​ແອັບ​ຄຣິສຕະຈັກຂອງ​ພຣະ​ເຈົ້າອົງຊົງລິດທານຸພາບສູງສຸດ

ຟັງສຽງ​ຂອງ​ພຣະ​ເຈົ້າ ​ແລະ ຍິນດີຕ້ອນຮັບ​ການສະເດັດ​ກັບ​ມາ​ຂອງ​ພຣະ​ເຍຊູເຈົ້າ!

ພວກ​ເຮົາ​ຍິນ​ດີ​ຕ້ອນຮັບ​ຜູ້ທີ່​ສະແຫວງ​ຫາ​ຄວາ​ມຈິງ​ທຸກ​ຄົ​ນໃຫ້​ຕິດ​ຕໍ່​ຫາ​ພວກ​ເຮົາ.

ພຣະທໍາປາກົດໃນຮ່າງກາຍ

​ສີ​ເຂັ້ມ

​ຊຸດ​ຮູບ​ແບບ

ຟອນ

​ຂະໜາດ​ຟອນ

​ໄລຍະ​ຫ່າງ​​ລະຫວ່າງແຖວ

​ຄວາມ​ກວ້າງ​ຂອງ​ໜ້າ

0 ຜົນ​ໄດ້​ຮັບ

ບໍ່ພົບຂໍ້ຄວາມທີ່ຄົ້ນຫາ

ບັນຫາທີ່ຮ້າຍແຮງ: ການທໍລະຍົດ (1)

ພາລະກິດຂອງເຮົາແມ່ນໃກ້ຈະສໍາເລັດ. ຫຼາຍປີທີ່ພວກເຮົາໄດ້ຢູ່ຮ່ວມກັນແມ່ນກາຍເປັນຄວາມຊົງຈໍາ ຂອງອະດີດທີ່ທົນບໍ່ໄດ້. ເຮົາໄດ້ສືບຕໍ່ກ່າວພຣະທໍາຂອງເຮົາຊໍ້າແລ້ວຊໍ້າອີກ ແລະ ບໍ່ໄດ້ຢຸດທີ່ຈະເດີນໜ້າໃນພາລະກິດໃຫມ່ຂອງເຮົາ. ເປັນທີ່ແນ່ນອນຢູ່ແລ້ວ ທີ່ຄໍາແນະນໍາຂອງເຮົາແມ່ນອົງປະກອບທີ່ສໍາຄັນໃນພາລະກິດທຸກຢ່າງທີ່ເຮົາເຮັດ. ໂດຍປາດສະຈາກຄໍາແນະນໍາຈາກເຮົາ, ພວກເຈົ້າກໍຈະຫຼົງທາງ ແລະ ຍິ່ງສັບສົນຫຼາຍກວ່າເກົ່າ. ພາລະກິດຂອງເຮົາໃນປັດຈຸບັນແມ່ນເກືອບຈະສໍາເລັດ ແລະ ສິ້ນສຸດລົງ; ເຮົາຍັງຢາກເຮັດພາລະກິດບາງຢ່າງ ໃນການໃຫ້ຄໍາແນະນໍາ ນັ້ນກໍຄືໃຫ້ຄໍາແນະນໍາບາງຢ່າງ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຈົ້າຮັບຟັງ. ເຮົາພຽງແຕ່ຫວັງວ່າ ພວກເຈົ້າຈະບໍ່ເຮັດໃຫ້ຄວາມພາກພຽນຢ່າງເຈັບປວດຂອງເຮົາຕ້ອງເສຍຖິ້ມ ແລະ ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ເຮົາຫວັງວ່າ ພວກເຈົ້າຈະສາມາດເຂົ້າໃຈເຖິງຄວາມຫ່ວງໃຍ ແລະ ຄວາມຄິດທີ່ເຮົາໄດ້ໃຊ້ໄປ, ຖືເອົາພຣະທໍາຂອງເຮົາເປັນພື້ນຖານໃນການປະພຶດຂອງພວກເຈົ້າໃນຖານະທີ່ເປັນມະນຸດ. ບໍ່ວ່າຈະແມ່ນພຣະທໍາທີ່ພວກເຈົ້າເຕັມໃຈຮັບຟັງ ຫຼື ບໍ່, ບໍ່ວ່າຈະແມ່ນພຣະທໍາ ທີ່ພວກເຈົ້າຮັບເອົາຢ່າງມີຄວາມສຸກ ຫຼື ຮັບເອົາຢ່າງອຶດອັດ, ພວກເຈົ້າກໍຕ້ອງຖືເອົາພຣະທໍາເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍຄວາມຈິງຈັງ. ບໍ່ສະນັ້ນ, ນິໄສ ແລະ ພຶດຕິກໍາທີ່ບໍ່ຄ່ອຍສົນໃຈ ແລະ ທີ່ບໍ່ກັງວົນຂອງພວກເຈົ້າຈະເຮັດໃຫ້ເຮົາໃຈຮ້າຍ ແລະ ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ຈະເຮັດໃຫ້ເຮົາລັງກຽດ. ເຮົາຫວັງຢ່າງຍິ່ງວ່າ ພວກເຈົ້າທຸກຄົນຈະສາມາດອ່ານພຣະທໍາຂອງເຮົາຊໍ້າແລ້ວຊໍ້າອີກເປັນພັນໆຄັ້ງ ແລະ ຍິ່ງຮູ້ຈັກພຣະທໍາຢ່າງຂຶ້ນໃຈ. ມີພຽງວິທີນີ້ເທົ່ານັ້ນ ທີ່ພວກເຈົ້າຈະສາມາດເຮັດຕາມຄາດໝາຍຂອງເຮົາທີ່ມີຕໍ່ພວກເຈົ້າ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ບໍ່ມີຜູ້ໃດໃນບັນດາພວກເຈົ້າທີ່ດໍາລົງຊີວິດແບບນີ້ໃນປັດຈຸບັນ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ພວກເຈົ້າທຸກຄົນແມ່ນໝົກໝຸ້ນຢູ່ກັບຊີວິດທີ່ມຶນເມົາກັບການກິນ ແລະ ການດື່ມຈົນຕົວເອງອິ່ມ ແລະ ບໍ່ມີໃຜໃຊ້ພຣະທໍາຂອງເຮົາເພື່ອເຮັດໃຫ້ຈິດໃຈ ແລະ ຈິດວິນຍານຂອງພວກເຈົ້າດີຂຶ້ນ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ເຮົາໄດ້ສະຫຼຸບວ່າ ໂສມໜ້າທີ່ແທ້ຈິງຂອງມະນຸດຊາດແມ່ນໂສມໜ້າທີ່ຈະທໍລະຍົດເຮົາສະເໝີ ແລະ ບໍ່ມີໃຜສາມາດຊື່ສັດກັບພຣະທໍາຂອງເຮົາໄດ້ຢ່າງແນ່ນອນ.

“ມະນຸດໄດ້ຖືກຊາຕານເຮັດໃຫ້ເສື່ອມຊາມ ຈົນເຂົາບໍ່ມີຮູບລັກສະນະຂອງມະນຸດອີກຕໍ່ໄປ”. ວະລີດັ່ງກ່າວນີ້ ແມ່ນໄດ້ຮັບການຍອມຮັບໜ້ອຍໜຶ່ງຈາກຜູ້ຄົນສ່ວນໃຫຍ່. ມັນເປັນເລື່ອງເສົ້າຫຼາຍ ຍ້ອນວ່າ “ການຍອມຮັບ” ໃນບ່ອນນີ້ແມ່ນພຽງແຕ່ການຮັບຮູ້ພຽງຜິວເຜີນ ເຊິ່ງກົງກັນຂ້າມກັບຄວາມຮູ້ທີ່ແທ້ຈິງ. ເນື່ອງຈາກວ່າ ພວກເຈົ້າບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດປະເມີນ ຫຼື ວິເຄາະຕົວເອງຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຫຼື ຢ່າງລະອຽດໄດ້, ພວກເຈົ້າຈິ່ງເຊື່ອເຄິ່ງໜຶ່ງ ແລະ ສົງໄສເຄີ່ງໜຶ່ງຕໍ່ພຣະທໍາຂອງເຮົາ. ແຕ່ຄັ້ງນີ້ ເຮົາກໍາລັງໃຊ້ຄວາມຈິງ ເພື່ອອະທິບາຍບັນຫາທີ່ຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດທີ່ພວກເຈົ້າມີ ແລະ ນັ້ນກໍຄືການທໍລະຍົດ. ພວກເຈົ້າທຸກຄົນແມ່ນຄຸ້ນເຄີຍກັບຄໍາວ່າ “ທໍລະຍົດ” ຍ້ອນຜູ້ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ໄດ້ເຮັດບາງສິ່ງທີ່ເປັນການທໍລະຍົດຄົນອື່ນມາກ່ອນແລ້ວ ເຊັ່ນຜົວທໍລະຍົດຕໍ່ເມຍຂອງຕົນ, ເມຍທໍລະຍົດຜົວ, ລູກຊາຍທໍລະຍົດພໍ່, ລູກສາວທໍລະຍົດແມ່, ຜູ້ເປັນທາດທໍລະຍົດເຈົ້ານາຍ, ໝູ່ທໍລະຍົດກັນເອງ, ພີ່ນ້ອງທໍລະຍົດກັນເອງ, ຜູ້ຂາຍທໍລະຍົດຜູ້ຊື້ ແລະ ອື່ນໆ. ທັງໝົດນີ້ແມ່ນຕົວຢ່າງທີ່ມີຢູ່ໃນແກ່ນແທ້ຂອງການທໍລະຍົດ. ເວົ້າສັ້ນໆກໍຄື ການທໍລະຍົດແມ່ນພຶດຕິກໍາແບບໜຶ່ງ ທີ່ຄົນໆໜຶ່ງເຮັດຜິດສັນຍາ, ເຮັດຜິດຫຼັກສິນທໍາ ຫຼື ລະເມີດຈັນຍາບັນຂອງມະນຸດ ເຊິ່ງສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງການສູນເສຍຂອງຄວາມເປັນມະນຸດ. ໃນຖານະເປັນມະນຸດ, ບໍ່ວ່າເຈົ້າຈະຈື່ ຫຼື ບໍ່ວ່າເຈົ້າຈະເຄີຍເຮັດບາງສິ່ງທີ່ເປັນການທໍລະຍົດຕໍ່ຜູ້ອື່ນ ຫຼື ເຈົ້າໄດ້ທໍລະຍົດຕໍ່ຄົນອື່ນຫຼາຍຄັ້ງກໍຕາມ, ເວົ້າໂດຍລວມກໍຄື ຖ້າພວກເຈົ້າເກີດມາໃນໂລກນີ້ ພວກເຈົ້າແມ່ນໄດ້ເຮັດບາງຢ່າງທີ່ເປັນການທໍລະຍົດຕໍ່ຄວາມຈິງ. ຖ້າເຈົ້າສາມາດທໍລະຍົດພໍ່ແມ່ ຫຼື ໝູ່ເພື່ອນ, ເຈົ້າກໍສາມາດທໍລະຍົດຜູ້ອື່ນ ແລະ ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ເຈົ້າແມ່ນສາມາດທໍລະຍົດເຮົາ ແລະ ເຮັດໃນສິ່ງທີ່ເຮົາກຽດຊັງ. ເວົ້າອີກແບບໜຶ່ງກໍຄື ການທໍລະຍົດບໍ່ພຽງແຕ່ແມ່ນຮູບແບບໜຶ່ງຂອງພຶດຕິກໍາທີ່ຜິດສິນທໍາແບບຜິວເຜີນ ແຕ່ມັນເປັນບາງສິ່ງທີ່ຄັດກັບຄວາມຈິງ. ການທໍລະຍົດນີ້ແມ່ນທີ່ມາຂອງການຕໍ່ຕ້ານ ແລະ ການບໍ່ເຊື່ອຟັງຂອງມະນຸດ ທີ່ມີຕໍ່ເຮົາຢ່າງແນ່ນອນ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ ເຮົາໄດ້ສະຫຼຸບມັນແບບຫຍໍ້ໆຕາມຖ້ອຍຄໍາດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້: ການທໍລະຍົດແມ່ນທໍາມະຊາດຂອງມະນຸດ. ທໍາມະຊາດດັ່ງກ່າວນີ້ແມ່ນສັດຕູໂດຍທໍາມະຊາດຂອງແຕ່ລະຄົນ ທີ່ເຂົ້າກັບເຮົາໄດ້.

ພຶດຕິກໍາທີ່ບໍ່ສາມາດເຊື່ອຟັງເຮົາຢ່າງແທ້ຈິງແມ່ນການທໍລະຍົດ. ພຶດຕິກໍາທີ່ບໍ່ສາມາດຈົງຮັກພັກດີຕໍ່ເຮົາແມ່ນການທໍລະຍົດ. ການຫຼອກລວງເຮົາ ແລະ ການໃຊ້ຄວາມຂີ້ຕົວະເພື່ອຫຼອກລວງເຮົາແມ່ນການທໍລະຍົດ. ການເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຄິດ ແລະ ການເຜີຍແຜ່ຄວາມຄິດນັ້ນໄປທຸກບ່ອນແມ່ນການທໍລະຍົດ. ການບໍ່ປົກປ້ອງພະຍານ ແລະ ສິດຜົນປະໂຫຍດຂອງເຮົາແມ່ນການທໍລະຍົດ. ການທໍາທ່າຍິ້ມ ໃນເວລາທີ່ມີຄົນປະຖິ້ມເຮົາໄວ້ໃນຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາແມ່ນການທໍລະຍົດ. ພຶດຕິກໍາເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນທຸກສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າສາມາດເຮັດໄດ້ຕະຫຼອດ ແລະ ພວກມັນກໍຍັງແມ່ນເລື່ອງທໍາມະດາສໍາລັບພວກເຈົ້າ. ບໍ່ມີໃຜອາດຄິດວ່າ ນັ້ນແມ່ນບັນຫາ ແຕ່ນັ້ນບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ເຮົາຄິດ. ເຮົາບໍ່ສາມາດຖືເອົາການທໍລະຍົດທີ່ມີຕໍ່ເຮົາເປັນເລື່ອງທີ່ບໍ່ສໍາຄັນ ແລະ ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ເຮົາບໍ່ສາມາດເມີນເສີຍກັບມັນໄດ້. ເຮົາກໍາລັງເຮັດພາລະກິດໃນທ່າມກາງພວກເຈົ້າໃນປັດຈຸບັນ ແຕ່ພວກເຈົ້າກໍຍັງເປັນແບບນີ້. ຖ້າມື້ໜຶ່ງ ບໍ່ມີໃຜທີ່ຈະມາຫ່ວງໃຍ ແລະ ດູແລພວກເຈົ້າ, ພວກເຈົ້າທຸກຄົນຈະບໍ່ໄດ້ກາຍເປັນພະລາຊາແຫ່ງພູເຂົານ້ອຍບໍ?[ກ] ໃນຕອນນັ້ນ, ໃຜຈະມາແກ້ໄຂນໍາຫຼັງພວກເຈົ້າ ໃນເມື່ອພວກເຈົ້າໄດ້ສ້າງຄວາມຫາຍຍະນະອັນໃຫຍ່ຫຼວງປະໄວ້? ພວກເຈົ້າອາດຈະຄິດວ່າ ການທໍລະຍົດບາງຄັ້ງພຽງແຕ່ເກີດຂຶ້ນບາງຄັ້ງຄາວ ແທນທີ່ຈະເປັນພຶດຕິກໍາຕໍ່ເນື່ອງ ແລະ ບໍ່ຄວນຖືກຍົກຂຶ້ນມາເປັນເລື່ອງຮ້າຍແຮງ ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ພວກເຈົ້າເສຍໜ້າ. ຖ້າພວກເຈົ້າຄິດແບບນັ້ນແທ້ໆ, ພວກເຈົ້າກໍຂາດຄວາມຮູ້ສຶກແລ້ວ. ຍິ່ງຄົນເຮົາຄິດແບບນີ້, ພວກເຂົາຍິ່ງເປັນຕົວຢ່າງ ແລະ ແມ່ພິມຂອງການກະບົດ. ທໍາມະຊາດຂອງມະນຸດແມ່ນຊີວິດຂອງພວກເຂົາ, ມັນແມ່ນຫຼັກການທີ່ພວກເຂົາອາໄສເພື່ອຢູ່ລອດ ແລະ ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດປ່ຽນແປງມັນໄດ້. ຄ້າຍຄືກັນກັບທໍາມະຊາດຂອງການທໍລະຍົດ, ຖ້າເຈົ້າສາມາດເຮັດບາງຢ່າງເພື່ອທໍລະຍົດພີ່ນ້ອງ ຫຼື ໝູ່ເພື່ອນ, ນີ້ກໍພິສູດໄດ້ວ່າ ມັນເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຊີວິດຂອງເຈົ້າ ແລະ ທໍາມະຊາດທີ່ເຈົ້າເກີດມາພ້ອມ. ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ບໍ່ມີໃຜສາມາດປະຕິເສດໄດ້. ຍົກຕົວຢ່າງ, ຖ້າຄົນມັກລັກເຄື່ອງຂອງຄົນອື່ນ, “ການມັກລັກຂະໂມຍ” ນີ້ກໍແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຊີວິດຂອງພວກເຂົາ. ບາງຄັ້ງພວກເຂົາລັກ ແລະ ບາງຄັ້ງພວກເຂົາກໍບໍ່ລັກ. ເຖິງພວກເຂົາຈະລັກ ຫຼື ບໍ່ລັກກໍຕາມ, ມັນບໍ່ສາມາດພິສູດວ່າ ການລັກຂະໂມຍຂອງພວກເຂົາແມ່ນພຽງເປັນການປະພຶດປະເພດໜຶ່ງ. ກົງກັນຂ້າມ, ມັນພິສູດວ່າ ການລັກຂະໂມຍຂອງພວກເຂົາແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຊີວິດຂອງພວກເຂົາ ເຊິ່ງກໍຄືທໍາມະຊາດຂອງພວກເຂົາ. ບາງຄົນຈະຖາມວ່າ: ໃນເມື່ອມັນເປັນທໍາມະຊາດຂອງພວກເຂົາ, ເປັນຫຍັງບາງຄັ້ງພວກເຂົາຈິ່ງເຫັນສິ່ງທີ່ສວຍງາມ ແຕ່ພັດບໍ່ລັກເອົາສິ່ງນັ້ນ? ຄໍາຕອບແມ່ນງ່າຍຫຼາຍ. ມີຫຼາຍເຫດຜົນທີ່ວ່າ ເປັນຫຍັງພວກເຂົາຈິ່ງບໍ່ລັກ ເຊັ່ນໃນກໍລະນີເຄື່ອງນັ້ນໃຫຍ່ຫຼາຍເກີນກວ່າທີ່ພວກເຂົາຈະສາມາດລັກເອົາໄດ້ພາຍໃຕ້ສາຍຕາທີ່ຄອຍເຝົ້າເບິ່ງຢູ່ ຫຼື ບໍ່ມີເວລາທີ່ເໝາະສົມທີ່ຈະເຮັດ ຫຼື ເຄື່ອງມີລາຄາແພງຫຼາຍ, ມີການເຝົ້າຍາມຢ່າງເຂັ້ມງວດ ຫຼື ພວກເຂົາບໍ່ມີຄວາມສົນໃຈເປັນພິເສດປານໃດກັບເຄື່ອງທີ່ສວຍງາມດັ່ງກ່າວ ຫຼື ພວກເຂົາຍັງບໍ່ໄດ້ຄິດເຖິງວິທີໃຊ້ມັນ ແລະ ອື່ນໆ. ເຫດຜົນເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນເປັນໄປໄດ້. ແຕ່ບໍ່ວ່າໃນກໍລະນີໃດກໍຕາມ, ບໍ່ວ່າພວກເຂົາຈະລັກ ຫຼື ບໍ່ລັກ, ນີ້ກໍບໍ່ສາມາດພິສູດໄດ້ວ່າ ຄວາມຄິດດັ່ງກ່າວນີ້ເກີດຂຶ້ນກະທັນຫັນໃນຕົວຂອງພວກເຂົາພຽງແຕ່ຊົ່ວໄລຍະໜຶ່ງເທົ່ານັ້ນ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ນີ້ແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຂອງທໍາມະຊາດຂອງພວກເຂົາ ເຊິ່ງຍາກທີ່ຈະປ່ຽນແປງໄດ້. ຄົນປະເພດດັ່ງກ່າວແມ່ນບໍ່ພໍໃຈກັບການລັກຂະໂມຍພຽງຄັ້ງດຽວ ແຕ່ພວກເຂົາແມ່ນມີຄວາມຄິດໃນການເອົາເຄື່ອງຂອງຄົນອື່ນມາເປັນຂອງຕົວເອງ ເມື່ອພວກເຂົາພົບກັບບາງສິ່ງທີ່ສວຍງາມ ຫຼື ພົບກັບສະຖານະການທີ່ເໝາະສົມ. ນັ້ນເປັນເຫດຜົນທີ່ເຮົາເວົ້າວ່າ ຄວາມຄິດດັ່ງກ່າວນີ້ແມ່ນບໍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນເປັນຄັ້ງຄາວ ແຕ່ແມ່ນມາຈາກທໍາມະຊາດຂອງຄົນດັ່ງກ່າວນີ້.

ແມ່ນໃຜກໍສາມາດນໍາໃຊ້ຄໍາເວົ້າ ແລະ ການກະທໍາຂອງຕົນເອງ ເພື່ອສະແດງໃຫ້ເຫັນໂສມໜ້າທີ່ແທ້ຈິງຂອງພວກເຂົາ. ໂສມໜ້າທີ່ແທ້ຈິງນີ້ແມ່ນທໍາມະຊາດຂອງພວກເຂົາຢ່າງແນ່ນອນ. ຖ້າເຈົ້າແມ່ນຄົນທີ່ເວົ້າອ້ອມຫຼາຍ ເຈົ້າກໍມີທໍາມະຊາດທີ່ບໍ່ຊື່ສັດ. ຖ້າທໍາມະຊາດຂອງເຈົ້າແມ່ນມີຄວາມສະຫຼາດແກມໂກງຫຼາຍ, ເຈົ້າກໍຈະເຮັດສິ່ງຕ່າງໆດ້ວຍເລ່ລ່ຽມ ແລະ ຄວາມສໍ້ໂກງ ແລະ ເຈົ້າກໍຈະເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນຖືກເຈົ້າຫຼອກລວງຢ່າງງ່າຍດາຍ. ຖ້າທໍາມະຊາດຂອງເຈົ້າແມ່ນມີຄວາມຊົ່ວຮ້າຍ, ຄໍາເວົ້າຂອງເຈົ້າອາດຈະຟັງມ່ວນ ແຕ່ການກະທໍາຂອງເຈົ້າແມ່ນບໍ່ສາມາດປິດບັງຄວາມຊົ່ວຮ້າຍຂອງເຈົ້າໄດ້. ຖ້າທໍາມະຊາດຂອງເຈົ້າແມ່ນຄວາມຂີ້ຂ້ານ, ທຸກຢ່າງທີ່ເຈົ້າເວົ້າກໍຈະແມ່ນເພື່ອຫຼີກເວັ້ນຄວາມຜິດ ແລະ ຄວາມຮັບຜິດຊອບ ຕໍ່ຄວາມບໍ່ໃສ່ໃຈ ແລະ ຄວາມຂີ້ຂ້ານຂອງເຈົ້າ ແລະ ການກະທໍາຂອງເຈົ້າກໍຈະມີຄວາມຊັກຊ້າຫຼາຍ, ພໍເປັນພິທີ ແລະ ເກັ່ງແຕ່ການປິດບັງຄວາມຈິງ. ຖ້າທໍາມະຊາດຂອງເຈົ້າແມ່ນມີຄວາມເອົາໃຈໃສ່, ຄໍາເວົ້າຂອງເຈົ້າກໍຈະສົມເຫດສົມຜົນ ແລະ ການກະທໍາຂອງເຈົ້າກໍຍັງຈະສອດຄ່ອງຫຼາຍກັບຄວາມຈິງ. ຖ້າທໍາມະຊາດຂອງເຈົ້າແມ່ນມີຄວາມຈົງຮັກພັກດີຫຼາຍ, ຄໍາເວົ້າຂອງເຈົ້າກໍຕ້ອງຈິງໃຈ ແລະ ວິທີເຈົ້າເຮັດສິ່ງຕ່າງໆກໍຕ້ອງເປັນຕາມຄວາມຈິງ ໂດຍທີ່ບໍ່ເຮັດໃຫ້ເຈົ້ານາຍຂອງເຈົ້າຂາດຄວາມເຊື່ອໃຈໃນຕົວເຈົ້າ. ຖ້າທໍາມະຊາດຂອງເຈົ້າແມ່ນເຕັມໄປດ້ວຍຕັນຫາ ຫຼື ຄວາມໂລບມາໂລພາເພື່ອເງິນ, ຫົວໃຈຂອງເຈົ້າກໍມັກຈະເຕັມໄປດ້ວຍສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ເຈົ້າຈະເຮັດໃນສິ່ງທີ່ຊົ່ວຊ້າ ແລະ ສິ່ງທີ່ຜິດສິນທໍາໂດຍບໍ່ໄດ້ເຈດຕະນາ ເຊິ່ງຈະເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນລືມໄດ້ຍາກ ແລະ ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ແມ່ນເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາກຽດຊັງ. ດັ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ເວົ້າມາ,​ ຖ້າເຈົ້າມີທໍາມະຊາດຂອງການທໍລະຍົດ ເຈົ້າກໍຈະປົດປ່ອຍຕົວເອງອອກຈາກມັນໄດ້ຍາກ. ຢ່າໄປເຊື່ອກັບໂຊກສະຕາທີ່ວ່າ ພວກເຈົ້າບໍ່ມີທໍາມະຊາດຂອງການທໍລະຍົດ ພຽງຍ້ອນວ່າ ພວກເຈົ້າບໍ່ເຄີຍເຮັດຜິດຕໍ່ຜູ້ໃດ. ຖ້ານັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ເຈົ້າຄິດ ເຈົ້າກໍແມ່ນຄົນທີ່ໜ້າລັງກຽດຫຼາຍ. ພຣະທໍາທີ່ເຮົາໄດ້ກ່າວແຕ່ລະຄັ້ງແມ່ນແນໃສ່ທຸກຄົນ, ບໍ່ແມ່ນພຽງແຕ່ໜຶ່ງຄົນ ຫຼື ຄົນປະເພດໃດໜຶ່ງ. ການທີ່ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ທໍລະຍົດຕໍ່ເຮົາໃນສິ່ງໜຶ່ງ ບໍ່ໄດ້ພິສູດວ່າ ເຈົ້າບໍ່ສາມາດທໍລະຍົດຕໍ່ເຮົາໃນສິ່ງອື່ນໄດ້. ບາງຄົນເສຍຄວາມໝັ້ນໃຈຂອງຕົວເອງໃນການສະແຫວງຫາຄວາມຈິງໃນໄລຍະທີ່ຊີວິດແຕ່ງງານຂອງພວກເຂົາພົບກັບຄວາມລົ້ມເຫຼວ. ບາງຄົນຍົກເລີກພັນທະຂອງພວກເຂົາໃນການຈົງຮັກພັກດີຕໍ່ເຮົາໃນໄລຍະທີ່ຄອບຄົວແຕກແຍກ. ບາງຄົນປະຖິ້ມເຮົາເພື່ອສະແຫວງຫາຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄວາມສຸກ ແລະ ຄວາມຕື່ນເຕັ້ນ. ບາງຄົນຍອມຕົກຢູ່ໃນຮ່ອມພູທີ່ມືດແທນທີ່ຈະອາໄສຢູ່ໃນແສງສະຫວ່າງ ແລະ ຮັບຄວາມສຸກຈາກພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ບາງຄົນເມີນເສີຍຕໍ່ຄໍາແນະນໍາຂອງໝູ່ເພື່ອນ ເພື່ອຕອບສະໜອງຄວາມປາດຖະໜາຂອງພວກເຂົາສໍາລັບຄວາມຮັ່ງມີ ແລະ ແມ່ນແຕ່ດຽວນີ້ກໍບໍ່ສາມາດຮັບຮູ້ເຖິງຄວາມຜິດຂອງພວກເຂົາ ແລະ ກັບໃຈ. ບາງຄົນພຽງແຕ່ດໍາເນີນຊີວິດຊົ່ວຄາວພາຍໃຕ້ຊື່ຂອງເຮົາເທົ່ານັ້ນ ເພື່ອໄດ້ຮັບການປົກປ້ອງຈາກເຮົາ ແລະ ບາງຄົນພຽງແຕ່ອຸທິດຕົນໜ້ອຍໜຶ່ງ ຍ້ອນວ່າ ພວກເຂົາຍັງຍຶດຕິດກັບຊີວິດ ແລະ ຢ້ານກົວຄວາມຕາຍ. ການກະທໍາເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ການກະທໍາອື່ນໆທີ່ຜິດສິນທໍາ ແລະ ບໍ່ຊົງກຽດ ບໍ່ແມ່ນພຶດຕິກໍາທີ່ຜູ້ຄົນມີມາແຕ່ດົນບໍ ເຊິ່ງເປັນການທໍລະຍົດຕໍ່ເຮົາໃນສ່ວນເລິກຂອງຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາ? ແນ່ນອນຢູ່ແລ້ວ,​ ເຮົາຮູ້ຈັກວ່າ ການທໍລະຍົດຂອງຜູ້ຄົນບໍ່ໄດ້ຖືກວາງແຜນໄວ້ລ່ວງໜ້າ ແຕ່ມັນເປັນການເປີດເຜີຍທໍາມະຊາດຂອງພວກເຂົາທີ່ເກີດຂຶ້ນເອງ. ບໍ່ມີໃຜຕ້ອງການຈະທໍລະຍົດຕໍ່ເຮົາ ແລະ ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ກໍບໍ່ມີໃຜມີຄວາມສຸກ ຍ້ອນວ່າ ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດບາງສິ່ງທີ່ເປັນການທໍລະຍົດຕໍ່ເຮົາ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ພວກເຂົາກໍາລັງສັ່ນເຊັນດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວແມ່ນບໍ່? ສະນັ້ນ ພວກເຈົ້າກໍາລັງຄິດ ກ່ຽວກັບວິທີທີ່ພວກເຈົ້າສາມາດຊົດໃຊ້ກັບການທໍລະຍົດເຫຼົ່ານີ້ ແລະ ວິທີທີ່ພວກເຈົ້າສາມາດປ່ຽນແປງສະຖານະການໃນປະຈຸບັນແມ່ນບໍ?

ໝາຍເຫດ:

ກ. ເປັນຄໍາສຸພາສິດຈີນ ທີ່ມີຄວາມໝາຍຕາມໂຕກໍຄື “ໂຈນທີ່ຄອບຄອງພູເຂົາ ແລະ ປະກາດຕົວວ່າ ພວກເຂົາເປັນພະລາຊາ”.

​ກ່ອນ​ນີ້ :ວິທີທີ່ຈະຮູ້ຈັກພຣະເຈົ້າເທິງແຜ່ນດິນໂລກ

ຕໍ່​ໄປ:ບັນຫາທີ່ຮ້າຍແຮງ: ການທໍລະຍົດ (2)

ເນື່ອຫາທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ