​ແອັບ​ຄຣິສຕະຈັກຂອງ​ພຣະ​ເຈົ້າອົງຊົງລິດທານຸພາບສູງສຸດ

ຟັງສຽງ​ຂອງ​ພຣະ​ເຈົ້າ ​ແລະ ຍິນດີຕ້ອນຮັບ​ການສະເດັດ​ກັບ​ມາ​ຂອງ​ພຣະ​ເຍຊູເຈົ້າ!

ພວກ​ເຮົາ​ຍິນ​ດີ​ຕ້ອນຮັບ​ຜູ້ທີ່​ສະແຫວງ​ຫາ​ຄວາ​ມຈິງ​ທຸກ​ຄົ​ນໃຫ້​ຕິດ​ຕໍ່​ຫາ​ພວກ​ເຮົາ.

ພຣະທໍາປາກົດໃນຮ່າງກາຍ

​ສີ​ເຂັ້ມ

​ຊຸດ​ຮູບ​ແບບ

ຟອນ

​ຂະໜາດ​ຟອນ

​ໄລຍະ​ຫ່າງ​​ລະຫວ່າງແຖວ

​ຄວາມ​ກວ້າງ​ຂອງ​ໜ້າ

0 ຜົນ​ໄດ້​ຮັບ

ບໍ່ພົບຂໍ້ຄວາມທີ່ຄົ້ນຫາ

ບົດທີ 54

ເຮົາເຂົ້າໃຈຄຣິສຕະຈັກແຕ່ລະແຫ່ງຄືກັບຫຼັງມືຂອງເຮົາ. ຢ່າຄິດວ່າເຮົາບໍ່ຮູ້ຫຍັງ ຫຼື ບໍ່ເຂົ້າໃຈສະຖານະການຂອງຄຣິສຕະຈັກຕ່າງໆ. ເຮົາຍິ່ງເຂົ້າໃຈ ແລະ ຮູ້ຈັກຄົນຫຼາກຫຼາຍປະເພດທີ່ຢູ່ໃນຄຣິສຕະຈັກແຕ່ລະແຫ່ງຫຼາຍກວ່ານັ້ນ. ຕອນນີ້ ເຮົາຮູ້ສຶກຢ່າງຮີບດ່ວນວ່າເຮົາຕ້ອງຝຶກຝົນເຈົ້າ, ເພື່ອວ່າເຈົ້າຈະໄດ້ເຕີບໂຕເປັນຜູ້ໃຫຍ່ໂດຍໄວຍິ່ງຂຶ້ນ ແລະ ເພື່ອວ່າມື້ທີ່ເຈົ້າມີປະໂຫຍດຕໍ່ເຮົາຈະມາເຖິງໄວຂຶ້ນ; ເພື່ອການກະທຳຂອງພວກເຈົ້າຈະເຕັມໄປດ້ວຍສະຕິປັນຍາຂອງເຮົາ ແລະ ເພື່ອວ່າພວກເຈົ້າຈະສາມາດສຳແດງເຖິງພຣະເຈົ້າຢູ່ທຸກຫົນແຫ່ງ. ດ້ວຍວິທີນີ້ ຈຸດປະສົງສູງສຸດຂອງເຮົາຈຶ່ງຈະຖືກບັນລຸ. ລູກຊາຍທັງຫຼາຍຂອງເຮົາເອີຍ! ພວກເຈົ້າຄວນຄຳນຶງເຖິງເຈດຕະນາຂອງເຮົາ, ຢ່າເຮັດໃຫ້ເຮົາຈັບມືຂອງພວກເຈົ້າໃນເວລາທີ່ເຮົາສັ່ງສອນພວກເຈົ້າ. ພວກເຈົ້າຕ້ອງຮຽນຮູ້ທີ່ຈະຮູ້ສຶກເຖິງເຈດຕະນາຂອງເຮົາ ແລະ ຮຽນຮູ້ທີ່ຈະເຫັນເຖິງຫົວໃຈສຳຄັນຂອງເລື່ອງຕ່າງໆ. ສິ່ງນີ້ຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຈົ້າສາມາດຈັດການກັບທຸກສິ່ງທີ່ເຂົ້າມາໃນເສັ້ນທາງຂອງພວກເຈົ້າຢ່າງງ່າຍດາຍ ແລະ ບໍ່ມີຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃດໆ. ບາງເທື່ອໃນການຝຶກຝົນຂອງພວກເຈົ້າ, ທໍາອິດ ພວກເຈົ້າຈະບໍ່ເຂົ້າໃຈ ແຕ່ຫຼັງຈາກຄັ້ງທີສອງ, ຄັ້ງທີສາມ... ໃນທີ່ສຸດ ພວກເຈົ້າກໍຈະເຂົ້າໃຈໃນເຈດຕະນາຂອງເຮົາ.

ເມື່ອເວລາພວກເຈົ້າກ່າວ ຄຳເວົ້າຂອງພວກເຈົ້າແມ່ນມີຄຸນນະພາບທີ່ບໍ່ສາມາດເຈາະໄດ້. ພວກເຈົ້າຄິດວ່ານີ້ແມ່ນສະຕິປັນຍາ, ແມ່ນບໍ? ບາງເທື່ອພວກເຈົ້າເວົ້າແບບບໍ່ເຊື່ອຟັງ, ບາງເທື່ອພວກເຈົ້າເວົ້າແບບລໍ້ຫຼິ້ນ ແລະ ບາງເທື່ອພວກເຈົ້າກໍເວົ້າອອກຈາກແນວຄວາມຄິດ ຫຼື ຈາກຄວາມອິດສາຂອງມະນຸດ... ສະຫຼຸບກໍຄື ພວກເຈົ້າເວົ້າແບບບໍ່ໝັ້ນຄົງ ໂດຍບໍ່ຮູ້ວິທີສະໜອງຊີວິດໃຫ້ກັບຄົນອື່ນ ຫຼື ວິທີສໍາຜັດເຖິງສະພາບການຂອງພວກເຂົາ ແຕ່ກົງກັນຂ້າມພວກເຈົ້າເຂົ້າຮ່ວມໃນການສື່ສານຢ່າງບໍ່ໃສ່ໃຈ. ຄວາມຄິດຂອງພວກເຈົ້າບໍ່ຊັດເຈນ, ພວກເຈົ້າບໍ່ຮູ້ຈັກວ່າສະຕິປັນຍາແມ່ນຫຍັງ ແລະ ການຫຼອກລວງແມ່ນຫຍັງ. ພວກເຈົ້າຊ່າງສັບສົນແທ້ເດ. ພວກເຈົ້າຖືວ່າການຫຼອກລວງ ແລະ ການຄົດໂກງເປັນສະຕິປັນຍາ, ສິ່ງນີ້ບໍ່ໄດ້ນໍາເອົາຄວາມອັບອາຍມາສູ່ນາມຂອງເຮົາບໍ? ສິ່ງນີ້ບໍ່ໄດ້ໝິ່ນປະໝາດເຮົາບໍ? ສິ່ງນີ້ບໍ່ໄດ້ນໍາເອົາການກ່າວຫາແບບຜິດໆມາສູ່ເຮົາບໍ? ແລ້ວແມ່ນຫຍັງຄືເປົ້າໝາຍທີ່ເຈົ້າສະແຫວງຫາ? ພວກເຈົ້າຄິດກ່ຽວກັບສິ່ງນັ້ນຢ່າງລະອຽດຢູ່ບໍ? ພວກເຈົ້າໄດ້ດໍາເນີນຕາມຄວາມສະແຫວງຫາໃນສິ່ງນີ້ຢູ່ບໍ? ເຮົາບອກກັບເຈົ້າວ່າ ເຈດຕະນາຂອງເຮົາແມ່ນທິດທາງ ແລະ ເປົ້າໝາຍທີ່ເຈົ້າສະແຫວງຫາ, ບໍ່ດັ່ງນັ້ນ ທຸກສິ່ງກໍຈະສູນເປົ່າ. ຄົນທີ່ບໍ່ຮູ້ຈັກເຈດຕະນາຂອງເຮົາແມ່ນເປັນຄົນທີ່ບໍ່ຮູ້ຈັກວິທີສະແຫວງຫາ ແລະ ຈະຖືກປະຖິ້ມ, ຖືກກຳຈັດອອກ! ເຫັນໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນວ່າ ການຄົ້ນຫາເຈດຈະນາຂອງເຮົາແມ່ນບົດຮຽນທຳອິດທີ່ພວກເຈົ້າຕ້ອງຮຽນຮູ້. ມັນເປັນວຽກງານທີ່ຮີບດ່ວນທີ່ສຸດ ແລະ ບໍ່ຄວນປ່ອຍໃຫ້ຊັກຊ້າ! ຢ່າລໍຖ້າໃຫ້ເຮົາປະນາມພວກເຈົ້າເທື່ອລະຄົນ! ພວກເຈົ້າໃຊ້ເວລາໝົດມື້ຢູ່ກັບສະພາບມືດມົວ ແລະ ເຢັນຊາຢ່າງໂງ່ຈ້າຕະຫຼອດເວລາ. ມັນຊ່າງເປັນຕາຢາກຫົວແທ້ເດ! ຄວາມໂງ່ຈ້າຂອງພວກເຈົ້າແມ່ນໜ້າປະຫຼາດໃຈແທ້ໆ ແລະ ເຈົ້າບໍ່ສົນໃຈກ່ຽວກັບເຈດຕະນາຂອງເຮົາເລີຍ! ຖາມຕົນເອງເບິ່ງວ່າ ມີຈັກເທື່ອທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ເຂົ້າໃຈເຈດຕະນາຂອງເຮົາ ແລະ ປະຕິບັດຕາມ? ບັດນີ້ ມັນເຖິງເວລາທີ່ພວກເຈົ້າຄວນຝຶກຝົນຕົນເອງ! ພວກເຈົ້າຕ້ອງການໃຫ້ເຮົາຈັດການກັບພວກເຈົ້າເທື່ອລະຄົນບໍ. ມັນເປັນໄປບໍ່ໄດ້! ພວກເຈົ້າຄວນຮຽນຮູ້ເພື່ອຈະໄດ້ມີປະສົບການ ແລະ ເພື່ອຈະໄດ້ຮັບຄວາມຮູ້ ແລະ ສະຕິປັນຍາ. ຄຳເວົ້າທີ່ອອກມາຈາກປາກຂອງພວກເຈົ້າແມ່ນດີ, ແຕ່ແມ່ນຫຍັງຄືຄວາມເປັນຈິງ? ເມື່ອພວກເຈົ້າຜະເຊີນກັບຄວາມເປັນຈິງ, ພວກເຈົ້າຈະບໍ່ສາມາດເຮັດຫຍັງໄດ້ເລີຍ. ສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າເວົ້າແມ່ນບໍ່ເຄີຍສອດຄ່ອງກັບຄວາມເປັນຈິງ. ແທ້ຈິງແລ້ວ ເຮົາບໍ່ສາມາດທົນເຫັນສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າກຳລັງເຮັດ; ເມື່ອເວລາເຮົາຫຼຽວເບິ່ງ, ເຮົາຮູ້ສຶກເສົ້າໃຈທີ່ສຸດ. ໃຫ້ຈື່ສິ່ງນີ້ໄວ້! ໃນອະນາຄົດ ຈົ່ງຮຽນຮູ້ທີ່ຈະເຂົ້າໃຈເຈດຕະນາຂອງເຮົາ!

​ກ່ອນ​ນີ້ :ບົດທີ 116

ຕໍ່​ໄປ:ບົດທີ 1

ເນື່ອຫາທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ