ພຣະທຳປະຈຳວັນຂອງພຣະເຈົ້າ (ຄັດຕອນ 556)

ໂດຍການສະແຫວງຫາຄວາມຈິງເທົ່ານັ້ນ, ຄົນໆໜຶ່ງຈຶ່ງສາມາດບັນລຸການປ່ຽນແປງໃນອຸປະນິໄສໄດ້: ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ຜູ້ຄົນຕ້ອງຢັ່ງເຖິງ ແລະ ເຂົ້າໃຈຢ່າງທົ່ວເຖິງ. ຖ້າເຈົ້າບໍ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈຢ່າງພຽງພໍກ່ຽວກັບຄວາມຈິງ, ເຈົ້າຈະມື່ນລົ້ມ ແລະ ຫຼົງທາງຢ່າງງ່າຍດາຍ. ຖ້າເຈົ້າຕ້ອງການເຕີບໃຫຍ່ໃນຊີວິດ, ເຈົ້າຕ້ອງສະແຫວງຫາຄວາມຈິງໃນທຸກສິ່ງ. ບໍ່ວ່າເຈົ້າກຳລັງເຮັດຫຍັງກໍ່ຕາມ, ເຈົ້າຄວນສະແຫວງຫາວິທີການປະພຶດເພື່ອໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບຄວາມຈິງ ແລະ ຄົ້ນພົບວ່າມົນທິນໃດທີ່ຢູ່ພາຍໃນຕົວເຈົ້າ ເຊິ່ງລະເມີດຄວາມຈິງນັ້ນ; ເຈົ້າຕ້ອງມີຄວາມເຂົ້າໃຈຢ່າງຊັດເຈນກ່ຽວກັບສິ່ງເຫຼົ່ານີ້. ບໍ່ວ່າເຈົ້າກຳລັງເຮັດຫຍັງກໍ່ຕາມ, ເຈົ້າຄວນຄຳນຶງວ່າມັນສອດຄ່ອງກັບຄວາມຈິງ ຫຼື ບໍ່ ແລະ ມັນມີຄຸນຄ່າ ແລະ ຄວາມໝາຍ ຫຼື ບໍ່. ເຈົ້າສາມາດເຮັດສິ່ງຕ່າງໆທີ່ສອດຄ່ອງກັບຄວາມຈິງ, ແຕ່ເຈົ້າຕ້ອງບໍ່ເຮັດສິ່ງທີ່ບໍ່ສອດຄ່ອງກັບຄວາມຈິງ. ເມື່ອເວົ້າກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ເຈົ້າສາມາດເຮັດ ຫຼື ບໍ່ສາມາດເຮັດ, ຖ້າພວກມັນສາມາດປ່ອຍວາງ, ແລ້ວເຈົ້າກໍ່ຄວນປ່ອຍວາງພວກມັນ. ຖ້າບໍ່ດັ່ງນັ້ນ, ຖ້າເຈົ້າເຮັດສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ເປັນບາງຊ່ວງເວລາ ແລະ ຄົ້ນພົບໃນພາຍຫຼັງວ່າເຈົ້າຄວນປ່ອຍວາງພວກມັນ, ແລ້ວໃຫ້ດຳເນີນການຕັດສິນໃຈຢ່າງໄວວາ ແລະ ປ່ອຍພວກມັນໄປຢ່າງວ່ອງໄວ. ນີ້ຄືຫຼັກການທີ່ເຈົ້າຄວນປະຕິບັດຕາມໃນທຸກສິ່ງທີ່ເຈົ້າເຮັດ. ບາງຄົນຍົກຄຳຖາມນີ້ຂຶ້ນມາ: ເປັນຫຍັງການສະແຫວງຫາຄວາມຈິງ ແລະ ການນໍາຄວາມຈິງເຂົ້າສູ່ການປະຕິບັດຈຶ່ງຫຍຸ້ງຍາກຫຼາຍ, ຄືກັບວ່າເຈົ້າກຳລັງພາຍເຮືອຖ່ວງກະແສນໍ້າ ແລະ ຈະໄຫຼກັບຫຼັງ ຖ້າເຈົ້າຢຸດພາຍໄປຂ້າງໜ້າ? ແລ້ວເປັນຫຍັງມັນຈຶ່ງງ່າຍຫຼາຍກວ່າທີ່ຈະເຮັດຊົ່ວ ຫຼື ເຮັດສິ່ງທີ່ບໍ່ມີຄວາມໝາຍ, ງ່າຍຄືກັບການພາຍເຮືອຕາມກະແສນໍ້າ? ເປັນຫຍັງມັນຈຶ່ງເປັນແບບນັ້ນ? ມັນເປັນເພາະທຳມະຊາດຂອງມະນຸດຄືການທໍລະຍົດພຣະເຈົ້າ. ທຳມະຊາດຂອງຊາຕານໄດ້ມີບົດບາດທີ່ສຳຄັນພາຍໃນມະນຸດ ແລະ ນີ້ແມ່ນກອງກຳລັງທີ່ເປັນປໍລະປັກ. ແນ່ນອນ, ມະນຸດທີ່ມີທຳມະຊາດທີ່ທໍລະຍົດພຣະເຈົ້າມີແນວໂນ້ມທີ່ຈະເຮັດສິ່ງຕ່າງໆທີ່ທໍລະຍົດພຣະອົງ ແລະ ໂດຍທຳມະຊາດແລ້ວ ການກະທຳທີ່ດີແມ່ນຍາກທີ່ພວກເຂົາຈະເຮັດໄດ້. ສິ່ງນີ້ຖືກກຳນົດໂດຍທຳມະຊາດ ແລະ ແກ່ນແທ້ ຂອງມະນຸດໂດຍສິ້ນເຊີງ. ຫຼັງຈາກທີ່ເຈົ້າເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງແທ້ໆ ແລະ ເລີ່ມຮັກມັນຈາກພາຍໃນຕົວເຈົ້າ, ເຈົ້າຈະພົບວ່າມັນງ່າຍທີ່ຈະເຮັດສິ່ງຕ່າງໆທີ່ສອດຄ່ອງກັບຄວາມຈິງ. ເຈົ້າຈະເຮັດໜ້າທີ່ຂອງເຈົ້າ ແລະ ປະຕິບັດຄວາມຈິງຢ່າງເປັນປົກກະຕິ, ເຖິງກັບບໍ່ຕ້ອງໃຊ້ແຮງ ແລະ ຢ່າງປິຕິຍິນດີ ແລະ ເຈົ້າກໍ່ຈະຮູ້ສຶກວ່າການເຮັດສິ່ງທີ່ບໍ່ດີຈຳເປັນຕ້ອງໃຊ້ຄວາມພະຍາຍາມຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ນີ້ເປັນເພາະຄວາມຈິງໄດ້ມີບົດບາດທີ່ສຳຄັນໃນຫົວໃຈຂອງເຈົ້າ. ຖ້າເຈົ້າເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງກ່ຽວກັບຊີວິດຂອງມະນຸດແທ້ໆ, ແລ້ວເຈົ້າກໍຈະມີເສັ້ນທາງໃຫ້ປະຕິບັດກ່ຽວກັບວ່າຈະເປັນຄົນປະເພດໃດ, ວິທີການເປັນຄົນເປີດເຜີຍ ແລະ ກົງໄປກົງມາ, ຄົນທີ່ຊື່ສັດ ແລະ ຄົນທີ່ເປັນພະຍານໃຫ້ກັບພຣະເຈົ້າ ແລະ ຮັບໃຊ້ພຣະອົງ. ແລ້ວຫຼັງຈາກທີ່ເຈົ້າເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງເຫຼົ່ານີ້, ເຈົ້າຈະບໍ່ສາມາດເຮັດການຊົ່ວທີ່ທ້າທາຍພຣະອົງອີກຈັກເທື່ອ ຫຼື ເຈົ້າຈະບໍ່ຫຼິ້ນບົດບາດຂອງການເປັນຜູ້ນໍາປອມ, ຜູ້ເຮັດວຽກປອມ ຫຼື ຜູ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະຄຣິດ. ເຖິງແມ່ນວ່າຊາຕານຫຼອກລວງເຈົ້າ ຫຼື ຄົນທີ່ຊົ່ວຮ້າຍໄດ້ກະຕຸ້ນໃຫ້ເຈົ້າເຮັດຊົ່ວ, ເຈົ້າກໍ່ຈະບໍ່ເຮັດມັນ; ບໍ່ວ່າຜູ້ໃດຈະພະຍາຍາມບັງຄັບເຈົ້າ, ເຈົ້າກໍ່ຍັງຈະບໍ່ເຮັດໃນລັກສະນະນັ້ນ. ຖ້າຜູ້ຄົນໄດ້ຮັບຄວາມຈິງ ແລະ ຄວາມຈິງກາຍມາເປັນຊີວິດຂອງພວກເຂົາ, ພວກເຂົາກໍ່ຈະສາມາດກຽດຊັງຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ ແລະ ຮູ້ສຶກເຖິງຄວາມຂີ້ດຽດພາຍໃນສຳລັບສິ່ງທີ່ບໍ່ດີ. ມັນຈະຍາກສຳລັບພວກເຂົາທີ່ຈະເຮັດຊົ່ວ, ເພາະຊີວິດ-ອຸປະນິໄສຂອງພວກເຂົາໄດ້ມີການປ່ຽນແປງ ແລະ ພວກເຂົາຖືກພຣະເຈົ້າເຮັດໃຫ້ສົມບູນ.

ໃນຫົວໃຈຂອງເຈົ້າ ຖ້າເຈົ້າເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງຢ່າງແທ້ຈິງ, ແລ້ວເຈົ້າກໍຈະຮູ້ວິທີການປະຕິບັດຄວາມຈິງ ແລະ ເຊື່ອຟັງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຈະເລີ່ມຍ່າງໃນເສັ້ນທາງການສະແຫວງຫາຄວາມຈິງໂດຍທຳມະຊາດ. ຖ້າເສັ້ນທາງທີ່ເຈົ້າຍ່າງຄືເສັ້ນທາງທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ສອດຄ່ອງກັບຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລ້ວພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດກໍຈະບໍ່ປະຖິ້ມເຈົ້າ ເຊິ່ງໃນກໍລະນັ້ນແມ່ນຈະມີໂອກາດໜ້ອຍລົງເລື້ອຍໆທີ່ເຈົ້າຈະທໍລະຍົດພຣະເຈົ້າ. ປາດສະຈາກຄວາມຈິງແລ້ວ, ມັນງ່າຍທີ່ຈະເຮັດຊົ່ວ ແລະ ເຈົ້າກໍຈະເຮັດມັນ ເຖິງແມ່ນວ່າຈະເປັນຕົວເຈົ້າເອງ. ຕົວຢ່າງ: ຖ້າເຈົ້າມີອຸປະນິໄສທີ່ອວດດີ ແລະ ທະນົງຕົວ, ແລ້ວການຖືກບອກບໍ່ໃຫ້ຕໍ່ຕ້ານພຣະເຈົ້າກໍບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງຫຍັງ, ເຈົ້າບໍ່ສາມາດຊ່ວຍເຫຼືອຕົນເອງໄດ້, ມັນຢູ່ເໜືອການຄວບຄຸມຂອງເຈົ້າ. ເຈົ້າຈະບໍ່ເຮັດມັນຢ່າງຕັ້ງໃຈ; ແຕ່ເຈົ້າຈະເຮັດມັນພາຍໃຕ້ການຄອບງຳຂອງທຳມະຊາດທີ່ອວດດີ ແລະ ທະນົງຕົວຂອງເຈົ້າ. ຄວາມອວດດີ ແລະ ຄວາມທະນົງຕົວຂອງເຈົ້າຈະເຮັດໃຫ້ເຈົ້າໝິ່ນປະມາດພຣະເຈົ້າ ແລະ ເຫັນພຣະອົງເປັນພຽງສິ່ງມີຊີວິດທີ່ບໍ່ມີຄວາມໝາຍຫຍັງເລີຍ; ພວກມັນຈະເຮັດໃຫ້ເຈົ້າສັນລະເສີນຕົວເອງ, ເຮັດໃຫ້ເຈົ້າສະແດງຕົນຢູ່ສະເໝີ; ພວກມັນຈະເຮັດໃຫ້ເຈົ້າຮ້າຍດ່າຄົນອື່ນ, ພວກມັນຈະບໍ່ປ່ອຍໃຫ້ມີຜູ້ໃດຢູ່ໃນຫົວໃຈຂອງເຈົ້ານອກຈາກຕົວເຈົ້າເອງ; ພວກມັນຈະລັກເອົາຕຳແໜ່ງຂອງພຣະເຈົ້າໃນຫົວໃຈຂອງເຈົ້າ ແລະ ໃນທີ່ສຸດແລ້ວກໍຈະເຮັດໃຫ້ເຈົ້ານັ່ງຢູ່ໃນຕຳແໜ່ງຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ຜູ້ຄົນຍອມຕໍ່ເຈົ້າ ແລະ ເຮັດໃຫ້ເຈົ້າເຄົາລົບຄວາມຄິດ, ແນວຄວາມຄິດ ແລະ ແນວຄິດຂອງເຈົ້າເອງວ່າເປັນຄວາມຈິງ. ຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຫຼາຍຢ່າງເກີດຂຶ້ນໂດຍຜູ້ຄົນທີ່ຢູ່ພາຍໃຕ້ອິດທິພົນຂອງທຳມະຊາດທີ່ອວດດີ ແລະ ທະນົງຕົວຂອງພວກເຂົາ! ເພື່ອແກ້ໄຂບັນຫາການເຮັດຊົ່ວ, ກ່ອນອື່ນ ພວກເຂົາຕ້ອງແກ້ໄຂທຳມະຊາດຂອງພວກເຂົາເສຍກ່ອນ. ໂດຍບໍ່ມີການປ່ຽນແປງໃນອຸປະນິໄສແລ້ວ, ມັນກໍຈະເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ຈະນຳເອົາວິທີແກ້ໄຂບັນຫາເບື້ອງຕົ້ນມາແກ້ໄຂບັນຫານີ້ໄດ້. ເມື່ອເຈົ້າມີຄວາມເຂົ້າໃຈບາງຢ່າງກ່ຽວກັບພຣະເຈົ້າ, ເມື່ອເຈົ້າສາມາດເຫັນເຖິງຄວາມເສື່ອມຊາມຂອງເຈົ້າເອງ ແລະ ຮັບຮູ້ເຖິງຄວາມໜ້າລັງກຽດ ແລະ ຄວາມຂີ້ຮ້າຍໃນຄວາມອວດດີ ແລະ ຄວາມຫຼອກລວງ, ແລ້ວເຈົ້າຈະຮູ້ສຶກຂີ້ດຽດ, ເຈັບປ່ວຍ ແລະ ທຸກໃຈ. ເຈົ້າຈະສາມາດເຮັດບາງສິ່ງຢ່າງມີສະຕິເພື່ອເຮັດໃຫ້ພຣະເຈົ້າພໍໃຈ ແລະ ໃນການເຮັດແບບນີ້ ເຈົ້າຈະຮູ້ສຶກສະບາຍໃຈ. ເຈົ້າຈະສາມາດອ່ານພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າ, ຍົກຍ່ອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ເປັນພະຍານໃຫ້ກັບພຣະອົງຢ່າງມີສະຕິ ແລະ ໃນຫົວໃຈຂອງເຈົ້າ ເຈົ້າຈະຮູ້ສຶກເຖິງຄວາມສຸກ. ເຈົ້າຈະປົດໜ້າກາກຂອງເຈົ້າເອງຢ່າງມີສະຕິ, ເປີດໂປງຄວາມຂີ້ຮ້າຍຂອງເຈົ້າເອງ ແລະ ໂດຍການເຮັດແບບນີ້ ເຈົ້າຈະຮູ້ສຶກດີຢູ່ພາຍໃນ ແລະ ຮູ້ສຶກວ່າຕົນເອງຢູ່ໃນສະພາບຈິດທີ່ປັບປຸງດີຂຶ້ນ. ສະນັ້ນ, ຂັ້ນຕອນທຳອິດໃນການສະແຫວງຫາການປ່ຽນແປງໃນອຸປະນິໄສຄືການສະແຫວງຫາເພື່ອເຂົ້າໃຈພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ເຂົ້າສູ່ຄວາມຈິງ. ໂດຍການເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງເທົ່ານັ້ນ, ເຈົ້າຈຶ່ງຈະສາມາດຮັບເອົາຄວາມຢັ່ງຮູ້; ໂດຍມີຄວາມຢັ່ງຮູ້ເທົ່ານັ້ນ, ເຈົ້າຈຶ່ງຈະສາມາດເຂົ້າໃຈສິ່ງຕ່າງໆຢ່າງທົ່ວເຖິງ; ໂດຍການເຂົ້າໃຈສິ່ງຕ່າງໆຢ່າງທົ່ວເຖິງເທົ່ານັ້ນ, ເຈົ້າຈຶ່ງສາມາດຮູ້ຈັກຕົນເອງຢ່າງແທ້ຈິງ; ຫຼັງຈາກທີ່ເຈົ້າຮູ້ຈັກຕົນເອງຢ່າງແທ້ຈິງເທົ່ານັ້ນ ເຈົ້າຈຶ່ງຈະສາມາດປະຖິ້ມເນື້ອໜັງ ແລະ ນໍາຄວາມຈິງໄປປະຕິບັດ, ຄ່ອຍໆນໍາພາເຈົ້າສູ່ຄວາມເຊື່ອຟັງພຣະເຈົ້າ ແລະ ເຈົ້າຈະຢູ່ໃນເສັ້ນທາງທີ່ຖືກຕ້ອງກັບຄວາມເຊື່ອຂອງເຈົ້າໃນພຣະເຈົ້າເທື່ອລະກ້າວ. ສິ່ງນີ້ເຊື່ອມໂຍງກັບວິທີການຄົນທີ່ເດັດດ່ຽວເປັນ ເມື່ອກຳລັງສະແຫວງຫາຄວາມຈິງ. ຖ້າຄົນໃດໜຶ່ງຕັ້ງໃຈຢ່າງແທ້ຈິງ, ແລ້ວຫຼັງຈາກຫົກເດືອນ ຫຼື ໜຶ່ງປີ ພວກເຂົາກໍ່ຈະເລີ່ມຢູ່ໃນເສັ້ນທາງທີ່ຖືກຕ້ອງ. ພາຍໃນສາມ ຫຼື ຫ້າປີ, ພວກເຂົາຈະເຫັນຜົນ ແລະ ຈະຮູ້ສຶກວ່າພວກເຂົາກຳລັງກ້າວໜ້າໃນຊີວິດ. ຖ້າຜູ້ຄົນເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ ແຕ່ບໍ່ສະແຫວງຫາຄວາມຈິງ ແລະ ບໍ່ເຄີຍໃສ່ໃຈໃນການປະຕິບັດຄວາມຈິງ, ແລ້ວພວກເຂົາສາມາດເຊື່ອເປັນເວລາສິບ ຫຼື ຊາວປີ ໂດຍບໍ່ໄດ້ປະສົບກັບການປ່ຽນແປງໃດໆເລີຍ. ໃນທີ່ສຸດ, ພວກເຂົາກໍຈະຄິດວ່າ ນັ້ນຄວາມເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າແມ່ນຫຍັງ; ພວກເຂົາຈະຄິດວ່າມັນຂ້ອນຂ້າງຄືກັນກັບວິທີທີ່ພວກເຂົາດຳລົງຊີວິດຢູ່ໃນໂລກກ່ອນໜ້ານີ້ ແລະ ການມີຊີວິດແມ່ນບໍ່ມີຄວາມໝາຍຫຍັງເລີຍ. ສິ່ງນີ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນຢ່າງແທ້ຈິງວ່າ ຖ້າປາສະຈາກຄວາມຈິງແລ້ວ, ຊີວິດກໍຈະວ່າງເປົ່າ. ພວກເຂົາອາດສາມາດກ່າວຫຼັກຄຳສອນບາງຢ່າງ ແຕ່ພວກເຂົາຍັງຈະຮູ້ສຶກອຶດອັດ ແລະ ບໍ່ສະບາຍໃຈ. ຖ້າຜູ້ຄົນມີຄວາມຮູ້ບາງຢ່າງກ່ຽວກັບພຣະເຈົ້າ, ຮູ້ວິທີດຳລົງຊີວິດທີ່ມີຄວາມໝາຍ ແລະ ສາມາດເຮັດບາງສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ພຣະເຈົ້າພໍໃຈ, ແລ້ວພວກເຂົາຈະຮູ້ສຶກວ່ານີ້ແມ່ນຊີວິດທີ່ແທ້ຈິງ, ຮູ້ສຶກວ່າມີພຽງການດຳລົງຊີວິດລັກສະນະນີ້ເທົ່ານັ້ນ ຊີວິດຂອງພວກເຂົາຈິ່ງຈະມີຄວາມໝາຍ ແລະ ສາມາດເຮັດບາງສິ່ງເຮັດໃຫ້ພຣະເຈົ້າພໍໃຈ, ຕອບແທນອົງ ແລະ ຮູ້ສຶກສະບາຍໃຈ. ຖ້າພວກເຂົາສາມາດເຮັດໃຫ້ພຣະເຈົ້າພໍໃຈໄດ້ຢ່າງມີສະຕິ, ນຳຄວາມຈິງເຂົ້າສູ່ການປະຕິບັດ, ປະຖິ້ມຕົນເອງ, ປະຖິ້ມແນວຄິດຂອງພວກເຂົາເອງ, ເຊື່ອຟັງ ແລະ ຄຳນຶງເຖິງຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ, ຖ້າພວກເຂົາສາມາດເຮັດສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດໄດ້ຢ່າງມີສະຕິ ແລ້ວນີ້ກໍໝາຍເຖິງການນຳຄວາມຈິງໄປປະຕິບັດຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະ ການນຳຄວາມຈິງໄປປະຕິບັດຢ່າງແທ້ຈິງ. ມັນບໍ່ໄດ້ເປັນຄືກັບແຕ່ກ່ອນ, ພຽງແຕ່ເພິ່ງພາຈິນຕະນາການ ແລະ ປະຕິບັດຕາມກົດລະບຽບເທົ່ານັ້ນ ແລະ ຄິດວ່ານີ້ຄືການປະຕິບັດຄວາມຈິງ. ໃນຄວາມເປັນຈິງແລ້ວ, ການເພິ່ງພາຈິນຕະນາການ ແລະ ການປະຕິບັດຕາມກົດລະບຽບເປັນສິ່ງທີ່ເມື່ອຍຫຼາຍ, ການບໍ່ເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງ ແລະ ການເຮັດສິ່ງຕ່າງໆໂດຍບໍ່ມີຫຼັກການກໍຍັງເມື່ອຍຫຼາຍ ແລະ ການເຮັດສິ່ງຕ່າງໆຢ່າງຫຼັບຫູຫຼັບຕາໂດຍບໍ່ມີເປົ້າໝາຍກໍແຮງເມື່ອຍຂຶ້ນໄປອີກ. ເມື່ອເຈົ້າເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງ, ເຈົ້າຈະບໍ່ຖືກຈຳກັດໂດຍຄົນໃດໜຶ່ງ ຫຼື ສິ່ງໃດໜຶ່ງ ແລະ ເຈົ້າຈະມີອິດສະຫຼະ ແລະ ການປົດປ່ອຍຢ່າງແທ້ຈິງ. ເຈົ້າຈະເຮັດໃນລັກສະນະທີ່ມີຫຼັກການ ແລະ ຜ່ອນຄາຍ ແລະ ມີຄວາມສຸກ ແລະ ເຈົ້າຈະບໍ່ຮູ້ສຶກວ່າສິ່ງນີ້ໃຊ້ຄວາມພະຍາຍາມຫຼາຍເກີນໄປ ຫຼື ກໍ່ໃຫ້ເກີດການທົນທຸກຫຼາຍເກີນໄປ. ຖ້າເຈົ້າມີສະພາວະປະເພດນີ້, ເຈົ້າກໍມີຄວາມຈິງ ແລະ ຄວາມເປັນມະນຸດ ແລະ ເຈົ້າກໍເປັນຄົນທີ່ມີການປ່ຽນແປງໃນອຸປະນິໄສ.

ພຣະທຳ, ເຫຼັ້ມທີ 3. ບົດບັນທຶກການສົນທະນາຂອງພຣະຄຣິດແຫ່ງຍຸກສຸດທ້າຍ. ມີພຽງການສະແຫວງຫາຄວາມຈິງເທົ່ານັ້ນ ຄົນໃດໜຶ່ງຈຶ່ງຈະສາມາດບັນລຸການປ່ຽນແປງໃນອຸປະນິໄສ

ພຣະທຳປະຈຳວັນຂອງພຣະເຈົ້າ (ຄັດຕອນ 557)

ໃນຂະບວນການປະສົບການຊີວິດ, ບໍ່ວ່າແມ່ນຫຍັງຈະເກີດຂຶ້ນກໍຕາມ, ເຈົ້າຕ້ອງຮຽນຮູ້ທີ່ຈະສະແຫວງຫາຄວາມຈິງ ແລະ ໄຕ່ຕອງເລື່ອງດັ່ງກ່າວຢ່າງທົ່ວເຖິງຕາມພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຄວາມຈິງ. ເມື່ອເຈົ້າຮູ້ວິທີການເຮັດສິ່ງຕ່າງໆທີ່ສອດຄ່ອງກັບຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງສົມບູນ, ເຈົ້າຈະສາມາດປະຖິ້ມສິ່ງຕ່າງໆທີ່ມາຈາກຄວາມປະສົງຂອງເຈົ້າເອງ. ຫຼັງຈາກທີ່ເຈົ້າຮູ້ວິທີການປະຕິບັດຕາມຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ, ເຈົ້າຄວນເຮັດແບບນີ້ໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍ, ຄືກັບວ່າໄຫຼໄປໂດຍທຳມະຊາດ. ການເຮັດສິ່ງຕ່າງໆໃນລັກສະນະນີ້ຮູ້ສຶກຜ່ອນຄາຍ ແລະ ງ່າຍດາຍຫຼາຍ ແລະ ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ຜູ້ຄົນທີ່ເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງເຮັດສິ່ງຕ່າງໆ. ຖ້າເຈົ້າສາມາດສະແດງໃຫ້ຜູ້ຄົນເຫັນວ່າເຈົ້າມີປະສິດທິພາບຢ່າງແທ້ຈິງເມື່ອເຈົ້າປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງເຈົ້າ ແລະ ມີຫຼັກການໃນວິທີການທີ່ເຈົ້າເຮັດສິ່ງຕ່າງໆ, ອຸປະນິໄສຊີວິດຂອງເຈົ້າໄດ້ປ່ຽນແປງແທ້ໆ, ເຈົ້າໄດ້ເຮັດສິ່ງດີໆຫຼາຍຢ່າງສຳລັບຜູ້ຄົນທີ່ຖືກເລືອກຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລ້ວເຈົ້າກໍເປັນຄົນທີ່ເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງ ແລະ ມີພາບລັກຂອງມະນຸດຢ່າງແນ່ນອນ; ແລະ ແນ່ນອນມັນຈະມີຜົນສະທ້ອນໃນການທີ່ເຈົ້າກິນ ແລະ ດື່ມພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ຫຼັງຈາກທີ່ຄົນໃດໜຶ່ງເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງຢ່າງແທ້ຈິງ, ພວກເຂົາຈຶ່ງຈະສາມາດແຍກແຍະສະພາວະຕ່າງໆຂອງພວກເຂົາ, ພວກເຂົາຈະສາມາດເຫັນເລື່ອງທີ່ຊັບຊ້ອນຢ່າງຊັດເຈນ ແລະ ດ້ວຍເຫດນັ້ນພວກເຂົາຈະຮູ້ວິທີການປະຕິບັດຢ່າງເໝາະສົມ. ຖ້າຄົນໜຶ່ງບໍ່ເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງ ແລະ ບໍ່ສາມາດແຍກແຍະສະພາວຂອງພວກເຂົາເອງ, ແລ້ວຖ້າພວກເຂົາຕ້ອງການປະຖິ້ມຕົນເອງ, ພວກເຂົາຈະບໍ່ຮູ້ວ່າຈະປະຖິ້ມຫຍັງ ຫຼື ຈະປະຖິ້ມແນວໃດ. ຖ້າພວກເຂົາຕ້ອງການປະຖິ້ມຄວາມປະສົງຂອງພວກເຂົາເອງ, ພວກເຂົາຈະບໍ່ຮູ້ວ່າແມ່ນຫຍັງຜິດໃນຄວາມປະສົງຂອງພວກເຂົາເອງ, ພວກເຂົາຈະຄິດວ່າຄວາມປະສົງຂອງພວກເຂົາເອງສອດຄ່ອງກັບຄວາມຈິງ ແລະ ອາດເຖິງກັບຖືວ່າຄວາມປະສົງຂອງພວກເຂົາເອງເປັນແສງສະຫວ່າງຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ຄົນເຊັ່ນນີ້ຈະປະຖິ້ມຄວາມປະສົງຂອງພວກເຂົາເອງໄດ້ແນວໃດ? ພວກເຂົາຈະບໍ່ສາມາດເຮັດໄດ້ ແລະ ແຮງໄກທີ່ພວກເຂົາຈະສາມາດປະຖິ້ມເນື້ອໜັງ. ສະນັ້ນເມື່ອເຈົ້າບໍ່ເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງ, ເຈົ້າກໍສາມາດເຂົ້າໃຈຜິດໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍວ່າສິ່ງຕ່າງໆທີ່ມາຈາກຄວາມປະສົງຂອງເຈົ້າເອງ, ສິ່ງຕ່າງທີ່ສອດຄ່ອງກັບແນວຄິດຂອງມະນຸດ, ຄວາມເມດຕາ, ຄວາມຮັກ, ການທົນທຸກ ແລະ ການຈ່າຍລາຄາເປັນສິ່ງທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ສອດຄ່ອງກັບຄວາມຈິງ. ແລ້ວເຈົ້າຈະສາມາດປະຖິ້ມສິ່ງຕ່າງໆເຫຼົ່ານີ້ຂອງມະນຸດໄດ້ແນວໃດ? ເຈົ້າບໍ່ເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງ ແລະ ເຈົ້າບໍ່ຮູ້ວ່າການປະຕິບັດຄວາມຈິງໝາຍເຖິງຫຍັງ. ເຈົ້າຢູ່ໃນບ່ອນມືດມົນຢ່າງສົມບູນ ແລະ ເຈົ້າບໍ່ສາມາດຮູ້ໄດ້ວ່າຈະເຮັດຫຍັງ, ສະນັ້ນເຈົ້າຈຶ່ງພຽງແຕ່ສາມາດເຮັດສິ່ງທີ່ເຈົ້າຄິດວ່າດີ ແລະ ຜົນຕາມມາກໍຄືເຈົ້າມີການຫັນເຫໃນບາງສິ່ງ. ບາງສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຍ້ອນການປະຕິບັດຕາມກົດລະບຽບ, ບາງສິ່ງກໍຍ້ອນຄວາມກະຕືລືລົ້ນ ແລະ ບາງສິ່ງກໍຍ້ອນການລົບກວນຈາກຊາຕານ. ນີ້ຄືສິ່ງທີ່ຄົນບໍ່ເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງເປັນ. ພວກເຂົາບໍ່ໝັ້ນຄົງຫຼາຍເມື່ອພວກເຂົາເຮັດສິ່ງຕ່າງໆ ແລະ ຫັນເຫຢ່າງບໍ່ຫຼຸດຢ່ອນ, ບໍ່ມີຄວາມຖືກຕ້ອງໃດໆເລີຍ. ຄົນທີ່ບໍ່ເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງເຫັນສິ່ງຕ່າງໆໃນລັກສະນະທີ່ບໍ່ສົມເຫດສົມຜົນ, ຄືກັບຜູ້ບໍ່ເຊື່ອ. ພວກເຂົາຈະສາມາດປະຕິບັດຄວາມຈິງໄດ້ແນວໃດ? ພວກເຂົາຈະສາມາດແກ້ໄຂບັນຫາຕ່າງໆໄດ້ແນວໃດ? ການເຂົ້າໃຄວາມຈິງບໍ່ແມ່ນເລື່ອງງ່າຍໆ. ບໍ່ວ່າຄວາມສາມາດຂອງຄົນໃດໜຶ່ງຈະສູງ ຫຼື ຕໍ່າສໍ່າໃດ, ແມ່ນແຕ່ຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ມີປະສົບການຕະຫຼອດຊີວິດ, ຈຳນວນຄວາມຈິງທີ່ພວກເຂົາສາມາດເຂົ້າໃຈໄດ້ກໍມີຢ່າງຈຳກັດ ແລະ ຈຳນວນພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ພວກເຂົາສາມາດເຂົ້າໃຈກໍມີຢ່າງຈຳກັດເຊັ່ນກັນ. ຜູ້ຄົນທີ່ຂ້ອນຂ້າງມີປະສົບການຫຼາຍກວ່າຄືຄົນທີ່ເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງບາງຢ່າງ ແລະ ຢ່າງຫຼາຍທີ່ສຸດ ພວກເຂົາກໍສາມາດເຊົາເຮັດສິ່ງຕ່າງໆທີ່ຕໍ່ຕ້ານພຣະເຈົ້າ ແລະ ເຊົາເຮັດສິ່ງທີ່ຊົ່ວຮ້າຍຢ່າງຊັດເຈນ. ມັນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ສຳລັບພວກເຂົາທີ່ຈະເຮັດໂດຍບໍ່ມີການເຈືອປົນໃດໆຈາກເຈດຕະນາຂອງພວກເຂົາເອງ. ເພາະມະນຸດມີຄວາມຄິດປົກກະຕິ ແລະ ຄວາມຄິດຂອງພວກເຂົາອາດບໍ່ໄດ້ສອດຄ່ອງກັບພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າຢູ່ສະເໝີ, ການເຈືອປົນຈາກຄວາມປະສົງຂອງພວກເຂົາເອງຈຶ່ງເປັນສິ່ງທີ່ຫຼີກເວັ້ນບໍ່ໄດ້. ສິ່ງທີ່ສຳຄັນກໍຄືການມີຄວາມເຂົ້າໃຈກ່ຽວກັບທຸກສິ່ງທີ່ມາຈາກຄວາມປະສົງຂອງຕົນເອງ ແລະ ຂັດກັບພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ, ຄວາມຈິງ ແລະ ແສງສະຫວ່າງຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ສິ່ງນີ້ີຮຽກຮ້ອງໃຫ້ເຈົ້າເຮັດວຽກໜັກເພື່ອເຂົ້າໃຈພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ; ມີແຕ່ເມື່ອເຈົ້າເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງເທົ່ານັ້ນ, ເຈົ້າຈຶ່ງຈະມີຄວາມເຂົ້າໃຈ ແລະ ໃນເມື່ອນັ້ນເອງ ເຈົ້າຈຶ່ງຈະສາມາດຮັບປະກັນໄດ້ວ່າເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເຮັດສິ່ງຊົ່ວຮ້າຍ.

ພຣະທຳ, ເຫຼັ້ມທີ 3. ບົດບັນທຶກການສົນທະນາຂອງພຣະຄຣິດແຫ່ງຍຸກສຸດທ້າຍ. ມີພຽງການສະແຫວງຫາຄວາມຈິງເທົ່ານັ້ນ ຄົນໃດໜຶ່ງຈຶ່ງຈະສາມາດບັນລຸການປ່ຽນແປງໃນອຸປະນິໄສ

ພຣະທຳປະຈຳວັນຂອງພຣະເຈົ້າ (ຄັດຕອນ 559)

ເຈົ້າເຂົ້າໃຈທຳມະຊາດຂອງມະນຸດໄດ້ແນວໃດ? ການເຂົ້າໃຈທຳມະຊາດຂອງເຈົ້າໝາຍເຖິງການໄຈ້ແຍກສິ່ງຕ່າງໆເລິກໆຢູ່ພາຍໃນວິນຍານຂອງເຈົ້າແທ້ໆ ນັ້ນກໍຄື ສິ່ງຕ່າງໆທີ່ຢູ່ພາຍໃນຊີວິດຂອງເຈົ້າ ແລະ ເຫດຜົນ ແລະ ປັດຊະຍາທັງໝົດຂອງຊາຕານທີ່ເຈົ້າດຳລົງຊີວິດຕາມ, ເຊິ່ງເປັນຊີວິດຂອງຊາຕານທີ່ເຈົ້າດຳລົງຊີວິດຕາມ. ໂດຍການຂຸດຄົ້ນເຂົ້າໃນສ່ວນເລິກຂອງຈິດວິນຍານຂອງເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ, ເຈົ້າຈຶ່ງຈະສາມາດເຂົ້າໃຈທຳມະຊາດຂອງເຈົ້າ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຈະສາມາດຖືກຂຸດຄົ້ນໄດ້ແນວໃດ? ພວກມັນບໍ່ສາມາດຖືກຂຸດຄົ້ນ ຫຼື ຖືກກວດສອບໄດ້ຜ່ານໜຶ່ງ ຫຼື ສອງເລື່ອງເທົ່ານັ້ນ. ເປັນເວລາຫຼາຍຄັ້ງ ຫຼັງຈາກທີ່ເຈົ້າໄດ້ສຳເລັດໃນການເຮັດສິ່ງໃດສິ່ງໜຶ່ງ, ເຈົ້າກໍຍັງບໍ່ໄດ້ເຂົ້າໃຈ. ມັນສາມາດໃຊ້ເວລາສາມ ຫຼື ຫ້າປີກ່ອນທີ່ເຈົ້າຈະສາມາດຮັບຮູ້ ຫຼື ເຂົ້າໃຈແມ່ນແຕ່ໜ້ອຍດຽວ. ສະນັ້ນ, ໃນຫຼາຍສະຖານະການ, ເຈົ້າຕ້ອງໄຕ່ຕອງຕົນເອງ ແລະ ມາຮູ້ຈັກຕົນເອງ. ເຈົ້າຕ້ອງຂຸດເລິກ ແລະ ໄຈ້ແຍກຕົນເອງຢ່າງຖີ່ຖ້ວນຕາມພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ ເພື່ອທີ່ຈະເຫັນຜົນໄດ້ຮັບໃດໜຶ່ງ. ເມື່ອຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງເຈົ້າກ່ຽວກັບຄວາມຈິງເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນ ແລະ ເລິກເຊິ່ງຂຶ້ນ, ເຈົ້າຈະມາຮູ້ຈັກທຳມະຊາດ ແລະ ແກ່ນແທ້ຂອງເຈົ້າເອງເທື່ອລະໜ້ອຍ ຜ່ານການໄຕ່ຕອງຕົນເອງ ແລະ ການຮູ້ຈັກຕົນເອງ.

ເພື່ອຮູ້ຈັກທຳມະຊາດຂອງເຈົ້າ, ເຈົ້າຕ້ອງຮັບຄວາມເຂົ້າໃຈກ່ຽວກັບມັນຜ່ານສອງສາມຢ່າງ. ກ່ອນອື່ນ, ເຈົ້າຕ້ອງມີຄວາມເຂົ້າໃຈຢ່າງຊັດເຈນກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ເຈົ້າມັກ. ສິ່ງນີ້ບໍ່ໄດ້ໝາຍເຖິງສິ່ງທີ່ເຈົ້າມັກກິນ ຫຼື ນຸ່ງຫົ່ມ: ກົງກັນຂ້າມ ມັນໝາຍເຖິງປະເພດຂອງສິ່ງຕ່າງໆທີ່ເຈົ້າເພີດເພີນ, ສິ່ງຕ່າງໆທີ່ເຈົ້າອິດສາ, ສິ່ງຕ່າງໆທີ່ເຈົ້ານະມັດສະການ, ສິ່ງຕ່າງໆທີ່ເຈົ້າສະແຫວງຫາ ແລະ ສິ່ງຕ່າງໆທີ່ຫົວໃຈຂອງເຈົ້າໃຫ້ຄວາມສົນໃຈ, ປະເພດຂອງຄົນທີ່ເຈົ້າມັກພົວພັນນໍາ, ປະເພດຂອງສິ່ງຕ່າງໆທີ່ເຈົ້າມັກເຮັດ ແລະ ປະເພດຂອງຄົນທີ່ເຈົ້າຊື່ນຊົມ ແລະ ບູຊາໃນຫົວໃຈຂອງເຈົ້າ. ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ: ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ມັກຜູ້ຄົນທີ່ມີຖານະສູງ, ຜູ້ຄົນທີ່ມີຄຳເວົ້າ ແລະ ພຶດຕິກຳຢ່າງສວຍງາມ ຫຼື ມັກຄົນທີ່ເວົ້າແບບປະຈົບປະແຈງ ຫຼື ຄົນທີ່ທໍາທ່າສະແດງ. ສິ່ງທີ່ກ່າວມານັ້ນແມ່ນກ່ຽວກັບຄົນທີ່ພວກເຂົາມັກພົວພັນນໍາ. ແຕ່ສຳລັບສິ່ງທີ່ຜູ້ຄົນເພີດເພີນ, ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນລວມເຖິງການເຕັມໃຈເຮັດສິ່ງໃດໜຶ່ງທີ່ເຮັດໄດ້ງ່າຍ, ເພີດເພີນກັບການເຮັດສິ່ງຕ່າງໆທີ່ຄົນອື່ນຄິດວ່າດີ ແລະ ຈະເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນຮ້ອງເພງສັນລະເສີນ ແລະ ຍົກຍ້ອງ. ໃນທຳມະຊາດຂອງຜູ້ຄົນ, ມີລັກສະນະທົ່ວໄປຂອງສິ່ງທີ່ພວກເຂົາມັກ. ນັ້ນກໍຄື ພວກເຂົາມັກຜູ້ຄົນ, ເຫດການ ແລະ ສິ່ງຕ່າງໆທີ່ຄົນອື່ນອິດສາຍ້ອນລັກສະນະພາຍນອກ, ພວກເຂົາມັກຜູ້ຄົນ, ເຫດການ ແລະ ສິ່ງຕ່າງໆທີ່ເບິ່ງສວຍງາມ ແລະ ຫຼູຫຼາ ແລະ ພວກເຂົາມັກຜູ້ຄົນ, ເຫດການ ແລະ ສິ່ງຕ່າງໆທີ່ເຮັດໃຫ້ຄົນອື່ນນະມັດສະການພວກເຂົາ. ສິ່ງຕ່າງເຫຼົ່ານີ້ທີ່ຜູ້ຄົນມັກແມ່ນຍິ່ງໃຫຍ່, ແວວວາວ, ງົດງາມ ແລະ ສະຫງ່າງາມ. ທຸກຄົນບູຊາສິ່ງເຫຼົ່ານີ້. ມັນສາມາດເຫັນໄດ້ວ່າ ຜູ້ຄົນບໍ່ມີຄວາມຈິງເລີຍ ຫຼື ພວກເຂົາບໍ່ມີລັກສະນະຂອງການເປັນຢູ່ທີ່ແທ້ຈິງຂອງມະນຸດ. ການບູຊາສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນບໍ່ມີຄວາມສຳຄັນແມ່ນແຕ່ໜ້ອຍດຽວ, ແຕ່ຜູ້ຄົນກໍຍັງມັກສິ່ງເຫຼົ່ານີ້. ສິ່ງຕ່າງໆເຫຼົ່ານີ້ທີ່ຜູ້ຄົນມັກເບິ່ງຄືວ່າດີເປັນພິເສດຕໍ່ຄົນທີ່ບໍ່ເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ ແລະ ພວກມັນລ້ວນແລ້ວແຕ່ເປັນສິ່ງທີ່ຜູ້ຄົນເຕັມໃຈທີ່ຈະສະແຫວງຫາເປັນຢ່າງຍິ່ງ... ສິ່ງຕ່າງໆທີ່ຜູ້ຄົນສະແຫວງຫາ ແລະ ປາດຖະໜາຫາແມ່ນເປັນຂອງແນວໂນ້ມທາງໂລກ, ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ເປັນຂອງຊາຕານ ແລະ ມານຮ້າຍ, ພວກມັນເປັນທີ່ລັງກຽດໂດຍພຣະເຈົ້າ ແລະ ປາສະຈາກຄວາມຈິງໃດໆ. ສິ່ງຕ່າງໆທີ່ຜູ້ຄົນມີແນວໂນ້ມທີ່ຈະປາດຖະໜາຫາເຮັດໃຫ້ສາມາດຂຸດຄົ້ນທຳມະຊາດ ແລະ ແກ່ນແທ້ຂອງພວກເຂົາ. ຄວາມມັກຂອງຜູ້ຄົນສາມາດເຫັນໄດ້ໃນລັກສະນະທີ່ພວກເຂົາແຕ່ງຕົວ: ບາງຄົນເຕັມໃຈທີ່ຈະສວມໃສ່ເສື້ອຜ້າທີ່ດຶງດູດຄວາມສົນໃຈ, ມີສີສັນ ຫຼື ລວດລາຍແປກປະຫຼາດ. ພວກເຂົາເຕັມໃຈທີ່ຈະສວມໃສ່ສິ່ງປະດັບທີ່ບໍ່ມີຜູ້ໃດເຄີຍສວມໃສ່ມາກ່ອນ ແລະ ພວກເຂົາຮັກສິ່ງຕ່າງໆທີ່ສາມາດດຶງດູດເພດກົງຂ້າມ. ການທີ່ພວກເຂົາສວມໃສ່ເສື້ອຜ້າ ແລະ ສິ່ງປະດັບກໍ່ສະແດງເຖິງຄວາມມັກທີ່ພວກເຂົາມີສຳລັບສິ່ງຕ່າງໆເຫຼົ່ານີ້ໃນຊີວິດຂອງພວກເຂົາ ແລະ ເລິກຢູ່ພາຍໃນຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາ. ສິ່ງຕ່າງໆທີ່ພວກເຂົາມັກບໍ່ມີສັກສີ ຫຼື ບໍ່ເປັນທີ່ຍອມຮັບ. ພວກມັນບໍ່ແມ່ນສິ່ງຂອງທີ່ຄົນປົກກະຕິຄວນສະແຫວງຫາ. ໃນຄວາມຫຼົງໄຫຼຂອງພວກເຂົາສຳລັບສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ, ມີຄວາມບໍ່ຊອບທຳ. ທັດສະນະຄະຕິຂອງພວກເຂົາເປັນຄືກັນກັບຄົນທາງໂລກຢ່າງແທ້ໆ. ຄົນໆໜຶ່ງບໍ່ສາມາດເຫັນສ່ວນໃດສ່ວນໜຶ່ງທີ່ສອດຄ່ອງກັບຄວາມຈິງ. ສະນັ້ນ, ສິ່ງທີ່ເຈົ້າມັກ, ສິ່ງທີ່ເຈົ້າໃຫ້ຄວາມສຳຄັນ, ສິ່ງທີ່ເຈົ້າບູຊາ, ສິ່ງທີ່ເຈົ້າອິດສາ ແລະ ສິ່ງທີ່ເຈົ້າຄິດເຖິງໃນຫົວໃຈຂອງເຈົ້າທຸກມື້ ແມ່ນລ້ວນແລ້ວແຕ່ເປັນຕົວແທນໃຫ້ແກ່ທຳມະຊາດຂອງເຈົ້າ. ຄວາມຫຼົງໄຫຼສຳລັບສິ່ງທາງໂລກເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນພຽງພໍທີ່ຈະພິສູດວ່າທຳມະຊາດຂອງເຈົ້າມັກຄວາມບໍ່ຊອບທຳ ແລະ ໃນສະຖານະການທີ່ຮ້າຍແຮງ ທຳມະຊາດຂອງເຈົ້າແມ່ນຊົ່ວຮ້າຍ ແລະ ບໍ່ສາມາດປິ່ນປົວໄດ້. ເຈົ້າຄວນໄຈ້ແຍກທຳມະຊາດຂອງເຈົ້າໃນລັກສະນະນີ້: ກວດສອບສິ່ງທີ່ເຈົ້າມັກ ແລະ ສິ່ງທີ່ເຈົ້າປະຖິ້ມໃນຊີວິດຂອງເຈົ້າ. ເຈົ້າອາດດີກັບບາງຄົນໃນຊ່ວງເວລາໃດໜຶ່ງ, ແຕ່ສິ່ງນີ້ກໍບໍ່ໄດ້ພິສູດວ່າ ເຈົ້າມັກພວກເຂົາ. ສິ່ງທີ່ເຈົ້າມັກຢ່າງແທ້ຈິງແມ່ນສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນທຳມະຊາດຂອງເຈົ້າ; ເຖິງແມ່ນວ່າກະດູກຂອງເຈົ້າຫັກ, ເຈົ້າກໍຍັງຈະເພີດເພີນກັບມັນ ແລະ ບໍ່ສາມາດປະຖິ້ມມັນໄດ້ຈັກເທື່ອ. ສິ່ງນີ້ບໍ່ໄດ້ງ່າຍທີ່ຈະປ່ຽນແປງ. ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ: ການຊອກຫາຄູ່ຄອງ, ຜູ້ຄົນສະແຫວງຫາຄົນປະເພດດຽວກັນກັບພວກເຂົາເອງ. ຖ້າແມ່ຍິງຕົກຂຸມຮັກຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງແທ້ໆ, ແລ້ວບໍ່ມີຜູ້ໃດຈະສາມາດຢຸດນາງໄດ້. ເຖິງແມ່ນວ່າຂາຂອງນາງຫັກ, ນາງກໍຍັງຈະຕ້ອງການຢູ່ກັບຊາຍຄົນນັ້ນ; ນາງຈະຕ້ອງຢາກແຕ່ງດອງກັບເຂົາ ເຖິງແມ່ນມັນໝາຍຄວາມວ່າ ນາງຈະຕ້ອງຕາຍ. ເປັນແບບນີ້ໄດ້ແນວໃດ? ມັນເປັນຍ້ອນ ບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດປ່ຽນແປງສິ່ງທີ່ຝັງເລິກຢູ່ພາຍໃນກະດູກຂອງຜູ້ຄົນ, ຝັງເລິກຢູ່ພາຍໃນຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາ. ເຖິງແມ່ນວ່າບຸກຄົນໃດໜຶ່ງຕາຍ, ວິນຍານຂອງພວກເຂົາກໍຍັງຈະມັກສິ່ງນັ້ນຄືເກົ່າ; ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນທຳມະຊາດຂອງມະນຸດ ແລະ ພວກມັນສະແດງເຖິງທາດແທ້ຂອງບຸກຄົນໃດໜຶ່ງ. ສິ່ງຕ່າງໆທີ່ຜູ້ຄົນມັກຈະມີຄວາມບໍ່ຊອບທຳບາງຢ່າງ. ບາງຄົນກໍ່ເຫັນໄດ້ຊັດເຈນໃນຄວາມຫຼົງມັກຂອງພວກເຂົາສຳລັບສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ, ໃນຂະນະທີ່ບາງຄົນບໍ່ສາມາດເຫັນໄດ້ຊັດເຈນ; ບາງຄົນມີຄວາມມັກຢ່າງຫຼາຍຕໍ່ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ, ໃນຂະນະຄົນອື່ນໆບໍ່ໄດ້ເປັນແບບນັ້ນ; ບາງຄົນສາມາດຄວບຄຸມຕົນເອງ, ໃນຂະນະທີ່ຄົນອື່ນໆບໍ່ສາມາດຄວບຄຸມຕົນເອງໄດ້. ບາງຄົນມີແນວໂນ້ມທີ່ຈະຈົມລົງສູ່ສິ່ງທີ່ມືດມົນ ແລະ ຊົ່ວຮ້າຍ, ເຊິ່ງພິສູດວ່າພວກເຂົາບໍ່ມີຊີວິດ. ບາງຄົນສາມາດເອົາຊະນະການລໍ້ລວງຈາກເນື້ອໜັງ ແລະ ບໍ່ຖືກຄອບງວໍາ ຫຼື ຈຳກັດໂດຍສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ, ເຊິ່ງພິສູດວ່າພວກເຂົາມີວຸດທິພາວະໜ້ອຍດຽວ ແລະ ອຸປະນິໄສຂອງພວກເຂົາມີການປ່ຽນແປງໜ້ອຍດຽວ. ບາງຄົນເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງບາງຢ່າງ ແລະ ຮູ້ສຶກວ່າພວກເຂົາມີຊີວິດ ແລະ ພວກເຂົາຮັກພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ມັນກໍ່ຍັງໄວເກີນໄປ ແລະ ການປ່ຽນແປງທີ່ກຳລັງເກີດຂຶ້ນໃນອຸປະນິໄສຂອງຄົນໆໜຶ່ງກໍ່ບໍ່ແມ່ນເລື່ອງງ່າຍ. ທຳມະຊາດ ແລະ ແກ່ນແທ້ຂອງຄົນໆໜຶ່ງງ່າຍທີ່ຈະເຂົ້າໃຈບໍ? ເຖິງແມ່ນບາງຄົນເຂົ້າໃຈໜ້ອຍໜຶ່ງ, ພວກເຂົາກໍຕ້ອງຜ່ານຄວາມຫຍຸ້ງຍາກລຳບາກຫຼາຍຢ່າງເພື່ອບັນລຸຄວາມເຂົ້າໃຈນັ້ນ ແລະ ເຖິງແມ່ນມີຄວາມເຂົ້າໃຈເລັກນ້ອຍ, ການປ່ຽນແປງກໍບໍ່ໄດ້ງ່າຍ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ລ້ວນແລ້ວແຕ່ເປັນຄວາມຫຍຸ້ງຍາກທີ່ຜູ້ຄົນຜະເຊີນ ແລະ ຜູ້ຄົນບໍ່ສາມາດຮູ້ຈັກຕົນເອງໂດຍທີ່ບໍ່ມີຄວາມປະສົງທີ່ຈະສະແຫວງຫາຄວາມຈິງ. ບໍ່ວ່າຜູ້ຄົນ, ເລື່ອງຕ່າງໆ ຫຼື ສິ່ງຕ່າງໆທີ່ຢູ່ອ້ອມຂ້າງເຈົ້າອາດປ່ຽນແປງແນວໃດກໍ່ຕາມ ແລະ ບໍ່ວ່າໂລກອາດປີ້ນກັບດ້ານແນວໃດກໍ່ຕາມ, ຖ້າຄວາມຈິງກຳລັງຊີ້ນໍາເຈົ້າຈາກພາຍໃນ, ຖ້າມັນຢັ່ງຮາກພາຍໃນເຈົ້າ ແລະ ພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າຊີ້ນໍາຊີວິດຂອງເຈົ້າ, ຄວາມມັກ, ປະສົບການ ແລະ ການເປັນຢູ່, ໃນຈຸດນັ້ນ ເຈົ້າຈະມີການປ່ຽນແປງຢ່າງແທ້ຈິງ. ໃນຕອນນີ້, ສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າການປ່ຽນແປງຂອງຜູ້ຄົນເປັນພຽງການຮ່ວມມືເລັກນ້ອຍ, ການທີ່ສາມາດຍອມຮັບການຖືກລິຮານ ແລະ ການຖືກຈັດການຢ່າງລັງເລ, ການປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງພວກເຂົາຢ່າງຫ້າວຫັນ ແລະ ການມີຄວາມກະຕືລືລົ້ນ ແລະ ຄວາມເຊື່ອເລັກນ້ອຍ, ແຕ່ສິ່ງນີ້ກໍ່ບໍ່ສາມາດຖືວ່າເປັນການປ່ຽນແປງໃນອຸປະນິໄສໄດ້ ແລະ ມັນບໍ່ໄດ້ພິສູດວ່າຜູ້ຄົນມີຊີວິດ. ນີ້ເປັນພຽງຄວາມມັກ ແລະ ຄວາມນິຍົມຂອງຜູ້ຄົນ, ບໍ່ມີຫຍັງຫຼາຍໄປກວ່ານັ້ນ.

ເພື່ອໃຫ້ເຂົ້າໃຈທໍາມະຊາດ, ນອກຈາກການຄົ້ນພົບສິ່ງຕ່າງໆທີ່ຜູ້ຄົນຫຼົງມັກໃນທຳມະຊາດຂອງພວກເຂົາ, ລັກສະນະຫຼາຍຢ່າງທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບທຳມະຊາດຂອງພວກເຂົາກໍ່ຍັງຈຳເປັນຕ້ອງຖືກຂຸດອອກ. ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ: ມຸມມອງຂອງຜູ້ຄົນໃນສິ່ງຕ່າງໆ, ວິທີການ ແລະ ເປົ້າໝາຍຂອງຜູ້ຄົນໃນຊີວິດ, ຄຸນຄ່າໃນຊີວິດຂອງຜູ້ຄົນ ແລະ ທັດສະນະຄະຕິຕໍ່ຊີວິດ ແລະ ແນວຄິດຕໍ່ທຸກສິ່ງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບຄວາມຈິງ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ລ້ວນແລ້ວແຕ່ເປັນສິ່ງທີ່ຝັງເລິກຢູ່ພາຍໃນຈິດວິນຍານຂອງຜູ້ຄົນ ແລະ ພວກມັນມີຄວາມສຳພັນໂດຍກົງກັບການປ່ຽນແປງອຸປະນິໄສ. ແລ້ວແມ່ນຫຍັງຄືທັດສະນະຄະຕິຂອງມະນຸດຊາດທີ່ເສື່ອມຊາມກ່ຽວກັບຊີວິດ? ສາມາດເວົ້າໄດ້ວ່າມັນເປັນແບບນີ້: “ມະນຸດທຸກຄົນເຮັດເພື່ອຕົນເອງ ແລະ ເຫັນແກ່ຜົນປະໂຫຍດສ່ວນຕົວ”. ຜູ້ຄົນລ້ວນແລ້ວແຕ່ມີຊີວິດຢູ່ເພື່ອຕົນເອງ; ຖ້າຈະເວົ້າຢ່າງກົງໄປກົງມາ, ພວກເຂົາກຳລັງດຳລົງຊີວິດສຳລັບເນື້ອໜັງ. ພວກເຂົາພຽງແຕ່ດຳລົງຊີວິດເພື່ອໃສ່ອາຫານເຂົ້າໃນປາກຂອງພວກເຂົາ. ການເປັນຢູ່ນີ້ແຕກຕ່າງແນວໃດຈາກການເປັນຢູ່ຂອງສັດ? ບໍ່ມີຄຸນຄ່າຫຍັງເລີຍໃນການດຳລົງຊີວິດແບບນີ້, ບໍ່ຕ້ອງກ່າວເຖິງເລີຍວ່າມັນຈະມີຄວາມໝາຍຫຍັງ. ທັດສະນະຄະຕິຂອງຄົນໆໜຶ່ງຕໍ່ຊີວິດແມ່ນກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ເຈົ້າອາໄສໃນການດຳລົງຊີວິດເທິງໂລກ, ສິ່ງທີ່ເຈົ້າມີຊີວິດເພື່ອ ແລະ ວິທີການໃຊ້ຊີວິດຂອງເຈົ້າ ແລະ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ກໍ່ລ້ວນແລ້ວແຕ່ເປັນສິ່ງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບແກ່ນແທ້ຂອງທຳມະຊາດຂອງມະນຸດ. ຜ່ານການໄຈ້ແຍກທຳມະຊາດຂອງມະນຸດ, ເຈົ້າຈະເຫັນວ່າຜູ້ຄົນລ້ວນແລ້ວແຕ່ຕໍ່ຕ້ານພຣະເຈົ້າ. ພວກເຂົາທຸກຄົນເປັນມານຮ້າຍ ແລະ ບໍ່ມີຄົນດີທີ່ແທ້ຈິງ. ໂດຍການໄຈ້ແຍກທຳມະຊາດຂອງຜູ້ຄົນເທົ່ານັ້ນ, ເຈົ້າຈຶ່ງຮູ້ຈັກເຖິງຄວາມເສື່ອມຊາມ ແລະ ແກ່ນແທ້ຂອງມະນຸດໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງ ແລະ ເຂົ້າໃຈວ່າຜູ້ຄົນເປັນຂອງຫຍັງແທ້ໆ, ພວກເຂົາຂາດຫຍັງແທ້ໆ, ພວກເຂົາຄວນປະກອບຕົນເອງດ້ວຍຫຍັງ ແລະ ພວກເຂົາຄວນດຳລົງຊີວິດແນວໃດຈາກລັກສະນະຂອງມະນຸດ. ການໄຈ້ແຍກທຳມະຊາດຂອງບຸກຄົນໜຶ່ງຢ່າງແທ້ຈິງບໍ່ແມ່ນເລື່ອງງ່າຍ ແລະ ບໍ່ສາມາດດຳເນີນໄດ້ໂດຍບໍ່ມີການປະສົບກັບພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ ຫຼື ການມີປະສົບການທີ່ແທ້ຈິງ.

ພຣະທຳ, ເຫຼັ້ມທີ 3. ບົດບັນທຶກການສົນທະນາຂອງພຣະຄຣິດແຫ່ງຍຸກສຸດທ້າຍ. ສິ່ງທີ່ຄວນຮູ້ກ່ຽວກັບການປ່ຽນແປງອຸປະນິໄສຂອງຄົນໃດໜຶ່ງ

ພຣະທຳປະຈຳວັນຂອງພຣະເຈົ້າ (ຄັດຕອນ 560)

ຈະຮູ້ຈັກທຳມະຊາດຂອງຄົນໆໜຶ່ງໄດ້ແນວໃດ? ແມ່ນຫຍັງປະກອບເປັນທຳມະຊາດຂອງບຸກຄົນໜຶ່ງ? ເຈົ້າພຽງແຕ່ຮູ້ຈັກຂໍ້ຜິດພາດ, ຂໍ້ບົກຜ່ອງ, ເຈດຕະນາ, ແນວຄິດ, ແງ່ລົບ ແລະ ຄວາມບໍ່ເຊື່ອຟັງຂອງມະນຸດ, ແຕ່ເຈົ້າບໍ່ສາມາດຄົ້ນພົບສິ່ງຕ່າງໆທີ່ຢູ່ພາຍໃນທຳມະຊາດຂອງມະນຸດ. ເຈົ້າພຽງແຕ່ຮູ້ຈັກເປືອກນອກ ໂດຍບໍ່ມີຄວາມສາມາດຄົ້ນພົບຕົ້ນກຳເນີດຂອງມັນ ແລະ ສິ່ງນີ້ບໍ່ໄດ້ສະແດງເຖິງຄວາມຮູ້ກ່ຽວກັບທຳມະຊາດຂອງມະນຸດ. ບາງຄົນຍອມຮັບຂໍ້ບົກຜ່ອງ ແລະ ຄວາມຄິດລົບຕ່າງໆຂອງພວກເຂົາ ໂດຍກ່າວວ່າ “ຂ້ານ້ອຍເຂົ້າໃຈທຳມະຊາດຂອງຂ້ານ້ອຍ. ເບິ່ງແມ, ຂ້ານ້ອຍຮັບຮູ້ຄວາມອວດດີຂອງຂ້ານ້ອຍ. ນັ້ນບໍ່ແມ່ນການຮູ້ຈັກທຳມະຊາດຂອງຂ້ານ້ອຍບໍ?” ຄວາມອວດດີແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງໃນທຳມະຊາດຂອງມະນຸດ, ສິ່ງນັ້ນແມ່ນເປັນຈິງ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ ມັນບໍ່ພຽງພໍທີ່ຈະຮັບຮູ້ສິ່ງນີ້ໃນດ້ານທິດສະດີ. ການຮູ້ຈັກທຳມະຊາດຂອງຕົນເອງແມ່ນຫຍັງ? ມັນສາມາດເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໄດ້ແນວໃດ? ມັນເປັນທີ່ຮູ້ຈັກຈາກລັກສະນະໃດ? ໂດຍສະເພາະແລ້ວ ທຳມະຊາດຂອງຄົນໃດໜຶ່ງຄວນຖືກເບິ່ງຈາກສິ່ງຕ່າງໆທີ່ຄົນໆນັ້ນເປີດເຜີຍອອກມາແນວໃດ? ກ່ອນອື່ນໝົດ ເຈົ້າສາມາດເຫັນທຳມະຊາດຂອງບຸກຄົນໜຶ່ງຜ່ານຄວາມສົນໃຈຂອງເຂົາ. ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ: ບາງຄົນມີການເຊີດຊູຄົນທີ່ມີຊື່ສຽງ ແລະ ໂດດເດັ່ນເປັນຢ່າງຍິ່ງ, ບາງຄົນມັກເຕັ້ນ, ບາງຄົນມັກນັກຮ້ອງ ຫຼື ດາລາຮູບເງົາເປັນພິເສດ ແລະ ບາງຄົນມີຄວາມມັກຫຼິ້ນເກມເປັນພິເສດ. ຈາກຄວາມມັກເຫຼົ່ານີ້, ພວກເຮົາສາມາດເຫັນໄດ້ວ່າແມ່ນຫຍັງຄືທຳມະຊາດຂອງຜູ້ຄົນເຫຼົ່ານີ້. ນີ້ຄືຕົວຢ່າງງ່າຍໆ: ບາງຄົນອາດເຫຼື້ອມໃສນັກຮ້ອງຄົນໃດໜຶ່ງແທ້ໆ ພວກເຂົາເຄົາລົບບູຊາຕົນເອງຈົນຮອດຂັ້ນໃດ? ຈົນຮອດຂັ້ນທີ່ວ່າພວກເຂົາພາກັນໝົກມຸ້ນກັບການເຄື່ອນໄຫວທຸກຢ່າງ, ຮອຍຍິ້ມ ແລະ ຄຳເວົ້າຂອງນັກຮ້ອງຄົນນີ້. ພວກເຂົາຕິດພັນກັບນັກຮ້ອງຄົນນີ້ ແລະ ເຖິງກັບຖ່າຍຮູບທຸກສິ່ງທີ່ພວກເຂົານຸ່ງ ແລະ ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພວກເຂົາກໍໄປຮຽນແບບກັບສິ່ງນັ້ນ. ຄວາມເທີດທູນລະດັບນີ້ຕໍ່ບຸກຄົນໜຶ່ງສະແດງເຖິງບັນຫາຫຍັງ? ມັນສະແດງວ່າ ບຸກຄົນດັ່ງກ່າວມີພຽງແຕ່ສິ່ງຕ່າງໆທີ່ເປັນຂອງຜູ້ບໍ່ເຊື່ອຢູ່ໃນຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາ ແລະ ພວກເຂົາບໍ່ມີຄວາມຈິງ, ພວກເຂົາບໍ່ມີສິ່ງດີໆ ແລະ ແຮງໄກທີ່ພວກເຂົາຈະມີພຣະເຈົ້າໃນຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາ. ທຸກສິ່ງທີ່ບຸກຄົນນີ້ຄິດເຖິງ, ຮັກ ແລະ ສະແຫວງຫາແມ່ນກ່ຽວກັບຊາຕານ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຄອບງໍາຫົວໃຈຂອງບຸກຄົນນີ້ ເຊິ່ງກຳລັງຈະຖືກມອບໃຫ້ກັບສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ. ພວກເຈົ້າສາມາດເວົ້າໄດ້ບໍວ່າແມ່ນຫຍັງຄືແກ່ນແທ້ ແລະ ທຳມະຊາດຂອງພວກເຂົາ? ຖ້າສິ່ງໃດສິ່ງໜຶ່ງຖືກຮັກຈົນເຖິງຂັ້ນໃດໜຶ່ງ, ແລ້ວສິ່ງນັ້ນກໍຈະສາມາດກາຍມາເປັນຊີວິດຂອງຄົນໃດຄົນໜຶ່ງ ແລະ ຄອບງໍາຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາ, ພິສູດຢ່າງສົມບູນວ່າ ບຸກຄົນດັ່ງກ່າວເປັນຄົນບູຊາພະທຽມ ເຊິ່ງບໍ່ຕ້ອງການພຣະເຈົ້າ ແລະ ຮັກມານຮ້າຍແທນ. ສະນັ້ນ ຈຶ່ງສາມາດສະຫຼຸບໄດ້ວ່າ ທຳມະຊາດຂອງບຸກຄົນດັ່ງກ່າວແມ່ນທຳມະຊາດທີ່ຮັກ ແລະ ບູຊາມານຮ້າຍ, ບໍ່ຮັກຄວາມຈິງ ແລະ ບໍ່ຕ້ອງການພຣະເຈົ້າ. ນີ້ບໍ່ແມ່ນວິທີທີ່ຖືກຕ້ອງໃນການເບິ່ງທຳມະຊາດຂອງຄົນໃດຄົນໜຶ່ງບໍ? ມັນຖືກຕ້ອງທັງໝົດ. ນີ້ແມ່ນວິທີທີ່ຄວນກວດສອບທຳມະຊາດຂອງມະນຸດ. ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ: ໂດຍສະເພາະແລ້ວ ບາງຄົນເຫຼື້ອມໃສໂປໂລ. ພວກເຂົາມັກອອກໄປ ແລະ ກ່າວປາໄສ ແລະ ປະຕິບັດພາລະກິດ, ພວກເຂົາມັກເຂົ້າຮ່ວມການເຕົ້າໂຮມ ແລະ ເທດສະໜາ ແລະ ພວກເຂົາມັກໃຫ້ຜູ້ຄົນຟັງຄວາມພວກເຂົາ, ບູຊາພວກເຂົາ ແລະ ພົວພັນຢູ່ກັບພວກເຂົາ. ພວກເຂົາມັກທີ່ຈະຢູ່ໃນໃຈຂອງຄົນອື່ນ ແລະ ພວກເຂົາຊື່ນຊົມມັນ ເມື່ອຄົນອື່ນໃຫ້ຄຸນຄ່າແກ່ພາບລັບທີ່ພວກເຂົາສະແດງອອກ. ໃຫ້ພວກເຮົາມາວິເຄາະທຳມະຊາດຂອງພວກເຂົາຈາກພຶດຕິກຳເຫຼົ່ານີ້. ແມ່ນຫຍັງຄືທຳມະຊາດຂອງພວກເຂົາ? ຖ້າພວກເຂົາປະພຶດແບບນີ້ແທ້ໆ, ແລ້ວມັນກໍພຽງພໍແລ້ວທີ່ຈະສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ພວກເຂົາອວດດີ ແລະ ທະນົງຕົວ. ພວກເຂົາບໍ່ນະມັດສະການພຣະເຈົ້າເລີຍ; ພວກເຂົາສະແຫວງຫາສະຖານະທີ່ສູງສົ່ງ ແລະ ປາຖະໜາທີ່ຈະມີສິດອຳນາດເໜືອຄົນອື່ນ, ຄອບຄອງພວກເຂົາ ແລະ ດຳລົງຕຳແໜ່ງຢູ່ໃຈໃຈຂອງພວກເຂົາ. ນີ້ແມ່ນພາບລັກຂອງຊາຕານຢ່າງແທ້ຈິງ. ລັກສະນະຂອງທຳມະຊາດຂອງພວກເຂົາທີ່ໂດດເດັ່ນຄືຄວາມອວດດີ ແລະ ຄວາມທະນົງຕົວ, ຄວາມບໍ່ເຕັມໃຈທີ່ຈະນະມັດສະການພຣະເຈົ້າ ແລະ ຄວາມປາຖະໜາຢາກໃຫ້ຄົນອື່ນບູຊາ. ພືດຕິກຳດັ່ງກ່າວສາມາດເຮັດໃຫ້ເຈົ້າເຫັນຢ່າງຊັດເຈນຫຼາຍໃນທຳມະຊາດຂອງພວກເຂົາ. ຕົວຢ່າງ: ບາງຄົນຮັກທີ່ຈະເອົາປຽບຈາກສິ່ງຕ່າງໆຢ່າງບໍ່ຍຸຕິທຳໂດຍທີ່ຄົນອື່ນເສຍຫາຍ ແລະ ຄົນເຫຼົ່ານີ້ກໍໍພະຍາຍາມບັນລຸຜົນປະໂຫຍດຂອງພວກເຂົາເອງໃນທຸກເລື່ອງ. ແມ່ນຫຍັງກໍຕາມທີ່ພວກເຮົາເຮັດຕ້ອງສ້າງປະໂຫຍດໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ ຫຼື ຖ້າບໍ່ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາກໍຈະບໍ່ເຮັດມັນ. ພວກເຂົາບໍ່ສົນໃຈກັບຫຍັງເວັ້ນເສຍແຕ່ມັນຈະມອບຂໍ້ໄດ້ປຽບບາງຢ່າງໃຫ້ກັບພວກເຂົາ ແລະ ມີແຮງຈູງໃຈແອບແຝງຢູ່ເບື້ອງຫຼັງການກະທຳຂອງພວກເຂົາຢູ່ສະເໝີ. ພວກເຂົາເວົ້າດີກັບຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ສ້າງປະໂຫຍດໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ ແລະ ພວກເຂົາສົ່ງເສີມຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປະຈົບປະແຈງພວກເຂົາ. ແມ່ນແຕ່ເມື່ອຄົນທີ່ພວກເຂົາໂປດປານມີບັນຫາ, ພວກເຂົາກໍຈະເວົ້າວ່າຄົນເຫຼົ່ານີ້ຖືກຕ້ອງ ແລະ ພະຍາຍາມຢ່າງໜັກປົກປ້ອງພວກເຂົາ ແລະ ປົກປິດໃຫ້ພວກເຂົາ. ຄົນເຊັ່ນນັ້ນມີທຳມະຊາດຫຍັງ? ເຈົ້າສາມາດເຫັນເຖິງທຳມະຊາດຂອງພວກເຂົາຢ່າງຊັດເຈນຈາກພຶດຕິກຳເຫຼົ່ານີ້. ພວກເຂົາພະຍາຍາມເພື່ອເອົາປຽບຢ່າງບໍ່ຍຸຕິທຳຜ່ານການກະທຳຂອງພວກເຂົາ, ມີສ່ວນຮ່ວມໃນພຶດຕິກຳທີ່ເປັນການຄ້າຂາຍໃນທຸກສະຖານະການຢູ່ສະເໝີ ແລະ ເຈົ້າສາມາດແນ່ໃຈໄດ້ເລີຍວ່າທຳມະຊາດຂອງພວກເຂົາເປັນທຳມະຊາດທີ່ປາດຖະໜາຫາຜົນກຳໄລຢູ່ໝົດໃຈ. ພວກເຂົາກະຕືລືລົ້ນໃນທຸກສິ່ງທີ່ພວກເຂົາເຮັດ. ພວກເຂົາຈະບໍ່ລຸກເຊົ້າເວັ້ນເສຍແຕ່ມັນຈະສ້າງປະໂຫຍດຕໍ່ພວກເຂົາໃນການເຮັດແບບນັ້ນ. ພວກເຂົາເປັນຄົນທີ່ເຫັນແກ່ຕົວທີ່ສຸດ ແລະ ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ຈັກພໍທີ່ສຸດ. ທຳມະຊາດຂອງພວກເຂົາຖືກສະແດງອອກຜ່ານການທີ່ພວກເຂົາຮັກຜົນກຳໄລ ແລະ ການຂາດຄວາມຮັກສຳລັບຄວາມຈິງ. ຜູ້ຊາຍບາງຄົນຫຼົງໄຫຼໃນແມ່ຍິງ, ຍອກຫຼິ້ນໄປມາກັບພວກເຂົາຢູ່ສະເໝີຢູ່ບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ພວກເຂົາໄປ. ແມ່ຍິງງາມແມ່ນເປົ້າໝາຍຂອງຄວາມສະເໜ່ຫາຂອງຄົນເຊັ່ນນັ້ນ ແລະ ຖືເປັນຄວາມພາກພູມໃຈສູງສຸດໃນຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາ. ພວກເຂົາເຕັມໃຈທີ່ຈະມອບຊີວິດຂອງພວກເຂົາ ແລະ ເສຍສະລະທຸກຄົນສຳລັບແມ່ຍິງງາມໆ; ແມ່ຍິງຄືສິ່ງທີ່ເຕີມເຕັມຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາ. ແມ່ນຫຍັງຄືທຳມະຊາດຂອງຜູ້ຊາຍເຫຼົ່ານີ້? ທຳມະຊາດຂອງພວກເຂົາຄືການຮັກແມ່ຍິງງາມໆ ແລະ ນະມັດສະການພວກເຂົາ ແລະ ຮັກສິ່ງຊົ່ວຮ້າຍ. ພວກເຂົາຄືຜູ້ມັກຕັນຫາທີ່ມີທຳມະຊາດທີ່ຊົ່ວຮ້າຍ ແລະ ໂລບມາກ. ເປັນຫຍັງເຮົາຈຶ່ງເວົ້າວ່ານີ້ຄືທຳມະຊາດຂອງພວກເຂົາ? ການກະທຳຂອງພວກເຂົາເປີດເຜີຍທຳມະຊາດທີ່ໂລບມາກ. ພຶດຕິກຳເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ແມ່ນພຽງການເຮັດຜິດໃນບາງຄັ້ງບາງຄາວ ຫຼື ຜູ້ຄົນເຊັ່ນນັ້ນບໍ່ໄດ້ຮ້າຍແຮງກວ່າຄົນປົກກະຕິແຕ່ໜ້ອຍດຽວ, ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ ພວກເຂົາເຕີບໃຫຍ່ເພື່ອເຕີມເຕັມໄປດ້ວຍສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຢ່າງສົມບູນ, ເຊິ່ງໄດ້ກາຍມາເປັນທຳມະຊາດ ແລະ ແກ່ນແທ້ຂອງພວກເຂົາແທ້ໆ. ສະນັ້ນ, ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຈະກາຍມາເປັນການສຳແດງອອກເຖິງທຳມະຊາດຂອງພວກເຂົາ. ອົງປະກອບໃນທຳມະຊາດຂອງບຸກຄົນໜຶ່ງກຳລັງເປີດເຜີຍຕົວມັນເອງຢູ່ເລື້ອຍໆ. ບໍ່ວ່າມັນຈະແມ່ນຫຍັງກໍຕາມ, ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ບຸກຄົນໜຶ່ງເຮັດສາມາດເປີດເຜີຍທຳມະຊາດຂອງບຸກຄົນນັ້ນ. ຜູ້ຄົນມີແຮງຈູງໃຈ ແລະ ຈຸດປະສົງຂອງພວກເຂົາເອງສຳລັບທຸກສິ່ງທີ່ພວກເຂົາເຮັດ ແລະ ບໍ່ວ່າມັນຈະເປັນການໃຫ້ການຕ້ອນຮັບແຂກ, ການເທດສະໜາຂ່າວປະເສີດ ຫຼື ວຽກງານປະເພດໃດໜຶ່ງ, ພວກເຂົາສາມາດເປີດເຜີຍສ່ວນຕ່າງໆໃນທຳມະຊາດຂອງພວກເຂົາໂດຍບໍ່ສຳນຶກເຖິງມັນເລີຍ, ເພາະທຳມະຊາດຂອງບຸກຄົນໜຶ່ງຄືຊີວິດຂອງພວກເຂົາ ແລະ ຜູ້ຄົນຖືກຂັບເຄື່ອນໂດຍທຳມະຊາດຂອງພວກເຂົາຕາບໃດທີ່ພວກເຂົາດຳລົງຊີວິດ. ທຳມະຊາດຂອງບຸກຄົນໜຶ່ງບໍ່ໄດ້ຖືກເປີດໂປງພຽງແຕ່ໃນບາງຄັ້ງບາງຄາວ ຫຼື ໂດຍບັງເອີນ; ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ມັນສາມາດເປັນຕົວແທນໃຫ້ກັບແກ່ນແທ້ຂອງບຸກຄົນໜຶ່ງຢ່າງສົມບູນ. ທຸກສິ່ງທີ່ໄຫຼອອກມາຈາກພາຍໃນກະດູກ ແລະ ເລືອດຂອງຜູ້ຄົນ ເປັນຕົວແທນໃຫ້ກັບທຳມະຊາດ ແລະ ຊີວິດຂອງພວກເຂົາ. ບາງຄົນຮັກແມ່ຍິງງາມໆ. ຄົນອື່ນກໍຮັກເງິນ. ບາງຄົນກໍມີຄວາມຮັກສະຖານະໂດຍສະເພາະ. ບາງຄົນເຊີດຊູຊື່ສຽງ ແລະ ພາບລັກສ່ວນຕົວຂອງພວກເຂົາເປັນຢ່າງຍິ່ງ. ບາງຄົນຮັກ ຫຼື ນະມັດສະການຄົນທີ່ພວກເຂົາຫຼົງໄຫຼໂດຍສະເພາະ. ແລ້ວບາງຄົນກໍອວດດີ ແລະ ທະນົງຕົວເປັນຢ່າງຍິ່ງ, ບໍ່ຍອມຜູ້ໃດໃນຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາ ແລະ ພະຍາຍາມຢາກໄດ້ສະຖານະ, ພວກເຂົາມັກທີ່ຈະໂດດເດັ່ນຈາກຄົນອື່ນ ແລະ ມີສິດອຳນາດເໜືອພວກເຂົາ. ມີຫຼາກຫຼາຍທຳມະຊາດທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ພວກມັນສາມາດແຕກຕ່າງກັນໃນບັນດາຜູ້ຄົນ, ແຕ່ອົງປະກອບທົ່ວໄປຂອງພວກມັນຄືການຕໍ່ຕ້ານ ແລະ ການທໍລະຍົດພຣະເຈົ້າ. ໃນວິທີນັ້ນ, ພວກມັນລ້ວນແລ້ວແຕ່ຄ້າຍຄືກັນ.

ພຣະທຳ, ເຫຼັ້ມທີ 3. ບົດບັນທຶກການສົນທະນາຂອງພຣະຄຣິດແຫ່ງຍຸກສຸດທ້າຍ. ວິທີຮູ້ຈັກທໍາມະຊາດຂອງມະນຸດ

ພຣະທຳປະຈຳວັນຂອງພຣະເຈົ້າ (ຄັດຕອນ 561)

ມະນຸດຊາດທັງໝົດຖືກຊາຕານເຮັດໃຫ້ເສື່ອມຊາມ ແລະ ທຳມະຊາດຂອງມະນຸດຄືການທໍລະຍົດພຣະເຈົ້າ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ໃນບັນດາມະນຸດທັງປວງທີ່ຖືກຊາຕານເຮັດໃຫ້ເສື່ອມຊາມ, ມີບາງຄົນທີ່ສາມາດຍອມອ່ອນນ້ອມຕໍ່ພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຍອມຮັບຄວາມຈິງ. ຄົນເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຄົນທີ່ສາມາດຮັບຄວາມຈິງ ແລະ ບັນລຸການປ່ຽນແປງໃນອຸປະນິໄສ. ບາງຄົນບໍ່ໄດ້ສະແຫວງຫາຄວາມຈິງ ແລະ ພຽງແຕ່ເຮັດຕາມກະແສແທນ. ພວກເຂົາຈະເຊື່ອຟັງ ແລະ ເຮັດແມ່ນຫຍັງກໍຕາມທີ່ເຈົ້າບອກໃຫ້ພວກເຂົາເຮັດ, ພວກເຂົາສາມາດປະຖິ້ມສິ່ງຕ່າງໆ ແລະ ເສຍສະລະຕົນເອງ ແລະ ພວກເຂົາສາມາດອົດກັ້ນກັບການທົນທຸກໃດໜຶ່ງ. ຄົນເຊັ່ນນັ້ນມີຄວາມສຳນຶກ ແລະ ເຫດຜົນໜ້ອຍໜຶ່ງ ແລະ ພວກເຂົາມີຄວາມຫວັງທີ່ຈະຖືກຊ່ວຍໃຫ້ລອດພົ້ນ ແລະ ເອົາຕົວລອດ, ແຕ່ອຸປະນິໄສຂອງພວກເຂົາແມ່ນບໍ່ສາມາດປ່ຽນແປງໄດ້ ເພາະພວກເຂົາບໍ່ສະແຫວງຫາຄວາມຈິງ ແລະ ພວກເຂົາພຽງແຕ່ພໍໃຈກັບການເຂົ້າໃຈຫຼັກຄຳສອນ. ພວກເຂົາບໍ່ເວົ້າ ຫຼື ເຮັດສິ່ງຕ່າງໆທີ່ລະເມີດຄວາມສຳນຶກ, ພວກເົຂາສາມາດປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງພວກເຂົາຢ່າງຈິງໃຈ ແລະ ພວກເຂົາສາມາດຍອມຮັບການໂອ້ລົມຄວາມຈິງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບບັນຫາໃດໜຶ່ງ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ພະຍາຍາມຢ່າງຈິງຈັງເພື່ອສະແຫວງຫາຄວາມຈິງ, ຄວາມຄິດຂອງພວກເຂົາສັບສົນ ແລະ ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈແກ່ນແທ້ຂອງຄວາມຈິງໄດ້ຈັກເທື່ອ. ມັນເປັນໄປບໍ່ໄດ້ທີ່ອຸປະນິໄສຂອງພວກເຂົາຈະປ່ຽນແປງ. ຖ້າເຈົ້າປາຖະໜາທີ່ຈະຖືກຊໍາລະລ້າງຈາກຄວາມເສື່ອມຊາມ ແລະ ຜະເຊີນກັບການປ່ຽນແປງໃນຊີວິດ ອຸປະນິໄສຂອງເຈົ້າ, ແລ້ວເຈົ້າຕ້ອງມີຄວາມຮັກສຳລັບຄວາມຈິງ ແລະ ຄວາມສາມາດທີ່ຈະຍອມຮັບຄວາມຈິງ. ການຍອມຮັບຄວາມຈິງໝາຍເຖິງຫຍັງ? ການຍອມຮັບຄວາມຈິງໝາຍຄວາມວ່າ ບໍ່ວ່າເຈົ້າມີອຸປະນິໄສທີ່ເສື່ອມຊາມແບບໃດກໍຕາມ ຫຼື ພິດອັນໃດຂອງມັງກອນແດງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ ເຊິ່ງກໍຄືພິດຂອງຊາຕານຢູ່ໃນທຳມະຊາດຂອງເຈົ້າ, ເມື່ອພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າເປີດເຜີຍສິ່ງເຫຼົ່ານີ້, ເຈົ້າຄວນຍອມຮັບພວກມັນ ແລະ ຍອມອ່ອນນ້ອມ, ເຈົ້າບໍ່ສາມາດຕັດສິນໃຈແບບອື່ນໄດ້ ແລະ ເຈົ້າຄວນຮູ້ຈັກຕົນເອງຕາມພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ສິ່ງນີ້ໝາຍຄວາມເຖິງການທີ່ສາມາດຍອມຮັບພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຍອມຮັບຄວາມຈິງ. ບໍ່ວ່າພຣະເຈົ້າຈະເວົ້າຫຍັງກໍຕາມ, ບໍ່ວ່າພຣະຄຳຂອງພຣະອົງຮຸນແຮງສໍ່າໃດກໍຕາມ ແລະ ບໍ່ວ່າພຣະອົງຈະໃຊ້ພຣະທຳຫຍັງກໍຕາມ, ເຈົ້າກໍສາມາດຍອມຮັບພວກມັນໄດ້ ຕາບໃດທີ່ສິ່ງທີ່ພຣະອົງກ່າວແມ່ນຄວາມຈິງ ແລະ ເຈົ້າສາມາດຮັບຮູ້ພວກມັນ ຕາບໃດທີ່ພວກມັນສອດຄ່ອງກັບຄວາມເປັນຈິງ. ເຈົ້າສາມາດອ່ອນນ້ອມຕໍ່ພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ ບໍ່ວ່າເຈົ້າຈະເຂົ້າໃຈພວກມັນໄດ້ເລິກເຊິ່ງພຽງໃດກໍຕາມ ແລະ ເຈົ້າຍອມຮັບ ແລະ ອ່ອນນ້ອມຕໍ່ແສງສະຫວ່າງທີ່ຖືກເປີດເຜີຍໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ ແລະ ຖືກສົນທະນາໂດຍອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຂອງເຈົ້າ. ເມື່ອບຸກຄົນດັ່ງກ່າວໄດ້ສະແຫວງຫາຄວາມຈິງຈົນເຖິງຈຸດໃດໜຶ່ງ, ພວກເຂົາກໍສາມາດຮັບເອົາຄວາມຈິງ ແລະ ບັນລຸການປ່ຽນແປງໃນອຸປະນິໄສຂອງພວກເຂົາ. ເຖິງແມ່ນວ່າຜູ້ຄົນທີ່ບໍ່ຮັກຄວາມຈິງມີຄວາມເປັນມະນຸດໜ້ອຍໜຶ່ງ, ສາມາດເຮັດຄຸນງາມຄວາມດີບາງຢ່າງ ແລະ ສາມາດປະຖິ້ມ ແລະ ເສຍສະລະໃຫ້ກັບພຣະເຈົ້າ, ພວກເຂົາກໍສັບສົນກ່ຽວກັບຄວາມຈິງ ແລະ ບໍ່ປະຕິບັດຕໍ່ມັນຢ່າງຈິງຈັງ, ສະນັ້ນອຸປະນິໄສຊີວິດຂອງພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ປ່ຽນແປງຈັກເທື່ອ. ເຈົ້າສາມາດເຫັນໄດ້ວ່າເປໂຕມີຄວາມເປັນມະນຸດແບບດຽວກັນກັບສາວົກຄົນອື່ນໆ, ແຕ່ລາວໂດດເດັ່ນໃນການທີ່ລາວສະແຫວງຫາຄວາມຈິງຢ່າງກະຕືລືລົ້ນ. ບໍ່ວ່າພຣະເຢຊູເຈົ້າຈະເວົ້າຫຍັງກໍຕາມ, ລາວໄດ້ຕຶກຕອງມັນຢ່າງຈິງໃຈ. ພຣະເຢຊູກ່າວວ່າ “ຊີໂມນ ບາໂຈນາ, ເຈົ້າຮັກເຮົາບໍ?” ເປໂຕຕອບຢ່າງຊື່ສັດວ່າ “ຂ້ານ້ອຍພຽງແຕ່ຮັກພຣະບິດາທີ່ຢູ່ໃນສະຫວັນ, ແຕ່ຂ້ານ້ອຍບໍ່ໄດ້ຮັກພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າທີ່ຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ”. ຕໍ່ມາ ລາວກໍ່ເຂົ້າໃຈ ໂດຍຄິດວ່າ “ສິ່ງນີ້ບໍ່ຖືກຕ້ອງ, ພຣະເຈົ້າຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກແມ່ນພຣະເຈົ້າທີ່ຢູ່ໃນສະຫວັນ. ບໍ່ແມ່ນພຣະເຈົ້າຜູ້ດຽວກັນທີ່ທັງຢູ່ໃນສະຫວັນ ແລະ ເທິງແຜ່ນດິນໂລກບໍ? ຖ້າຂ້ອຍພຽງແຕ່ຮັກພຣະເຈົ້າທີ່ຢູ່ໃນສະຫວັນ, ແລ້ວຄວາມຮັກຂອງຂ້ອຍກໍ່ບໍ່ເປັນຈິງ. ຂ້ອຍຕ້ອງຮັກພຣະເຈົ້າທີ່ຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ, ມີພຽງແຕ່ຕອນນີ້ເທົ່ານັ້ນ ຄວາມຮັກຂອງຂ້ອຍຈຶ່ງຈະເປັນຈິງ”. ສະນັ້ນ, ເປໂຕຈຶ່ງມາເຂົ້າໃຈຄວາມໝາຍທີ່ແທ້ຈິງໃນພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າຈາກສິ່ງທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ຖາມ. ເພື່ອທີ່ຈະຮັກພຣະເຈົ້າ ແລະ ເພື່ອໃຫ້ຄວາມຮັກນີ້ກາຍເປັນຈິງ, ຄົນໆໜຶ່ງຕ້ອງຮັກພຣະເຈົ້າທີ່ບັງເກີດເປັນມະນຸດເທິງແຜ່ນດິນໂລກ. ການຮັກພຣະເຈົ້າທີ່ເລື່ອນລອຍ ແລະ ບໍ່ສາມາດເຫັນໄດ້ບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ເປັນຈິງ ຫຼື ຕົວຈິງ, ໃນຂະນະທີ່ການຮັກພຣະເຈົ້າທີ່ເປັນຈິງ ແລະ ສາມາດເຫັນໄດ້ແມ່ນເປັນຄວາມຈິງ. ຈາກພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ, ເປໂຕໄດ້ຮັບຄວາມເຊື່ອ ແລະ ຄວາມເຂົ້າໃຈກ່ຽວກັບຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ. ເຫັນໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນວ່າ ຄວາມເຊື່ອຂອງເປໂຕໃນພຣະເຈົ້າໃຫ້ຄວາມສຳຄັນກັບການສະແຫວງຫາຄວາມຈິງເທົ່ານັ້ນ. ໃນທີ່ສຸດແລ້ວ, ລາວໄດ້ບັນລຸຄວາມຮັກຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ເປັນຈິງ ນັ້ນກໍ່ຄື ພຣະເຈົ້າເທິງແຜ່ນດິນໂລກ. ເປໂຕຈິງໃຈເປັນພິເສດໃນການທີ່ລາວສະແຫວງຫາຄວາມຈິງ. ແຕ່ລະຄັ້ງທີ່ພຣະເຢຊູໃຫ້ຄຳແນະນໍາແກ່ລາວ, ລາວກໍ່ໄຕ່ຕອງພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງຈິງໃຈ. ບາງທີ ລາວໄຕ່ຕອງເປັນເວລາຫຼາຍເດືອນ, ໜຶ່ງປີ ຫຼື ແມ່ນແຕ່ຫຼາຍປີກ່ອນທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຈະສ່ອງແສງໃຫ້ກັບລາວ ແລະ ລາວເຂົ້າໃຈແກ່ນແທ້ໃນພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ໃນລັກສະນະນີ້, ເປໂຕໄດ້ເຂົ້າສູ່ຄວາມຈິງ ແລະ ເມື່ອລາວເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ, ຊີວິດ-ອຸປະນິໄສຂອງລາວກໍ່ປ່ຽນແປງ ແລະ ເກີດໃໝ່. ຖ້າບຸກຄົນໜຶ່ງບໍ່ສະແຫວງຫາຄວາມຈິງ, ພວກເຂົາຈະບໍ່ເຂົ້າໃຈມັນຈັກເທື່ອ. ເຈົ້າສາມາດເວົ້າກ່ຽວກັບຕົວອັກສອນ ແລະ ຫຼັກຄຳສອນໄດ້ເປັນໝື່ນຄັ້ງ, ແຕ່ພວກມັນຍັງຈະເປັນພຽງຕົວອັກສອນ ແລະ ຫຼັກຄຳສອນ. ບາງຄົນກໍພຽງເວົ້າວ່າ “ພຣະຄຣິດແມ່ນຄວາມຈິງ, ຫົນທາງ ແລະ ຊີວິດ”. ເຖິງແມ່ນວ່າເຈົ້າເວົ້າພຣະທຳເຫຼົ່ານີ້ຊ້ຳໄປຊໍ້າມາເປັນໝື່ນຄັ້ງ, ມັນກໍຈະຍັງໄຮ້ປະໂຫຍດ; ເຈົ້າບໍ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈເຖິງຄວາມໝາຍຂອງພວກມັນ. ເປັນຫຍັງຈິ່ງເວົ້າວ່າພຣະຄຣິດແມ່ນຄວາມຈິງ, ຫົນທາງ ແລະ ຊີວິດ? ເຈົ້າສາມາດຖ່າຍທອດຄວາມຮູ້ທີ່ເຈົ້າໄດ້ຮັບກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້ຈາກປະສົບການໄດ້ບໍ? ເຈົ້າໄດ້ເຂົາສູ່ຄວາມເປັນຈິງຂອງຄວາມຈິງ, ຫົນທາງ ແລະ ຊີວິດບໍ? ພຣະເຈົ້າໄດ້ກ່າວພຣະທຳຂອງພຣະອົງ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຈົ້າສາມາດປະສົບກັບພວກມັນ ແລະ ໄດ້ຮັບຄວາມຮູ້. ການພຽງແຕ່ເວົ້າເຖິງຕົວອັກສອນ ແລະ ຫຼັກຄຳສອນນັ້ນແມ່ນໄຮ້ປະໂຫຍດ. ເຈົ້າສາມາດຮູ້ຕົວເອງໄດ້ກໍຕໍ່ເມື່ອເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າໃຈ ແລະ ເຂົ້າສູ່ພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ຖ້າເຈົ້າບໍ່ເຂົ້າໃຈພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລ້ວເຈົ້າກໍຈະບໍ່ສາມາດຮູ້ຈັກຕົວເອງໄດ້. ເຈົ້າສາມາດໄດ້ຮັບການແຍກແຍະໄດ້ກໍຕໍ່ເມື່ອເຈົ້າເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງ. ຖ້າປາສະຈາກການເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງແລ້ວ ເຈົ້າແມ່ນບໍ່ສາມາດທີ່ຈະແຍກແຍະໄດ້. ເຈົ້າສາມາດເຫັນເລື່ອງຕ່າງໆຢ່າງຊັດເຈນໄດ້ກໍຕໍ່ເມື່ອເຈົ້າເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງ. ຖ້າປາສະຈາກການເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງແລ້ວ ເຈົ້າກໍຈະບໍ່ສາມາດເຫັນເລື່ອງຕ່າງໆໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນ. ເຈົ້າສາມາດຮູ້ຕົວເອງໄດ້ກໍຕໍ່ເມື່ອເຈົ້າເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງ. ຖ້າປາສະຈາກການເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງແລ້ວ ເຈົ້າກໍຈະບໍ່ສາມາດຮູ້ຈັກຕົວເອງໄດ້. ອຸປະນິໄສຂອງເຈົ້າສາມາດປ່ຽນແປງໄດ້ກໍຕໍ່ເມື່ອເຈົ້າໄດ້ຮັບຄວາມຈິງ. ຖ້າປາສະຈາກຄວາມຈິງແລ້ວ ອຸປະນິໄສຂອງເຈົ້າກໍບໍ່ສາມາດປ່ຽນແປງໄດ້. ພາຍຫຼັງທີ່ເຈົ້າໄດ້ຮັບຄວາມຈິງເທົ່ານັ້ນ ເຈົ້າຈຶ່ງສາມາດຮັບໃຊ້ຕາມຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້. ຖ້າປາສະຈາກຄວາມຈິງແລ້ວ ເຈົ້າບໍ່ສາມາດຮັບໃຊ້ຢ່າງສອດຄ່ອງກັບຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້. ພາຍຫຼັງທີ່ເຈົ້າໄດ້ຮັບຄວາມຈິງເທົ່ານັ້ນ ເຈົ້າຈຶ່ງສາມາດນະມັດສະການພຣະເຈົ້າໄດ້. ຖ້າປາສະຈາກການເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງ, ເຖິງແມ່ນວ່າເຈົ້ານະມັດສະການພຣະອົງ, ການນະມັດສະການຂອງເຈົ້າຈະບໍ່ເປັນຫຍັງທີ່ຫຼາຍໄປກວ່າການປະຕິບັດພິທີກຳທາງສາສະໜາ. ຖ້າບໍ່ມີຄວາມຈິງ, ບໍ່ມີຫຍັງທີ່ເຈົ້າເຮັດຈະເປັນຈິງ. ໂດຍການຮັບເອົາຄວາມຈິງ, ທຸກສິ່ງທີ່ເຈົ້າເຮັດກໍ່ເປັນຈິງ. ສິ່ງທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້ຂຶ້ນຢູ່ກັບການໄດ້ຮັບຄວາມຈິງຈາກພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ.

ພຣະທຳ, ເຫຼັ້ມທີ 3. ບົດບັນທຶກການສົນທະນາຂອງພຣະຄຣິດແຫ່ງຍຸກສຸດທ້າຍ. ວິທີຮູ້ຈັກທໍາມະຊາດຂອງມະນຸດ

ພຣະທຳປະຈຳວັນຂອງພຣະເຈົ້າ (ຄັດຕອນ 562)

ການມີຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ແທ້ຈິງກ່ຽວກັບພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ແມ່ນເລື່ອງງ່າຍເລີຍ. ຢ່າຄິດໃນລັກສະນະນີ້: “ຂ້ານ້ອຍສາມາດຕີຄວາມໝາຍພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າຕາມຕົວອັກສອນ ແລະ ທຸກຄົນເວົ້າວ່າ ການຕີຄວາມໝາຍຂອງຂ້ານ້ອຍແມ່ນດີ ແລະ ຍົກໂປ້ໃຫ້ກັບຂ້ານ້ອຍ, ສະນັ້ນ ສິ່ງນີ້ຈຶ່ງໝາຍຄວາມວ່າ ຂ້ານ້ອຍເຂົ້າໃຈພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ”. ນັ້ນບໍ່ໄດ້ຄືກັນກັບຄວາມເຂົ້າໃຈພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ຖ້າເຈົ້າໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງບາງຢ່າງຈາກພາຍໃນພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ເຈົ້າໄດ້ຮັບຄວາມຮູ້ສຶກກ່ຽວກັບຄວາມໝາຍໃນພຣະທຳຂອງພຣະອົງ; ແລະ ຖ້າເຈົ້າສາມາດສະແດງເຈດຕະນາທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງພຣະທຳຂອງພຣະອົງ ແລະ ພວກມັນຈະບັນລຸຜົນຫຍັງໃນທີ່ສຸດ, ຖ້າເຈົ້າມີຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ຊັດເຈນກ່ຽວກັບທຸກສິ່ງເຫຼົ່ານີ້, ເຈົ້າກໍຖືວ່າມີຄວາມເຂົ້າໃຈໃນລະດັບໃດໜຶ່ງກ່ຽວກັບພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ສະນັ້ນ ການເຂົ້າໃຈພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າແມ່ນບໍ່ໄດ້ງ່າຍເລີຍ. ພຽງແຕ່ຍ້ອນເຈົ້າສາມາດອະທິບາຍຄວາມໝາຍພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າຕາມຕົວຢ່າງສວຍງາມໄດ້ ບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າເຈົ້າເຂົ້າໃຈພຣະທຳເຫຼົ່ານັ້ນ. ບໍ່ວ່າເຈົ້າຈະສາມາດອະທິບາຍຄວາມໝາຍຕາມຕົວຂອງພຣະທຳເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຫຼາຍສໍ່າໃດກໍຕາມ, ການອະທິບາຍຂອງເຈົ້າກໍຍັງອີງໃສ່ຈິນຕະນາການຂອງມະນຸດ ແລະ ວິທີການຄິດຂອງມະນຸດ. ມັນບໍ່ມີປະໂຫຍດຫຍັງເລີຍ! ເຈົ້າຈະສາມາດເຂົ້າໃຈພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ແນວໃດ? ກະແຈສໍາຄັນກໍຄືການສະແຫວງຫາຄວາມຈິງຈາກພາຍໃນພຣະທຳເຫຼົ່ານັ້ນ. ພຽງແຕ່ດ້ວຍວິທີນີ້ເທົ່ານັ້ນ ເຈົ້າຈຶ່ງຈະສາມາດເຂົ້າໃຈພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິງ. ພຣະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍກ່າວຄຳພຣະທຳທີ່ວ່າງເປົ່າ. ເມື່ອໃດກໍຕາມທີ່ພຣະເຈົ້າກ່າວ, ແນ່ນອນ ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ກ່າວດ້ວຍພຽງຫຼັກການທົ່ວໄປເທົ່ານັ້ນ. ແຕ່ລະປະໂຫຍກທີ່ພຣະອົງກ່າວອອກມາແມ່ນມີລາຍລະອຽດທີ່ຈະຖືກເປີດເຜີຍເພີ່ມເຕີ່ມໃນພຣະທຳຂອງພຣະອົງຢ່າງແນ່ນອນ ແລະ ພວກມັນອາດຖືກກ່າວອອກຢ່າງແຕກຕ່າງກັນ. ມະນຸດບໍ່ສາມາດຢັ່ງເຖິງວິທີທີ່ພຣະເຈົ້າສະແດງຄວາມຈິງ. ພຣະຄຳຂອງພຣະເຈົ້າແມ່ນເລິກເຊິ່ງຫຼາຍ ແລະ ບໍ່ສາມາດຖືກຢັ່ງເຖິງຢ່າງງ່າຍດາຍດ້ວຍຄວາມຄິດຂອງມະນຸດ. ຜູ້ຄົນສາມາດຄົ້ນພົບເກືອບຄວາມໝາຍທັງໝົດຂອງທຸກດ້ານຂອງຄວາມຈິງ ຕາບໃດທີ່ພວກເຂົາພະຍາຍາມ. ລາຍລະອຽດທີ່ຍັງເຫຼືອຈະຖືກເຕີມເຕັມໃຫ້ພວກເຂົາຢ່າງຄົບຖ້ວນໃນລະຫວ່າງປະສົບການທີ່ຈະຕາມມາ, ໂດຍການສ່ອງສະຫວ່າງຈາກພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ສ່ວນໜຶ່ງແມ່ນການໄຕ່ຕອງ ແລະ ເຂົ້າໃຈພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ການສະແຫວງຫາເນື້ອຫາສະເພາະຂອງພວກມັນ ໂດຍການອ່ານພຣະທຳເຫຼົ່ານັ້ນ. ອີກສ່ວນແມ່ນການເຂົ້າໃຈຄວາມໝາຍພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າໂດຍການປະສົບກັບພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ການໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງຈາກພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ຜ່ານຄວາມຄືບໜ້າຢ່າງສະໝໍ່າສະເໝີໃນສອງລັກສະນະເຫຼົ່ານີ້, ເຈົ້າສາມາດເລີ່ມເຂົ້າໃຈພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ຖ້າເຈົ້າຕີຄວາມໝາຍມັນໃນລະດັບຕາມຕົວອັກສອນ ແລະ ຕາມໃຈຄວາມ ຫຼື ຈາກຄວາມຄິດ ແລະ ຈິນຕະນາການຂອງເຈົ້າເອງ, ແລ້ວເຖິງແມ່ນວ່າເຈົ້າອະທິບາຍມັນຢ່າງຫຼູຫຼາ ແລະ ຢ່າງຄ່ອງແຄ້ວ, ເຈົ້າກໍຍັງບໍ່ເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງຢ່າງແທ້ຈິງ ແລະ ມັນຍັງລ້ວນແລ້ວແຕ່ອີງໃສ່ຄວາມຄິດ ແລະ ຈິນຕະນາການຂອງມະນຸດ. ມັນບໍ່ໄດ້ຖືກຮັບເອົາຈາກແສງສະຫວ່າງຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ຜູ້ຄົນມີແນວໂນ້ມທີ່ຈະຕີຄວາມໝາຍພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າໂດຍອີງໃສ່ແນວຄິດ ແລະ ຈິນຕະນາການຂອງພວກເຂົາ ແລະ ພວກເຂົາອາດເຖິງກັບຕີຄວາມໝາຍພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າອອກຈາກບໍລິບົດຢ່າງຜິດໆ, ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາມີແນວໂນ້ມທີ່ຈະເຂົ້າໃຈຜິດ ແລະ ຕັດສິນພຣະເຈົ້າ ແລະ ນີ້ຄືບັນຫາ. ເພາະສະນັ້ນ, ຄວາມຈິງແມ່ນໄດ້ຮັບໂດຍການເຂົ້າໃຈພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ການໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງຈາກພຣະວິນຍານບໍລິສຸດເປັນຫຼັກ. ການທີ່ສາມາດເຂົ້າໃຈ ແລະ ອະທິບາຍຄວາມໝາຍຕາມຕົວອັກສອນໃນພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ ບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າເຈົ້າໄດ້ຮັບຄວາມຈິງ. ຖ້າການເຂົ້າໃຈຄວາມໝາຍຕາມຕົວອັກສອນໃນພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າໝາຍຄວາມວ່າເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງ, ແລ້ວເຈົ້າກໍຈະພຽງແຕ່ຈຳເປັນຕ້ອງມີການສຶກສາ ແລະ ຄວາມຮູ້ໜ້ອຍໜຶ່ງ, ສະນັ້ນເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງຈຳເປັນຕ້ອງມີແສງສະຫວ່າງຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ? ພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າເປັນສິ່ງທີ່ຄວາມຄິດຂອງມະນຸດສາມາດຢັ່ງຮູ້ໄດ້ບໍ? ສະນັ້ນ, ການເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ອີງໃສ່ແນວຄິດ ຫຼື ຈິນຕະນາການຂອງມະນຸດ. ເຈົ້າຕ້ອງການແສງສະຫວ່າງ, ແສງເຍືອງທາງ ແລະ ການຊີ້ນໍາຈາກພຣະວິນຍານບໍລິສຸດເພື່ອມີປະສົບການ ແລະ ຄວາມຮູ້ຢ່າງແທ້ຈິງ. ນີ້ຄືຂະບວນການເຂົ້າໃຈ ແລະ ຮັບເອົາຄວາມຈິງ ແລະ ມັນຍັງເປັນເງື່ອນໄຂທີ່ຈຳເປັນອີກດ້ວຍ.

ພຣະທຳ, ເຫຼັ້ມທີ 3. ບົດບັນທຶກການສົນທະນາຂອງພຣະຄຣິດແຫ່ງຍຸກສຸດທ້າຍ. ວິທີຮູ້ຈັກທໍາມະຊາດຂອງມະນຸດ

ພຣະທຳປະຈຳວັນຂອງພຣະເຈົ້າ (ຄັດຕອນ 563)

ເຈົ້າເຂົ້າໃຈທໍາມະຊາດຂອງມະນຸດແນວໃດ? ສິ່ງທີ່ສໍາຄັນທີ່ສຸດແມ່ນການແຍກແຍະມັນຈາກທັດສະນະຄະຕິມຸມມອງທາງໂລກຂອງມະນຸດ, ມຸມມອງຊີວິດ ແລະ ຄຸນຄ່າ. ຜູ້ທີ່ເປັນຂອງຜີຮ້າຍແມ່ນລ້ວນແລ້ວແຕ່ດໍາລົງຊີວິດເພື່ອພວກເຂົາເອງ. ໂດຍຕົ້ນຕໍ່ແລ້ວ ມຸມມອງຊີວິດ ແລະ ຄະຕິຊີວິດຂອງພວກເຂົາແມ່ນມາຈາກຄໍາເວົ້າຂອງຊາຕານ ເຊັ່ນ: “ທຸກຄົນເຮັດເພື່ອຕົນເອງ ແລະ ເຫັນແກ່ຜົນປະໂຫຍດສ່ວນຕົວ”, “ມະນຸດຈະເຮັດຫຍັງກໍຕາມເພື່ອໃຫ້ລໍ້າລວຍ” ແລະ ຄວາມເຊື່ອຜິດໆອື່ນໆ. ທຸກຄຳເວົ້ານີ້ທີ່ກ່າວໂດຍພວກກະສັດຂອງກະສັດຜີຮ້າຍ, ຜູ້ທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ນັກປັດຊະຍາໄດ້ກາຍເປັນຊີວິດຂອງມະນຸດແທ້ໆ. ໂດຍສະເພາະແລ້ວ ຄໍາເວົ້າສ່ວນໃຫຍ່ຂອງຂົງຈື້ ເຊິ່ງເປັນຜູ້ທີ່ປະຊາຊົນຊາວຈີນຍົກຍ້ອງໃນຖານະເປັນ “ນັກປາດ” ໄດ້ກາຍເປັນຊີວິດຂອງມະນຸດ. ຍັງມີຄໍາສຸພາສິດທີ່ມີຊື່ສຽງຂອງສາສະໜາພຸດ ແລະ ລັດທິເຕົ໋າ ແລະ ຄໍາເວົ້າອໍາມະຕະທີ່ຖືກອ້າງເຖິງເປັນປະຈໍາຂອງບຸກຄົນທີ່ມີຊື່ສຽງຕ່າງໆ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນລ້ວນແລ້ວແຕ່ແມ່ນການສັງລວມປັດຊະຍາຂອງຊາຕານ ແລະ ທໍາມະຊາດຂອງຊາຕານ. ພວກມັນຍັງແມ່ນຮູບອະທິບາຍ ແລະ ຄໍາອະທິບາຍທີ່ດີທີ່ສຸດກ່ຽວກັບທໍາມະຊາດຂອງຊາຕານ. ພິດເຫຼົ່ານີ້ທີ່ຖືກສີດເຂົ້າໃນຫົວໃຈຂອງມະນຸດແມ່ນລ້ວນແລ້ວແຕ່ມາຈາກຊາຕານ ແລະ ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນແມ່ນບໍ່ໄດ້ມາຈາກພຣະເຈົ້າແມ່ນແຕ່ໜ້ອຍ. ຄຳເວົ້າຊົ່ວຮ້າຍດັ່ງກ່າວຍັງຢູ່ຝ່າຍກົງກັນຂ້າມກັບພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າໂດຍກົງ. ມັນຊັດເຈນຢ່າງແນ່ນອນວ່າ ຄວາມເປັນຈິງຂອງທຸກສິ່ງທີ່ດີແມ່ນມາຈາກພຣະເຈົ້າ ແລະ ສິ່ງບໍ່ດີທັງໝົດນັ້ນເປັນພິດຕໍ່ມະນຸດແມ່ນມາຈາກຊາຕານ. ດັ່ງນັ້ນ, ເຈົ້າສາມາດຢັ່ງຮູ້ເຖິງທໍາມະຊາດຂອງບຸກຄົນ ແລະ ພວກເຂົາເປັນຄົນຂອງໃຜໂດຍການເບິ່ງມຸມມອງ ແລະ ຄຸນຄ່າຊີວິດຂອງພວກເຂົາ. ຊາຕານເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນເສື່ອມຊາມຜ່ານການສຶກສາ ແລະ ອິດທິພົນຂອງລັດຖະບານແຫ່ງຊາດ ແລະ ຂອງຄົນທີ່ມີຊື່ສຽງ ແລະ ຍິ່ງໃຫຍ່. ຄຳເວົ້າທີ່ຊົ່ວຮ້າຍຂອງພວກເຂົາໄດ້ກາຍເປັນຊີວິດ ແລະ ທໍາມະຊາດຂອງມະນຸດ. “ທຸກຄົນເຮັດເພື່ອຕົນເອງ ແລະ ເຫັນແກ່ຜົນປະໂຫຍດສ່ວນຕົວ” ແມ່ນຄໍາເວົ້າຂອງຊາຕານທີ່ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກກັນດີ ທີ່ຖືກປູກຝັງໃນທຸກຄົນ ແລະ ສິ່ງນີ້ໄດ້ກາຍເປັນຊີວິດຂອງມະນຸດ. ມີຄໍາເວົ້າອື່ນໆກ່ຽວກັບປັດຊະຍາສໍາລັບການດໍາລົງຊີວິດທີ່ຍັງຄືກັບຄໍາເວົ້ານີ້. ຊາຕານໃຊ້ວັດທະນະທໍາທາງປະເພນີຂອງຊາດເພື່ອສຶກສາອົບຮົມ, ຫຼອກລວງ ແລະ ເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນເສື່ອມຊາມ, ເຮັດໃຫ້ມະນຸດຊາດຕົກຢູ່ໃນ ແລະ ຖືກອ້ອມໄປດ້ວຍຂຸມນາຮົກແຫ່ງການທໍາລາຍລ້າງທີ່ບໍ່ມີຂອບເຂດ ແລະ ໃນທີ່ສຸດແລ້ວ ຜູ້ຄົນຈະຖືກທໍາລາຍໂດຍພຣະເຈົ້າ ຍ້ອນພວກເຂົາຮັບໃຊ້ຊາຕານ ແລະ ຕໍ່ຕ້ານພຣະເຈົ້າ. ບາງຄົນຮັບໃຊ້ເປັນເຈົ້າໜ້າທີ່ລັດໃນສັງຄົມເປັນເວລາຫຼາຍທົດສະວັດ. ຈົ່ງຈິນຕະນາການວ່າ ກໍາລັງຖາມຄໍາຖາມດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້: “ເຈົ້າເຮັດໄດ້ດີຫຼາຍດ້ວຍຄວາມສາມາດນີ້, ຄໍາເວົ້າຫຼັກໆທີ່ມີຊື່ສຽງທີ່ເຈົ້າດໍາລົງຕາມແມ່ນຫຍັງ?” ພວກເຂົາອາດເວົ້າວ່າ “ສິ່ງໜຶ່ງທີ່ຂ້ອຍເຂົ້າໃຈກໍຄື: ‘ເຈົ້າໜ້າທີ່ຈະບໍ່ເຮັດໃຫ້ສິ່ງຕ່າງໆຫຍຸ້ງຍາກສຳລັບຜູ້ທີ່ມີຂອງປະທານ ແລະ ຜູ້ຄົນທີ່ບໍ່ປະສົບຄວາມສຳເລັດ’”. ນີ້ຄືປັດຊະຍາຂອງຊາຕານທີ່ອາຊີບຂອງພວກເຂົາອີງໃສ່. ຄຳເວົ້າເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ແມ່ນຕົວແທນຂອງທໍາມະຊາດຂອງຜູ້ຄົນດັ່ງກ່າວບໍ? ການໃຊ້ວິທີການໃດກໍຕາມທີ່ໄຮ້ສິນທຳເພື່ອຮັບເອົາຕໍາແໜ່ງໄດ້ກາຍມາເປັນທໍາມະຊາດຂອງເຂົາ, ຂ້າລາຊະການ ແລະ ຄວາມສຳເລັດທາງດ້ານອາຊີບແມ່ນເປົ້າໝາຍຂອງພວກເຂົາ. ຍັງມີພິດຂອງຊາຕານຫຼາຍໃນຊີວິດ, ການປະພຶດ ແລະ ພຶດຕິກຳຂອງຜູ້ຄົນ. ຍົກຕົວຢ່າງ: ປັດຊະຍາສໍາລັບການດໍາລົງຊີວິດຂອງພວກເຂົາ, ວິທີທາງຂອງພວກເຂົາໃນການເຮັດສິ່ງຕ່າງໆ ແລະ ຄະຕິຊີວິດຂອງພວກເຂົາແມ່ນລ້ວນແລ້ວແຕ່ເຕັມໄປດ້ວຍພິດຈາກມັງກອນແດງຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດແມ່ນມາຈາກຊາຕານ. ສະນັ້ນ, ທຸກສິ່ງທີ່ໄຫຼຜ່ານກະດູກ ແລະ ເລືອດຂອງຜູ້ຄົນແມ່ນເປັນຂອງຊາຕານ. ເຈົ້າໜ້າທີ່ທັງໝົດເຫຼົ່ານັ້ນ ເຊິ່ງແມ່ນຜູ້ທີ່ມີອໍານາດ ແລະ ຜູ້ທີ່ມີຄວາມສໍາເລັດທາງສັງຄົມຫຼາຍ ແມ່ນມີເສັ້ນທາງ ແລະ ຄວາມລັບແຫ່ງຄວາມສໍາເລັດຂອງພວກເຂົາເອງ. ຄວາມລັບດັ່ງກ່າວບໍ່ແມ່ນສິ່ງຕາງໜ້າຂອງທໍາມະຊາດຂອງພວກເຂົາຢ່າງຄົບຖ້ວນບໍ? ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດສິ່ງຍິ່ງໃຫຍ່ດັ່ງກ່າວໃນໂລກ ແລະ ບໍ່ມີໃຜສາມາດເຫັນທະລຸແຜນການ ແລະ ກົນອຸບາຍທີ່ຖືກວາງຢູ່ເບື້ອງຫຼັງສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນເລີຍ. ນີ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ທໍາມະຊາດຂອງພວກເຂົາມີເງື່ອນງໍາ ແລະ ເປັນພິດຮ້າຍແຮງສໍ່າໃດ. ມະນຸດຊາດຖືກຊາຕານເຮັດໃຫ້ເສື່ອມຊາມຢ່າງເລິກເຊິ່ງ. ພິດຂອງຊາຕານແມ່ນໄຫຼຜ່ານເລືອດຂອງທຸກຄົນ ແລະ ມັນສາມາດເວົ້າໄດ້ວ່າ ທໍາມະຊາດຂອງມະນຸດເສື່ອມຊາມ, ຊົ່ວຮ້າຍ, ເປັນປໍລະປັກ ແລະ ຕໍ່ສູ້ກັບພຣະເຈົ້າ, ເຕັມ ແລະ ຈົມຢູ່ໃນປັດຊະຍາ ແລະ ພິດຂອງຊາຕານ. ທັງໝົດໄດ້ກາຍມາເປັນທຳມະຊາດ ແລະ ແກ່ນແທ້ຂອງຊາຕານ. ນີ້ຄືເຫດຜົນທີ່ຜູ້ຄົນຕໍ່ຕ້ານພຣະເຈົ້າ ແລະ ຢືນຢູ່ຝ່າຍກົງກັນຂ້າມກັບພຣະເຈົ້າ. ມະນຸດສາມາດເລີ່ມຮູ້ຈັກຕົນເອງໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍ ຖ້າສາມາດໄຈ້ແຍກທຳມະຊາດຂອງພວກເຂົາໃນລັກສະນະນີ້.

ພຣະທຳ, ເຫຼັ້ມທີ 3. ບົດບັນທຶກການສົນທະນາຂອງພຣະຄຣິດແຫ່ງຍຸກສຸດທ້າຍ. ວິທີຮູ້ຈັກທໍາມະຊາດຂອງມະນຸດ

ພຣະທຳປະຈຳວັນຂອງພຣະເຈົ້າ (ຄັດຕອນ 567)

ຖ້າຈະເວົ້າໃຫ້ຊັດເຈນ, ການທີ່ຄົນໜຶ່ງຍ່າງໃນເສັ້ນທາງແຫ່ງຄວາມເຊື່ອຂອງເປໂຕໝາຍເຖິງການຍ່າງໃນເສັ້ນທາງແຫ່ງການສະແຫວງຫາຄວາມຈິງ, ເຊິ່ງຍັງເປັນເສັ້ນທາງແຫ່ງການຮູ້ຈັກຕົນເອງຢ່າງແທ້ຈິງ ແລະ ການປ່ຽນແປງອຸປະນິໄສຂອງຄົນໆນັ້ນ. ມີພຽງແຕ່ການຍ່າງໃນເສັ້ນຂອງເປໂຕເທົ່ານັ້ນ, ຜູ້ຄົນຈຶ່ງຈະຢູ່ໃນເສັ້ນທາງແຫ່ງການຖືກເຮັດໃຫ້ສົມບູນໂດຍພຣະເຈົ້າ. ຜູ້ຄົນຕ້ອງຊັດເຈນກ່ຽວກັບວິທີການຍ່າງໃນເສັ້ນທາງຂອງເປໂຕແທ້ຈິງ, ພ້ອມທັງວິທີການນໍາສິ່ງນັ້ນເຂົ້າສູ່ການປະຕິບັດ. ຢ່າງທຳອິດ, ຜູ້ຄົນຕ້ອງປ່ອຍວາງເຈດຕະນາຂອງຕົນເອງ, ປະວາງການສະແຫວງຫາທີ່ບໍ່ເໝາະສົມ ແລະ ແມ່ນແຕ່ຄອບຄົວ ແລະ ທຸກສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນເນື້ອໜັງຂອງຕົນເອງ. ມະນຸດຕ້ອງອຸທິດໝົດຫົວໃຈ; ນັ້ນໝາຍຄວາມວ່າ ຜູ້ຄົນຕ້ອງອຸທິດຕົນເອງຕໍ່ພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງສົມບູນ, ຕັ້ງໃຈໃສ່ໃນການກິນ ແລະ ດື່ມພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ, ເອົາໃຈໃສ່ໃນການຊອກຫາຄວາມຈິງ ແລະ ເຈດຕະນາຂອງພຣະເຈົ້າໃນພຣະທຳຂອງພຣະອົງ ແລະ ພະຍາຍາມເຂົ້າໃຈຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າໃນທຸກສິ່ງ. ນີ້ແມ່ນວິທີການປະຕິບັດທີ່ເປັນພື້ນຖານ ແລະ ຈຳເປັນທີ່ສຸດ. ນີ້ຄືສິ່ງທີ່ເປໂຕເຮັດຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ເຫັນພຣະເຢຊູ ແລະ ມີພຽງການປະຕິບັດໃນວິທີນີ້ເທົ່ານັ້ນ ຜູ້ຄົນຈຶ່ງຈະສາມາດບັນລຸຜົນທີ່ດີທີ່ສຸດໄດ້. ການອຸທິດຢ່າງເຕັມໃຈຕໍ່ພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ ຫຼັກໆແລ້ວແມ່ນກ່ຽວພັນກັບການສະແຫວງຫາຄວາມຈິງ ແລະ ເຈດຕະນາຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຢູ່ພາຍໃນພຣະທຳຂອງພຣະອົງ, ການຕັ້ງໃຈໃສ່ໃນການເຂົ້າໃຈຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ການເຂົ້າໃຈ ແລະ ການໄດ້ຮັບຄວາມຈິງຫຼາຍຂຶ້ນຈາກພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ເມື່ອອ່ານພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ, ເປໂຕບໍ່ໄດ້ຕັ້ງໃຈໃສ່ໃນການເຂົ້າໃຈຄຳສັ່ງສອນ, ແຮງໄກທີ່ເພິ່ນຈະເອົາໃຈໃສ່ໃນການຮັບເອົາຄວາມຮູ້ທາງທິດສະດີ. ໃນກົງກັນຂ້າມ, ເພິ່ນຕັ້ງໃຈໃສ່ໃນການເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງ ແລະ ການເຂົ້າໃຈຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ, ພ້ອມທັງການບັນລຸຄວາມເຂົ້າໃຈກ່ຽວກັບອຸປະນິໄສ ແລະ ຄວາມເປັນຕາຮັກຂອງພຣະເຈົ້າ. ເປໂຕຍັງໄດ້ພະຍາຍາມເຂົ້າໃຈສະພາວະທີ່ເສື່ອມຊາມຕ່າງໆຂອງມະນຸດຈາກພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ, ພ້ອມທັງທຳມະຊາດ, ແກ່ນແທ້ ແລະ ຂໍ້ຜົດພາດຕົວຈິງຂອງມະນຸດ ແລ້ວຈຶ່ງບັນລຸຕາມເງື່ອນໄຂຂອງພຣະເຈົ້າເພື່ອເຮັດໃຫ້ພຣະອົງພໍໃຈ. ເປໂຕມີການປະຕິບັດທີ່ຖືກຕ້ອງຫຼາຍຢ່າງທີ່ເພິ່ນປະຕິບັດຕາມພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ສິ່ງນີ້ແມ່ນສອດຄ່ອງກັບຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ສຸດ ແລະ ມັນເປັນວິທີທີ່ດີທີ່ສຸດສໍາລັບບຸກຄົນໃດໜຶ່ງສາມາດປະຕິບັດ ໃນຂະນະທີ່ກຳລັງຜະເຊີນກັບພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ. ເມື່ອຜະເຊີນກັບການທົດລອງຫຼາຍຮ້ອຍປະການທີ່ສົ່ງໂດຍພຣະເຈົ້າ, ເປໂຕກໍກວດສອບຕົນເອງໃສ່ພຣະທຳທຸກຂໍ້ທີ່ພຣະເຈົ້າພິພາກສາ ແລະ ເປີດໂປງມະນຸດ ແລະ ພຣະທຳທຸກຂໍ້ທີ່ພຣະເຈົ້າຮຽກຮ້ອງຈາກມະນຸດ ແລະ ພະຍາຍາມຢັ່ງເຖິງຄວາມໝາຍຂອງພຣະທຳເຫຼົ່ານັ້ນຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ເພິ່ນພະຍາຍາມຢ່າງຕັ້ງໃຈເພື່ອໄຕ່ຕອງ ແລະ ທ່ອງຈໍາພຣະທຳທຸກຂໍ້ທີ່ພຣະເຢຊູໄດ້ເວົ້າຕໍ່ເພິ່ນ ແລະ ເພິ່ນໄດ້ຮັບຜົນເປັນຢ່າງດີຫຼາຍ. ໂດຍການປະຕິບັດດ້ວຍວິທີນີ້, ເພິ່ນຈຶ່ງສາມາດບັນລຸຄວາມເຂົ້າໃຈກ່ຽວກັບຕົນເອງຈາກພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ເພິ່ນບໍ່ພຽງແຕ່ໄດ້ເຂົ້າໃຈສະພາວະອັນເສື່ອມຊາມຕ່າງໆ ແລະ ຂໍ້ບົກຜ່ອງຂອງມະນຸດ, ແຕ່ເພິ່ນຍັງໄດ້ເຂົ້າໃຈແກ່ນແທ້ ແລະ ທຳມະຊາດຂອງມະນຸດອີກດ້ວຍ. ນີ້ແມ່ນຄວາມໝາຍຂອງການເຂົ້າໃຈຕົນເອງຢ່າງແທ້ຈິງ. ຈາກພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ, ເປໂຕບໍ່ພຽງແຕ່ບັນລຸຄວາມເຂົ້າໃຈກ່ຽວກັບຕົນເອງຢ່າງແທ້ຈິງ, ແຕ່ເພິ່ນຍັງເຫັນເຖິງອຸປະນິໄສທີ່ຊອບທຳຂອງພຣະເຈົ້າ, ສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າມີ ແລະ ເປັນ, ຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າສຳລັບພາລະກິດຂອງພຣະອົງ ແລະ ສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າຮຽກຮ້ອງຈາກມະນຸດຊາດ. ຈາກພຣະທຳເຫຼົ່ານີ້ ເພິ່ນມາຮູ້ຈັກພຣະເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິງ. ເພິ່ນມາຮູ້ຈັກອຸປະນິໄສຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ແກ່ນແທ້ຂອງພຣະອົງ; ເພິ່ນມາຮູ້ຈັກ ແລະ ເຂົ້າໃຈສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າມີ ແລະ ເປັນ, ພ້ອມທັງຄວາມສະຫງ່າງາມຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າຮຽກຮ້ອງຈາກມະນຸດ. ເຖິງແມ່ນພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເວົ້າໃນຕອນນັ້ນຫຼາຍສໍ່າທີ່ພຣະອົງເວົ້າໃນມື້ນີ້, ເຖິງຢ່າງນັ້ນກໍຕາມ ຜົນຮັບໃນສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ກໍຖືກບັນລຸໃນເປໂຕ. ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ຫາໄດ້ຍາກ ແລະ ມີຄຸນຄ່າທີ່ສຸດ. ເປໂຕໄດ້ຜ່ານການທົດລອງຮ້ອຍປະການ, ແຕ່ເພິ່ນບໍ່ໄດ້ທົນທຸກຢ່າງສູນເປົ່າ. ເພິ່ນບໍ່ພຽງແຕ່ເຂົ້າໃຈຕົນເອງຈາກພຣະທຳ ແລະ ພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ, ແຕ່ເພິ່ນຍັງໄດ້ຮູ້ຈັກພຣະເຈົ້າ. ອີກຢ່າງ, ເພິ່ນໄດ້ຕັ້ງໃຈໂດຍມີຄວາມສົນໃຈເປັນພິເສດໃນສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າຮຽກຮ້ອງຈາກມະນຸດຊາດເຊິ່ງມີຢູ່ພາຍໃນພຣະທຳຂອງພຣະອົງ. ໃນລັກສະນະໃດກໍຕາມທີ່ມະນຸດຄວນເຮັດໃຫ້ພຣະເຈົ້າພໍໃຈເພື່ອສອດຄ່ອງກັບຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ, ເປໂຕກໍສາມາດໃຊ້ຄວາມພະຍາຍາມຢ່າງຫຼາຍໃນລັກສະນະເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ໄດ້ຮັບຄວາມຊັດເຈນຢ່າງສົມບູນ. ສິ່ງນີ້ເປັນປະໂຫຍດຕໍ່ທາງເຂົ້າສູ່ຊີວິດຂອງເພິ່ນ. ບໍ່ວ່າພຣະເຈົ້າໄດ້ເວົ້າຫຍັງກໍຕາມ, ຕາບໃດທີ່ພຣະທຳເຫຼົ່ານີ້ສາມາດກາຍມາເປັນຊີວິດ ແລະ ເປັນຄວາມຈິງ, ເປໂຕກໍສາມາດສະລັກພຣະທຳເຫຼົ່ານີ້ໃສ່ໃນຫົວໃຈຂອງເພິ່ນເພື່ອໄຕ່ຕອງ ແລະ ເຂົ້າໃຈຢູ່ເລື້ອຍໆ. ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະທຳຂອງພຣະເຢຊູ, ເພິ່ນກໍສາມາດນໍາພຣະທຳເຫຼົ່ານີ້ເຂົ້າສູ່ຫົວໃຈ ເຊິ່ງສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ເພິ່ນຕັ້ງໃຈໃສ່ໃນພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າເປັນພິເສດ ແລະ ໃນທີ່ສຸດເພິ່ນກໍບັນລຸຜົນຢ່າງແທ້ຈິງ. ນັ້ນກໍຄື ເພິ່ນສາມາດນໍາພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າເຂົ້າສູ່ການປະຕິບັດຢ່າງເຕັມໃຈ, ປະຕິບັດຄວາມຈິງຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະ ສອດຄ່ອງກັບຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ, ປະຕິບັດໂດຍສອດຄ່ອງກັບເຈດຕະນາຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງສິ້ນເຊີງ ແລະ ປະຖິ້ມຄວາມຄິດເຫັນ ແລະ ຈິນຕະນາການສ່ວນຕົວຂອງເພິ່ນເອງ. ໃນລັກສະນະນີ້, ເປໂຕເຂົ້າສູ່ຄວາມເປັນຈິງແຫ່ງພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ການຮັບໃຊ້ຂອງເປໂຕເລີ່ມສອດຄ່ອງກັບຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ ຕົ້ນຕໍແລ້ວ ກໍແມ່ນຍ້ອນເພິ່ນໄດ້ປະຕິບັດໃນສິ່ງນີ້.

ຖ້າຄົນໆໜຶ່ງສາມາດເຮັດໃຫ້ພຣະເຈົ້າພໍໃຈ ໃນຂະນະທີ່ກຳລັງປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງຕົນ ແມ່ນມີຫຼັກການໃນຄຳເວົ້າ ແລະ ການກະທຳຂອງພວກເຂົາ ແລະ ສາມາດເຂົ້າສູ່ຄວາມເປັນຈິງໃນທຸກດ້ານຂອງຄວາມຈິງ, ແລ້ວພວກເຂົາກໍເປັນຄົນທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ສົມບູນໂດຍພຣະເຈົ້າ. ມັນສາມາດເວົ້າໄດ້ວ່າ ພາລະກິດ ແລະ ພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າມີປະສິດທິພາບສຳລັບພວກເຂົາຢ່າງສົມບູນ, ພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ກາຍມາເປັນຊີວິດຂອງພວກເຂົາ, ພວກເຂົາໄດ້ຮັບເອົາຄວາມຈິງ ແລະ ພວກເຂົາສາມາດດຳລົງຊີວິດຕາມພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ຫຼັງຈາກນີ້, ທຳມະຊາດແຫ່ງເນື້ອໜັງຂອງພວກເຂົາ ນັ້ນກໍຄື ພື້ນຖານແທ້ໆແຫ່ງການເປັນຢູ່ເດີມຂອງພວກເຂົາ ຈະສັ່ນຄອນອອກຈາກກັນ ແລະ ພັງທະລາຍ. ຫຼັງຈາກທີ່ຜູ້ຄົນມີພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າເປັນດັ່ງຊີວິດຂອງພວກເຂົາເທົ່ານັ້ນ, ພວກເຂົາກໍຈະກາຍມາເປັນຄົນໃໝ່. ຖ້າພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າກາຍມາເປັນຊີວິດຂອງຜູ້ຄົນ, ຖ້ານິມິດແຫ່ງພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ, ການເປີດເຜີຍ ແລະ ສິ່ງທີ່ພຣະອົງຮຽກຮ້ອງຈາກມະນຸດຊາດ ແລະ ມາດຕະຖານສຳລັບຊີວິດມະນຸດທີ່ພຣະເຈົ້າຮຽກຮ້ອງໃຫ້ຜູ້ຄົນບັນລຸເພື່ອກາຍມາເປັນຊີວິດຂອງພວກເຂົາ, ຖ້າຜູ້ຄົນດຳລົງຊີວິດຕາມພຣະທຳ ແລະ ຄວາມຈິງເຫຼົ່ານີ້, ແລ້ວພວກເຂົາກໍຖືກເຮັດໃຫ້ສົມບູນໂດຍພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ຜູ້ຄົນດັ່ງກ່າວໄດ້ເກີດໃໝ່ ແລະ ໄດ້ກາຍມາເປັນຄົນໃໝ່ຜ່ານພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ນີ້ແມ່ນເສັ້ນທາງທີ່ເປໂຕສະແຫວງຫາຄວາມຈິງ. ນີ້ແມ່ນເສັ້ນທາງຂອງການຖືກເຮັດໃຫ້ສົມບູນ. ເປໂຕຖືກພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າເຮັດໃຫ້ສົມບູນ, ເພິ່ນໄດ້ຮັບຊີວິດຈາກພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ, ຄວາມຈິງທີ່ກ່າວອອກໂດຍພຣະເຈົ້າໄດ້ກາຍມາເປັນຊີວິດຂອງເພິ່ນ ແລະ ເພິ່ນກາຍມາເປັນຄົນທີ່ໄດ້ຮັບຄວາມຈິງ.

ພຣະທຳ, ເຫຼັ້ມທີ 3. ບົດບັນທຶກການສົນທະນາຂອງພຣະຄຣິດແຫ່ງຍຸກສຸດທ້າຍ. ວິທີຍ່າງໃນເສັ້ນທາງຂອງເປໂຕ

ພຣະທຳປະຈຳວັນຂອງພຣະເຈົ້າ (ຄັດຕອນ 568)

ຈົນກວ່າຜູ້ຄົນໄດ້ປະສົບກັບພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງ, ມັນຄືທຳມະຊາດຂອງຊາຕານທີ່ເຂົ້າຄວບຄຸມ ແລະ ມີອຳນາດເໜືອພວກເຂົາຈາກພາຍໃນ. ໂດຍສະເພາະແລ້ວ ທຳມະຊາດນັ້ນນໍາໄປສູ່ຫຍັງ? ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ: ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງເຫັນແກ່ຕົວ? ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງປົກປ້ອງຕໍາແໜ່ງຂອງເຈົ້າເອງ? ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈິ່ງມີຄວາມຮູ້ສຶກທີ່ແຮງກ້າເຊັ່ນນັ້ນ? ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງເພີດເພີນກັບສິ່ງທີ່ບໍ່ຊອບທຳເຫຼົ່ານັ້ນ? ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງມັກຄົນທີ່ຊົ່ວຮ້າຍເຫຼົ່ານັ້ນ? ແມ່ນຫຍັງຄືພື້ນຖານທີ່ເຈົ້າມັກສິ່ງດັ່ງກ່າວ? ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ມາຈາກໃສ? ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງມີຄວາມສຸກທີ່ຈະຍອມຮັບເອົາພວກມັນ? ຮອດຕອນນີ້, ພວກເຈົ້າທຸກຄົນກໍໄດ້ມາເຂົ້າໃຈວ່າ ເຫດຜົນຫຼັກໆທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ກໍຄືມີພິດຂອງຊາຕານຢຸ່ພາຍໃນມະນຸດ. ສະນັ້ນແມ່ນຫຍັງຄືພິດຂອງຊາຕານ? ມັນສາມາດຖືກສະແດງອອກແນວໃດ? ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ: ຖ້າເຈົ້າຖາມວ່າ “ຜູ້ຄົນຄວນດໍາລົງຊີວິດແບບໃດ? ຜູ້ຄົນຄວນດໍາລົງຊີວິເພື່ອຫຍັງ” ຜູ້ຄົນຈະຕອບວ່າ “ມະນຸດທຸກຄົນເຮັດເພື່ອຕົນເອງ ແລະ ເຫັນແກ່ຜົນປະໂຫຍດສ່ວນຕົວ”. ວະລີໜຶ່ງຢ່າງນີ້ສຳແດງເຖິງຮາກແທ້ຂອງບັນຫາ. ປັດຊະຍາ ແລະ ເຫດຜົນຂອງຊາຕານໄດ້ກາຍມາເປັນຊີວິດຂອງຜູ້ຄົນ. ບໍ່ວ່າຜູ້ຄົນຈະສະແຫວງຫາຫຍັງກໍ່ຕາມ, ພວກເຂົາກໍ່ເຮັດເຊັ່ນນັ້ນເພື່ອຕົນເອງ ແລະ ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງດໍາລົງຊີວິດເພື່ອຕົນເອງເທົ່ານັ້ນ. “ມະນຸດທຸກຄົນເຮັດເພື່ອຕົນເອງ ແລະ ເຫັນແກ່ຜົນປະໂຫຍດສ່ວນຕົວ”, ນີ້ແມ່ນຊີວິດ-ປັດຊະຍາຂອງມະນຸດ ແລະ ມັນຍັງເປັນຕົວແທນໃຫ້ແກ່ທຳມະຊາດຂອງມະນຸດ. ຄຳເວົ້າເຫຼົ່ານີ້ໄດ້ກາຍມາເປັນທຳມະຊາດຂອງມະນຸດຊາດທີ່ເສື່ອມຊາມ ແລະ ພວກມັນເປັນພາບວາດທີ່ແທ້ຈິງຂອງທຳມະຊາດແບບຊາຕານຂອງມະນຸດຊາດທີ່ເສື່ອມຊາມ. ສິ່ງນີ້ໄດ້ກາຍມາເປັນພື້ນຖານສຳລັບການເປັນຢູ່ຂອງມະນຸດຊາດທີ່ເສື່ອມຊາມ. ເປັນເວລາຫຼາຍພັນປີ, ມະນຸດຊາດທີ່ເສື່ອມຊາມໄດ້ດຳລົງຊີວິດຕາມພິດນີ້ຂອງຊາຕານ, ຈົນມາເຖິງທຸກມື້ນີ້. ທຸກສິ່ງທີ່ຊາຕານເຮັດແມ່ນເພື່ອຄວາມກະຫາຍ, ຄວາມທະເຍີທະຍານ ແລະ ຈຸດປະສົງຂອງມັນເອງ. ມັນປາດຖະໜາທີ່ຈະຢູ່ລື່ນພຣະເຈົ້າ, ເປັນອິດສະຫຼະຈາກພຣະເຈົ້າ ແລະ ເຂົ້າຍຶດທຸກສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ສ້າງ. ໃນປັດຈຸບັນ, ສິ່ງດັ່ງກ່າວຄືຂອບເຂດທີ່ຜູ້ຄົນຖືກຊາຕານເຮັດໃຫ້ເສື່ອມຊາມ: ພວກເຂົາທຸກຄົນມີທຳມະຊາດຂອງຊາຕານ, ພວກເຂົາທຸກຄົນພະຍາຍາມປະຕິເສດ ແລະ ຕໍ່ຕ້ານພຣະເຈົ້າ ແລະ ພວກເຂົາຕ້ອງການຄວບຄຸມໂຊກຊະຕາຂອງພວກເຂົາເອງ ແລະ ພະຍາຍາມຕໍ່ຕ້ານການປັ້ນແຕ່ງ ແລະ ການຈັດແຈງຂອງພຣະເຈົ້າ. ຄວາມທະເຍີທະຍານ ແລະ ຄວາມກະຫາຍຂອງພວກເຂົາເປັນແບບດຽວກັນກັບຂອງຊາຕານແທ້ໆ. ສະນັ້ນ, ທຳມະຊາດຂອງມະນຸດຄືທຳມະຊາດຂອງຊາຕານ. ໃນຄວາມເປັນຈິງແລ້ວ, ຄຳຂວັນ ແລະ ຄຳພັງເພີຍຂອງຫຼາຍຄົນສື່ເຖິງທຳມະຊາດຂອງມະນຸດ ແລະ ສະທ້ອນເຖິງຄວາມເສື່ອມຊາມຂອງມະນຸດ. ສິ່ງຕ່າງໆທີ່ຜູ້ຄົນເລືອກແມ່ນຄວາມມັກຂອງພວກເຂົາເອງ ແລະ ພວກມັນທັງໝົດກໍເປັນຕົວແທນໃຫ້ກັບອຸປະນິໄສ ແລະ ການສະແຫວງຫາຂອງຜູ້ຄົນ. ໃນທຸກຄຳເວົ້າທີ່ບຸກຄົນໜຶ່ງເວົ້າ ແລະ ໃນທຸກສິ່ງທີ່ພວກເຂົາເຮັດ, ບໍ່ວ່າມັນຈະຖືກປິດບັງແນວໃດກໍຕາມ, ມັນບໍ່ສາມາດປົກປິດທຳມະຊາດຂອງພວກເຂົາ. ຕົວຢ່າງ: ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວ ພວກຟາຣີຊາຍເທດສະໜາໄດ້ຂ້ອນຂ້າງດີ, ແຕ່ເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ຍິນຄຳເທດສະໜາ ແລະ ຄວາມຈິງທີ່ພຣະເຢຊູກ່າວອອກ, ແທນທີ່ຈະຍອມຮັບພວກມັນ, ພວກເຂົາໄດ້ປະນາມສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ. ສິ່ງນີ້ໄດ້ເປີດໂປງເຖິງທຳມະຊາດ ແລະ ແກ່ນແທ້ຂອງພວກຟາຣີຊາຍທີ່ເບື່ອໜ່າຍ ແລະ ກຽດຊັງຄວາມຈິງ. ບາງຄົນເວົ້າໄດ້ຂ້ອນຂ້າງດີ ແລະ ເກັ່ງໃນການປິດບັງຕົນເອງ, ແຕ່ຫຼັງຈາກທີ່ຄົນອື່ນພົວພັນກັບພວກເຂົາໄດ້ຊົ່ວໄລຍະໜຶ່ງ, ຄົນອື່ນກໍຄົ້ນພົບວ່າທຳມະຊາດຂອງພວກເຂົາມີເລ່ຫຼ່ຽມ ແລະ ບໍ່ຊື່ສັດຢ່າງຮ້າຍແຮງ. ຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ພົວພັນກັບພວກເຂົາເປັນເວລາດົນນານ, ທຸກຄົນກໍຄົ້ນພົບແກ່ນແທ້ ແລະ ທຳມະຊາດຂອງພວກເຂົາ. ໃນທີ່ສຸດ, ຄົນອື່ນກໍ່ໄດ້ຂໍ້ສະຫຼຸບດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້: ພວກເຂົາບໍ່ເຄີຍກ່າວຄຳເວົ້າແຫ່ງຄວາມຈິງ ແລະ ເປັນຄົນທີ່ຫຼອກລວງ. ຖ້ອຍຄຳນີ້ສະແດງເຖິງທຳມະຊາດຂອງຜູ້ຄົນດັ່ງກ່າວ ແລະ ມັນຄືພາບປະກອບ ແລະ ຂໍ້ພິສູດທີ່ດີທີ່ສຸດຂອງທຳມະຊາດ ແລະ ແກ່ນແທ້ຂອງພວກເຂົາ. ປັດຊະຍາແຫ່ງການດຳລົງຊີວິດຂອງພວກເຂົາຄືການບໍ່ບອກຄວາມຈິງແກ່ຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງ ລວມເຖິງການບໍ່ເຊື່ອໃຈຜູ້ໃດຜູ້ໜຶ່ງ. ທຳມະຊາດແບບຊາຕານຂອງມະນຸດປະກອບມີປັດຊະຍາ ແລະ ພິດຂອງຊາຕານຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ. ບາງເທື່ອ ເຈົ້າເອງກໍເຖິງກັບບໍ່ຮູ້ຈັກກ່ຽວກັບສິ່ງນັ້ນ ແລະ ບໍ່ເຂົ້າໃຈພວກມັນ; ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ທຸກຊ່ວງເວລາໃນຊີວິດຂອງເຈົ້າກໍອີງຕາມສິ່ງເຫຼົ່ານີ້. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ເຈົ້າກໍຄິດວ່າສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຂ້ອນຂ້າງຖືກຕ້ອງ ແລະ ສົມເຫດສົມຜົນ ແລະ ບໍ່ຜິດພາດເລີຍ. ສິ່ງນີ້ກໍພຽງພໍທີ່ຈະສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ປັດຊະຍາຂອງຊາຕານໄດ້ກາຍມາເປັນທຳມະຊາດຂອງຜູ້ຄົນ ແລະ ພວກເຂົາກໍດຳລົງຊີວິດຕາມພວກມັນຢ່າງສົມບູນ, ຄິດວ່າວິທີການດຳລົງຊີວິດນີ້ເປັນສິ່ງທີ່ດີ ແລະ ບໍ່ມີຄວາມສຳນຶກທີ່ຢາກກັບໃຈເລີຍ. ສະນັ້ນ ພວກເຂົາກຳລັງເປີດເຜີຍທຳມະຊາດແບບຊາຕານຂອງພວກເຂົາຢ່າງສະໝໍ່າສະເໝີ ແລະ ພວກເຂົາດຳລົງຊີວິດໂດຍປັດຊະຍາຂອງຊາຕານຢ່າງສະໝໍ່າສະເໝີ. ທຳມະຊາດຂອງຊາຕານຄືຊີວິດຂອງມະນຸດ ແລະ ມັນແມ່ນທຳມະຊາດ ແລະ ແກ່ນແທ້ຂອງມະນຸດຊາດ.

ພຣະທຳ, ເຫຼັ້ມທີ 3. ບົດບັນທຶກການສົນທະນາຂອງພຣະຄຣິດແຫ່ງຍຸກສຸດທ້າຍ. ວິທີຍ່າງໃນເສັ້ນທາງຂອງເປໂຕ

ພຣະທຳປະຈຳວັນຂອງພຣະເຈົ້າ (ຄັດຕອນ 574)

ຖ້າການກະທຳຂອງຜູ້ເຊື່ອບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນຄວາມຈິງເລີຍ, ແລ້ວພວກເຂົາກໍສໍ່າກັບເປັນຄົນທີ່ບໍ່ເຊື່ອ. ນີ້ແມ່ນປະເພດຂອງຄົນທີ່ບໍ່ມີພຣະເຈົ້າໃນຫົວໃຈຂອງເຂົາ ແລະ ຄົນທີ່ອອກຈາກພຣະເຈົ້າ ແລະ ຄົນເຊັ່ນນັ້ນເປັນຄືກັບພະນັກງານທີ່ຖືກຈ້າງໃນເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ ເຊິ່ງເປັນຜູ້ທີ່ເຮັດວຽກເລັກໆນ້ອຍໆສຳລັບເຈົ້ານາຍຂອງພວກເຂົາ, ໄດ້ຮັບເງິນຕອບແທນເລັກນ້ອຍ ແລະ ຫຼັງຈາກນັ້ນກໍ່ຈາກໄປ. ນີ້ບໍ່ແມ່ນຄົນທີ່ເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິງ. ຄວນເຮັດຢ່າງໃດເພື່ອຮັບເອົາຄວາມເຫັນດີຂອງພຣະເຈົ້າ. ເປັນສິ່ງທຳອິດທີ່ເຈົ້າຄວນຄິດຫາ ແລະ ເຮັດວຽກເພື່ອໃຫ້ໄດ້ມາເມື່ອເຈົ້າເຮັດບາງສິ່ງ; ມັນຄວນເປັນຫຼັກການ ແລະ ຂອບເຂດການປະຕິບັດຂອງເຈົ້າ. ເຫດຜົນທີ່ເຈົ້າຄວນຕັດສິນວ່າສິ່ງທີ່ເຈົ້າກຳລັງເຮັດແມ່ນສອດຄ່ອງກັບຄວາມຈິງ ຫຼື ບໍ່ ກໍ່ຄື ຖ້າມັນສອດຄ່ອງກັບຄວາມຈິງ, ແລ້ວມັນຈະສອດຄ່ອງກັບຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງແນ່ນອນ. ມັນບໍ່ແມ່ນວ່າເຈົ້າຄວນວັດແທກວ່າເລື່ອງດັ່ງກ່າວຖືກຕ້ອງ ຫຼື ຜິດ ຫຼື ມັນສອດຄ່ອງກັບລົດຊະນິຍົມຂອງທຸກຄົນ ຫຼື ບໍ່ ຫຼື ມັນສອດຄ່ອງກັບຄວາມປາຖະໜາຂອງເຈົ້າເອງ ຫຼື ບໍ່; ກົງກັນຂ້າມ, ເຈົ້າຄວນຕັດສິນວ່າມັນສອດຄ່ອງກັບຄວາມຈິງ ຫຼື ບໍ່ ແລະ ມັນເປັນປະໂຫຍດໃຫ້ກັບວຽກງານ ແລະ ຜົນປະໂຫຍດໃນຄຣິດຕະຈັກ ຫຼື ບໍ່. ຖ້າເຈົ້າຄຳນຶງເຖິງສິ່ງເຫຼົ່ານີ້, ແລ້ວເຈົ້າກໍ່ຈະສອດຄ່ອງກັບຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າຫຼາຍຂຶ້ນ ເມື່ອເຈົ້າເຮັດສິ່ງຕ່າງໆ. ຖ້າເຈົ້າບໍ່ພິຈາລະນາລັກສະນະເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ພຽງແຕ່ອາໄສຄວາມປະສົງຂອງເຈົ້າເອງ ເມື່ອກຳລັງເຮັດສິ່ງຕ່າງໆ, ແລ້ວເຈົ້າກໍ່ແນ່ໃຈໄດ້ເລີຍວ່າບໍ່ໄດ້ເຮັດພວກມັນຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ເພາະຄວາມປະສົງຂອງມະນຸດບໍ່ແມ່ນຄວາມຈິງ ແລະ ເຂົ້າກັບພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຢ່າງແນ່ນອນ. ຖ້າເຈົ້າປາຖະໜາທີ່ຈະໄດ້ຮັບຄວາມເຫັນດີຈາກພຣະເຈົ້າ, ແລ້ວເຈົ້າຕ້ອງປະຕິບັດຕາມຄວາມຈິງ ແທນທີ່ຈະປະຕິບັດຕາມຄວາມປະສົງຂອງເຈົ້າເອງ. ບາງຄົນມີສ່ວນຮ່ວມໃນເລື່ອງສ່ວນຕົວໃດໜຶ່ງໃນນາມທີ່ກຳລັງປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງພວກເຂົາ. ແລ້ວອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງຂອງພວກເຂົາເຫັນວ່ານີ້ເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ເໝາະສົມ ແລະ ຕຳນິພວກເຂົາຍ້ອນສິ່ງນັ້ນ, ແຕ່ຜູ້ຄົນເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ຍອມຮັບການກ່າວໂທດ. ພວກເຂົາຄິດວ່າ ເພາະມັນເປັນເລື່ອງສ່ວນຕົວທີ່ບໍ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບວຽກງານ, ການເງິນ ຫຼື ຜູ້ຄົນຂອງຄຣິດຕະຈັກ ແລະ ມັນບໍ່ແມ່ນການເຮັດຊົ່ວ, ສະນັ້ນ ພຣະເຈົ້າບໍ່ຄວນແຊກແຊງ. ບາງສິ່ງອາດເບິ່ງຄືກັບເປັນເລື່ອງສ່ວນຕົວສຳລັບເຈົ້າ ເຊິ່ງບໍ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບຫຼັກການ ຫຼື ຄວາມຈິງໃດເລີຍ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ ເມື່ອຫຼຽວເບິ່ງສິ່ງທີ່ເຈົ້າເຮັດ, ເຈົ້າເຫັນແກ່ຕົວຫຼາຍ. ເຈົ້າບໍ່ຄຳນຶງເຖິງວຽກງານໃນຄຣິສຕະຈັກ ຫຼື ຜົນປະໂຫຍດໃນເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ ຫຼື ສິ່ງນີ້ຈະບໍ່ເປັນທີ່ພໍໃຈສຳລັບພຣະເຈົ້າ; ເຈົ້າພຽງແຕ່ຄຳນຶງເຖິງຜົນປະໂຫຍດຂອງເຈົ້າເອງເທົ່ານັ້ນ. ສິ່ງນີ້ກໍ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບຄຸນສົມບັດການເປັນໄພ່ພົນແລ້ວ ພ້ອມທັງຄວາມເປັນມະນຸດຂອງບຸກຄົນ. ເຖິງແມ່ນວ່າສິ່ງທີ່ເຈົ້າກຳລັງເຮັດບໍ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບຜົນປະໂຫຍດຂອງຄຣິດຕະຈັກ ຫຼື ມັນບໍ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບຄວາມຈິງ, ການມີສ່ວນຮ່ວມໃນເລື່ອງສ່ວນຕົວໃນຂະນະທີ່ອ້າງວ່າກຳລັງປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງເຈົ້າກໍ່ບໍ່ສອດຄ່ອງກັບຄວາມຈິງ. ບໍ່ວ່າເຈົ້າກຳລັງເຮັດຫຍັງກໍຕາມ, ບໍ່ວ່າເລື່ອງໃດໜຶ່ງຈະໃຫຍ່ ຫຼື ນ້ອຍກໍຕາມ ແລະ ບໍ່ວ່າມັນເປັນໜ້າທີ່ຂອງເຈົ້າໃນຄອບຄົວຂອງພຣະເຈົ້າ ຫຼື ເລື່ອງສ່ວນຕົວຂອງເຈົ້າເອງ, ເຈົ້າຕ້ອງພິຈາລະນາວ່າສິ່ງທີ່ເຈົ້າກຳລັງເຮັດນັ້ນສອດຄ່ອງກັບຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ ຫຼື ບໍ່, ພ້ອມທັງມັນແມ່ນສິ່ງທີ່ບຸກຄົນໃດໜຶ່ງທີ່ມີຄວາມເປັນມະນຸດຄວນເຮັດ ຫຼື ບໍ່. ຖ້າເຈົ້າສະແຫວງຫາຄວາມຈິງແບບນັ້ນໃນທຸກສິ່ງທີ່ເຈົ້າເຮັດ, ແລ້ວເຈົ້າກໍເປັນຄົນທີ່ເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິງ. ຖ້າເຈົ້າປະຕິບັດກັບທຸກເລື່ອງ ແລະ ຄວາມຈິງທຸກປະການໃນລັກສະນະນີ້ຢ່າງເຄັ່ງຄັດ, ແລ້ວເຈົ້າກໍ່ຈະສາມາດບັນລຸການປ່ຽນແປງໃນອຸປະນິໄສຂອງເຈົ້າ. ມີຄົນທີ່ຄິດວ່າ “ການໃຫ້ຂ້ອຍປະຕິບັດຄວາມຈິງເມື່ອຂ້ອຍປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງຂ້ອຍກໍພຽງພໍແລ້ວ, ແຕ່ເມື່ອຂ້ອຍກຳລັງຈັດການກັບເລື່ອງສ່ວນຕົວຂອງຂ້ອຍ, ຂ້ອຍບໍ່ສົນໃຈວ່າຄວາມຈິງຈະວ່າແນວໃດ, ຂ້ອຍຈະເຮັດສິ່ງທີ່ຂ້ອຍມັກ, ເຮັດຫຍັງກໍຕາມທີີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຜົນປະໂຫຍດກັບຂ້ອຍເອງ”. ໃນຄຳເວົ້າເຫຼົ່ານີ້, ເຈົ້າສາມາດເຫັນໄດ້ວ່າພວກເຂົາບໍ່ມີຜູ້ຮັກຄວາມຈິງ. ບໍ່ມີຫຼັກການໃນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາເຮັດ. ພວກເຂົາຈະເຮັດຫຍັງກໍຕາມທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດຜົນປະໂຫຍດກັບພວກເຂົາ, ໂດຍບໍ່ໄດ້ຄຳນຶງເຖິງແມ່ນແຕ່ຜົນສະທ້ອນທີ່ມັນຈະມີຕໍ່ເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າເລີຍ. ຜົນຕາມມາກໍຄືເມື່ອພວກເຂົາໄດ້ເຮັດບາງສິ່ງ, ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນພວກເຂົາ ແລະ ພວກເຂົາຮູ້ສຶກມືດມົວ ແລະ ເສົ້າໃຈ ແລະ ບໍ່ຮູ້ວ່າກຳລັງເກີດຫຍັງຂຶ້ນ. ນີ້ບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ພວກເຂົາສົມຄວນໄດ້ຮັບບໍ? ຖ້າເຈົ້າບໍ່ປະຕິບັດຄວາມຈິງໃນການກະທຳຂອງເຈົ້າ ແລະ ບໍ່ໃຫ້ກຽດພຣະເຈົ້າ, ເຈົ້າກໍກຳລັງເຮັດບາບຕໍ່ພຣະອົງ. ຖ້າຄົນໜຶ່ງບໍ່ຮັກຄວາມຈິງ ແລະ ປະຕິບັດຕາມຄວາມປະສົງຂອງພວກເຂົາເອງຢູ່ເລື້ອຍໆ, ພວກເຂົາກໍຈະເຮັດຜິດຕໍ່ພຣະເຈົ້າຢູ່ເລື້ອຍໆ. ພຣະອົງຈະກຽດຊັງ ແລະ ປະຕິເສດພວກເຂົາ ແລະ ປະຖິ້ມພວກເຂົາໄວ້. ສິ່ງທີ່ຄົນເຊັ່ນນັ້ນເຮັດມັກລົ້ມເຫຼວທີ່ຈະໄດ້ຮັບການຮອງຮັບຂອງພຣະເຈ້ົາ ແລະ ຖ້າພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ຈັກກັບໃຈ, ການລົງໂທດກໍບໍ່ໄດ້ຢູ່ໄກ.

ພຣະທຳ, ເຫຼັ້ມທີ 3. ບົດບັນທຶກການສົນທະນາຂອງພຣະຄຣິດແຫ່ງຍຸກສຸດທ້າຍ. ພາກສາມ

ພຣະທຳປະຈຳວັນຂອງພຣະເຈົ້າ (ຄັດຕອນ 575)

ທຸກໜ້າທີ່ທີ່ເຈົ້າປະຕິບັດແມ່ນກ່ຽວຂ້ອງກັບການເຂົ້າສູ່ຊີວິດ. ບໍ່ວ່າໜ້າທີ່ຂອງເຈົ້ານັ້ນເປັນປົກກະຕິ ຫຼື ເອົາແນ່ເອົານອນບໍ່ໄດ້, ໜ້າເບື່ອ ຫຼື ມີຊີວິດຊີວາກໍຕາມ, ເຈົ້າຕ້ອງບັນລຸການເຂົ້າສູ່ຊີວິດຢູ່ສະເໝີ. ໜ້າທີ່ທີ່ບາງຄົນປະຕິບັດນັ້ນຂ້ອນຂ້າງໜ້າເບື່ອ; ພວກເຂົາເຮັດສິ່ງດຽວກັນທຸກໆວັນ. ແນວໃດກໍຕາມ, ເມື່ອປະຕິບັດພວກມັນ, ສະພາບທີ່ຄົນເຫຼົ່ານີ້ເປີດເຜີຍອອກມາບໍ່ໄດ້ຄືກັນທັງໝົດ. ບາງຄັ້ງ, ເມື່ອອາລົມດີ ຄົນກໍດຸໝັ່ນຂຶ້ນ ແລະ ເຮັດວຽກໄດ້ດີຂຶ້ນ. ບາງຄັ້ງ ເນື່ອງມາຈາກບາງອິດທິພົນທີ່ບໍ່ຮູ້ຈັກ, ອຸປະນິໄສອັນເສື່ອມຊາມແບບຊາຕານຂອງພວກເຂົາກໍຈະກະຕຸ້ນບັນຫາໃນຕົວພວກເຂົາ, ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາມີມຸມມອງທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ຢູ່ໃນສະພາບທີ່ບໍ່ດີ ແລະ ອາລົມບໍ່ດີ; ນີ້ສົ່ງຜົນໃຫ້ພວກເຂົາປະຕິບັດໜ້າທີ່ໃນລັກສະນະພໍເປັນພິທີ. ສະພາບພາຍໃນຂອງຄົນນັ້ນປ່ຽນແປງຕະຫຼອດ; ພວກມັນສາມາດປ່ຽນແປງໄດ້ທຸກບ່ອນ ແລະ ທຸກເວລາ. ບໍ່ວ່າສະພາບຂອງເຈົ້າປ່ຽນແປງແບບໃດ, ມັນຜິດສະເໝີທີ່ຈະເຮັດຕາມອາລົມຂອງເຈົ້າ. ສົມມຸດວ່າເຈົ້າເຮັດດີຂຶ້ນເລັກໜ້ອຍເມື່ອເຈົ້າອາລົມດີ ແລະ ຮ້າຍແຮງກວ່າເກົ່າເມື່ອເຈົ້າອາລົມບໍ່ດີ, ນີ້ແມ່ນວິທີການທີ່ເປັນຫຼັກການຂອງການເຮັດສິ່ງຕ່າງໆບໍ? ສິ່ງນີ້ຈະເຮັດໃຫ້ເຈົ້າສາມາດປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງເຈົ້າໃນມາດຕະຖານທີ່ສາມາດຍອມຮັບໄດ້ບໍ? ບໍ່ວ່າອາລົມຂອງພວກເຂົາຈະເປັນແນວໃດ, ຄົນຕ້ອງຮູ້ຈັກອະທິຖານ ແລະ ປັບຕົວຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ ແລະ ສະແຫວງຫາຄວາມຈິງ; ໃນລັກສະນະນີ້ເທົ່ານັ້ນ, ພວກເຂົາຈຶ່ງຈະສາມາດຫຼີກເວັ້ນຈາກການຖືກຄວບຄຸມ ແລະ ຖືກປັ່ນປ່ວນໄປມາໂດຍອາລົມຂອງພວກເຂົາໄດ້. ເມື່ອປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງເຈົ້າ, ເຈົ້າຄວນກວດສອບຕົວເຈົ້າເອງສະເໝີ ເພື່ອເບິ່ງວ່າເຈົ້າກຳລັງເຮັດສິ່ງຕ່າງໆຕາມຫຼັກການບໍ, ການປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງເຈົ້ານັ້ນໄດ້ຕາມມາດຕະຖານບໍ, ເຈົ້າພຽງແຕ່ເຮັດມັນໃນລັກສະນະພໍເປັນພິທີ ຫຼື ບໍ່, ເຈົ້າໄດ້ພະຍາຍາມປັດຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງເຈົ້າ ຫຼື ບໍ່ ແລະ ມີບັນຫາໃດໆກັບທັດສະນະຂອງເຈົ້າ ແລະ ວິທີທີ່ເຈົ້າຄິດ ຫຼື ບໍ່. ເມື່ອເຈົ້າໄດ້ໄຕ່ຕອງຕົນເອງ ແລະ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ກໍຊັດເຈນກັບເຈົ້າ, ເຈົ້າຈະມີເວລາທີ່ງ່າຍຂຶ້ນໃນການປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງເຈົ້າ. ບໍ່ວ່າເຈົ້າຈະຜະເຊີນຫຍັງກໍຕາມໃນຂະນະທີ່ປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງເຈົ້າ, ຄວາມຄິດລົບ ແລະ ຄວາມອ່ອນແອ ຫຼື ການມີອາລົມບໍ່ດີຫຼັງຈາກທີ່ຖືກຈັດການ, ເຈົ້າຄວນປະຕິບັດຕໍ່ມັນຢ່າງເໝາະສົມ ແລະ ເຈົ້າຍັງຕ້ອງສະແຫວງຫາຄວາມຈິງ ແລະ ເຂົ້າໃຈຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າອີກດ້ວຍ. ການເຮັດສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ ເຈົ້າຈະມີເສັ້ນທາງສູ່ການປະຕິບັດ. ຖ້າເຈົ້າຢາກປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງເຈົ້າໃຫ້ໄດ້ດີ, ເຈົ້າກໍຕ້ອງບໍ່ຮັບຜົນກະທົບຫຍັງຈາກອາລົມຂອງເຈົ້າ. ບໍ່ວ່າເຈົ້າກຳລັງຮູ້ສຶກເປັນລົບ ຫຼື ອ່ອນແອແນວໃດກໍຕາມ, ເຈົ້າຄວນປະຕິບັດຄວາມຈິງໃນທຸກສິ່ງທີ່ເຈົ້າເຮັດ ດ້ວຍຄວາມເຂັ້ມງວດແທ້ໆ ແລະ ຍຶດໝັ້ນໃນຫຼັກການ. ຖ້າເຈົ້າເຮັດແບບນີ້, ບໍ່ພຽງແຕ່ຄົນອື່ນຈະເຫັນດີກັບເຈົ້າ ແຕ່ພຣະເຈົ້າກໍຈະມັກເຈົ້າເຊັ່ນກັນ. ແລ້ວເຈົ້າກໍຈະເປັນຄົນທີ່ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບ ແລະ ຄົນທີ່ແບກຮັບພາລະ; ເຈົ້າຈະເປັນຄົນດີຢ່າງແທ້ຈິງທີ່ປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງເຈົ້າຕາມມາດຕະຖານແທ້ໆ ແລະ ເປັນຜູ້ທີ່ດໍາລົງຊີວິດຢູ່ຕາມຄວາມເປັນຄົນຢ່າງແທ້ຈິງ. ຄົນດັ່ງກ່າວໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ບໍລິສຸດ ແລະ ບັນລຸການປ່ຽນແປງທີ່ແທ້ຈິງເມື່ອປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງພວກເຂົາ, ພວກເຂົາສາມາດຖືກເອີ້ນໄດ້ວ່າເປັນຄົນສັດຊື່ໃນສາຍຕາຂອງພຣະເຈົ້າ. ມີພຽງຄົນຊື່ສັດເທົ່ານັ້ນທີ່ສາມາດອົດທົນຕໍ່ການປະຕິບັດຄວາມຈິງ ແລະ ປະສົບຄວາມສຳເລັດໃນການກະທຳຕາມຫຼັກການ ແລະ ສາມາດປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງພວກເຂົາໃຫ້ໄດ້ຕາມມາດຕະຖານ. ຄົນທີ່ເຮັດຕາມຫຼັກການຈະປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງຕົນໄດ້ຢ່າງລະອຽດເມື່ອພວກເຂົາມີອາລົມດີ; ພວກເຂົາບໍ່ເຮັດໃນລັກສະນະແບບພໍເປັນພິທີ, ພວກເຂົາບໍ່ໂອ້ອວດຕົວເອງ ແລະ ພວກເຂົາບໍ່ສະແດງຕົວເອງເພື່ອເຮັດໃຫ້ຄົນອື່ນຄິດວ່າພວກເຂົາຢ່າງສູງສົ່ງ. ເມື່ອພວກເຂົາອາລົມບໍ່ດີ, ພວກເຂົາສາມາດເຮັດສຳເລັດໜ້າທີ່ປະຈຳວັນຂອງພວກເຂົາຢ່າງຈິງຈັງ ແລະ ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບ ແລະ ເຖິງແມ່ນວ່າພວກເຂົາພົບກັບບາງສິ່ງທີ່ເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ການເຮັດສໍາເລັດໜ້າທີ່ຂອງພວກເຂົາ ຫຼື ກົດດັນພວກເຂົາເລັກໜ້ອຍ ຫຼື ເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມວຸ້ນວາຍໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງພວກເຂົາ, ພວກເຂົາກໍຍັງສາມາດສະຫງົບຫົວໃຈຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ ແລະ ອະທິຖານ ວ່າ “ບໍ່ວ່າຂ້ານ້ອຍຈະຜະເຊີນກັບບັນຫາໜັກພຽງໃດກໍຕາມ, ເຖິງແມ່ນວ່າທ້ອງຟ້າຈະພັງທະລາຍຈະຕົກລົງມາ, ຕາບໃດທີ່ຂ້ານ້ອຍມີຊີວິດຢູ່, ຂ້ານ້ອຍຈະຕັ້ງໃຈເຮັດໃຫ້ດີທີ່ສຸດເພື່ອປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງຂ້ານ້ອຍ. ທຸກມື້ທີ່ຂ້ານ້ອຍດຳລົງຊີວິດຢູ່ແມ່ນມື້ທີ່ຂ້ານ້ອຍຕ້ອງປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງຂ້ານ້ອຍໃຫ້ດີ, ເພື່ອວ່າຂ້ານ້ອຍຈະຄູ່ຄວນກັບໜ້າທີ່ນີ້ທີ່ພຣະເຈົ້າປະທານໃຫ້ຂ້ານ້ອຍ ພ້ອມທັງລົມຫາຍໃຈນີ້ທີ່ພຣະອົງຊົງວາງໃສ່ໃນຮ່າງກາຍຂອງຂ້ານ້ອຍ. ບໍ່ວ່າຂ້ານ້ອຍຈະມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຫຼາຍປານໃດກໍຕາມ, ຂ້ານ້ອຍກໍຈະປ່ອຍວາງມັນທັງໝົດໄວ້ທາງຂ້າງ ເພາະການປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງຂ້ານ້ອຍແມ່ນສຳຄັນທີ່ສຸດ!” ບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບຈາກຄົນ, ເຫດການ, ສິ່ງຕ່າງໆ ລື ສະພາບແວດລ້ອມ, ຜູ້ທີ່ບໍ່ຖືກຈຳກັດໂດຍອາລົມ ຫຼື ສະພາບການພາຍນອກ ແລະ ຜູ້ທີ່ຖືເອົາໜ້າທີ່ຂອງພວກເຂົາ ແລະ ການມອບໝາຍທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ມອບໝາຍໃຫ້ພວກເຂົາມາກ່ອນ ແລະ ສຳຄັນທີ່ສຸດ, ພວກເຂົາແມ່ນຄົນທີ່ຈົ່ງຮັກພັກດີຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ແລະ ເປັນຜູ້ທີ່ນອບນ້ອມຕໍ່ພຣະອົງຢ່າງແທ້ຈິງ. ຄົນແບບນີ້ໄດ້ບັນລຸການເຂົ້າສູ່ຊີວິດ ແລະ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ຄວາມເປັນຈິງແຫ່ງຄວາມຈິງ. ນີ້ແມ່ນໜຶ່ງໃນການສະແດງອອກທີ່ເປັນຈິງ ແລະ ແທ້ຈິງທີ່ສຸດຂອງການດຳລົງຊີວິດຕາມຄວາມຈິງ.

ພຣະທຳ, ເຫຼັ້ມທີ 3. ບົດບັນທຶກການສົນທະນາຂອງພຣະຄຣິດແຫ່ງຍຸກສຸດທ້າຍ. ທາງເຂົ້າສູ່ຊີວິດເລີ່ມດ້ວຍການປະຕິບັດໜ້າທີ່

ພຣະທຳປະຈຳວັນຂອງພຣະເຈົ້າ (ຄັດຕອນ 577)

ຜູ້ຄົນຕ້ອງເຂົ້າໃຈວ່າມີຫຼັກການພື້ນຖານໃນການທີ່ພຣະຜູ້ສ້າງປະຕິບັດຕໍ່ສິ່ງຖືກສ້າງ, ເຊິ່ງເປັນຫຼັກການສູງສຸດອີກດ້ວຍ. ວິທີທີ່ພຣະຜູ້ສ້າງປະຕິບັດຕໍ່ສິ່ງຖືກສ້າງກໍອີງໃສ່ແຜນການຄຸ້ມຄອງຂອງພຣະອົງຢ່າງສົມບູນ ແລະ ຂໍ້ກຳນົດໃນພາລະກິດຂອງຂອງພຣະອົງ; ພຣະອົງບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງປຶກສາກັບໃຜ ແລະ ພຣະອົງບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງໃຫ້ໃຜເຫັນດີກັບພຣະອົງ. ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ພຣະອົງຄວນເຮັດ ແລະ ບໍ່ວ່າພຣະອົງຈະປະຕິບັດຕໍ່ຜູ້ຄົນແນວໃດກໍຕາມ, ພຣະອົງກໍຊົງກະທຳ ແລະ ບໍ່ວ່າພຣະອົງເຮັດສິ່ງໃດ ຫຼື ພຣະອົງປະຕິບັດແນວໃດຕໍ່ຜູ້ຄົນ, ມັນລ້ວນແລ້ວແຕ່ສອດຄ່ອງກັບຫຼັກການແຫ່ງຄວາມຈິງ ແລະ ຫຼັກການທີ່ພຣະຜູ້ສ້າງປະຕິບັດພາລະກິດ. ສ່ວນສິ່ງມີຊີວິດທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນ, ສິ່ງດຽວທີ່ຕ້ອງເຮັດຄືຍອມອ່ອນນ້ອມຕໍ່ພຣະຜູ້ສ້າງ; ຄົນໃດໜຶ່ງບໍ່ຄວນຕັດສິນໃຈດ້ວຍຕົນເອງ. ນີ້ຄືເຫດຜົນທີ່ສິ່ງຖືກສ້າງຄວນມີ ແລະ ຖ້າຄົນໃດໜຶ່ງບໍ່ມີມັນ, ແລ້ວພວກເຂົາກໍບໍ່ເໝາະສົມທີ່ຈະຖືກເອີ້ນວ່າຄົນ. ຜູ້ຄົນຕ້ອງເຂົ້າໃຈວ່າພຣະຜູ້ສ້າງຈະເປັນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງການຊົງສ້າງຢູ່ສະເໝີ; ພຣະອົງຊົງມີລິດອຳນາດ ແລະ ຄຸນສົມບັດໃນການປັ້ນແຕ່ງ ແລະ ປົກຄອງເໜືອສິ່ງມີຊີວິດໃດໆທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນຕາມທີ່ພຣະອົງພໍໃຈ ແລະ ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງມີເຫດຜົນທີ່ຈະເຮັດແບບນັ້ນ. ນີ້ແມ່ນສິດອຳນາດຂອງພຣະອົງ. ບໍ່ມີສິ່ງໃດໃນບັນດາສິ່ງມີຊີວິດແຫ່ງການຊົງສ້າງທີ່ມີສິດ ຫຼື ມີຄຸນສົມບັດທີ່ຈະຕັດສິນວ່າສິ່ງທີ່ພຣະຜູ້ສ້າງປະຕິບັດນັ້ນຖືກຕ້ອງ ຫຼື ຜິດ ຫຼື ພຣະອົງຄວນເຮັດແນວໃດ. ບໍ່ມີສິ່ງຖືກສ້າງໃດທີ່ໄດ້ຮັບສິດເພື່ອເລືອກວ່າຈະຍອມຮັບການປົກຄອງ ແລະ ການຈັດແຈງຂອງພຣະຜູ້ສ້າງ; ແລະ ບໍ່ມີສິ່ງຖືກສ້າງໃດທີ່ໄດ້ຮັບສິດເພື່ອຮຽກຮ້ອງກ່ຽວກັບວິທີການທີ່ພຣະຜູ້ສ້າງຕ້ອງປົກຄອງ ແລະ ຈັດແຈງໂຊກຊະຕາຂອງພວກເຂົາ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງສູງສຸດ. ບໍ່ວ່າພຣະຜູ້ສ້າງໄດ້ກະທຳສິ່ງໃດແກ່ສິ່ງມີຊີວິດທີ່ຖືກສ້າງຂອງພຣະອົງ ແລະ ບໍ່ວ່າພຣະອົງໄດ້ເຮັດມັນແນວໃດ, ມະນຸດທີ່ພຣະອົງສ້າງຂຶ້ນຄວນເຮັດພຽງແຕ່ສິ່ງດຽວຄື: ສະແຫວງຫາ, ຍອມ, ຮູ້ຈັກ ແລະ ຍອມຮັບທຸກສິ່ງທີ່ພຣະຜູ້ສ້າງໄດ້ຈັດວາງ. ຜົນສຸດທ້າຍຄື ພຣະຜູ້ສ້າງຈະໄດ້ສຳເລັດແຜນການຄຸ້ມຄອງຂອງພຣະອົງ ແລະ ສຳເລັດພາລະກິດຂອງພຣະອົງ, ໄດ້ເຮັດໃຫ້ແຜນການຄຸ້ມຄອງຂອງພຣະອົງກ້າວໜ້າໄປໂດຍປາສະຈາກສິ່ງກີດຂວາງໃດໆ; ໃນຂະນະດຽວກັນ, ຍ້ອນສິ່ງມີຊີວິດທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນໄດ້ຍອມຮັບກົດ ແລະ ການຈັດແຈງຂອງພຣະຜູ້ຊົງສ້າງ ແລະ ຍອມຕໍ່ກົດ ແລະ ການຈັດແຈງຂອງພຣະອົງ, ພວກເຂົາຈະໄດ້ຮັບຄວາມຈິງ, ເຂົ້າໃຈຄວາມປະສົງຂອງພຣະຜູ້ຊົງສ້າງ ແລະ ໄດ້ຮູ້ຈັກນິໄສຂອງພຣະອົງ. ຍັງມີຫຼັກການອື່ນທີ່ເຮົາຕ້ອງບອກພວກເຈົ້າ: ບໍ່ວ່າພຣະຜູ້ຊົງສ້າງກະທຳສິ່ງໃດ, ບໍ່ວ່າພຣະອົງສຳແດງອອກແນວໃດ ແລະ ບໍ່ວ່າສິ່ງທີ່ພຣະອົງກະທຳນັ້ນເປັນການກະທຳທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ ຫຼື ນ້ອຍ, ພຣະອົງກໍຍັງເປັນພຣະຜູ້ຊົງສ້າງ; ໃນຂະນະທີ່ມວນມະນຸດຊາດທີ່ຖືກພຣະອົງສ້າງຂຶ້ນ, ບໍ່ວ່າພວກເຂົາໄດ້ກະທຳສິ່ງໃດ ແລະ ບໍ່ວ່າພວກເຂົາອາດມີພອນສະຫວັນ ຫຼື ມີຂອງປະທານສໍ່າໃດ, ພວກເຂົາກໍຍັງເປັນສິ່ງມີຊີວິດທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນຢູ່. ສ່ວນມະນຸດທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນ, ບໍ່ວ່າພວກເຂົາໄດ້ຮັບພຣະຄຸນ ແລະ ພອນຈາກພຣະຜູ້ຊົງສ້າງຫຼາຍປານໃດກໍຕາມ ຫຼື ຄວາມເມດຕາ, ຄວາມເມດຕາກາລຸນາ ຫຼື ຄວາມປານີພຽງໃດ, ພວກເຂົາກໍບໍ່ຄວນເຊື່ອຕົນເອງວ່າຢືນຢູ່ເໜືອຄົນອື່ນ ຫຼື ຄິດວ່າພວກເຂົາສາມາດເທົ່າທຽມກັບພຣະເຈົ້າໄດ້ ແລະ ວ່າພວກເຂົາໄດ້ຮັບຕໍາແໜ່ງສູງກວ່າບັນດາສິ່ງມີຊີວິດທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນ. ບໍ່ວ່າພຣະເຈົ້າໄດ້ປະທານຂອງຂວັນໃຫ້ແກ່ເຈົ້າຫຼາຍປານໃດ ຫຼື ພຣະອົງໄດ້ປະທານພຣະຄຸນໃຫ້ເຈົ້າຫຼາຍປານໃດ ຫຼື ພຣະອົງໄດ້ປະຕິບັດຕໍ່ເຈົ້າຢ່າງໃຈດີປານໃດ ຫຼື ບໍວ່າພຣະອົງໄດ້ປະທານພອນສະຫວັນພິເສດບາງຢ່າງໃຫ້ແກ່ເຈົ້າກໍຕາມ, ບໍ່ມີສິ່ງໃດໃນສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ທີ່ເປັນຊັບສິນຂອງເຈົ້າ. ເຈົ້າເປັນສິ່ງມີຊີວິດທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນ ແລະ ເຈົ້າຈະເປັນສິ່ງມີຊີວິດທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນຕະຫຼອດໄປ. ເຈົ້າຕ້ອງບໍ່ຄິດວ່າ “ຂ້ານ້ອຍເປັນທີ່ຮັກໂຕນ້ອຍໆໃນກໍາມືຂອງພຣະເຈົ້າ. ພຣະເຈົ້າຈະບໍ່ປະຖິ້ມຂ້ານ້ອຍ, ທັດສະນະຂອງພຣະເຈົ້າຕໍ່ຂ້ານ້ອຍຈະເປັນທັດສະນະແຫ່ງຄວາມຮັກ, ການເອົາໃຈໃສ່ ແລະ ການໂອບກອດຢ່າງອ່ອນໂຍນຢູ່ສະເໝີ, ດ້ວຍສຽງກະຊິບປອບໂຍນອັນອົບອຸ່ນ ແລະ ການໃຫ້ກຳລັງໃຈສະເໝີ”. ກົງກັນຂ້າມ, ໃນສາຍຕາຂອງພຣະຜູ້ຊົງສ້າງ, ເຈົ້າເປັນຄືກັນກັບສິ່ງມີຊີວິດທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນອື່ນໆທັງໝົດ; ພຣະເຈົ້າສາມາດໃຊ້ເຈົ້າຕາມທີ່ພຣະອົງປາດຖະໜາ ແລະ ຍັງສາມາດປັ້ນແຕ່ງເຈົ້າຕາມທີ່ພຣະອົງປາຖະໜາດ້ວຍ ແລະ ພຣະອົງສາມາດຈັດແຈງຕາມທີ່ພຣະອົງປາດຖະໜາເພື່ອໃຫ້ເຈົ້າເຮັດບົດບາດໃດໜຶ່ງທ່າມກາງຄົນທຸກປະເພດ, ເຫດການ ແລະ ສິ່ງຕ່າງໆທຸກຮູບແບບ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຮູ້ທີ່ຜູ້ຄົນຄວນມີ ແລະ ຈິດສຳນຶກທີ່ດີທີ່ພວກເຂົາຄວນມີ. ຖ້າຄົນໆໜຶ່ງສາມາດເຂົ້າໃຈ ແລະ ຍອມຮັບຄຳເວົ້າເຫຼົ່ານີ້ໄດ້, ຄວາມສຳພັນຂອງພວກເຂົາກັບພຣະເຈົ້າຈະເຕີບໃຫຍ່ຂຶ້ນກວ່າປົກກະຕິ ແລະ ພວກເຂົາຈະສ້າງຄວາມສຳພັນທີ່ຖືກຕ້ອງທີ່ສຸດກັບພຣະອົງ; ຖ້າຄົນໆໜຶ່ງສາມາດເຂົ້າໃຈ ແລະ ຍອມຮັບຄຳເວົ້າເຫຼົ່ານີ້ໄດ້, ພວກເຂົາຈະວາງຕຳແໜ່ງຂອງຕົນຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ເຂົ້າຮັບຕຳແໜ່ງຂອງພວກເຂົາຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະ ປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງຕົນ.

ພຣະທຳ, ເຫຼັ້ມທີ 3. ບົດບັນທຶກການສົນທະນາຂອງພຣະຄຣິດແຫ່ງຍຸກສຸດທ້າຍ. ໂດຍການເຂົ້າໃຈຄວາມຈິງເທົ່ານັ້ນ, ຄົນໆໜຶ່ງຈຶ່ງສາມາດຮູ້ຈັກການກະທຳຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້