຢ້ານເຮັດຜິດໃຈຄົນອື່ນແມ່ນບໍ່ສົມຄວນທີ່ຈະເປັນຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຢ່າງເດັດຂາດ. ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກເຫຼົ່ານີ້ມີຈຳນວນບໍ່ໜ້ອຍ, ແມ່ນບໍ່? (ແມ່ນ.) ເມື່ອບໍ່ມີຫຍັງເກີດຂຶ້ນ, ພວກເຂົາກໍແລ່ນວຸ້ນວາຍຢ່າງກະຕືລືລົ້ນກວ່າໃຜ; ພວກເຂົາຫຍຸ້ງຫຼາຍຈົນບໍ່ໄດ້ຫວີຜົມ ຫຼື ລ້າງໜ້າ, ເບິ່ງຄືວ່າບັນລຸລະດັບທາງວິນຍານທີ່ສູງຫຼາຍ. ແຕ່ເມື່ອພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສປາກົດຕົວ, ພວກເຂົາກໍຫາຍຕົວໄປ; ພວກເຂົາຊອກຫາຂໍ້ອ້າງທຸກປະເພດເພື່ອຫຼົບຫຼີກ ແລະ ພຽງແຕ່ບໍ່ຈັດການກັບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ແມ່ນຫຍັງຄືທຳມະຊາດຂອງພຶດຕິກຳນີ້? ມັນຄືການຂາດຄວາມຈົງຮັກພັກດີໃນການປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງພວກເຂົາ ແລະ ເປັນຄົນທີ່ບໍ່ໜ້າໄວ້ວາງໃຈ. ໃນຊ່ວງເວລາທີ່ສຳຄັນ, ພວກເຂົາເຖິງກັບສາມາດທໍລະຍົດພຣະເຈົ້າ ແລະ ຢືນຢູ່ຂ້າງຊາຕານ, ເບິ່ງຢູ່ເສີຍໆ ໃນຂະນະທີ່ວຽກງານຂອງຄຣິສຕະຈັກຖືກລົບກວນ ແລະ ທຳລາຍໂດຍຄົນຊົ່ວຮ້າຍ ແລະ ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ພວກເຂົາເຖິງກັບບໍ່ມີປະໂຫຍດເທົ່າໝາເຝົ້າບ້ານໂຕໜຶ່ງຊໍ້າ. ນີ້ຄືຜູ້ນໍາປອມປະເພດໜຶ່ງ.

II. ການບໍ່ສາມາດແຍກແຍະພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ

ຍັງມີຜູ້ນໍາປອມອີກປະເພດໜຶ່ງ: ເມື່ອພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສປາກົດຕົວ, ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດແຍກແຍະໄດ້ວ່າ ພວກເຂົາມີອຸປະນິໄສ ແລະ ແກ່ນແທ້ຫຍັງແດ່, ພວກເຂົາສະແດງອອກ ແລະ ເປີດເຜີຍຫຍັງແດ່, ການລົບກວນປະເພດໃດທີ່ພວກເຂົາກໍ່ຂຶ້ນຕໍ່ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງ, ຄຳເວົ້າ, ຄວາມຄິດ, ມຸມມອງ ແລະ ພຶດຕິກຳໃດທີ່ສາມາດເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ແລະ ລົບກວນອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງ, ວິທີການທີ່ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໃຊ້ເພື່ອຄວບຄຸມຜູ້ຄົນ, ພາຍໃຕ້ສະຖານະການໃດທີ່ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງສາມາດຖືກເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ, ຖືກຄວບຄຸມ ແລະ ຖືກທຳຮ້າຍຢ່າງສາຫັດໂດຍພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ອື່ນໆອີກ, ຜູ້ນໍາປອມບໍ່ສາມາດແຍກແຍະບັນຫາທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້ໄດ້. ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສນໍາພາອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຢ່າງຜິດໆ; ພວກເຂົາ ແລະ ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ໄດ້ແຍກຕົວອອກຈາກຄຣິສຕະຈັກ ເພື່ອຈັດການເຕົ້າໂຮມຂອງພວກເຂົາເອງ ແລະ ສ້າງຕັ້ງອານາຈັກທີ່ເປັນເອກະລາດ. ພວກເຂົາບໍ່ຍອມຮັບການນໍາພາຂອງເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ, ບໍ່ຍອມຮັບການຈັດແຈງວຽກງານຂອງເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ບໍ່ອ່ອນນ້ອມຕໍ່ການຈັດແຈງ ຫຼື ການຊີ້ນໍາໃດໆ ຈາກເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ, ຍິ່ງບໍ່ຕ້ອງເວົ້າເຖິງການອ່ອນນ້ອມຕໍ່ຂໍ້ກຳນົດໃດໆ ຂອງພຣະເຈົ້າສຳລັບຜູ້ຄົນເລີຍ. ແຕ່ການກະທຳທັງໝົດດັ່ງກ່າວໂດຍພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກຫຼົງຜິດນັ້ນ ບໍ່ໄດ້ຖືກຜູ້ນໍາປອມຖືວ່າເປັນບັນຫາ. ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດເຫັນໄດ້ວ່າສິ່ງໃດຜິດປົກກະຕິໃນສະຖານະການເຫຼົ່ານີ້, ຍິ່ງບໍ່ຕ້ອງເວົ້າເຖິງການທີ່ພວກເຂົາສາມາດເຫັນໄດ້ວ່າ ຄຳເວົ້າ, ການກະທຳ, ຄວາມຄິດ ແລະ ມຸມມອງຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສລົບກວນ, ເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ແລະ ທຳຮ້າຍຜູ້ຄົນແນວໃດ. ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດເຫັນຜົນກະທົບໃນທາງລົບເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ບໍ່ຮູ້ວິທີແຍກແຍະພວກມັນ. ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງທຳມະດາບາງຄົນ, ເນື່ອງຈາກໄດ້ເຫັນ ແລະ ໄດ້ຍິນຫຼາຍ ກໍສາມາດມີການແຍກແຍະ, ການຮັບຮູ້ ແລະ ຄວາມຕື່ນຕົວໄດ້ໜ້ອຍໜຶ່ງ, ແຕ່ຜູ້ນໍາປອມບໍ່ສາມາດເບິ່ງທະລຸສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໄດ້. ແມ່ນແຕ່ເມື່ອມີຄົນຊີ້ບອກວ່າ ຄົນນັ້ນຄົນນີ້ກຳລັງເຮັດບາງຢ່າງ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນຫຼົງຜິດ ແລະ ສ້າງຕັ້ງກຸ່ມກ້ອນຢູ່ເບື້ອງຫຼັງ, ຜູ້ນໍາປອມກໍຍັງຂັດຂວາງ ໂດຍກ່າວວ່າ “ພວກເຮົາບໍ່ສາມາດເຜີຍແຜ່ຄຳເວົ້າເຫຼົ່ານີ້ໄດ້. ຢ່າກໍ່ໃຫ້ເກີດການລົບກວນ. ພວກເຂົາມີຄວາມສຳພັນທີ່ດີ, ມັນຜິດບ່ອນໃດທີ່ພວກເຂົາໂອ້ລົມນຳກັນ? ພວກເຮົາຕ້ອງໃຫ້ອິດສະຫຼະແກ່ຜູ້ຄົນ!” ພວກເຂົາຍັງບໍ່ສາມາດເບິ່ງທະລຸສິ່ງນີ້ໄດ້. ຖ້າພວກເຂົາບໍ່ສາມາດເບິ່ງທະລຸສິ່ງຕ່າງໆ, ພວກເຂົາກໍສາມາດສັງເກດ ແລະ ສະແຫວງຫາ ແລະ ໂອ້ລົມກັບອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງທີ່ເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງ ແລະ ມີການແຍກແຍະບາງຢ່າງ. ແນວໃດກໍຕາມ, ຜູ້ນໍາປອມແມ່ນຂ້ອນຂ້າງຖືຕົນວ່າຊອບທຳ. ເມື່ອອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງເຕືອນຄວາມຈຳພວກເຂົາ, ພວກເຂົາກໍບໍ່ຍອມຮັບ ໂດຍຄິດວ່າ “ເຈົ້າເປັນຜູ້ນໍາ ຫຼື ຂ້ອຍເປັນຜູ້ນໍາ? ເນື່ອງຈາກຂ້ອຍຖືກເລືອກໃຫ້ເປັນຜູ້ນໍາ, ຂ້ອຍຕ້ອງເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງດີກວ່າຄົນທົ່ວໄປ. ຖ້າບໍ່ດັ່ງນັ້ນ, ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເລືອກຂ້ອຍແທນທີ່ຈະເປັນຄົນອື່ນ? ສິ່ງນີ້ພິສູດວ່າຂ້ອຍດີກວ່າພວກເຈົ້າທຸກຄົນ. ໂດຍບໍ່ຄຳນຶງວ່າຂ້ອຍຈະເຖົ້າກວ່າ ຫຼື ໜຸ່ມກວ່າພວກເຈົ້າ, ຂີດຄວາມສາມາດຂອງຂ້ອຍກໍດີກວ່າຂອງພວກເຈົ້າຢ່າງແນ່ນອນ. ເມື່ອຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສປາກົດຕົວ, ຂ້ອຍຄວນເປັນຜູ້ທີ່ລະບຸພວກເຂົາໄດ້ກ່ອນ. ຖ້າພວກເຈົ້າລະບຸພວກເຂົາໄດ້ກ່ອນ, ຂ້ອຍຈະບໍ່ເຫັນດີກັບການປະເມີນຂອງພວກເຈົ້າ. ພວກເຮົາຈະລໍຖ້າຈົນກວ່າຂ້ອຍຈະລະບຸພວກເຂົາໄດ້ ກ່ອນທີ່ຈະເຮັດຫຍັງ!”. ຜົນກໍຄື ຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໄດ້ເຜີຍແຜ່ຄຳສອນນອກຮີດ ແລະ ຄຳເວົ້າທີ່ຜິດໆຫຼາຍຢ່າງໃນທ່າມກາງອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງ, ຕໍ່ຕ້ານການຈັດແຈງວຽກງານຂອງເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງເປີດເຜີຍ, ພ້ອມທັງໂວຍວາຍ ແລະ ຕໍ່ຕ້ານຄຣິສຕະຈັກ, ເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ການຈັດແຈງວຽກງານຈາກເບື້ອງເທິງຢ່າງເປີດເຜີຍ. ຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເຖິງກັບດຶງດູດອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງມາຢູ່ຂ້າງພວກເຂົາຢ່າງເປີດເຜີຍ ເພື່ອເຂົ້າຮ່ວມການເຕົ້າໂຮມສະເພາະກຸ່ມ ເຊິ່ງຜູ້ເຂົ້າຮ່ວມຈະຟັງແຕ່ຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເທດສະໜາເອງ ແລະ ຍອມຮັບການນໍາພາຂອງພວກເຂົາ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ມີຂີດຄວາມສາມາດຕໍ່າທີ່ສຸດໃນຄຣິສຕະຈັກກໍສາມາດເຫັນໄດ້ວ່າ ຄົນຜູ້ນີ້ເປັນຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ມີພຽງແຕ່ໃນສະຖານະການເຊັ່ນນີ້ເທົ່ານັ້ນ ຜູ້ນໍາປອມຈຶ່ງຍອມຮັບວ່າ: “ຕາຍແລ້ວ, ພວກເຂົາເປັນຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ! ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ຂ້ອຍຫາກໍຮູ້ເລື່ອງນີ້? ບໍ່ແມ່ນ, ທີ່ຈິງແລ້ວຂ້ອຍຮູ້ມາກ່ອນແລ້ວ, ແຕ່ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ເວົ້າຫຍັງອອກໄປ ເພາະຂ້ອຍຢ້ານວ່າອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຍັງມີວຸດທິພາວະຕໍ່າ ແລະ ຂາດການແຍກແຍະ”. ພວກເຂົາເຖິງກັບສ້າງເລື່ອງຕົວະທີ່ສວຍງາມຂຶ້ນມາສຳລັບຕົນເອງ. ມັນເປັນທີ່ແຈ່ມແຈ້ງແລ້ວວ່າ ພວກເຂົາເອງມຶນຊາ, ສະໝອງທືບ, ມີຂີດຄວາມສາມາດຕໍ່າ ແລະ ບໍ່ສາມາດແຍກແຍະຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໄດ້ ພວກເຂົາຈຶ່ງປ່ອຍໃຫ້ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງໄດ້ຮັບຄວາມເສຍຫາຍຫຼາຍຈາກພວກເຂົາ. ແທນທີ່ຈະຮູ້ສຶກຜິດ, ພວກເຂົາພັດໂທດອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງວ່າເວົ້າຈາໄຮ້ສາລະ, ເຜີຍແຜ່ຂ່າວລືທີ່ບໍ່ມີມູນຄວາມຈິງ, ເຂົ້າໃຈຜູ້ຄົນຜິດ ແລະ ອື່ນໆ ອີກ. ນີ້ແມ່ນຜູ້ນໍາປະເພດໃດ? ນີ້ບໍ່ແມ່ນການເປັນຄົນເບົາປັນຍາທີ່ສຸດບໍ? ຜູ້ນໍາດັ່ງກ່າວໂດຍພື້ນຖານແລ້ວບໍ່ສາມາດແບກຮັບວຽກງານຂອງຄຣິສຕະຈັກໄດ້. ທາງພາຍນອກ, ພວກເຂົາມັກຈະກິນ ແລະ ດື່ມພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ, ອະທິຖານ, ເຂົ້າຮ່ວມການເຕົ້າໂຮມ, ຟັງຄຳເທດສະໜາ, ຂຽນບັນທຶກຝ່າຍວິນຍານ ແລະ ຂຽນບົດຄວາມຄຳພະຍານ, ເບິ່ງຄືວ່າຈະພະຍາຍາມຢ່າງໜັກ, ແຕ່ເມື່ອບັນຫາເກີດຂຶ້ນ, ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດແກ້ໄຂພວກມັນໄດ້, ບໍ່ສາມາດສະແຫວງຫາຄວາມຈິງຕາມພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ ແລະ ແນ່ນອນວ່າບໍ່ສາມາດແຍກແຍະພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ອີງຕາມພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້. ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວ ຜູ້ນໍາປອມສາມາດເທດສະໜາໄດ້ໜຶ່ງ ຫຼື ສອງຊົ່ວໂມງ ແລະ ເມື່ອໂອ້ລົມກ່ຽວກັບພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ປະສົບການຂອງພວກເຂົາເອງ, ພວກເຂົາສາມາດເວົ້າໄປເລື້ອຍ ໂດຍບໍ່ຢຸດເຊົາ, ແຕ່ເມື່ອພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເຜີຍແຜ່ຄຳສອນນອກຮີດ ແລະ ຄຳເວົ້າທີ່ຜິດໆ, ເຮັດໃຫ້ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຫຼົງຜິດ ແລະ ລົບກວນວຽກງານຂອງຄຣິສຕະຈັກ, ພວກເຂົາພັດເວົ້າຫຍັງບໍ່ອອກ ແລະ ບໍ່ເຮັດວຽກງານໃດເລີຍ. ພວກເຂົາບໍ່ພຽງແຕ່ລົ້ມເຫຼວໃນການວາງມາດຕະການປ້ອງກັນໃດໆ ຫຼື ນໍາພາອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງໃຫ້ແຍກແຍະຄຳສອນນອກຮີດ ແລະ ຄຳເວົ້າທີ່ຜິດໆຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ແມ່ນແຕ່ເມື່ອພວກເຂົາເຫັນການຂັດຂວາງ ແລະ ການລົບກວນທີ່ເກີດຈາກພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ພວກເຂົາກໍບໍ່ເປີດໂປງ ຫຼື ໄຈ້ແຍກພວກເຂົາ, ທັງພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ລິຮານພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ; ພວກເຂົາບໍ່ເຮັດວຽກງານໃດເລີຍ. ມີບັນຫາຫຍັງກັບຄົນດັ່ງກ່າວ? (ຂີດຄວາມສາມາດຂອງພວກເຂົາຕໍ່າເກີນໄປ.) ເຖິງວ່າຂີດຄວາມສາມາດຂອງພວກເຂົາຈະຕໍ່າ, ພວກເຂົາກໍຍັງອວດອ້າງວ່າ ພວກເຂົາເປັນຄົນຝ່າຍວິນຍານ, ເປັນຜູ້ນໍາທີ່ດີ ແລະ ເປັນຜູ້ທີ່ໄລ່ຕາມຄວາມຈິງ ແລະ ຮັກພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ພວກເຂົາກໍອ້າງຢ່າງບໍ່ມີຄວາມລະອາຍວ່າ ພວກເຂົາໄດ້ສະຫຼະຄວາມສຸກທາງຄອບຄົວ ແລະ ທາງເນື້ອໜັງ ເພື່ອເຮັດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກໃຫ້ສຳເລັດ. ໃນຄວາມເປັນຈິງແລ້ວ, ພວກເຂົາຄືຜູ້ນໍາປອມທີ່ແທ້ຈິງທີ່ຂາດຄວາມຮັບຜິດຊອບ, ປາສະຈາກຈິດສຳນຶກ ແລະ ເຫດຜົນ, ມຶນຊາ ແລະ ສະໝອງທືບໃນລະດັບສູງ ນັ້ນກໍຄື ພວກເຂົາແມ່ນພວກຟາຣີຊາຍທີ່ໜ້າຊື່ໃຈຄົດຢ່າງແທ້ຈິງ. ພວກເຂົາຮູ້ພຽງແຕ່ວິທີເທດສະໜາຫຼັກຄຳສອນ ແລະ ຮ້ອງຄຳຂວັນ. ເມື່ອມີຄົນຕັ້ງຄຳຖາມກັບພວກເຂົາ, ພວກເຂົາສາມາດເວົ້າທິດສະດີຕ່າງໆອອກມາຢ່າງບໍ່ຢຸດເຊົາ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາຫຼົງຜິດ, ແຕ່ໃນຄວາມເປັນຈິງແລ້ວ, ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດອະທິບາຍຫຼັກການຄວາມຈິງໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນເລີຍ. ເຖິງຢ່າງນັ້ນ, ພວກເຂົາກໍຍັງຖືວ່າຕົນເອງມີຄວາມສາມາດໃນການຈັບໃຈຄວາມ ແລະ ມີຄວາມເຂົ້າໃຈໃນຄວາມຈິງ. ໃນຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາ, ພວກເຂົາຮູ້ຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງວ່າ ເມື່ອມີຄົນມາສະແຫວງຫາວິທີແກ້ໄຂບັນຫາຈາກພວກເຂົາ, ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດໃຫ້ຄຳຕອບທີ່ສອດຄ່ອງກັບຄວາມຈິງໄດ້, ແຕ່ພວກເຂົາກໍຍັງທຳທ່າວ່າເປັນຜູ້ນໍາທີ່ດີ ແລະ ເປັນຄົນຝ່າຍວິນຍານ. ນີ້ບໍ່ແມ່ນການຂາດຄວາມອາຍພໍສົມຄວນບໍ? (ແມ່ນແລ້ວ.) ຜູ້ນໍາປອມສ່ວນໃຫຍ່ມີລັກສະນະທີ່ຄ້າຍຄືກັນ ແລະ ບັນຫາທີ່ຄ້າຍຄືກັນ: ການຂາດຄວາມອາຍ. ພວກເຂົາຄິດວ່າການມີສະຖານະ ແລະ ຕຳແໜ່ງເປັນຜູ້ນໍາ ແລະ ການທີ່ສາມາດເວົ້າກ່ຽວກັບທິດສະດີຝ່າຍວິນຍານໄດ້ ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາເປັນຄົນຝ່າຍວິນຍານ. ພວກເຂົາໃຊ້ເວລາຫຼາຍກວ່າຄົນອື່ນໃນການກິນ ແລະ ດື່ມພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ, ຟັງຄຳເທດສະໜາ ແລະ ເບິ່ງວິດີໂອຈາກເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ໂອ້ລົມກັບຄົນອື່ນກ່ຽວກັບພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າຫຼາຍຂຶ້ນ, ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງເຊື່ອວ່າ ພວກເຂົາສາມາດເຮັດວຽກງານຂອງຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກ ແລະ ບັນລຸຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກໄດ້. ແຕ່ຄວາມຈິງກໍຄື ເມື່ອບັນຫາໃຫຍ່ຂອງການທີ່ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ແລະ ລົບກວນປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງໄຮ້ຢາງອາຍເກີດຂຶ້ນ, ພວກເຂົາພຽງແຕ່ເບິ່ງຢູ່ ແຕ່ໄຮ້ຄວາມສາມາດທີ່ຈະເຮັດຫຍັງໄດ້ ແລະ ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ວ່າຈະໃຊ້ພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າສ່ວນໃດມາເຊື່ອມໂຍງ ແລະ ໄຈ້ແຍກພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ເພື່ອໃຫ້ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງໄດ້ຮັບການແຍກແຍະ, ປະຕິເສດພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຈາກຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາ ແລະ ຫຼີກລ່ຽງການຖືກເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ແລະ ຖືກພວກເຂົາຄວບຄຸມ. ເຖິງແມ່ນວ່າບາງຄັ້ງພວກເຂົາຈະຮູ້ສຶກຕົກໃຈໜ້ອຍໜຶ່ງຢູ່ພາຍໃນ, ພວກເຂົາກໍຍັງຄິດວ່າ ພວກເຂົາໄດ້ເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າມາເປັນເວລາດົນນານ ແລະ ຮັບຟັງຄຳເທດສະໜາຫຼາຍຄັ້ງ ແລະ ພວກເຂົາເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງດີກວ່າຄົນທົ່ວໄປ ແລະ ສາມາດເວົ້າເກັ່ງ. ພວກເຂົາມັກຈະອວດອ້າງວ່າ: “ຂ້ອຍເປັນຄົນຝ່າຍວິນຍານ. ຂ້ອຍສາມາດເທດສະໜາໄດ້. ເຖິງແມ່ນວ່າຂ້ອຍບໍ່ສາມາດແກ້ໄຂບັນຫາຂອງການທີ່ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ແລະ ລົບກວນປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກໄດ້ ແລະ ຂ້ອຍບໍ່ສາມາດເຊື່ອມໂຍງພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າໃສ່ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ແຍກແຍະພວກເຂົາໄດ້, ຂ້ອຍກໍໄດ້ເຮັດວຽກງານທີ່ຂ້ອຍຄວນເຮັດ ແລະ ໄດ້ເວົ້າສິ່ງທີ່ຂ້ອຍຄວນເວົ້າແລ້ວ. ຕາບໃດທີ່ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງສາມາດເຂົ້າໃຈໄດ້, ນັ້ນກໍພໍແລ້ວ!”. ສ່ວນວ່າຜົນສຸດທ້າຍຈະເປັນແນວໃດ, ບໍ່ວ່າປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກຈະໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງ ຫຼື ບໍ່, ພວກເຂົາກໍບໍ່ແນ່ໃຈໃນຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາ. ພວກເຂົາຍັງຄິດອີກວ່າພວກເຂົາສະຫຼາດ ແລະ ທຳທ່າວ່າແກ້ໄຂບັນຫາ, ແຕ່ໃນທີ່ສຸດແລ້ວ ພວກເຂົາພຽງແຕ່ກ່າວຄຳເວົ້າ ແລະ ຫຼັກຄຳສອນຫຼາຍຢ່າງ ໂດຍບໍ່ໄດ້ແກ້ໄຂບັນຫາຕົວຈິງແທ້ໆ. ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດໂອ້ລົມຄວາມຈິງ ເພື່ອເປີດໂປງ ແລະ ໄຈ້ແຍກພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໄດ້. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ພວກເຂົາພຽງແຕ່ກ່າວຄຳເວົ້າ ແລະ ຫຼັກຄຳສອນເພື່ອແກ້ຕົວ ແລະ ປົກປ້ອງຕົນເອງ, ເວົ້າເປັນເວລາໜຶ່ງ ຫຼື ສອງຊົ່ວໂມງ ແລະ ເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນສັບສົນທີ່ສຸດ ແລະ ມຶນງົງແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ພວກເຂົາເຄີຍເຂົ້າໃຈໃນຕອນຕົ້ນ. ພວກເຂົາລົ້ມເຫຼວໃນການຊ່ວຍກູ້ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຈາກການເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ພວກເຂົາຍັງລົ້ມເຫຼວໃນການເຮັດໃຫ້ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງສາມາດແຍກແຍະພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ປະຕິເສດພວກເຂົາຈາກຫົວໃຈ ນັ້ນກໍຄື ພວກເຂົາບໍ່ເຄີຍບັນລຸຜົນຂອງການປົກປ້ອງອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງເລີຍ. ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາຈະສາມາດເຫັນຜົນສະທ້ອນນີ້, ພວກເຂົາກໍຍັງອ້າງຕົວຕົນຂອງຜູ້ນໍາ ແລະ ບໍ່ຖ່ອມຕົວລົງ ເພື່ອສະແຫວງຫາຄວາມຈິງກັບຄົນອື່ນ ຫຼື ລາຍງານບັນຫາຂຶ້ນເບື້ອງເທິງ ເພື່ອຊອກຫາວິທີແກ້ໄຂບັນຫາ. ຄົນດັ່ງກ່າວບໍ່ແມ່ນຄົນພານບໍ? ເຈົ້າບໍ່ມີດີຫຍັງເລີຍ, ແຕ່ກໍຍັງທຳທ່າຢູ່. ເຈົ້າກຳລັງທຳທ່າໄປເພື່ອຫຍັງ? ເນື່ອງຈາກເຈົ້າບໍ່ສາມາດເປັນຜູ້ນໍາໄດ້, ເຈົ້າກໍຄວນລາອອກ ແລະ ໄປທຳທ່າຢູ່ບ່ອນອື່ນ. ເຈົ້າຕ້ອງບໍ່ທຳຮ້າຍປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ! ໃນຂະນະທີ່ເຈົ້າກຳລັງທຳທ່າ, ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສກໍສວຍໂອກາດເຮັດສິ່ງຊົ່ວຊ້າຫຼາຍຢ່າງທີ່ລົບກວນ ແລະ ຄວບຄຸມຜູ້ຄົນ, ເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ແລະ ທຳຮ້າຍຫຼາຍຄົນ! ໃຜຈະຮັບຜິດຊອບເລື່ອງນີ້? ເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າຈະຊອກຫາວ່າຜູ້ໃດຮັບຜິດຊອບ!

ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກບາງຄົນບໍ່ໄດ້ເຮັດວຽກງານຕົວຈິງໃດໆ ເມື່ອຈັດການກັບເຫດການຂອງຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ຍັງບໍ່ສາມາດແຍກແຍະພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໄດ້. ໃນລະຫວ່າງໄລຍະເວລາທີ່ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ແລະ ຄວບຄຸມອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງ, ພວກເຂົາບໍ່ເຄີຍເປີດໂປງການກະທຳທີ່ຊົ່ວຮ້າຍ ແລະ ແກ່ນແທ້ຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຢ່າງແທ້ຈິງ ແລະ ພວກເຂົາກໍບໍ່ສາມາດອະທິບາຍສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນ. ຕໍ່ມາ, ປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກບາງຄົນທີ່ມີການແຍກແຍະໄດ້ເປີດໂປງ ແລະ ຂັບໄລ່ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ຜູ້ນໍາປອມເຫຼົ່ານີ້ກໍຮູ້ສຶກວ່າມັນເປັນຄວາມສຳເລັດຂອງຕົນເອງ. ຫຼັງຈາກທີ່ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຖືກຂັບໄລ່, ພວກເຂົາກໍສະຫຼຸບ ແລະ ເວົ້າຫຼັກຄຳສອນບາງຢ່າງວ່າ: “ເບິ່ງແມ, ເມື່ອພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເວົ້າ ແລະ ກະທຳ, ຊີວິດຄຣິສຕະຈັກກໍເລີ່ມຜິດປົກກະຕິ, ຜູ້ຄົນຖືກລົບກວນ ແລະ ພວກເຂົາທົນທຸກກັບການສູນເສຍໃນຊີວິດຂອງພວກເຂົາ. ເພື່ອຫຼີກລ່ຽງຄວາມເສຍຫາຍຈາກພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ພວກເຮົາຕ້ອງແຍກແຍະການກະທຳ, ຄຳເວົ້າ, ຄວາມເປັນມະນຸດ, ແກ່ນແທ້ ແລະ ອື່ນໆ ຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ນັ້ນກໍຄື ພວກເຮົາຄວນເຂົ້າໃຈສິ່ງທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້. ພຣະເຈົ້າອະນຸຍາດໃຫ້ມີການປາກົດຕົວຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໃນຄຣິສຕະຈັກ, ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາສາມາດເຮັດສິ່ງຕ່າງໆ ແລະ ເປີດເຜີຍຄວາມໜ້າກຽດຂອງພວກເຂົາເອງ, ເປີດເຜີຍພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຮົາສາມາດປະກອບຕົນເອງດ້ວຍຄວາມຈິງ, ເຕີບໃຫຍ່ໃນການແຍກແຍະ ແລະ ເພີ່ມວຸດທິພາວະຂອງພວກເຮົາໃຫ້ໄວທີ່ສຸດເທົ່າທີ່ຈະໄວໄດ້, ເຈດຕະນາຂອງພຣະເຈົ້າແມ່ນຢູ່ໃນສິ່ງນີ້! ຕອນນີ້ພວກເຮົາໄດ້ແຍກແຍະພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສແລ້ວ ແລະ ບໍ່ໄດ້ຖືກຈຳກັດໂດຍພວກເຂົາອີກຕໍ່ໄປ; ທຸກຄົນສາມາດປະຕິເສດພວກເຂົາໄດ້. ນີ້ເປັນເລື່ອງທີ່ສົມຄວນແກ່ການສະເຫຼີມສະຫຼອງ!”. ໃນທີ່ສຸດ, ຜູ້ນໍາປອມກໍໃຊ້ສຽງແບບເຈົ້າໜ້າທີ່ ແລະ ສະເໜີບົດສະຫຼຸບຂອງພວກເຂົາ, ເວົ້າຄືກັບວ່າພວກເຂົາໄດ້ເຮັດວຽກງານຕົວຈິງຫຼາຍຢ່າງ, ໄດ້ຈ່າຍລາຄາຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ ແລະ ມີບົດບາດສຳຄັນໃນການຂັບໄລ່ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ນີ້ບໍ່ແມ່ນຄວາມໄຮ້ຢາງອາຍໜ້ອຍໜຶ່ງບໍ? ເປັນທີ່ແຈ່ມແຈ້ງແລ້ວວ່າ ຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນຈົນຈົບ, ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດແຍກແຍະໄດ້ວ່າຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສແມ່ນຫຍັງ; ພວກເຂົາບໍ່ເຂົ້າໃຈວ່າພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນຫຼົງຜິດແນວໃດ, ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເຮັດຫຍັງກັບປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ ຫຼື ອຸປະນິໄສ-ແກ່ນແທ້ຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສແມ່ນຫຍັງ, ແຕ່ພວກເຂົາກໍທຳທ່າຄືກັບວ່າພວກເຂົາໄດ້ເຮັດວຽກງານຫຼາຍຢ່າງ. ມັນເຫັນໄດ້ຊັດວ່າ ເປັນອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງທີ່ໄດ້ແຍກແຍະພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ຂັບໄລ່ພວກເຂົາອອກຈາກຄຣິສຕະຈັກ; ມັນຊັດເຈນວ່າ ຜູ້ນໍາປອມບໍ່ໄດ້ເຮັດບົດບາດຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຄວນເຮັດ ຫຼື ບັນລຸຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກ, ແຕ່ພວກເຂົາກໍຍັງສະຫຼຸບ ແລະ ຍົກຄວາມດີຄວາມຊອບໃຫ້ຕົນເອງ, ຄືກັບວ່າພວກເຂົາໄດ້ວາງແຜນທຸກຢ່າງໄວ້ລ່ວງໜ້າແລ້ວ ແລະ ຕອນນີ້ກໍກຳລັງບອກອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງວ່າ ການກະທຳຂອງພວກເຂົາໄດ້ເກີດຜົນ ແລະ ເປັນຄວາມສຳເລັດອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ນີ້ບໍ່ແມ່ນຄວາມໄຮ້ຢາງອາຍບໍ? ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງເວົ້າດ້ວຍນໍ້າສຽງທີ່ເປັນລັດຖະການ? ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເຮັດວຽກງານຕົວຈິງ ແຕ່ກໍຍັງເວົ້າຄືກັບເຈົ້າໜ້າທີ່. ເຈົ້າເປັນເຈົ້າໜ້າທີ່ຂອງພະຍານາກໃຫຍ່ສີແດງບໍ? ຄົນດັ່ງກ່າວບໍ່ແມ່ນພວກຟາຣີຊາຍບໍ? (ແມ່ນແລ້ວ.) ພວກເຂົາຮູ້ພຽງແຕ່ວິທີຮ້ອງຄຳຂວັນ ແລະ ເທດສະໜາຫຼັກຄຳສອນ. ເມື່ອສິ່ງຕ່າງໆ ເກີດຂຶ້ນ, ພວກເຂົາບໍ່ພຽງແຕ່ລົ້ມເຫຼວໃນການປະຕິບັດຕໍ່ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ແຕ່ພວກເຂົາຍັງບໍ່ມີເສັ້ນທາງແຫ່ງການປະຕິບັດ. ພວກເຂົາພຽງແຕ່ເປັ່ງຄຳເວົ້າໄຮ້ສາລະ ແລະ ນໍາໃຊ້ກົດລະບຽບຢ່າງຫຼັບຫູຫຼັບຕາ; ໂດຍພື້ນຖານແລ້ວ ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດແກ້ໄຂບັນຫາໃດໆ ໄດ້. ຫຼັງຈາກທີ່ສິ່ງຕ່າງໆ ຜ່ານໄປ, ພວກເຂົາກໍເຮັດຄືກັບວ່າບໍ່ມີຫຍັງເກີດຂຶ້ນ, ທຳທ່າວ່າເປັນຄົນດີ ແລະ ຍົກຄວາມດີຄວາມຊອບໃຫ້ຕົນເອງແບບໜ້າດ້ານ. ຄົນເຫຼົ່ານີ້ຄືພວກຟາຣີຊາຍແບບດັ້ງເດີມ ພວກເຂົາສາມາດເທດສະໜາໄດ້ພຽງແຕ່ຫຼັກຄຳສອນ, ຮ້ອງຄຳຂວັນ, ອອກແຮງໜ້ອຍໜຶ່ງ ແລະ ອົດທົນຕໍ່ຄວາມຍາກລຳບາກບາງຢ່າງ ແລະ ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດເຮັດວຽກງານຕົວຈິງໃດໆ ໄດ້, ແຕ່ພວກເຂົາກໍຍັງທຳທ່າວ່າເປັນຄົນຝ່າຍວິນຍານ. ພວກເຂົາຄືພວກຟາຣີຊາຍ. ນັ້ນຄືແກ່ນແທ້ຂອງຜູ້ນໍາປອມປະເພດນີ້. ພວກເຂົາສາມາດເທດສະໜາຫຼັກຄຳສອນຫຼາຍຢ່າງຕໍ່ໜ້າທຸກຄົນ, ແລ້ວເປັນຫຍັງພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ສາມາດເປີດໂປງ ແລະ ຈັດການກັບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໄດ້? ພວກເຂົາສາມາດເທດສະໜາໄດ້ຫຼາຍຊົ່ວໂມງຕິດຕໍ່ກັນ ແລະ ມີຄວາມສາມາດໃນການເວົ້າຄ່ອງແຄ້ວທີ່ດີເລີດ, ແລ້ວເປັນຫຍັງເມື່ອຜະເຊີນກັບບັນຫາຕົວຈິງ, ໂດຍສະເພາະເມື່ອຜະເຊີນກັບການກະທຳທີ່ຊົ່ວຮ້າຍຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ສາມາດຈັດການກັບບັນຫາເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້, ຕະລຶງຈົນເວົ້າຫຍັງບໍ່ອອກ? ແມ່ນຫຍັງຄືເຫດຜົນສຳລັບສິ່ງນີ້? ມັນເປັນເພາະວ່າຂີດຄວາມສາມາດຂອງພວກເຂົາຕໍ່າເກີນໄປ. ຕໍ່າສໍ່າໃດແທ້ໆ? ພວກເຂົາບໍ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈຝ່າຍວິນຍານ. ພວກເຂົາມີການສຶກສາ ແລະ ສະຫຼາດ, ຂ້ອນຂ້າງມີໄຫວພິບໃນການຈັດການກັບເລື່ອງພາຍນອກ ແລະ ມີຄວາມເຂົ້າໃຈກ່ຽວກັບກົດໝາຍບາງຢ່າງ. ແນວໃດກໍຕາມ, ເມື່ອເວົ້າເຖິງເລື່ອງການເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ, ເລື່ອງຝ່າຍວິນຍານ ແລະ ບັນຫາຕ່າງໆ ທີ່ເປັນແກ່ນແທ້, ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດແຍກແຍະ ແລະ ບໍ່ສາມາດເບິ່ງທະລຸສິ່ງໃດໄດ້, ທັງບໍ່ສາມາດຊອກຫາຫຼັກການຄວາມຈິງໃດໆ ໄດ້. ເມື່ອບໍ່ພົບເຫັນບັນຫາ, ພວກເຂົາກໍນັ່ງສະຫງົບຄືກັບຊາວປະມົງທີ່ກຳລັງລໍຖ້າໃຫ້ປາກິນເບັດ, ແຕ່ເມື່ອມີບັນຫາເກີດຂຶ້ນ, ພວກເຂົາກໍປະພຶດຕົວຄືກັບຕົວຕະຫຼົກ, ຄືກັບມົດທີ່ຢູ່ເທິງກະທະຮ້ອນ, ເປີດເຜີຍພາບລັກທີ່ໜ້າສົງສານອອກມາ. ບາງຄັ້ງພວກເຂົາກໍເຮັດຕົວຈິງຈັງ ແລະ ເຄັ່ງຂຶມທີ່ສຸດ. ເມື່ອພວກເຂົາບໍ່ເຄັ່ງຂຶມ, ພວກເຂົາກໍເບິ່ງຄືປົກກະຕິ, ແຕ່ເມື່ອພວກເຂົາເຄັ່ງຂຶມ, ມັນກໍເຮັດໃຫ້ຄົນຫົວຂວັນແທ້ໆ. ນີ້ກໍເພາະວ່າເມື່ອພວກເຂົາເຄັ່ງຂຶມ, ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເວົ້າຫຍັງນອກຈາກສິ່ງທີ່ຄາດເຄື່ອນ ແລະ ຄຳເວົ້າທີ່ຂາດຄວາມເຂົ້າໃຈຝ່າຍວິນຍານ, ເຊິ່ງທັງໝົດເປັນຄຳເວົ້າສະໝັກຫຼິ້ນ. ແຕ່ພວກເຂົາກໍຍັງຮັກສາຄວາມເຄັ່ງຂຶມດ້ວຍໃບໜ້າທີ່ຈິງຈັງ, ນີ້ບໍ່ແມ່ນເລື່ອງທີ່ໜ້າຫົວຂວັນບໍ? ຖ້າຄົນໃດໜຶ່ງຍົກຄຳຖາມທີ່ສຳຄັນບາງຢ່າງໃຫ້ພວກເຂົາຕອບ, ພວກເຂົາກໍຈະສັບສົນ ແລະ ເວົ້າບໍ່ອອກ, ເບິ່ງຄືວ່າອັບອາຍເປັນພິເສດ. ມີຜູ້ນໍາປອມແບບນັ້ນຫຼາຍຄົນ. ການສະແດງອອກຫຼັກຂອງພວກເຂົາຄືຂີດຄວາມສາມາດທີ່ຕໍ່າ ແລະ ການຂາດຄວາມເຂົ້າໃຈຝ່າຍວິນຍານ; ພວກເຂົາເປັນຄົນເບົາປັນຍາ. ການຂາດຄວາມເຂົ້າໃຈຝ່າຍວິນຍານໝາຍຄວາມວ່າແນວໃດ? ເມື່ອເວົ້າເຖິງເລື່ອງຝ່າຍວິນຍານ ແລະ ເລື່ອງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບຄວາມຈິງ, ມັນຄືກັບວ່າພວກເຂົາກຳລັງພະຍາຍາມແປພາສາເກຣັກບູຮານ ນັ້ນກໍຄື ພວກເຂົາບໍ່ເຂົ້າໃຈຫຍັງເລີຍ. ເຖິງຢ່າງນັ້ນ, ພວກເຂົາກໍຍັງທຳທ່າ ໂດຍກ່າວວ່າ “ຂ້ອຍເປັນຄົນຝ່າຍວິນຍານ. ຂ້ອຍໄດ້ເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າມາເປັນເວລາດົນນານ. ຂ້ອຍເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງຫຼາຍຢ່າງ. ພວກເຈົ້າເປັນຜູ້ເຊື່ອໃໝ່, ພວກເຈົ້າຫາກໍເລີ່ມເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ ແລະ ບໍ່ເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງ. ພວກເຈົ້າໄວ້ໃຈບໍ່ໄດ້”. ພວກເຂົາຖືວ່າຕົນເອງໄດ້ເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າມາເປັນເວລາດົນນານ ແລະ ເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງຢູ່ສະເໝີ. ຄົນດັ່ງກ່າວທັງເປັນຕາຊັງ ແລະ ເປັນຕາຫົວ. ການໂອ້ລົມກ່ຽວກັບການສະແດງອອກຂອງຜູ້ນໍາປອມປະເພດນີ້ກໍຈົບລົງພຽງເທົ່ານີ້.

III. ການເຮັດໜ້າທີ່ເປັນຄັນຮົ່ມປົກປ້ອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ

ຍັງມີຜູ້ນໍາປອມອີກປະເພດໜຶ່ງທີ່ເປັນຕາຊັງຫຼາຍກວ່ານັ້ນ. ພວກເຂົາບໍ່ພຽງແຕ່ລົ້ມເຫຼວໃນການເປີດໂປງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ແຕ່ພວກເຂົາຍັງເຮັດໜ້າທີ່ເປັນຄັນຮົ່ມປົກປ້ອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ໂດຍໃຊ້ການຊ່ວຍເຫຼືອທີ່ມີຄວາມຮັກເປັນຂໍ້ອ້າງ ເພື່ອປ່ອຍໃຫ້ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສກະທຳຊົ່ວ ເຊິ່ງລົບກວນວຽກງານຂອງຄຣິສຕະຈັກ. ບໍ່ວ່າພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຈະເຜີຍແຜ່ຄຳເວົ້າທີ່ຜິດໆ ຫຼາຍສໍ່າໃດ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ຄົນຫຼົງຜິດ, ຜູ້ນໍາປອມເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ພຽງແຕ່ບໍ່ຫັກລ້າງ ຫຼື ເປີດໂປງພວກເຂົາ, ແຕ່ຍັງໃຫ້ໂອກາດແກ່ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເພື່ອສະແດງມຸມມອງ ແລະ ເວົ້າອອກມາຢ່າງອິດສະຫຼະ. ບໍ່ວ່າປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກຈະທົນທຸກກັບການລົບກວນ, ການເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ຫຼື ຄວາມເສຍຫາຍປະເພດໃດກໍຕາມ, ພວກເຂົາກໍຍັງຄົງເມີນເສີຍ. ແມ່ນແຕ່ເມື່ອມີຄົນຊີ້ບອກວ່າ: “ບຸກຄົນເຫຼົ່ານີ້ເປັນພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ພວກເຂົາເປັນຜູ້ທີ່ຄວນຖືກຈຳກັດໂດຍເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ; ພວກເຂົາບໍ່ຄວນຖືກສົ່ງເສີມ ຫຼື ບົ່ມເພາະ ແລະ ແນ່ນອນວ່າພວກເຂົາບໍ່ຄວນຖືກປົກປ້ອງ. ພວກເຂົາໄດ້ທຳຮ້າຍອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຫຼາຍພໍແລ້ວ. ມັນຮອດເວລາແລ້ວທີ່ຈະຕ້ອງຄິດໄລ່ຄວາມຜິດຂອງພວກເຂົາ ແລະ ເປີດໂປງ ແລະ ຈັດການກັບພວກເຂົາຢ່າງເດັດຂາດ”, ຜູ້ນໍາປອມກໍອອກໜ້າມາເວົ້າແທນພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ໂດຍພິຈາລະນາປັດໄຈຕ່າງໆ ເຊັ່ນ: ອາຍຸຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ຈຳນວນປີທີ່ເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ ແລະ ການປະກອບສ່ວນໃນອະດີດ, ພວກເຂົາກໍໃຊ້ຂໍ້ອ້າງຕ່າງໆ ເພື່ອເວົ້າແທນ ແລະ ປົກປ້ອງພວກເຂົາ. ເມື່ອຜູ້ນໍາລະດັບສູງໄປກວດກາວຽກງານ ຫຼື ຈັດການກັບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ຜູ້ນໍາປອມກໍຂັດຂວາງບໍ່ໃຫ້ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງລາຍງານຂໍ້ແທ້ຈິງກ່ຽວກັບການກະທຳທີ່ຊົ່ວຮ້າຍຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຂຶ້ນເບື້ອງເທິງ. ພວກເຂົາເຖິງກັບໃຊ້ວິທີການປິດກັ້ນຂໍ້ມູນພາຍໃນຄຣິສຕະຈັກ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ຜູ້ນໍາລະດັບສູງຮັບຮູ້ວ່າພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສກຳລັງລົບກວນຄຣິສຕະຈັກ ແລະ ພວກເຂົາຍັງຂັດຂວາງອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງທີ່ມີການແຍກແຍະ ບໍ່ໃຫ້ເປີດໂປງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ບໍ່ວ່າຜູ້ນໍາປອມຈະໃຊ້ຂໍ້ອ້າງຫຍັງ ຫຼື ມີຈຸດປະສົງຫຍັງໃນການເຮັດໜ້າທີ່ເປັນຄັນຮົ່ມປົກປ້ອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ໃນການເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ ໃນທີ່ສຸດແລ້ວ ພວກເຂົາກໍກຳລັງປົກປ້ອງຜົນປະໂຫຍດຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ໃນຂະນະທີ່ທໍລະຍົດຜົນປະໂຫຍດຂອງຄຣິສຕະຈັກ ແລະ ປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ. ພວກເຂົາໃຊ້ຂໍ້ອ້າງຕ່າງໆ ເພື່ອປົກປ້ອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ເຊັ່ນ: “ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຍັງເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ ແລະ ມີສິດທີ່ຈະເວົ້າໃນເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ” ແລະ “ພວກເຂົາເຄີຍເຮັດໜ້າທີ່ທີ່ອັນຕະລາຍມາກ່ອນ; ເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າຄວນພິຈາລະນາການປະກອບສ່ວນໃນອະດີດຂອງພວກເຂົາ”. ພວກເຂົາປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງແຍກແຍະພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ຜູ້ນໍາລະດັບສູງໄດ້ຮຽນຮູ້ກ່ຽວກັບການກະທຳທີ່ຊົ່ວຊ້າຕ່າງໆ ຂອງພວກເຂົາ, ໃນຂະນະດຽວກັນ ພວກເຂົາເອງກໍບໍ່ເປີດໂປງ ແລະ ບໍ່ລິຮານພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຢ່າງແນ່ນອນ. ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເຫຼົ່ານີ້ອາດຈະເປັນສະມາຊິກໃນຄອບຄົວຂອງພວກເຂົາ, ເພື່ອນສະໜິດ ຫຼື ທີ່ເປັນໄປໄດ້ຍິ່ງກວ່ານັ້ນກໍຄື ເປັນຄົນທີ່ພວກເຂົາເຄົາລົບບູຊາ ແລະ ຄິດວ່າມັນເປັນເລື່ອງຍາກທາງດ້ານອາລົມທີ່ຈະປ່ອຍໄປໄດ້. ບໍ່ວ່າສະຖານະການຈະເປັນແນວໃດ, ຕາບໃດທີ່ພວກເຂົາຮູ້ວ່າຄົນເຫຼົ່ານີ້ເປັນພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ຍັງຄົງປົກປ້ອງການກະທຳທີ່ຊົ່ວຊ້າຂອງພວກເຂົາ, ບອກໃຫ້ຄົນອື່ນປະຕິບັດຕໍ່ພວກເຂົາດ້ວຍຄວາມຮັກ ແລະ ເຖິງກັບໃຊ້ວິທີການຕ່າງໆ ເພື່ອໃຫ້ໂອກາດແກ່ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໃນການເຜີຍແຜ່ຄຳເວົ້າທີ່ຜິດໆ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ແລະ ລົບກວນປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ, ການສະແດງອອກເຫຼົ່ານີ້ກໍສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ພວກເຂົາກຳລັງເຮັດໜ້າທີ່ເປັນຄັນຮົ່ມປົກປ້ອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ຜູ້ນໍາປອມບາງຄົນອາດຈະໄດ້ເຮັດວຽກງານຕົວຈິງເລັກນ້ອຍໃນຂົງເຂດອື່ນໆ, ແຕ່ເມື່ອເວົ້າເຖິງການຈັດການກັບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຈັດການກັບພວກເຂົາຕາມຂໍ້ກຳນົດຂອງເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ບັນລຸຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກຕາມທີ່ເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າກຳນົດ ນັ້ນກໍຄື ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ພະຍາຍາມຢ່າງສຸດຄວາມສາມາດ ເພື່ອຢຸດຢັ້ງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຈາກການເຜີຍແຜ່ຄວາມຄິດຫຼົງຜິດ, ອາລົມໃນທາງລົບ, ຄຳສອນນອກຮີດ ແລະ ຄຳເວົ້າທີ່ຜິດໆ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ຄົນໃນຄຣິສຕະຈັກຫຼົງຜິດ. ກົງກັນຂ້າມ, ພວກເຂົາມັກຈະຍຶດຖືເອົາຫຼັກຄຳສອນຕົບຕາທີ່ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໄດ້ເວົ້າ, ພ້ອມທັງຄຳເວົ້າ ແລະ ຄຳກ່າວຂອງພວກເຂົາທີ່ອີງໃສ່ຄວາມຮູ້ ຫຼື ປັດຊະຍາຂອງຊາຕານ ວ່າເປັນສິ່ງທີ່ເປັນບວກ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ລ້ວນແຕ່ເປັນການສະແດງອອກຂອງການທີ່ພວກເຂົາເຮັດໜ້າທີ່ເປັນຄັນຮົ່ມປົກປ້ອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ແນ່ນອນ, ຍັງມີຜູ້ນໍາປອມບາງຄົນທີ່ບໍ່ຈັດການກັບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ເພາະພວກເຂົາໃຫ້ຄຸນຄ່າກັບອິດທິພົນຂອງພວກເຂົາໃນສັງຄົມ. ພວກເຂົາເວົ້າວ່າ “ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນມາຈາກຊົນຊັ້ນລຸ່ມຂອງສັງຄົມ ແລະ ບໍ່ມີອິດທິພົນ. ເຖິງແມ່ນວ່າຄົນຜູ້ນີ້ຈະເປັນຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສທີ່ມີຄວາມເປັນມະນຸດທີ່ຊົ່ວຊ້າ, ພວກເຂົາກໍມີອຳນາດ ແລະ ອິດທິພົນໃນໂລກ ແລະ ເປັນຄົນທີ່ມີຄວາມສາມາດ. ເມື່ອອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງ ຫຼື ຄຣິສຕະຈັກຜະເຊີນກັບອັນຕະລາຍ, ພວກເຮົາບໍ່ຕ້ອງການໃຫ້ຄົນທີ່ໜ້າເກງຂາມອອກໜ້າ ແລະ ປົກປ້ອງພວກເຮົາບໍ? ສະນັ້ນ, ໃຫ້ພວກເຮົາຫຼັບຫູຫຼັບຕາຕໍ່ການກະທຳຜິດຂອງພວກເຂົາ ແລະ ຢ່າຈິງຈັງກັບມັນຫຼາຍ”. ຜູ້ນໍາປອມຍິນດີທີ່ຈະເຮັດໜ້າທີ່ເປັນຄັນຮົ່ມປົກປ້ອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ເພື່ອໃຫ້ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສລຸກຂຶ້ນ ແລະ ສະໜັບສະໜູນພວກເຂົາ, ແມ່ນແຕ່ເລື່ອງຕໍ່າຊ້າແບບນີ້ ຜູ້ນໍາປອມກໍຍັງເຮັດໄດ້. ຍັງມີຜູ້ນໍາປອມບາງຄົນທີ່ຍຶດຖືມຸມມອງທີ່ຜິດພາດ. ພວກເຂົາເວົ້າວ່າ “ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສບາງຄົນມີສະຖານະ ແລະ ອິດທິພົນໃນສັງຄົມ; ພວກເຂົາມີກຽດຕິຍົດ. ຄຣິສຕະຈັກຂອງພວກເຮົາມີບຸກຄົນດັ່ງກ່າວສອງຄົນ. ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາຈະເປັນພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ຖ້າພວກເຮົາຄັດພວກເຂົາອອກ, ຜູ້ຄົນກໍຈະຄິດວ່າຄຣິສຕະຈັກຂອງພວກເຮົາບໍ່ມີຄົນທີ່ມີຄວາມສາມາດ ແລະ ຄົນໃນວົງການສາສະໜາກໍຈະດູຖູກພວກເຮົາ. ພວກເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງຮັກສາພວກເຂົາໄວ້ສຳລັບພາບລັກ. ສະນັ້ນ, ຄົນສອງຄົນນີ້ຈຶ່ງເປັນຊັບສົມບັດຂອງຄຣິສຕະຈັກຂອງພວກເຮົາ; ບໍ່ມີໃຜສາມາດແຍກແຍະ ຫຼື ຄັດພວກເຂົາອອກໄດ້. ພວກເຂົາຕ້ອງໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງ”. ນີ້ແມ່ນຕັກກະປະເພດໃດ? ພວກເຂົາຖືວ່າພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເປັນຄົນມີຄວາມສາມາດພິເສດ, ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງປົກປ້ອງພວກເຂົາ. ຜູ້ນໍາປອມເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ແມ່ນຄົນພານບໍ? (ແມ່ນແລ້ວ.) ບໍ່ວ່າສະຖານະການຈະເປັນແນວໃດ, ຕາບໃດທີ່ຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກອະນຸຍາດໃຫ້ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເຮັດຕາມທີ່ພວກເຂົາຕ້ອງການໃນຄຣິສຕະຈັກ ແລະ ລົບກວນວຽກງານຂອງຄຣິສຕະຈັກ, ພວກເຂົາກໍຄືຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກປອມ. ບໍ່ວ່າພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ຄົນຊົ່ວຮ້າຍຈະເຜີຍແຜ່ຄຳເວົ້າທີ່ຜິດໆ ແນວໃດ, ມີຈັກຄົນທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ, ພວກເຂົາໂຈມຕີ ແລະ ກີດກັນຄົນທີ່ຄິດບວກແນວໃດ ແລະ ພວກເຂົາທຳຮ້າຍປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກຈັກຄົນ, ຜູ້ນໍາປອມກໍບໍ່ໃສ່ໃຈ ແລະ ເຮັດບໍ່ຮູ້ບໍ່ເຫັນ, ຕາບໃດທີ່ພວກເຂົາສາມາດປົກປ້ອງຕົນເອງໄດ້, ນັ້ນກໍພຽງພໍແລ້ວສຳລັບພວກເຂົາ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຄືການສະແດງອອກຫຼັກຂອງຜູ້ນໍາປອມ. ບໍ່ວ່າພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຈະເວົ້າ ຫຼື ເຮັດຫຍັງ, ຜູ້ນໍາປອມກໍບໍ່ເປີດໂປງ, ໄຈ້ແຍກ ຫຼື ຈຳກັດພວກເຂົາ ເພື່ອໃຫ້ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງສາມາດແຍກແຍະ ແລະ ປະຕິເສດພວກເຂົາໄດ້. ກົງກັນຂ້າມ, ພວກເຂົາລ້ຽງດູພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຄືກັບສັດລ້ຽງ, ຮັບໃຊ້ ແລະ ປົກປ້ອງພວກເຂົາຄືກັບຜູ້ຊົງກຽດ, ເປີດທາງສະດວກໃຫ້ພວກເຂົາ ແລະ ສ້າງໂອກາດຕ່າງໆ ໃຫ້ພວກເຂົາໄດ້ສະແດງ. ຜົນປະໂຫຍດຂອງໃຜຈະເສຍຫາຍ ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາປ່ອຍໃຫ້ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເພີດເພີນກັບອິດສະຫຼະຂອງພວກເຂົາຢ່າງເຕັມທີ່? (ຜົນປະໂຫຍດຂອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ.) ບໍ່ພຽງແຕ່ຜູ້ນໍາປອມລົ້ມເຫຼວໃນການປົກປ້ອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ, ແຕ່ພວກເຂົາຍັງອະນຸຍາດໃຫ້ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຮັບຜິດຊອບໃນຄຣິສຕະຈັກ, ເຮັດໃຫ້ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຮັບໃຊ້ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຄືງົວ ແລະ ມ້າ, ຄືກັບຂ້າທາດ, ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາເຮັດຕາມຄຳສັ່ງຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ຍອມຮັບຄຳເວົ້າ ແລະ ຄວາມຄິດ ແລະ ມຸມມອງທີ່ຜິດໆ ຂອງພວກເຂົາ, ຍອມຮັບການຄວບຄຸມຂອງພວກເຂົາ ແລະ ເຖິງກັບຍອມຮັບຄວາມເສຍຫາຍຮ້າຍແຮງທີ່ພວກເຂົາເຮັດ ແລະ ອື່ນໆ ອີກ. ນີ້ຄືວຽກງານທີ່ຜູ້ນໍາປອມເຮັດ. ພວກເຂົາກຳລັງຢຸດຢັ້ງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຈາກການທຳຮ້າຍຜູ້ຄົນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກຢ່າງສາຫັດເຖິງທີ່ສຸດບໍ? ພວກເຂົາໄດ້ບັນລຸຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກບໍ? ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດວຽກງານປົກປ້ອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກບໍ? (ບໍ່.) ສະຫຼຸບກໍຄື ບໍ່ວ່າເຫດຜົນຈະເປັນແນວໃດ, ຜູ້ນໍາຄົນໃດກໍຕາມທີ່ໃຫ້ໄຟຂຽວແກ່ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເພື່ອເຮັດຕາມອຳເພີໃຈ ໂດຍບໍ່ເຮັດວຽກງານໃດໆ ກໍຄືຜູ້ນໍາປອມ. ເປັນຫຍັງເຮົາຈຶ່ງເວົ້າວ່າພວກເຂົາເປັນຜູ້ນໍາປອມ? ເພາະເມື່ອພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ແລະ ຄວບຄຸມປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ, ພວກເຂົາກໍປ່ອຍໃຫ້ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງໄດ້ຮັບຄວາມທຸກທໍລະມານຕ່າງໆ ຈາກພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ລົ້ມເຫຼວຕໍ່ພຣະບັນຊາທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ມອບໃຫ້ພວກເຂົາ. ເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຝາກຝັງແກະຂອງພຣະເຈົ້າ, ຜູ້ຄົນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກໄວ້ກັບເຈົ້າ ແລະ ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ບັນລຸຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງເຈົ້າ. ເຈົ້າບໍ່ສົມຄວນທີ່ຈະແບກຮັບພຣະບັນຊາຂອງພຣະເຈົ້າ! ບໍ່ວ່າເຫດຜົນຈະເປັນແນວໃດ ຫຼື ເຈົ້າຈະມີຂໍ້ອ້າງຫຍັງກໍຕາມ, ຖ້າໃນລະຫວ່າງການດຳລົງຕຳແໜ່ງເປັນຜູ້ນໍາຂອງເຈົ້າ ເຈົ້າເຮັດໜ້າທີ່ເປັນຄັນຮົ່ມປົກປ້ອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ເຮັດໃຫ້ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງທົນທຸກຢ່າງຫຼວງຫຼາຍຈາກການລົບກວນ, ການເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ, ການຄວບຄຸມ ແລະ ການທຳຮ້າຍຢ່າງສາຫັດຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ແລ້ວເຈົ້າກໍຄືຄົນບາບທຸກຍຸກທຸກສະໄໝ. ເຫດຜົນສຳລັບເລື່ອງນີ້ກໍຄື ມັນບໍ່ແມ່ນວ່າເຈົ້າບໍ່ສາມາດແຍກແຍະພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ຫຼື ເບິ່ງທະລຸແກ່ນແທ້ຂອງພວກເຂົາໄດ້, ເຈົ້າຮູ້ໃນຫົວໃຈຂອງເຈົ້າຢ່າງຊັດເຈນວ່າ ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຄືຊາຕານ ແລະ ມານຮ້າຍ, ແຕ່ເຈົ້າກໍບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ປະຊາກອນທີ່ຖືກເລືອກຂອງພຣະເຈົ້າເປີດໂປງ ແລະ ແຍກແຍະພວກເຂົາ. ກົງກັນຂ້າມ, ເຈົ້າປ່ອຍໃຫ້ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຮັບຟັງ, ຍອມຮັບ ແລະ ເຊື່ອຟັງພວກເຂົາ. ສິ່ງນີ້ກົງກັນຂ້າມກັບຄວາມຈິງຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ສິ່ງນີ້ບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ເຈົ້າກາຍເປັນຄົນບາບສຳລັບທຸກຮຸ່ນຄົນບໍ? (ແມ່ນແລ້ວ.) ເຈົ້າບໍ່ພຽງແຕ່ລົ້ມເຫຼວໃນການປົກປ້ອງຜູ້ທີ່ປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງພວກເຂົາ ແລະ ສະແຫວງຫາຄວາມຈິງຢ່າງຈິງໃຈ, ແຕ່ເຈົ້າຍັງສົ່ງເສີມພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໃຫ້ຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກ, ລ້ຽງດູພວກເຂົາຄືກັບສັດລ້ຽງ ແລະ ເຮັດໃຫ້ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງເຊື່ອຟັງຄຳສັ່ງຂອງພວກເຂົາ. ເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຝາກຝັງຜູ້ຄົນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກໄວ້ກັບເຈົ້າ ບໍ່ແມ່ນເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາຮັບໃຊ້ເປັນຂ້າທາດຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ຫຼື ເປັນຂ້າທາດຂອງເຈົ້າ, ແຕ່ເພື່ອໃຫ້ເຈົ້ານໍາພາຜູ້ຄົນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກໃຫ້ຕໍ່ສູ້ກັບຊາຕານ ແລະ ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ແຍກແຍະ ແລະ ປະຕິເສດພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກສາມາດດຳລົງຊີວິດຄຣິສຕະຈັກທີ່ເປັນປົກກະຕິ, ປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງຕົນຢ່າງເປັນປົກກະຕິ, ເຂົ້າສູ່ຄວາມເປັນຈິງຄວາມຈິງ ແລະ ອ່ອນນ້ອມ ແລະ ເປັນພະຍານເຖິງພຣະເຈົ້າພາຍໃຕ້ການນໍາພາຂອງພຣະເຈົ້າ. ຖ້າເຈົ້າບໍ່ສາມາດປະຕິບັດແມ່ນແຕ່ຄວາມຮັບຜິດຊອບນີ້ໃຫ້ສຳເລັດ, ເຈົ້າສົມຄວນຖືກເອີ້ນວ່າເປັນມະນຸດບໍ? ແຕ່ເຈົ້າກໍຍັງຕ້ອງການປົກປ້ອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເປັນບັນພະບຸລຸດຂອງເຈົ້າ ຫຼື ເປັນຮູບເຄົາລົບຂອງເຈົ້າບໍ? ເຖິງແມ່ນວ່າເຈົ້າຈະມີສາຍສຳພັນທາງສາຍເລືອດກັບພວກເຂົາ, ເຈົ້າກໍຄວນຍຶດໝັ້ນໃນຫຼັກການຄວາມຈິງ ແລະ ຍຶດຖືຄວາມຍຸຕິທຳເໜືອກວ່າຄອບຄົວ. ເຈົ້າຄວນຮູ້ສຶກວ່າມີພັນທະທີ່ຈະຕ້ອງປະຕິບັດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກ, ເປີດໂປງ, ແຍກແຍະ ແລະ ປະຕິເສດພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ເຮັດສຸດຄວາມສາມາດຂອງເຈົ້າ ເພື່ອປົກປ້ອງອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງໃຫ້ໄດ້ຫຼາຍທີ່ສຸດ, ເພື່ອປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ພວກເຂົາຖືກທຳຮ້າຍໂດຍພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ນີ້ຄືການປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງເຈົ້າຢ່າງຈົງຮັກພັກດີ ແລະ ການເຮັດພຣະບັນຊາຂອງພຣະເຈົ້າໃຫ້ສຳເລັດ; ມີພຽງແຕ່ການເຮັດເຊັ່ນນີ້ເທົ່ານັ້ນ ເຈົ້າຈຶ່ງຈະສາມາດຖືກເອີ້ນວ່າເປັນຜູ້ນໍາ ຫຼື ຜູ້ເຮັດວຽກທີ່ໄດ້ມາດຕະຖານ. ຖ້າເຈົ້າລົ້ມເຫຼວໃນການປະຕິບັດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກ ແລະ ຍິນດີເຮັດໜ້າທີ່ເປັນຄັນຮົ່ມປົກປ້ອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ເຈົ້າຈະເປັນຫຍັງໄດ້ອີກນອກຈາກເປັນຄົນບາບສຳລັບທຸກຮຸ່ນຄົນ? ການໂອ້ລົມກ່ຽວກັບຜູ້ນໍາປອມທີ່ເຮັດໜ້າທີ່ເປັນຄັນຮົ່ມປົກປ້ອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຈົບລົງພຽງເທົ່ານີ້. ເຫັນໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນວ່າ ການຈັດວາງຄົນດັ່ງກ່າວໄວ້ໃນກຸ່ມຜູ້ນໍາປອມນັ້ນສົມຄວນທີ່ສຸດແລ້ວ; ນີ້ຄືໜຶ່ງໃນການສະແດງອອກຂອງຜູ້ນໍາປອມຢ່າງແທ້ຈິງ.

IV. ການບໍ່ສົນໃຈ ຫຼື ຖາມໄຖ່ກ່ຽວກັບຄົນທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດໂດຍຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ

ມີການສະແດງອອກອີກຢ່າງໜຶ່ງຂອງຜູ້ນຳປອມ ເຊິ່ງເປັນຕາໃຈຮ້າຍຫຼາຍກວ່າເກົ່າ. ຜູ້ນຳປອມບາງຄົນສາມາດແຍກແຍະພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໄດ້ໃນລະດັບໃດໜຶ່ງ ໃນລະຫວ່າງການພົວພັນຂອງພວກເຂົາ ແຕ່ກໍລົ້ມເຫຼວໃນການຈັດການກັບພວກເຂົາໂດຍທັນທີ. ພວກເຂົາຍັງລົ້ມເຫຼວໃນການເປີດໂປງ ແລະ ໄຈ້ແຍກການກະທຳທີ່ຊົ່ວຊ້າ ແລະ ແກ່ນແທ້ຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໂດຍທັນທີ ຜ່ານພຶດຕິກຳຕ່າງໆ ຂອງພວກເຂົາ, ເພື່ອເຮັດໃຫ້ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງສາມາດແຍກແຍະ ແລະ ປະຕິເສດພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໄດ້. ສິ່ງນີ້ແມ່ນຖືວ່າ ເປັນການບໍ່ປະຕິບັດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜູ້ນຳ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກ. ເມື່ອອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງບາງຄົນຖືກເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ແລະ ຕິດຕາມພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ຜູ້ນຳປອມເຫຼົ່ານີ້ກໍຍັງຄົງເສີຍເມີຍ, ຄືກັບວ່າມັນບໍ່ກ່ຽວຂ້ອງຫຍັງກັບພວກເຂົາ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ສຶກຕຳໜິຕົນເອງ ຫຼື ກ່າວໂທດຕົນເອງໃນຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາເລີຍ. ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ສຶກວ່າ ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ພຣະເຈົ້າ ຫຼື ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຜິດຫວັງ. ກົງກັນຂ້າມ, ພວກເຂົາມັກຈະເວົ້າປະໂຫຍກ “ແບບຢ່າງ” ນີ້ວ່າ: “ຄົນເຫຼົ່ານີ້ຖືກພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ. ສົມນໍ້າໜ້າພວກເຂົາແດ່! ມັນເປັນຄວາມຜິດຂອງພວກເຂົາເອງທີ່ຂາດການແຍກແຍະ. ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາຈະບໍ່ໄດ້ຕິດຕາມພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ພວກເຂົາກໍຍັງຄົງເປັນເປົ້າໝາຍທີ່ຈະຖືກຄັດອອກໂດຍເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າຢູ່ດີ”. ຜູ້ນຳປອມເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ພຽງແຕ່ບໍ່ຮູ້ສຶກຕຳໜິຕົນເອງ ຫຼື ຮູ້ສຶກຜິດຫຼັງຈາກທີ່ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຖືກເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ໂດຍພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ແຕ່ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ໄຕ່ຕອງ ຫຼື ກັບໃຈ. ກົງກັນຂ້າມ, ພວກເຂົາເວົ້າສິ່ງທີ່ໄຮ້ຄວາມເປັນມະນຸດເຊັ່ນນີ້, ໂດຍອ້າງວ່າອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງເຫຼົ່ານີ້ສົມຄວນທີ່ຈະຖືກເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ໂດຍພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ສາມາດເຫັນຫຍັງໄດ້ຈາກຄຳເວົ້າເຫຼົ່ານີ້? ຄົນເຫຼົ່ານີ້ມີຄວາມເປັນມະນຸດແດ່ບໍ່? (ບໍ່ມີ.) ການຂາດຄວາມເປັນມະນຸດຂອງພວກເຂົາຄືສິ່ງທີ່ແນ່ນອນ. ແລ້ວເປັນຫຍັງພວກເຂົາຈຶ່ງເວົ້າສິ່ງເຫຼົ່ານີ້? (ເພື່ອປັດຄວາມຮັບຜິດຊອບ.) ຢ່າງທຳອິດ, ມັນແມ່ນເພື່ອປັດຄວາມຮັບຜິດຊອບ, ເພື່ອເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ແລະ ເຮັດໃຫ້ຄົນມຶນຊາ. ພວກເຂົາເຊື່ອວ່າ: “ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນຖືກພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ເພາະພວກເຂົາຂາດການແຍກແຍະ, ເຊິ່ງບໍ່ກ່ຽວຂ້ອງຫຍັງກັບຂ້ອຍ. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ສະແຫວງຫາຄວາມຈິງ, ສະນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງສົມຄວນທີ່ຈະຖືກເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ!”. ຄຳວ່າ “ສົມນໍ້າໜ້າ” ໝາຍຄວາມວ່າແນວໃດ? ມັນໝາຍຄວາມວ່າຄົນເຫຼົ່ານີ້ຄວນຖືກເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ແລະ ຄວບຄຸມໂດຍພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ຄວນຖືກທຳຮ້າຍຢ່າງສາຫັດໂດຍພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ບໍ່ວ່າພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບການປະຕິບັດແບບໃດຈາກພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ພວກເຂົາກໍສົມຄວນໄດ້ຮັບມັນ; ພວກເຂົາສົມຄວນທີ່ຈະຕິດຕາມພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ຄວາມໝາຍທີ່ແອບແຝງຢູ່ກໍຄື ຄົນເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ຄວນຕິດຕາມພຣະເຈົ້າ ແຕ່ຄວນຕິດຕາມພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ການທີ່ພວກເຂົາຕິດຕາມພຣະເຈົ້າເປັນຄວາມຜິດພາດສຳລັບພວກເຂົາ ແລະ ການທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກພວກເຂົາກໍເປັນຄວາມຜິດພາດເຊັ່ນກັນ ແລະ ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາຈະໄດ້ເຂົ້າມາໃນເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າແລ້ວ, ການທີ່ພວກເຂົາຖືກນຳພາໄປໂດຍພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສກໍເປັນສິ່ງທີ່ຫຼີກລ່ຽງບໍ່ໄດ້. ນີ້ບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ຜູ້ນຳປອມໝາຍເຖິງບໍ? ພວກເຂົາບໍ່ພຽງແຕ່ໃສ່ຮ້າຍປ້າຍສີອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງ, ແຕ່ພວກເຂົາຍັງໝິ່ນປະໝາດພຣະເຈົ້າອີກ. ຄົນເຊັ່ນນີ້ໜ້າກຽດຊັງບໍ່? (ແມ່ນແລ້ວ.) ພວກເຂົາໜ້າກຽດຊັງທີ່ສຸດ! ນອກຈາກການປັດຄວາມຮັບຜິດຊອບ ແລະ ປົກປິດຂໍ້ເທັດຈິງ ແລະ ຄວາມຈິງທີ່ວ່າພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ປົກປ້ອງອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງແລ້ວ, ພວກເຂົາຍັງຫັນກັບມາກ່າວໂຈມຕີອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງ, ໂດຍກ່າວວ່າຄົນເຫຼົ່ານີ້ສົມຄວນທີ່ຈະຖືກເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ໂດຍພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ພວກເຂົາບໍ່ສົມຄວນທີ່ຈະເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ ແລະ ໄດ້ຮັບຄວາມລອດພົ້ນຂອງພຣະເຈົ້າ. ຄຳເວົ້າປະໂຫຍກດຽວນີ້ເປີດເຜີຍໃຫ້ເຫັນວ່າລັກສະນະຂອງພວກເຂົາຕໍ່າຊ້າສໍ່າໃດ! ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາຈະບໍ່ໄດ້ລົບກວນ, ເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ຫຼື ກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງໂດຍກົງຄືກັບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ທັດສະນະຄະຕິຂອງພວກເຂົາຕໍ່ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງ, ຕໍ່ພຣະບັນຊາຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຕໍ່ຝູງແກະທີ່ເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າມອບໝາຍໃຫ້ພວກເຂົາ ກໍສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າພວກເຂົາໃຈດຳ ແລະ ເລືອດເຢັນຢ່າງແທ້ຈິງສໍ່າໃດ! ບໍ່ມີໃຜທີ່ຍອມຮັບວຽກງານຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍ; ມັນກ່ຽວຂ້ອງກັບການເສຍສະລະ ແລະ ການຮ່ວມມືຂອງຜູ້ທີ່ເທດສະໜາຂ່າວປະເສີດ. ສິ່ງນີ້ຕ້ອງໃຊ້ກຳລັງຄົນ ແລະ ຊັບພະຍາກອນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ແລະ ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ເລືອດຫົວໃຈຂອງພຣະເຈົ້າກໍລວມຢູ່ໃນນັ້ນ. ພຣະເຈົ້າເປັນຜູ້ທີ່ຈັດຕັ້ງຄົນ, ເຫດການ, ສິ່ງຕ່າງໆ ແລະ ສະພາບແວດລ້ອມຕ່າງໆ ເພື່ອນຳຄົນມາຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ. ຜູ້ນຳປອມບໍ່ໄດ້ໃສ່ໃຈສິ່ງໃດເລີຍໃນເລື່ອງນີ້. ບໍ່ວ່າໃຜຈະຖືກເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ໂດຍພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ພວກເຂົາກໍປັດມັນຖິ້ມດ້ວຍປະໂຫຍກດຽວຄື: “ສົມນໍ້າໜ້າພວກເຂົາແດ່!” ໃນການເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ, ພວກເຂົາປ່ອຍໃຫ້ການເຮັດວຽກໜັກຂອງທຸກຄົນທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ແລະ ເລືອດຫົວໃຈຂອງພຣະເຈົ້າກາຍເປັນສິ່ງໄຮ້ຄ່າໄປ, ຫຼຸດມັນລົງຈົນບໍ່ເຫຼືອຫຍັງ. ຄຳວ່າ “ສົມນໍ້າໜ້າພວກເຂົາແດ່” ໝາຍຄວາມວ່າແນວໃດ? ມັນໝາຍຄວາມວ່າ, “ໃຜບອກໃຫ້ພວກເຈົ້າໄປເທດສະໜາຂ່າວປະເສີດໃຫ້ພວກເຂົາ? ພວກເຂົາບໍ່ສົມຄວນທີ່ຈະເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ. ການເທດສະໜາຂ່າວປະເສີດໃຫ້ພວກເຂົາເປັນຄວາມຜິດພາດ. ໃຜບອກໃຫ້ພວກເຂົາຕິດຕາມພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ? ເຖິງແມ່ນວ່າຂ້ອຍຈະບໍ່ໄດ້ເຮັດວຽກງານຕົວຈິງເລີຍ, ຂ້ອຍກໍບໍ່ໄດ້ບັງຄັບໃຫ້ພວກເຂົາຕິດຕາມພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ພວກເຂົາຢືນຢັນເອງວ່າຈະເຮັດ; ພວກເຂົາສົມຄວນທີ່ຈະຕິດຕາມພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ!” ຄົນແບບນີ້ມີຄວາມເປັນມະນຸດປະເພດໃດ? ພວກເຂົາມີຫົວໃຈຢູ່ບໍ? ພວກເຂົາເປັນສັດເລືອດເຢັນ, ຮ້າຍແຮງກວ່າໝາເຝົ້າຍາມ, ແຕ່ພວກເຂົາຍັງເປັນຜູ້ນຳອີກບໍ? ພວກເຂົາບໍ່ສົມຄວນ! ພວກເຈົ້າຕ້ອງມີການແຍກແຍະ: ເມື່ອເຫັນວ່າຄົນເຊັ່ນນີ້ຂາດຈິດສຳນຶກ ແລະ ເຫດຜົນ ແລະ ເລືອດເຢັນຫຼາຍ, ພວກເຈົ້າຈະຕ້ອງບໍ່ເລືອກພວກເຂົາເປັນຜູ້ນຳ. ຢ່າສັບສົນເລີຍ! ພວກເຂົາບໍ່ພຽງແຕ່ລົ້ມເຫຼວໃນການເຮັດທຸກສິ່ງທີ່ເປັນໄປໄດ້ ເພື່ອຊົດເຊີຍໃຫ້ຄວາມເສຍຫາຍ ແລະ ກອບກູ້ຜູ້ທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ໂດຍພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ແຕ່ພວກເຂົາຍັງເວົ້າສິ່ງທີ່ໂຫດຮ້າຍເຊັ່ນນີ້ອີກ, ພວກເຂົາຊ່າງປະສົງຮ້າຍຫຼາຍ! ບັນຫາຂອງຄົນປະເພດນີ້ມີລັກສະນະຮ້າຍແຮງກວ່າຜູ້ນຳປອມທົ່ວໄປ. ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາຈະບໍ່ສາມາດຖືກຖືວ່າເປັນພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ໂດຍອີງໃສ່ການສະແດງອອກຂອງພວກເຂົາ, ມັນກໍຊັດເຈນວ່າ ພວກເຂົາບໍ່ມີຄວາມເປັນມະນຸດ ແລະ ບໍ່ສົມຄວນທີ່ຈະເປັນຜູ້ນຳ ຫຼື ຜູ້ເຮັດວຽກ. ພວກເຂົາບໍ່ມີຄ່າຫຍັງເລີຍ ນອກຈາກຄົນທໍລະຍົດທີ່ຂີ້ຮ້າຍ ແລະ ອະກະຕັນຍູ! ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ວ່າພຣະບັນຊາຂອງພຣະເຈົ້າແມ່ນຫຍັງ, ທັງບໍ່ມີຄວາມສຳນຶກເລີຍວ່າ ພວກເຂົາຄວນເຮັດວຽກງານຫຍັງ. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດຕໍ່ມັນດ້ວຍຈິດສຳນຶກ ແລະ ເຫດຜົນ; ພວກເຂົາບໍ່ສົມຄວນທີ່ຈະເປັນຜູ້ນຳຂອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ ແລະ ບໍ່ສົມຄວນທີ່ຈະຍອມຮັບພຣະບັນຊາຂອງພຣະເຈົ້າ. ໂດຍສະເພາະຢ່າງຍິ່ງ, ຜູ້ນຳປອມບໍ່ມີຄວາມຮັກຕໍ່ປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ. ເມື່ອອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຖືກເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ, ພວກເຂົາກໍເຖິງກັບຢຽບພວກເຂົາ ເມື່ອພວກເຂົາລົ້ມລົງ, ໂດຍເວົ້າສິ່ງຕ່າງໆ ເຊັ່ນ: “ສົມນໍ້າໜ້າພວກເຂົາແດ່”, ໂດຍບໍ່ສະແດງຄວາມເຫັນອົກເຫັນໃຈໃດໆເລີຍ. ຖ້າພວກເຂົາເຫັນຄົນໃດໜຶ່ງປະສົບກັບໂຊກຮ້າຍ ຫຼື ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ, ຄົນເຊັ່ນນີ້ກໍຈະບໍ່ຊ່ວຍເຫຼືອ ແຕ່ກົງກັນຂ້າມ ຈະຢຽບພວກເຂົາ ເມື່ອພວກເຂົາລົ້ມລົງ. ຈິດສຳນຶກຂອງພວກເຂົາຈະບໍ່ຮູ້ສຶກຕຳໜິຕົນເອງເລີຍ ແລະ ພວກເຂົາຈະສືບຕໍ່ເປັນຜູ້ນຳໃນລັກສະນະທີ່ພວກເຂົາເຄີຍເປັນມາຢູ່ສະເໝີ. ນີ້ບໍ່ແມ່ນຄວາມໄຮ້ຢາງອາຍບໍ? (ແມ່ນແລ້ວ.) ບໍ່ຕ້ອງເວົ້າເຖິງອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງ, ເຖິງແມ່ນວ່າຜູ້ບໍ່ມີຄວາມເຊື່ອທີ່ດີຄົນໜຶ່ງຖືກທຳຮ້າຍຢ່າງສາຫັດໂດຍພວກມານຮ້າຍ, ໃນຖານະຜູ້ທີ່ເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ ແລະ ໃນຖານະສິ່ງທີ່ຖືກສ້າງ, ໃຜກໍຕາມທີ່ມີຄວາມເປັນມະນຸດປົກກະຕິກໍຈະຮູ້ສຶກເຫັນອົກເຫັນໃຈ; ຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາຄວນຈະຮູ້ສຶກເຈັບປວດຫຼາຍກວ່ານັ້ນອີກສໍ່າໃດ ເມື່ອເປັນອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງ ນັ້ນກໍຄື ຜູ້ທີ່ເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າຢ່າງຈິງໃຈ, ທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ແລະ ທຳຮ້າຍໂດຍພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ຜູ້ນຳປອມເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ໄດ້ເຮັດວຽກງານຕົວຈິງໃນລະຫວ່າງເວລາທີ່ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສກະທຳຄວາມຊົ່ວ ແລະ ທຳຮ້າຍປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເປີດໂປງ ຫຼື ໄຈ້ແຍກການກະທຳທີ່ຊົ່ວຊ້າ ແລະ ແກ່ນແທ້ຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ພວກເຂົາບໍ່ມີຄວາມສຳນຶກເຖິງພາລະທີ່ຈະຊ່ວຍໃຫ້ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງໄດ້ຮັບການແຍກແຍະຕໍ່ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ປະຕິເສດພວກເຂົາຈາກຫົວໃຈ. ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ສຶກເຖິງຄວາມສຳນຶກຮັບຜິດຊອບໃດໆ ສຳລັບເລື່ອງນີ້. ແມ່ນແຕ່ເມື່ອບາງຄົນຖືກເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ໂດຍພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ພວກເຂົາກໍພຽງແຕ່ກ່າວຄຳເວົ້າທີ່ເຢັນຊາ ແລະ ໄຮ້ຫົວໃຈອອກມາວ່າ “ສົມນໍ້າໜ້າພວກເຂົາແດ່”. ມັນເປັນຕາໃຈຮ້າຍແທ້ໆ! ເພື່ອປັດຄວາມຮັບຜິດຊອບ, ເພື່ອປົກປ້ອງຕົນເອງ, ເພື່ອເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ແລະ ເຮັດໃຫ້ອີກຫຼາຍຄົນມຶນຊາ ແລະ ເພື່ອຫຼີກລ່ຽງການຖືກພຣະເຈົ້າຕັດສິນລົງໂທດ, ພວກເຂົາຈຶ່ງເວົ້າສິ່ງທີ່ໄຮ້ຄວາມເປັນມະນຸດເຊັ່ນນີ້. ນີ້ບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ໜ້າກຽດຊັງບໍ? (ແມ່ນແລ້ວ.) ບໍ່ວ່າເຈົ້າຈະເວົ້າຫຍັງກໍຕາມ, ເຈົ້າກໍບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງເຈົ້າ ແລະ ເຈົ້າກໍບໍ່ໄດ້ເຮັດວຽກຂອງຕົນຢ່າງເໝາະສົມ, ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນການສະແດງອອກຂອງຜູ້ນຳປອມ; ເຈົ້າບໍ່ສາມາດປະຕິເສດສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ ບໍ່ວ່າເຈົ້າຈະພະຍາຍາມຫຼາຍສໍ່າໃດກໍຕາມ. ເຈົ້າຄືຜູ້ນຳປອມ.

ຜູ້ນຳປອມບາງຄົນບໍ່ພຽງແຕ່ປະຕິບັດຢ່າງໃຈດຳ, ໄຮ້ຫົວໃຈ ແລະ ຂາດຄວາມຮັບຜິດຊອບ ຫຼັງຈາກທີ່ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງບາງຄົນຖືກນຳພາຢ່າງຜິດໆ ໂດຍພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ໂດຍກ່າວວ່າຄົນເຫຼົ່ານີ້ສົມຄວນທີ່ຈະຖືກເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ, ແມ່ນແຕ່ເມື່ອການຈັດແຈງວຽກງານຂອງເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າຮຽກຮ້ອງໃຫ້ພວກເຂົາປະຕິບັດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງພວກເຂົາ ເພື່ອກອບກູ້ຜູ້ທີ່ມີຄວາມເປັນມະນຸດທີ່ຂ້ອນຂ້າງດີ ແລະ ມີຄວາມຫວັງທີ່ຈະຖືກກອບກູ້ໄດ້ໃນທ່າມກາງພວກເຂົາ ໃຫ້ໄດ້ຫຼາຍທີ່ສຸດເທົ່າທີ່ຈະຫຼາຍໄດ້, ຜູ້ນຳປອມເຫຼົ່ານີ້ກໍຍັງຄົງບໍ່ໄດ້ເຮັດວຽກງານຕົວຈິງເລີຍ. ແມ່ນແຕ່ເມື່ອຄົນບາງຄົນຮ້ອງຂໍທີ່ຈະກັບຄືນມາທີ່ຄຣິສຕະຈັກ, ພວກເຂົາກໍຍັງຄົງເສີຍເມີຍ ແລະ ບໍ່ໃສ່ໃຈ, ບໍ່ໄດ້ຖືວ່າຊີວິດຂອງຜູ້ຄົນເປັນສິ່ງທີ່ລ້ຳຄ່າທີ່ສຸດທີ່ຄວນທະນຸຖະໜອມ. ພວກເຂົາລົ້ມເຫຼວໃນການກອບກູ້ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ເຫຼົ່ານັ້ນ ໃຫ້ໄດ້ຫຼາຍທີ່ສຸດເທົ່າທີ່ຈະຫຼາຍໄດ້. ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດປະຕິບັດຄວາມຮັບຜິດຊອບນີ້ໄດ້ ແລະ ພວກເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ພະຍາຍາມເຮັດມັນເລີຍ. ເຖິງແມ່ນວ່າການຈັດແຈງວຽກງານຂອງເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າຈະຮຽກຮ້ອງຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກໃຫ້ເຮັດວຽກງານນີ້ໃຫ້ດີ, ຜູ້ນຳປອມກໍຍັງຄົງບໍ່ຕອບໂຕ້, ບໍ່ລົງມືເຮັດຫຍັງ ແລະ ບໍ່ໄດ້ເຮັດວຽກງານໃດໆ. ຜົນໄດ້ຮັບກໍຄື ບາງຄົນທີ່ເຄີຍຖືກເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ໂດຍພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ຖືກແຍກອອກ ຫຼື ຄັດອອກ ກໍຍັງຄົງບໍ່ສາມາດກັບຄືນມາທີ່ເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ ແລະ ບໍ່ໄດ້ສືບຕໍ່ມີຊີວິດຄຣິສຕະຈັກທີ່ເປັນປົກກະຕິ. ແນ່ນອນວ່າ, ບາງຄົນກໍບໍ່ໄດ້ບັນລຸເງື່ອນໄຂສຳລັບການກອບກູ້ໂດຍເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າໃນດ້ານຕ່າງໆ ຢ່າງແທ້ຈິງ, ແຕ່ກໍຍັງມີຄົນອື່ນທີ່ສາມາດກອບກູ້ໄດ້. ຖ້າຫາກວ່າຜ່ານການຊ່ວຍເຫຼືອດ້ວຍຄວາມຮັກ ແລະ ການສະໜັບສະໜູນຢ່າງອົດທົນ, ພວກເຂົາສາມາດເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງ, ແຍກແຍະ ແລະ ປະຕິເສດພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໄດ້, ພວກເຂົາກໍສາມາດຖືກກອບກູ້ໄດ້. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຍ້ອນວ່າຜູ້ນຳ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກບໍ່ໄດ້ເຮັດວຽກງານຕົວຈິງ, ບໍ່ໄດ້ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດການຈັດແຈງວຽກງານຂອງເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ບໍ່ໄດ້ຖືວ່າຊີວິດຂອງຄົນເຫຼົ່ານີ້ເປັນສິ່ງສຳຄັນ, ບາງຄົນຈຶ່ງຍັງຄົງຖືກປະໃຫ້ພະເນຈອນຢູ່ຂ້າງນອກ. ຜູ້ນຳ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ສົນໃຈການຈັດແຈງວຽກງານຂອງເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ ໂດຍໃຊ້ຂໍ້ອ້າງຕ່າງໆ. ພວກເຂົາເຖິງກັບບໍ່ສົນໃຈອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງເຫຼົ່ານັ້ນ ທີ່ຕ້ອງການກັບຄືນມາທີ່ຄຣິສຕະຈັກ ແລະ ບັນລຸເງື່ອນໄຂຂອງຄຣິສຕະຈັກໃນການຍອມຮັບເອົາ. ພວກເຂົາຫາຂໍ້ອ້າງທຸກປະເພດ ໂດຍກ່າວວ່າຄົນເຫຼົ່ານີ້ມີຄວາມເປັນມະນຸດທີ່ບໍ່ດີ, ອາດຈະສ້າງຄວາມສ່ຽງດ້ານຄວາມປອດໄພ, ມັກແຕ່ງຕົວ, ເພີດເພີນກັບຄວາມສຸກທາງເນື້ອໜັງ, ມັກສະຖານະ ແລະ ອື່ນໆ ອີກ. ໂດຍໃຊ້ຂໍ້ອ້າງ ແລະ ເຫດຜົນເຫຼົ່ານີ້ທີ່ປັ້ນແຕ່ງຂຶ້ນມາ, ພວກເຂົາຈຶ່ງປະຕິເສດບໍ່ໃຫ້ຄົນເຫຼົ່ານັ້ນກັບຄືນມາທີ່ຄຣິສຕະຈັກ. ຄົນເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ແລະ ຖືກຄວບຄຸມໂດຍພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ແຕ່ການທີ່ພວກເຂົາຫຼົງຫາຍໄປກໍບໍ່ແມ່ນເລື່ອງທີ່ຜູ້ນຳປອມກັງວົນ. ພວກເຂົາບໍ່ມີຄວາມຮູ້ສຶກຮັບຜິດຊອບ ຫຼື ບໍ່ມີຈິດສຳນຶກໃດໆ ເລີຍ. ບາງທີພວກເຂົາອາດຈະຄິດວ່າການກອບກູ້ຄົນເຫຼົ່ານີ້ເປັນເລື່ອງຍາກ ຫຼື ອັນຕະລາຍ ຫຼື ບາງທີພວກເຂົາອາດຈະບໍ່ເຕັມໃຈ ແລະ ບໍ່ເຫັນດີໃນສ່ວນເລິກ. ໃນກໍລະນີໃດກໍຕາມ, ຍ້ອນເຫດຜົນຕ່າງໆ ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດການຈັດແຈງວຽກງານທີ່ກ່າວມາຂ້າງເທິງຂອງເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າເລີຍ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນການສະແດງອອກຂອງຜູ້ນຳປອມເຊັ່ນນີ້. ບໍ່ພຽງແຕ່ພວກເຂົາລົ້ມເຫຼວໃນການຮ່ວມມືຢ່າງຫ້າວຫັນ ແລະ ປະຕິບັດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງພວກເຂົາກ່ຽວກັບໜ້າວຽກໃດໜຶ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າ ຫຼື ເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າມອບໝາຍໃຫ້, ແຕ່ເມື່ອມີຄົນເປີດໂປງການປ່ອຍປະລະເລີຍຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງພວກເຂົາ, ພວກເຂົາກໍປົກປ້ອງຕົນເອງ, ໂດຍກ່າວສິ່ງຕ່າງໆ ທີ່ປັດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງພວກເຂົາ ແລະ ຫາຂໍ້ອ້າງໃຫ້ແກ່ຕົນເອງ ເພື່ອປົກປິດຄວາມຈິງຂອງການປ່ອຍປະລະເລີຍຂອງພວກເຂົາ. ຜູ້ນຳປອມເຊັ່ນນີ້ບໍ່ເປັນຕາຊັງຫຼາຍຂຶ້ນອີກບໍ? (ແມ່ນແລ້ວ.) ສະຫຼຸບແລ້ວ, ຜູ້ນຳປອມເຫຼົ່ານີ້ຍັງລະເລີຍໃນການຈັດການກັບການທີ່ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສທຳຮ້າຍປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ ຢ່າງສາຫັດ, ໂດຍບໍ່ໄດ້ເຮັດວຽກງານຕົວຈິງໃດເລີຍ. ພວກເຂົາບໍ່ສົນໃຈທຸກລາຍລະອຽດຂອງວຽກງານນີ້ທີ່ເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າຮຽກຮ້ອງ. ພວກເຂົາບໍ່ເຕັມໃຈທີ່ຈະອົດທົນກັບຄວາມຍາກລຳບາກ ຫຼື ຈ່າຍລາຄາ, ມັກເຮັດຕາມໃຈຕົນເອງ ແລະ ປະຕິບັດຕາມທີ່ພວກເຂົາຕ້ອງການ, ເຮັດໜ້ອຍໜຶ່ງຖ້າພວກເຂົາຮູ້ສຶກຢາກເຮັດ ແລະ ບໍ່ເຮັດຫຍັງເລີຍຖ້າພວກເຂົາບໍ່ຢາກເຮັດ. ພວກເຂົາບໍ່ສົນໃຈການຈັດແຈງວຽກງານຂອງເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງສິ້ນເຊີງ, ພວກເຂົາບໍ່ສົນໃຈໜ້າທີ່ ແລະ ຄວາມຮັບຜິດຊອບທີ່ເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າມອບໝາຍໃຫ້ພວກເຂົາ ແລະ ໂດຍສະເພາະຢ່າງຍິ່ງ ພວກເຂົາບໍ່ສົນໃຈເຈດຕະນາ ແລະ ຂໍ້ກຳນົດຂອງພຣະເຈົ້າ. ຄົນເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ມີຄວາມເປັນມະນຸດ ແລະ ບໍ່ມີຈິດສຳນຶກ; ພວກເຂົາຄືສົບທີ່ຍ່າງໄດ້. ພວກເຈົ້າຈະກ້າມອບໝາຍເລື່ອງທີ່ສຳຄັນໃນຊີວິດຂອງພວກເຈົ້າກ່ຽວກັບການສະແຫວງຫາຄວາມລອດພົ້ນໃນການເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ ໄວ້ກັບຄົນທີ່ບໍ່ມີຄວາມເປັນມະນຸດບໍ? (ບໍ່ກ້າ.) ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາຈະບໍ່ມອບເຈົ້າໃຫ້ກັບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ພວກເຂົາຈະເຮັດສຸດຄວາມສາມາດ ເພື່ອຕໍ່ສູ້ກັບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສບໍ ເມື່ອພວກເຂົາເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ແລະ ທຳຮ້າຍປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກຢ່າງສາຫັດ? ບໍ່, ພວກເຂົາຈະບໍ່ເຮັດ, ເພາະວ່າຄົນເຊັ່ນນີ້ເປັນສັດເລືອດເຢັນທີ່ບໍ່ມີຄວາມສຳນຶກຮັບຜິດຊອບ. ພວກເຂົາຮັບໃຊ້ເປັນຜູ້ນຳ ພຽງເພື່ອສະແຫວງຫາຜົນປະໂຫຍດໃຫ້ກັບຕົນເອງ.

ຜູ້ນຳປອມບາງຄັ້ງກໍສະແດງຄວາມເປັນຫ່ວງຕໍ່ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງ; ພວກເຂົາຖາມວ່າ ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຂາດເຂີນຫຍັງບໍ່, ເລື່ອງຢູ່ເລື່ອງກິນເປັນແນວໃດ ແລະ ອື່ນໆ ອີກ. ພວກເຂົາຂ້ອນຂ້າງເອົາໃຈໃສ່ ເມື່ອເປັນເລື່ອງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບຊີວິດປະຈຳວັນ, ແຕ່ເມື່ອເປັນເລື່ອງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບພຣະບັນຊາຂອງພຣະເຈົ້າ, ຊີວິດ ແລະ ຄວາມຕາຍຂອງອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງ ແລະ ຫຼັກການຄວາມຈິງ, ພວກເຂົາກໍຍັງຄົງເສີຍເມີຍ ແລະ ບໍ່ເຮັດຫຍັງເລີຍ ບໍ່ວ່າໃຜຈະຂໍຮ້ອງກໍຕາມ. ພວກເຂົາສົນໃຈພຽງແຕ່ຄວາມສຸກທາງເນື້ອໜັງຂອງຜູ້ຄົນ, ອາຫານ, ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ, ທີ່ຢູ່ອາໄສ, ການເດີນທາງ ຫຼື ຜົນປະໂຫຍດທາງວັດຖຸ ແລະ ພວກເຂົາຈັດການແຕ່ເລື່ອງເຊັ່ນນີ້ເທົ່ານັ້ນ. ບາງຄົນເວົ້າວ່າ “ຄຳເວົ້າຂອງພຣະອົງຂັດແຍ້ງກັນ. ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ເວົ້າບໍວ່າ ພວກເຂົາເປັນຄົນເລືອດເຢັນ? ຄົນເລືອດເຢັນຈະເຕັມໃຈເຮັດສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ສຳລັບຄົນອື່ນບໍ?” ຄົນເລືອດເຢັນຈະໃຈດີປານນັ້ນເພື່ອເຮັດສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໃຫ້ທຸກຄົນບໍ? (ບໍ່.) ທີ່ຈິງແລ້ວ, ຄົນເລືອດເຢັນບາງຄົນກໍເຮັດສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແທ້ ແລະ ມີສອງເຫດຜົນສຳລັບເລື່ອງນີ້. ເຫດຜົນໜຶ່ງກໍຄື ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາເຮັດສິ່ງຕ່າງໆ ໃຫ້ທຸກຄົນ, ພວກເຂົາກໍກຳລັງເຮັດເພື່ອຕົນເອງເຊັ່ນກັນ ແລະ ພວກເຂົາກໍໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດຈາກສິ່ງນີ້. ຖ້າພວກເຂົາບໍ່ສາມາດຍາດເອົາຜົນປະໂຫຍດຈາກການເຮັດບາງສິ່ງ, ໃຫ້ເບິ່ງວ່າພວກເຂົາຍັງຈະເຮັດມັນຢູ່ບໍ, ພວກເຂົາຈະປ່ຽນທ່າທີຂອງພວກເຂົາທັນທີ ແລະ ຢຸດເຮັດ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ພວກເຂົາໃຊ້ເງິນຂອງໃຜເພື່ອເຮັດສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ສະແຫວງຫາຜົນປະໂຫຍດໃຫ້ທຸກຄົນ? ມັນຄືເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ເປັນຜູ້ຈ່າຍ. ການເອົາຊັບພະຍາກອນຂອງເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າມາແບ່ງປັນແບບຄົນໃຈກວ້າງຄືເລື່ອງຖະໜັດຂອງຄົນເຫຼົ່ານີ້. ພວກເຂົາຈະບໍ່ເຮັດສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ແນວໃດ ເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດສ່ວນຕົວ? ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາກຳລັງສະແຫວງຫາຜົນປະໂຫຍດໃຫ້ທຸກຄົນ, ທີ່ຈິງແລ້ວພວກເຂົາກຳລັງເຮັດເພື່ອຕົນເອງ. ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ໃຈດີປານນັ້ນທີ່ຈະສະແຫວງຫາຜົນປະໂຫຍດເພື່ອຄົນອື່ນດອກ! ຖ້າພວກເຂົາສະແຫວງຫາຜົນປະໂຫຍດໃຫ້ທຸກຄົນຢ່າງແທ້ຈິງ, ພວກເຂົາກໍບໍ່ຄວນມີແຮງຈູງໃຈທີ່ເຫັນແກ່ຕົວໃດໆ ແລະ ພວກເຂົາກໍຄວນຈັດການເລື່ອງຕ່າງໆ ຕາມຫຼັກການຂອງເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ກົງກັນຂ້າມ ພວກເຂົາກຳລັງສະແຫວງຫາຜົນປະໂຫຍດໃຫ້ຕົນເອງຢູ່ສະເໝີ ແລະ ພວກເຂົາກໍບໍ່ໄດ້ຄິດເຖິງການເຂົ້າສູ່ຊີວິດຂອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກເລີຍ. ນອກຈາກນີ້, ພວກເຂົາເຮັດສິ່ງຕ່າງໆ ໃຫ້ທຸກຄົນ ເພື່ອໃຫ້ຄົນນັບຖືພວກເຂົາ ແລະ ເວົ້າວ່າ “ຄົນຜູ້ນີ້ສະແຫວງຫາຜົນປະໂຫຍດໃຫ້ພວກເຮົາ ແລະ ພະຍາຍາມປົກປ້ອງຜົນປະໂຫຍດຂອງພວກເຮົາ. ຖ້າພວກເຮົາຂາດເຂີນຫຍັງ, ພວກເຮົາຄວນຂໍໃຫ້ພວກເຂົາຈັດການໃຫ້. ເມື່ອມີພວກເຂົາຢູ່, ພວກເຮົາຈະບໍ່ໄດ້ຮັບການປະຕິບັດທີ່ບໍ່ເປັນທຳ”. ພວກເຂົາເຮັດສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ເພື່ອໃຫ້ທຸກຄົນຂອບໃຈພວກເຂົາ. ໂດຍການກະທຳເຊັ່ນນີ້, ພວກເຂົາໄດ້ທັງຊື່ສຽງ ແລະ ຜົນປະໂຫຍດ, ສະນັ້ນ ເປັນຫຍັງພວກເຂົາຈຶ່ງຈະບໍ່ເຮັດສິ່ງເຫຼົ່ານີ້? ຖ້າພວກເຂົາສະແຫວງຫາຜົນປະໂຫຍດສຳລັບທຸກຄົນ, ແຕ່ບໍ່ມີໃຜຮູ້ວ່າມັນເປັນຜົນງານຂອງພວກເຂົາ ແລະ ທຸກຄົນຂອບໃຈພຣະເຈົ້າ ແລະ ບໍ່ເຄີຍມີໃຜຮູ້ສຶກຮູ້ບຸນຄຸນຕໍ່ພວກເຂົາເລີຍ, ພວກເຂົາຍັງຈະເຮັດມັນຢູ່ບໍ? ພວກເຂົາຈະບໍ່ມີອາລົມເຮັດຢ່າງແນ່ນອນ; ທາດແທ້ຂອງພວກເຂົາກໍຈະຖືກເປີດໂປງ. ເມື່ອຄົນແບບນີ້ເຮັດຫຍັງກໍຕາມ, ແກ່ນແທ້ທຳມະຊາດຂອງພວກເຂົາກໍຈະຖືກເປີດໂປງຢ່າງສົມບູນ. ສະນັ້ນ, ເມື່ອພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສລົບກວນຄຣິສຕະຈັກ, ພວກເຂົາຈະບໍ່ມີທາງເຮັດວຽກງານຕົວຈິງໃດໜຶ່ງຢ່າງເດັດຂາດ ເພື່ອປົກປ້ອງປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ.

ເມື່ອກີ້ນີ້ ເຮົາໄດ້ໂອ້ລົມກັນວ່າ ຫຼັງຈາກທີ່ປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກໄດ້ທົນທຸກກັບການເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ, ການຄວບຄຸມ ແລະ ການທຳຮ້າຍຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ຜູ້ນຳປອມກໍຍັງຄົງຫຼັບຫູຫຼັບຕາ. ພວກເຂົາບໍ່ຄິດຫາວິທີໃດໆ ເພື່ອກອບກູ້ປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ, ທັງບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດພັນທະ ແລະ ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງພວກເຂົາ. ພວກເຂົາຄຳນຶງເຖິງພຽງແຕ່ຄວາມຮູ້ສຶກ, ອາລົມ ແລະ ຜົນປະໂຫຍດຂອງພວກເຂົາເອງ. ພວກເຂົາບໍ່ປະຕິບັດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງພວກເຂົາ ແລະ ພວກເຂົາບໍ່ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບ; ກົງກັນຂ້າມ, ພວກເຂົາປັດຄວາມຮັບຜິດຊອບ ແລະ ຫຼີກລ່ຽງພວກມັນ. ແລ້ວພວກເຂົາເຖິງກັບຕັດສິນປະຊາກອນທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກ ຫຼັງຈາກທີ່ພວກເຂົາຖືກເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ແລະ ຄວບຄຸມໂດຍພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ໂດຍກ່າວວ່າພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າຢ່າງຈິງໃຈ, ເພື່ອປັດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງພວກເຂົາເອງ, ໂດຍບໍ່ໄດ້ຮູ້ສຶກວ່າມີຈິດສຳນຶກເລີຍແມ່ນແຕ່ໜ້ອຍດຽວ. ຜູ້ນຳປອມເຫຼົ່ານີ້ໜ້າກຽດຊັງທີ່ສຸດ. ການສະແດງອອກປະເພດຕ່າງໆ ຂອງຜູ້ນຳປອມທີ່ເຮົາໄດ້ໂອ້ລົມກັນນັ້ນ ລ້ວນແຕ່ເປັນຕາຂີ້ດຽດພໍສົມຄວນ, ແຕ່ຄົນປະເພດສຸດທ້າຍນີ້ພຽງແຕ່ບໍ່ມີຄວາມເປັນມະນຸດເລີຍ. ຄົນປະເພດນີ້ເປັນສັດເລືອດເຢັນ, ເປັນສັດເດຍລະສານທີ່ນຸ່ງໜັງຄົນ; ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດຖືກຖືວ່າເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງມະນຸດຊາດ, ແຕ່ຄວນຖືກຈັດຢູ່ໃນໝວດໝູ່ຂອງສັດເດຍລະສານ. ເປັນຫຍັງພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ປະຕິບັດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງພວກເຂົາ? ຍ້ອນວ່າພວກເຂົາບໍ່ມີຄວາມເປັນມະນຸດ, ບໍ່ມີຈິດສຳນຶກ ຫຼື ເຫດຜົນ. ຄວາມຮັບຜິດຊອບ, ພັນທະ, ຄວາມຮັກ, ຄວາມອົດທົນ, ຄວາມເຫັນອົກເຫັນໃຈ, ການປົກປ້ອງອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງ, ບໍ່ມີສິ່ງໃດໃນສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຢູ່ໃນຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາ; ພວກເຂົາບໍ່ມີຄຸນສົມບັດເຫຼົ່ານີ້. ການບໍ່ມີຄຸນສົມບັດເຫຼົ່ານີ້ໃນຄວາມເປັນມະນຸດຂອງພວກເຂົາກໍເທົ່າກັບການບໍ່ມີຄວາມເປັນມະນຸດ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນການສະແດງອອກຂອງຜູ້ນຳປອມປະເພດທີສີ່.

ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໂດຍພື້ນຖານແລ້ວກໍແມ່ນການສະແດງອອກສີ່ປະເພດຂອງຜູ້ນຳປອມທີ່ຕ້ອງຖືກເປີດໂປງພາຍໃນຄວາມຮັບຜິດຊອບຂໍ້ທີສິບສາມຂອງຜູ້ນຳ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກ. ແນ່ນອນ, ຍັງມີການສະແດງອອກອື່ນທີ່ຄ້າຍຄືກັນ, ແຕ່ສີ່ປະເພດນີ້ໂດຍພື້ນຖານແລ້ວກໍສາມາດເປັນຕົວແທນຂອງການສະແດງອອກຕ່າງໆ ຂອງຜູ້ນຳປອມໃນການປະຕິບັດວຽກງານນີ້, ພ້ອມທັງແກ່ນແທ້ຄວາມເປັນມະນຸດຂອງພວກເຂົາໄດ້. ບໍ່ວ່າເຮົາຈະແບ່ງການສະແດງອອກຂອງພວກເຂົາອອກເປັນຈັກປະເພດກໍຕາມ, ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ ການສະແດງອອກທີ່ໂດດເດັ່ນສອງຢ່າງຂອງຜູ້ນຳປອມກໍຍັງຄົງສາມາດພົບເຫັນໄດ້ໃນສີ່ປະເພດນີ້: ຢ່າງໜຶ່ງກໍຄື ບໍ່ໄດ້ເຮັດວຽກງານຕົວຈິງ ແລະ ອີກຢ່າງໜຶ່ງກໍຄື ບໍ່ສາມາດເຮັດວຽກງານຕົວຈິງໄດ້. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນການສະແດງອອກທີ່ໂດດເດັ່ນທີ່ສຸດສອງຢ່າງຂອງຜູ້ນຳປອມ. ບໍ່ວ່າຄວາມເປັນມະນຸດ ແລະ ຂີດຄວາມສາມາດຂອງຜູ້ນຳປອມຈະເປັນແນວໃດກໍຕາມ ແລະ ບໍ່ວ່າພວກເຂົາຈະປະຕິບັດຕໍ່ຄວາມຈິງແນວໃດກໍຕາມ, ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ ການສະແດງອອກສອງຢ່າງນີ້ກໍລ້ວນແຕ່ສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນໃນສີ່ປະເພດນີ້. ນີ້ຄືຕອນຈົບຂອງເນື້ອຫາກ່ຽວກັບການເປີດໂປງຜູ້ນໍາປອມໃນການໂອ້ລົມຂອງພວກເຮົາໃນມື້ນີ້ ໃນຄວາມຮັບຜິດຊອບຂໍ້ທີສິບສາມຂອງຜູ້ນໍາ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກ.

ເອກະສານປະກອບ: ການຕອບຄຳຖາມ

ພວກເຈົ້າມີຄຳຖາມຫຍັງບໍ? (ພຣະເຈົ້າ, ຂ້ານ້ອຍຕ້ອງການຖາມໜຶ່ງຂໍ້. ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນຂອງການເຕົ້າໂຮມ, ພຣະເຈົ້າໄດ້ຖາມພວກເຮົາວ່າ ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຕົວຈິງແມ່ນຫຍັງ ແລະ ລັກສະນະຕົ້ນແບບຂອງແກ່ນແທ້ຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສແມ່ນຫຍັງ. ໃນເວລານັ້ນ, ພວກເຮົາຮູ້ສຶກວ່າສະໝອງຂອງພວກເຮົາວ່າງເປົ່າ ແລະ ຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ໄຕ່ຕອງຢູ່ໄລຍະໜຶ່ງ ພວກເຮົາກໍຄິດໄດ້ພຽງແຕ່ຄຳເວົ້າ ແລະ ຫຼັກຄຳສອນທີ່ງ່າຍດາຍບາງຢ່າງ. ພຣະເຈົ້າໄດ້ໂອ້ລົມຄວາມຈິງກ່ຽວກັບການເປີດໂປງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສມາດົນກວ່າໜຶ່ງປີແລ້ວຕອນນີ້, ແຕ່ພວກເຮົາສາມາດເຂົ້າໃຈ ແລະ ປະຕິບັດໄດ້ພຽງສ່ວນໜ້ອຍໜຶ່ງເທົ່ານັ້ນ. ເຫດຜົນໜຶ່ງກໍຄື ພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ທຸ່ມເທກັບຄວາມຈິງເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ອີກເຫດຜົນໜຶ່ງກໍຄື ພວກເຮົາໄດ້ພົບພໍ້ກັບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຂ້ອນຂ້າງໜ້ອຍ ແລະ ບໍ່ທັນເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງເຫຼົ່ານີ້ ໂດຍການສັງເກດເບິ່ງວ່າພວກເຂົາເຊື່ອມໂຍງແນວໃດໃນສະຖານະການຕົວຈິງ. ສະນັ້ນ, ຈົນເຖິງປັດຈຸບັນ ພວກເຮົາກໍຍັງບໍ່ມີການເຂົ້າສູ່ຄວາມຈິງເຫຼົ່ານີ້ຢ່າງແທ້ຈິງ, ພວກເຮົາບໍ່ມີການແຍກແຍະພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຫຼາຍ ແລະ ມີການສະແດງອອກຫຼາຍຢ່າງຂອງອຸປະນິໄສຂອງຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໃນຕົວພວກເຮົາເອງທີ່ພວກເຮົາຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຮັບຮູ້ເທື່ອ. ພວກເຮົາຢາກຖາມວ່າຈະແກ້ໄຂບັນຫານີ້ແນວໃດ.) ສຳລັບຄວາມຈິງດ້ານໃດກໍຕາມ, ພວກເຈົ້າຕ້ອງມີປະສົບການ ແລະ ຄວາມຮູ້ທີ່ແທ້ຈິງບາງຢ່າງ ແລະ ບັນລຸຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ແທ້ຈິງ ເພື່ອໃຫ້ພຣະທຳແຫ່ງຄວາມຈິງຖືກສະຫຼັກໄວ້ໃນຫົວໃຈຂອງພວກເຈົ້າ. ຂະບວນການຂອງການໄດ້ຮັບຄວາມຈິງກໍເປັນແບບນີ້ສະເໝີ. ສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າສາມາດຈື່ໄດ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ຮັບຜ່ານປະສົບການຂອງພວກເຈົ້າ; ພວກມັນຄືຄວາມປະທັບໃຈທີ່ເລິກເຊິ່ງທີ່ສຸດ. ສະນັ້ນ, ໃນຂະນະທີ່ເຮົາກຳລັງໂອ້ລົມກັນໃນຫົວຂໍ້ກ່ຽວກັບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໃນມື້ນີ້, ເຮົາຈຶ່ງໃຫ້ພວກເຈົ້າທົບທວນເນື້ອໃນນີ້ກ່ອນ. ພວກເຈົ້າສາມາດຈື່ບາງສ່ວນຂອງມັນໄດ້. ໃນບັນດາສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າສາມາດຈື່ໄດ້, ບາງສ່ວນກໍເປັນທິດສະດີສຳລັບພວກເຈົ້າ, ແຕ່ໂດຍທຳມະຊາດແລ້ວ ກໍມີການສະແດງອອກບາງຢ່າງຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສທີ່ພວກເຈົ້າສາມາດທຽບໃສ່ຊີວິດຈິງໄດ້ບໍ່ຫຼາຍກໍໜ້ອຍ, ທຸກຄົນຕ້ອງປະສົບກັບມັນໃນລັກສະນະນີ້. ສະຖານະການປົກກະຕິສຳລັບຄົນກໍຄື ບໍ່ວ່າພວກເຂົາຈະເບິ່ງຄືວ່າເຂົ້າໃຈດີສໍ່າໃດ ໃນຂະນະທີ່ຟັງຄຳເທດສະໜາ, ພວກເຂົາກໍພຽງແຕ່ເຂົ້າໃຈທາງທິດສະດີ ແລະ ໃນແງ່ຂອງຫຼັກຄຳສອນເທົ່ານັ້ນ ແລະ ພວກເຂົາບໍ່ມີຄວາມຮູ້ກ່ຽວກັບຄວາມຈິງ. ເມື່ອໃດທີ່ຄົນໃດຄົນໜຶ່ງຈະສາມາດເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງໄດ້? ມັນແມ່ນເມື່ອຄົນເຮົາໄດ້ປະສົບກັບສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ເທົ່ານັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງຈະສາມາດມີຄວາມຮູ້ພາກປະຕິບັດບາງຢ່າງໄດ້. ຖ້າບໍ່ມີການປະສົບກັບສະຖານະການຕົວຈິງ, ບໍ່ມີໃຜສາມາດໄດ້ຮັບຄວາມຮູ້ໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ, ໃນຂະນະທີ່ເຮົາກຳລັງໂອ້ລົມກັນໃນຫົວຂໍ້ກ່ຽວກັບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໃນມື້ນີ້, ມັນຈຶ່ງຈຳເປັນທີ່ຈະຕ້ອງທົບທວນຢ່າງໄວວາ ແລະ ໃຫ້ສິ່ງເຕືອນໃຈທີ່ງ່າຍດາຍແກ່ພວກເຈົ້າ. ຫຼັງຈາກນີ້, ບໍ່ວ່າເຮົາຈະໂອ້ລົມກັນກ່ຽວກັບຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຜູ້ນຳ ແລະ ຜູ້ເຮັດວຽກ ຫຼື ການສະແດງອອກຕ່າງໆ ຂອງຜູ້ນຳປອມ, ຢ່າງໜ້ອຍ ມັນກໍຈະບໍ່ເປັນການວ່າງເປົ່າເກີນໄປສຳລັບພວກເຈົ້າ, ມັນມີພຽງສໍ່ານັ້ນ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ພວກເຈົ້າຍັງຄົງຕ້ອງໄດ້ສຳຜັດກັບການສະແດງອອກຕ່າງໆ ຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ບາງຄົນເວົ້າວ່າ “ຖ້າພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຈັດຜູ້ຄົນ, ເຫດການ ແລະ ສິ່ງຕ່າງໆ ທີ່ເປັນຈິງຂຶ້ນມາ, ພວກເຮົາຈະໄປສຳຜັດໄດ້ຈາກໃສ? ພວກເຮົາບໍ່ສາມາດໄປຊອກຫາພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສດ້ວຍຕົນເອງໄດ້, ແມ່ນບໍ?” ເຈົ້າບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງໄປຊອກຫາພວກເຂົາ. ວິທີແກ້ໄຂທີ່ງ່າຍດາຍທີ່ສຸດກໍຄື ເມື່ອເຈົ້າພົບພໍ້ກັບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ໃຫ້ພະຍາຍາມສຸດຄວາມສາມາດ ເພື່ອເອົາພວກເຂົາມາທຽບໃສ່ກັບພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ໃຫ້ທຽບໃສ່ການເປີດເຜີຍພາຍນອກ, ຄຳເວົ້າ, ການກະທຳ ແລະ ອຸປະນິໄສຂອງພວກເຂົາ, ພ້ອມທັງຄວາມຄິດ ແລະ ມຸມມອງຂອງພວກເຂົາ ແລະ ແມ່ນແຕ່ວິທີການປະພຶດຕົນ ແລະ ການພົວພັນກັບໂລກ, ວິຖີຊີວິດຂອງພວກເຂົາ ແລະ ອື່ນໆ ອີກ ນັ້ນກໍຄື ໃຫ້ທຽບພວກເຂົາໃສ່ກັບການສະແດງອອກສິບຫ້າຢ່າງຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສທີ່ເຮົາໄດ້ໂອ້ລົມກັນ. ທຽບໃຫ້ໄດ້ຫຼາຍເທົ່າທີ່ຈະຫຼາຍໄດ້. ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງຄົນກໍເປັນແບບນີ້: ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດຈື່ຈຳຈາກຄວາມຊົງຈຳໄດ້ຫຼາຍ ເພາະຄວາມຊົງຈຳຂອງມະນຸດມີຈຳກັດ. ຄົນເຮົາສາມາດເວົ້າໄດ້ຢ່າງສົມບູນແບບກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຮັບຢ່າງແທ້ຈິງ ຜ່ານປະສົບການໂດຍກົງ. ບໍ່ວ່າພວກເຂົາຈະເວົ້າຫຼາຍສໍ່າໃດ, ມັນກໍບໍ່ໄດ້ອີງໃສ່ຄວາມຊົງຈຳ ແຕ່ອີງໃສ່ປະສົບການ ແລະ ສິ່ງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຜ່ານມາ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຮັບ ແມ່ນໃກ້ຄຽງກັບຄວາມຈິງ ແລະ ຄວາມເປັນຈິງທີ່ສຸດ, ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ຄົນເຮົາໄດ້ຮັບຜ່ານປະສົບການ. ນອກເໜືອຈາກສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ, ສິ່ງທີ່ສອດຄ່ອງກັບຄວາມຄິດຫຼົງຜິດ ແລະ ຈິນຕະນາການຂອງມະນຸດ ແລະ ສິ່ງທີ່ອີງໃສ່ຄວາມຮູ້ກໍບໍ່ສອດຄ່ອງກັບຄວາມຈິງ, ບໍ່ວ່າພວກມັນຈະຄອບງຳຈິດໃຈຂອງເຈົ້າເປັນເວລາເທົ່າໃດປີ ຫຼັງຈາກທີ່ມັນໄດ້ເຂົ້າມາກ່ອນ. ເມື່ອເຈົ້າເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງຢ່າງແທ້ຈິງ, ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ກໍຈະຖືກກຳຈັດອອກ ແລະ ປະຖິ້ມ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ໃກ້ຄຽງກັບຄວາມຈິງ ແລະ ສອດຄ່ອງກັບຄວາມຈິງ ເຊິ່ງເຈົ້າໄດ້ຮັບຜ່ານປະສົບການ, ແມ່ນສິ່ງທີ່ມີຄຸນຄ່າ. ບໍ່ວ່າພວກເຈົ້າຈະເຂົ້າໃຈຄຳຖາມທີ່ເຮົາໄດ້ຖາມໃນມື້ນີ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ ຫຼື ບໍ່ກໍຕາມ, ແນ່ນອນວ່າຍັງມີສ່ວນໜຶ່ງຂອງຫົວຂໍ້ການແຍກແຍະພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສທີ່ພວກເຈົ້າສາມາດເຂົ້າໃຈໄດ້, ເພາະວ່າພວກເຈົ້າທຸກຄົນໄດ້ປະສົບກັບການເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດ ແລະ ການລົບກວນບາງຢ່າງຈາກພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ. ສິ່ງນີ້ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພວກເຈົ້າມີການແຍກແຍະໜ້ອຍໜຶ່ງ ແລະ ເມື່ອພວກເຈົ້າພົບພໍ້ກັບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສທີ່ກະທຳຄວາມຊົ່ວ ແລະ ລົບກວນວຽກງານຂອງຄຣິສຕະຈັກ, ຄວາມຈິງເຫຼົ່ານີ້ກໍສາມາດເກີດຜົນສຳລັບພວກເຈົ້າໄດ້. ຄຳເວົ້າເຫຼົ່ານີ້ຈະເກີດປະໂຫຍດກໍຕໍ່ເມື່ອພວກເຈົ້າພົບພໍ້ກັບສະພາບແວດລ້ອມຕົວຈິງ. ຖ້າພວກເຈົ້າບໍ່ເຄີຍປະສົບກັບການເຮັດໃຫ້ຫຼົງຜິດຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ພຽງແຕ່ຈິນຕະນາການການກະທຳຂອງພວກເຂົາດ້ວຍຈິດໃຈຂອງພວກເຈົ້າ, ສິ່ງນີ້ກໍໄຮ້ປະໂຫຍດ. ບໍ່ວ່າຈິນຕະນາການຂອງພວກເຈົ້າຈະດີສໍ່າໃດ, ມັນກໍບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າພວກເຈົ້າຈະສາມາດແຍກແຍະພວກເຂົາໄດ້. ມັນແມ່ນເມື່ອຜະເຊີນກັບສະພາບແວດລ້ອມຕົວຈິງເທົ່ານັ້ນ ຄົນເຮົາຈຶ່ງຈະມີປະຕິກິລິຍາໂດຍສັນຊາດຕະຍານ, ໂດຍໃຊ້ຄວາມຄິດ ແລະ ມຸມມອງຂອງພວກເຂົາເອງ, ທິດສະດີບາງຢ່າງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ສຳຜັດ ແລະ ຫຼັກຄຳສອນ, ວິທີການ ແລະ ແນວທາງບາງຢ່າງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຮຽນຮູ້, ເພື່ອຜະເຊີນໜ້າ ແລະ ຈັດການກັບເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້, ຈົນໃນທີ່ສຸດກໍເລືອກທາງເລືອກຕ່າງໆ. ແຕ່ກ່ອນທີ່ຄົນເຮົາຈະພົບພໍ້ກັບສະຖານະການເຫຼົ່ານີ້, ມັນກໍຖືວ່າດີພໍສົມຄວນແລ້ວ ຖ້າພວກເຂົາມີຄວາມຢັ່ງຮູ້ ແລະ ຄວາມປະທັບໃຈທີ່ບໍລິສຸດຕໍ່ທິດສະດີຕ່າງໆ. ບາງຄົນເວົ້າວ່າ “ການທີ່ພຣະອົງກ່າວຫຼາຍຢ່າງກ່ອນທີ່ພວກເຮົາຈະພົບພໍ້ກັບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສນັ້ນມີປະໂຫຍດຫຍັງ?” ມັນມີປະໂຫຍດ. ພຣະທຳທີ່ເປີດໂປງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໄດ້ຖືກພິມໄວ້ໃນໜັງສື ບໍ່ແມ່ນບໍ? ພຣະທຳເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າສາມາດມີປະສົບການ ແລະ ເບິ່ງທະລຸຢ່າງສົມບູນໄດ້ໃນມື້ໜຶ່ງ ຫຼື ສອງມື້ບໍ? ບໍ່ແມ່ນ. ຈຸດປະສົງຂອງການພິມພຣະທຳເຫຼົ່ານັ້ນໄວ້ໃນໜັງສືກໍເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ພວກເຈົ້າລອດພົ້ນ ແລະ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຈົ້າສາມາດອ່ານພຣະທຳເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ເລື້ອຍໆ ແລະ ເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງເຫຼົ່ານີ້, ພ້ອມທັງເພື່ອອ່ານພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຮັບການສະໜອງຊີວິດ ເມື່ອພວກເຈົ້າພົບພໍ້ກັບສະຖານະການຕ່າງໆ ໃນອະນາຄົດ, ບໍ່ວ່າຈະເປັນເຫດການກ່ຽວກັບຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ, ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃນການປ່ຽນແປງອຸປະນິໄສຂອງພວກເຈົ້າເອງ ຫຼື ສິ່ງອື່ນໃດ. ພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າໃນໜັງສືເຫຼັ້ມນີ້ແມ່ນແຫຼ່ງທີ່ມາເພື່ອໃຫ້ເຈົ້າໄດ້ປະສົບ ແລະ ຈັດການກັບເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ເພື່ອເຂົ້າສູ່ຄວາມຈິງດ້ານເຫຼົ່ານີ້. ການທີ່ເຈົ້າສາມາດເຂົ້າໃຈໄດ້ຫຼາຍສໍ່າໃດກໍຕາມ ເມື່ອຮັບຟັງຄຳເທດສະໜາ ບໍ່ໄດ້ເປັນຕົວແທນວ່າເຈົ້າມີຄວາມເປັນຈິງຫຼາຍສໍ່າໃດ. ຖ້າເຈົ້າບໍ່ສາມາດຄິດອອກ ຫຼື ຈື່ບາງສິ່ງໄດ້ໃນຄັ້ງໜຶ່ງ, ມັນກໍບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າ ເຈົ້າຈະບໍ່ມີວັນປະສົບກັບມັນ ຫຼື ບໍ່ມີວັນເຂົ້າໃຈມັນໃນອະນາຄົດ. ສະຫຼຸບແລ້ວ, ພວກເຈົ້າຕ້ອງເຂົ້າໃຈວ່າ ສິ່ງດຽວທີ່ຄົນເຮົາໄດ້ຮັບຜ່ານປະສົບການ ແລະ ເລີ່ມຮູ້ຈັກໂດຍອີງໃສ່ພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ ແມ່ນກ່ຽວຂ້ອງກັບຄວາມຈິງ. ສິ່ງທີ່ຄົນເຮົາຈື່ ແລະ ສິ່ງທີ່ພວກເຂົາເຂົ້າໃຈໃນຈິດໃຈຂອງພວກເຂົາ ສ່ວນຫຼາຍແລ້ວບໍ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບຄວາມຈິງ; ພວກມັນເປັນພຽງຫຼັກຄຳສອນ. ສິ່ງທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດເມື່ອເວົ້າເຖິງຄວາມຈິງແມ່ນຫຍັງ? ສິ່ງທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດແມ່ນປະສົບການ ແລະ ການເຂົ້າສູ່. ສຳລັບຄວາມຈິງດ້ານໃດກໍຕາມ, ເມື່ອຄົນເຮົາປະສົບກັບມັນຢ່າງແທ້ຈິງ, ຜົນເກັບກ່ຽວສຸດທ້າຍຂອງພວກເຂົາກໍຄືໝາກຜົນຂອງຄວາມຈິງ ແລະ ເສັ້ນທາງສຳລັບການເອົາຕົວລອດຂອງພວກເຂົາ. ສະນັ້ນ, ການຈື່ບໍ່ໄດ້ຈຶ່ງບໍ່ແມ່ນບັນຫາ.

ຖ້າເຮົາເລີ່ມຕົ້ນໂອ້ລົມຫົວຂໍ້ຫຼັກໂດຍກົງຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມການເຕົ້າໂຮມ, ພວກເຈົ້າຄົງຈະຕອບສະໜອງບໍ່ທັນແມ່ນບໍ່? ສະນັ້ນ, ເຮົາຈຶ່ງຈຳເປັນຕ້ອງໃຊ້ວິທີການບາງຢ່າງ ແລະ ຖາມພວກເຈົ້າກ່ອນວ່າ “ພວກເຈົ້າຈື່ຄວາມແຕກຕ່າງລະຫວ່າງຄົນທີ່ມີແກ່ນແທ້ຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໄດ້ບໍ?” ຈຸດປະສົງຂອງເຮົາໃນການຕັ້ງຄຳຖາມນີ້ກ່ອນ ບໍ່ແມ່ນເພື່ອເຮັດໃຫ້ພວກເຈົ້າເວົ້າຫຍັງບໍ່ອອກ ຫຼື ເພື່ອເປີດເຜີຍພວກເຈົ້າ, ແຕ່ເພື່ອເປັນການເຕືອນສະຕິພວກເຈົ້າ. ຈາກນັ້ນ, ເຮົາກໍໄດ້ທົບທວນຄືນ ແລະ ບາງຄົນກໍຄ່ອຍໆ ຈື່ໄດ້ວ່າ: “ພວກເຮົາເຄີຍໂອ້ລົມກັນມາກ່ອນແລ້ວກ່ຽວກັບວ່າ ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສປະຕິບັດຕໍ່ຄວາມຈິງແນວໃດ ແລະ ຄວາມເປັນມະນຸດຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເປັນແນວໃດ”. ເນື້ອໃນບາງສ່ວນກ່ຽວກັບພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໄດ້ປະທັບຢູ່ໃນພວກເຈົ້າຢ່າງເລິກເຊິ່ງແລ້ວ; ເນື້ອໃນນີ້ກຳລັງລໍຖ້າໃຫ້ເຈົ້າເອົາມາໃຊ້ ເມື່ອພວກເຈົ້າປະສົບກັບເລື່ອງເຊັ່ນນີ້, ເພື່ອເປັນແນວທາງ ແລະ ທິດທາງສຳລັບການປະຕິບັດຂອງເຈົ້າ. ແຕ່ກໍຍັງມີເນື້ອໃນອີກຫຼາຍທີ່ພວກເຈົ້າບໍ່ມີຄວາມປະທັບໃຈເລີຍ ຫຼັງຈາກທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ຍິນມັນຄັ້ງທຳອິດ. ເນື້ອໃນນີ້ກໍຈຳເປັນຕ້ອງມີປະສົບການເຊັ່ນກັນ. ເມື່ອເຈົ້າຜ່ານປະສົບການເຫຼົ່ານີ້ ແລ້ວກິນ ແລະ ດື່ມ ແລະ ອ່ານອະທິຖານພຣະທຳເຫຼົ່ານີ້, ພວກເຈົ້າກໍຈະໄດ້ຮັບຫຼາຍຍິ່ງຂຶ້ນ. ບໍ່ວ່າມັນຈະເປັນເນື້ອໃນທີ່ເຈົ້າມີຄວາມປະທັບໃຈ ຫຼື ບໍ່ກໍຕາມ, ຫຼັງຈາກທີ່ພວກເຈົ້າຜ່ານສິ່ງເຫຼົ່ານີ້, ມັນຈະປະສົມປະສານເຂົ້າກັນທັງໝົດ. ຫຼັກຄຳສອນທີ່ເຈົ້າຈື່ໄດ້ກໍຈະກາຍເປັນຄວາມເຂົ້າໃຈພາກປະຕິບັດຂອງເຈົ້າ ແລະ ສິ່ງທີ່ເຈົ້າໄດ້ຮັບ ຫຼັງຈາກທີ່ເຈົ້າໄດ້ປະສົບກັບພວກມັນ. ສ່ວນເນື້ອໃນທີ່ເຈົ້າບໍ່ມີຄວາມປະທັບໃຈ, ຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ປະສົບກັບມັນຄັ້ງໜຶ່ງ, ເຈົ້າອາດຈະມີຄວາມປະທັບໃຈບາງຢ່າງ, ແຕ່ມັນຈະເປັນພຽງຄວາມຮູ້ທາງຄວາມຮູ້ສຶກເລັກນ້ອຍ. ຄວາມຮູ້ທາງຄວາມຮູ້ສຶກນີ້ສາມາດຄົງຢູ່ໄດ້ພຽງໃນລະດັບຂອງຫຼັກຄຳສອນເທົ່ານັ້ນ. ມັນຍັງຄົງລໍຖ້າໃຫ້ເຈົ້າໄດ້ປະສົບກັບສິ່ງທີ່ຄ້າຍຄືກັນອີກຄັ້ງ ເຊິ່ງໃນເວລານັ້ນ ມັນກໍຈະຊີ້ນຳເຈົ້າ, ໃຫ້ທິດທາງແກ່ເຈົ້າ ແລະ ໃຫ້ເສັ້ນທາງສຳລັບການປະຕິບັດແກ່ເຈົ້າ. ການປະສົບກັບພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ການປະສົບກັບຄວາມຈິງກໍແມ່ນຂະບວນການແບບນີ້. ການທີ່ເຈົ້າບໍ່ຮູ້ວ່າຈະຕອບຄຳຖາມທີ່ເຮົາຖາມນັ້ນ ເປັນຕາອັບອາຍບໍ? ບໍ່ເປັນຕາອັບອາຍ. ຖ້າເຈົ້າຖາມຄຳຖາມເຮົາຢ່າງກະທັນຫັນ, ເຮົາກໍຈຳເປັນຕ້ອງໄດ້ຄິດໄຕ່ຕອງມັນໃນຕອນນັ້ນເຊັ່ນກັນ, ໂດຍພິຈາລະນາວ່າ ຄຳຖາມນັ້ນໝາຍຄວາມແນວໃດ ແລະ ມັນກ່ຽວຂ້ອງກັບຄວາມຈິງດ້ານໃດ. ສະໝອງ ແລະ ຈິດໃຈຂອງມະນຸດກໍເຮັດວຽກແບບນີ້, ພວກເຂົາຕ້ອງການເວລາເພື່ອຕອບກັບ. ເຖິງແມ່ນວ່າມັນຈະເປັນສິ່ງທີ່ເຈົ້າຄຸ້ນເຄີຍຫຼາຍ, ຖ້າເຈົ້າບໍ່ໄດ້ພົບພໍ້ມັນມາຫຼາຍປີ, ເຈົ້າກໍຍັງຄົງຕ້ອງການເວລາ ເພື່ອຕອບກັບ ເມື່ອເຈົ້າພົບພໍ້ມັນອີກຄັ້ງຢ່າງກະທັນຫັນ. ບໍ່ວ່າເຈົ້າຈະໄດ້ປະສົບກັບບາງສິ່ງຢ່າງເລິກເຊິ່ງສໍ່າໃດ, ຖ້າເຈົ້າພົບພໍ້ມັນອີກຄັ້ງຫຼັງຈາກຜ່ານໄປຫຼາຍມື້ ຫຼື ຫຼາຍປີ, ເຈົ້າກໍຍັງຄົງຕ້ອງການເວລາເພື່ອຕອບກັບ, ບໍ່ຕ້ອງເວົ້າເຖິງວ່າ ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງເຈົ້າກ່ຽວກັບຫົວຂໍ້ຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສແມ່ນຢູ່ໃນລະດັບຂອງຄຳເວົ້າ ແລະ ຫຼັກຄຳສອນເທົ່ານັ້ນ, ເຈົ້າຍັງບໍ່ທັນສາມາດເອົາມັນມາທຽບໃສ່ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສທີ່ເຈົ້າພົບພໍ້ໃນຊີວິດຈິງໄດ້ ແລະ ສາມາດເວົ້າໄດ້ວ່າ ໂດຍພື້ນຖານແລ້ວ ເຈົ້າຍັງຄົງບໍ່ສາມາດແຍກແຍະພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສໄດ້. ສະນັ້ນ, ຄວາມຈິງເຫຼົ່ານີ້ກຳລັງລໍຖ້າໃຫ້ພວກເຈົ້າໄດ້ປະສົບກັບພວກມັນໃນພາກປະຕິບັດ, ເມື່ອນັ້ນ ພວກເຈົ້າຈຶ່ງຈະສາມາດພິສູດຢືນຢັນຄວາມຈິງແທ້ ແລະ ຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້. ຕົວຢ່າງ: ກ່ອນໜ້ານີ້ພວກເຮົາໄດ້ໂອ້ລົມກັນວ່າ ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສບໍ່ມີວັນກັບໃຈ. ສົມມຸດວ່າເຈົ້າຈື່ສິ່ງນີ້ ແລະ ເຈົ້າເວົ້າວ່າ “ພຣະເຈົ້າໄດ້ກ່າວວ່າ ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສບໍ່ມີວັນກັບໃຈ. ພວກເຂົາຈະຕໍ່ຕ້ານພຣະເຈົ້າ ແລະ ເປັນປໍລະປັກຕໍ່ພຣະອົງຈົນເຖິງທີ່ສຸດ. ພວກເຂົາບໍ່ຍອມຮັບຄວາມຈິງ ແລະ ພວກເຂົາຈະບໍ່ມີວັນຍອມຮັບວ່າພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າເປັນຄວາມຈິງ, ບໍ່ວ່າຈະເປັນແນວໃດກໍຕາມ. ພວກເຂົາເບື່ອໜ່າຍຄວາມຈິງ”. ມັນເປັນພຽງທາງຫຼັກຄຳສອນທີ່ເຈົ້າເຂົ້າໃຈ, ຍອມຮັບ ຫຼື ມີຄວາມປະທັບໃຈຕໍ່ຄຳເວົ້າປະໂຫຍກນີ້; ມັນເປັນພຽງຄວາມຮູ້ທາງຄວາມຮູ້ສຶກເລັກນ້ອຍ. ໃນຈິດໃຕ້ສຳນຶກຂອງເຈົ້າ, ເຈົ້າຮູ້ສຶກວ່າຄຳເວົ້າປະໂຫຍກນີ້ຖືກຕ້ອງ, ແຕ່ຄຳເວົ້າສະເພາະໃດແດ່ທີ່ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເວົ້າ, ອຸປະນິໄສທີ່ເສື່ອມຊາມໃດແດ່ທີ່ພວກເຂົາເປີດເຜີຍ ແລະ ທຳມະຊາດໃດທີ່ຂັບເຄື່ອນພວກເຂົາ ແລະ ອື່ນໆ ອີກ, ທີ່ທຽບໃສ່ ແລະ ກົງກັນກັບພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ເປີດໂປງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ? ອັນໃດໃນສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ສາມາດສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ການເປີດໂປງຂອງພຣະເຈົ້າເປັນຄວາມຈິງ? ສິ່ງນີ້ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ເຈົ້າຕ້ອງໄດ້ພົບພໍ້ກັບຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສດ້ວຍຕົນເອງ ຫຼື ໄດ້ຍິນຈາກຜູ້ສັງເກດການກ່ຽວກັບການກະທຳ ແລະ ຄຳເວົ້າຂອງຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ໃນທີ່ສຸດ ເຈົ້າກໍຮັບຮູ້ວ່າ “ພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າປະຕິບັດໄດ້ແທ້, ພວກມັນຖືກຕ້ອງຢ່າງສົມບູນ. ຄົນຜູ້ນີ້ໄດ້ຖືກກຳນົດລັກສະນະວ່າເປັນຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສ ແລະ ຖືກປົດອອກຫຼາຍຄັ້ງແລ້ວ. ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາຈະຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຖືກຂັບໄລ່ ຫຼື ຄັດອອກ, ການສະແດງອອກ ແລະ ການເປີດເຜີຍຂອງພວກເຂົາກໍສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ພວກເຂົາບໍ່ຍອມຮັບຄວາມຈິງເລີຍ, ບໍ່ມີວັນກັບໃຈ ແລະ ບໍ່ພຽງແຕ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງມີແກ່ນແທ້ທຳມະຊາດຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສອີກດ້ວຍ, ພວກເຂົາເປັນຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສແບບເຕັມຕົວຢ່າງແທ້ຈິງ”. ແລະ ມື້ໜຶ່ງ ເມື່ອຄົນຜູ້ນີ້ຖືກຂັບໄລ່ອອກ, ເຈົ້າກໍຢືນຢັນໃນໃຈຂອງເຈົ້າວ່າ: “ພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າຊ່າງແມ່ນຍຳແທ້! ຄົນທີ່ມີອຸປະນິໄສຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສສາມາດປ່ຽນແປງໄດ້, ແຕ່ຜູ້ທີ່ມີແກ່ນແທ້ຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຈະບໍ່ປ່ຽນແປງ”. ພຣະທຳເຫຼົ່ານີ້ກໍຢັ່ງຮາກລົງໃນຫົວໃຈຂອງເຈົ້າ. ມັນບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ຄວາມຊົງຈຳ ຫຼື ຄວາມປະທັບໃຈເລັກນ້ອຍ, ທັງບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ຄວາມຮູ້ທາງຄວາມຮູ້ສຶກປະເພດໜຶ່ງ. ກົງກັນຂ້າມ, ເຈົ້າເຂົ້າໃຈ ແລະ ຍອມຮັບພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງເລິກເຊິ່ງວ່າ: “ຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຈະບໍ່ປ່ຽນແປງ; ພວກເຂົາຈະຕໍ່ຕ້ານພຣະເຈົ້າຈົນເຖິງທີ່ສຸດ. ບໍ່ແປກໃຈເລີຍທີ່ພຣະເຈົ້າບໍ່ຊ່ວຍໃຫ້ພວກເຂົາລອດພົ້ນ; ບໍ່ແປກໃຈເລີຍທີ່ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເຮັດພາລະກິດໃນຄົນເຊັ່ນນີ້. ບໍ່ແປກໃຈເລີຍທີ່ພວກເຂົາບໍ່ເຄີຍມີຄວາມຮູ້ແຈ້ງ ຫຼື ແສງສະຫວ່າງ ເມື່ອປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງພວກເຂົາ ແລະ ບໍ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນການເຕີບໂຕໃດໆ ເລີຍ, ພວກເຂົາຕັ້ງໃຈທີ່ຈະເດີນຕາມທາງຂອງພວກເຂົາເອງ. ນີ້ຄືຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຢ່າງແທ້ຈິງ!” ເມື່ອເຈົ້າພິສູດຢືນຢັນຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ, ພວກເຈົ້າກໍຄິດກັບຕົນເອງວ່າ: “ພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າເປັນຄວາມຈິງຢ່າງແທ້ຈິງ. ພຣະທຳເຫຼົ່ານີ້ຖືກຕ້ອງ. ອາແມນ!”. ການທີ່ເຈົ້າເວົ້າວ່າ ອາແມນ ໝາຍຄວາມວ່າແນວໃດ? ມັນໝາຍຄວາມວ່າ ຜ່ານປະສົບການຂອງເຈົ້າ, ເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າໃຈວ່າ ພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າຄືບັນທັດຖານສຳລັບການວັດແທກທຸກສິ່ງ, ພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າຄືຄວາມຈິງ ແລະ ເຖິງແມ່ນວ່າຍຸກນີ້ ແລະ ມະນຸດຊາດນີ້ຜ່ານພົ້ນໄປ, ພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າຈະບໍ່ຜ່ານພົ້ນໄປ. ເປັນຫຍັງຈຶ່ງບໍ່ຜ່ານພົ້ນໄປ? ເພາະບໍ່ວ່າເມື່ອໃດກໍຕາມ, ແກ່ນແທ້ຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສຈະບໍ່ມີວັນປ່ຽນແປງ ແລະ ພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ເປີດໂປງແກ່ນແທ້ຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສກໍຈະບໍ່ມີວັນປ່ຽນແປງ. ເຖິງແມ່ນວ່າຍຸກນີ້ຈະຜ່ານພົ້ນໄປ, ເຖິງແມ່ນວ່າມະນຸດຊາດທີ່ເສື່ອມຊາມນີ້ຈະຜ່ານພົ້ນໄປ, ພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າເຫຼົ່ານີ້ກໍຈະຍັງຄົງເປັນຄວາມຈິງຂອງຂໍ້ເທັດຈິງສະເໝີ, ບໍ່ມີໃຜສາມາດປະຕິເສດສິ່ງນີ້ໄດ້. ນີ້ຄືພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ! ເມື່ອເຈົ້າຮູ້ສຶກວ່າພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າສອດຄ່ອງ ແລະ ທຽບໃສ່ຂໍ້ເທັດຈິງທີ່ເຈົ້າເຫັນ ແລະ ພົບພໍ້ ແລະ ຫົວໃຈຂອງເຈົ້າໄດ້ຮັບການຢືນຢັນ ແລະ ມັນບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ຄວາມຮູ້ສຶກວ່າພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າຕ້ອງຖືກຕ້ອງ ຫຼື ພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ຜິດ, ແຕ່ກົງກັນຂ້າມ ເຈົ້າໄດ້ເຫັນ ແລະ ປະສົບກັບມັນດ້ວຍຕົນເອງ, ເຈົ້າກໍຈະເວົ້າວ່າ ອາແມນ ຕໍ່ພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າໂດຍທຳມະຊາດ. ໃນເວລານັ້ນ, ຖ້າເຮົາຖາມອີກຄັ້ງວ່າ “ການສະແດງອອກຂອງຄົນທີ່ມີແກ່ນແທ້ຂອງພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສແມ່ນຫຍັງ?” ຄວາມເຂົ້າໃຈພາຍໃນຂອງເຈົ້າກໍຈະອອກມາທັນທີ. ເຈົ້າຈະບໍ່ມີພຽງແຕ່ຄວາມປະທັບໃຈ, ວະລີທີ່ຈື່ໄດ້ ຫຼື ຄວາມຮັບຮູ້ ຫຼື ຄວາມຮູ້ທາງຄວາມຮູ້ສຶກປະເພດໜຶ່ງ. ເຈົ້າຈະເວົ້າທັນທີວ່າ “ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສບໍ່ຍອມຮັບຄວາມຈິງຢ່າງເດັດຂາດ ແລະ ບໍ່ມີວັນກັບໃຈ!”. ເຖິງແມ່ນວ່າຄຳເວົ້າປະໂຫຍກນີ້ອາດຈະບໍ່ມີໂຄງສ້າງທາງເຫດຜົນຫຼາຍ, ເຖິງແມ່ນວ່າມັນຈະຖືກເວົ້າອອກມາຢ່າງກະທັນຫັນ ແລະ ຄົນອື່ນຈະບໍ່ເຂົ້າໃຈໃນຕອນທຳອິດ, ເຈົ້າກໍຮູ້ວ່າມັນໝາຍຄວາມວ່າແນວໃດ ເພາະເຈົ້າມີປະສົບການກັບມັນ ແລະ ເຫັນມັນດ້ວຍຕາຂອງເຈົ້າເອງ. ພວກຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິສແມ່ນສິ່ງທີ່ໜ້າລັງກຽດເຊັ່ນນີ້ຢ່າງແນ່ນອນ, ພວກເຂົາຈະບໍ່ມີວັນກັບໃຈ. ພຣະທຳເຫຼົ່ານີ້ຈຳເປັນຕ້ອງຜ່ານການປະສົບຈິງ; ໃຜກໍຕາມທີ່ບໍ່ປະສົບກັບມັນກໍຈະບໍ່ໄດ້ຮັບຫຍັງເລີຍ.

ວັນທີ 2 ຕຸລາ 2021