​ແອັບ​ຄຣິສຕະຈັກຂອງ​ພຣະ​ເຈົ້າອົງຊົງລິດທານຸພາບສູງສຸດ

ຟັງສຽງ​ຂອງ​ພຣະ​ເຈົ້າ ​ແລະ ຍິນດີຕ້ອນຮັບ​ການສະເດັດ​ກັບ​ມາ​ຂອງ​ພຣະ​ເຍຊູເຈົ້າ!

ພວກ​ເຮົາ​ຍິນ​ດີ​ຕ້ອນຮັບ​ຜູ້ທີ່​ສະແຫວງ​ຫາ​ຄວາ​ມຈິງ​ທຸກ​ຄົ​ນໃຫ້​ຕິດ​ຕໍ່​ຫາ​ພວກ​ເຮົາ.

ພຣະທໍາປາກົດໃນຮ່າງກາຍ

​ສີ​ເຂັ້ມ

​ຊຸດ​ຮູບ​ແບບ

ຟອນ

​ຂະໜາດ​ຟອນ

​ໄລຍະ​ຫ່າງ​​ລະຫວ່າງແຖວ

​ຄວາມ​ກວ້າງ​ຂອງ​ໜ້າ

0 ຜົນ​ໄດ້​ຮັບ

ບໍ່ພົບຂໍ້ຄວາມທີ່ຄົ້ນຫາ

ຊີວິດທາງຈິດວິນຍານທໍາມະດາແມ່ນພາຄົນໄປສູ່ທາງທີ່ຖືກຕ້ອງ

ພວກເຈົ້າໄດ້ຍ່າງຕາມທາງຂອງຜູ້ທີ່ເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ ພຽງແຕ່ໜ້ອຍດຽວ ແລະ ພວກເຈົ້າຍັງບໍ່ທັນໄດ້ເຂົ້າໄປຍ່າງໃນທາງທີ່ຖືກຕ້ອງເທື່ອ, ສະນັ້ນ ພວກເຈົ້າຍັງໄກທີ່ຈະບັນລຸຕາມມາດຖານຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້. ດຽວນີ້ ການເຕີບໃຫຍ່ຂອງພວກເຈົ້າຍັງບໍ່ພຽງພໍຕາມຄວາມຕ້ອງການຂອງພຣະອົງເທື່ອ. ຍ້ອນຄວາມສາມາດ ແລະ ທໍາມະຊາດອັນເສື່ອມຊາມແຕ່ກໍາເນີດຂອງພວກເຈົ້າ, ພວກເຈົ້າຈິ່ງປະຕິບັດຕໍ່ພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງບໍ່ລະມັດລະວັງ ແລະ ບໍ່ຈິງຈັງຕໍ່ວຽກງານດັ່ງກ່າວຢູ່ສະເໝີ. ສິ່ງນີ້ແມ່ນຄວາມບົກພ່ອງອັນໃຫຍ່ຫຼວງທີ່ສຸດຂອງພວກເຈົ້າ. ນອກຈາກນີ້ ພວກເຈົ້າຍັງບໍ່ສາມາດພົບເສັ້ນທາງຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ພວກເຈົ້າສ່ວນຫຼາຍບໍ່ເຂົ້າໃຈ ແລະ ເບິ່ງບໍ່ເຫັນທາງນັ້ນຢ່າງຈະແຈ້ງ. ນອກຈາກນີ້ ພວກເຈົ້າສ່ວນຫຼາຍຍັງບໍ່ສົນໃຈ ແລະ ຖືເບົາຕໍ່ບັນຫານີ້. ຖ້າພວກເຈົ້າສືບຕໍ່ປະພຶດໃນລັກສະນະນີ້ ແລະ ບໍ່ຮູ້ຈັກພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ, ເສັ້ນທາງທີ່ພວກເຈົ້າກໍາລັງຍ່າງຢູ່ໃນຖານະຜູ້ທີ່ເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າກໍໄຮ້ປະໂຫຍດ. ນີ້ກໍຍ້ອນວ່າ ພວກເຈົ້າບໍ່ເຮັດທຸກສິ່ງຕາມກໍາລັງຂອງທ່ານ ເພື່ອເຮັດຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າໃຫ້ສໍາເລັດ ແລະ ຍ້ອນວ່າ ພວກເຈົ້າບໍ່ຮ່ວມມືກັບພຣະເຈົ້າດີເທົ່າທີ່ຄວນ. ມັນບໍ່ແມ່ນຍ້ອນພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເຮັດພາລະກິດໃນຕົວເຈົ້າ ຫຼື ຍ້ອນວ່າ ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດບໍ່ໄດ້ດົນບັນດານໃຈເຈົ້າ. ມັນແມ່ນຍ້ອນເຈົ້າບໍ່ສົນໃຈ ເຈົ້າຈິ່ງບໍ່ຈິງຈັງຕໍ່ພາລະກິດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດ. ບັດນີ້ ພວກເຈົ້າຕ້ອງໄດ້ຫັນປ່ຽນຢ່າງຮີບດ່ວນ ແລະ ຍ່າງຕາມເສັ້ນທາງທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດນໍາພາໄປ. ນີ້ແມ່ນຫົວຂໍ້ຫຼັກສໍາລັບມື້ນີ້. “ເສັ້ນທາງທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດນໍາພາໄປ” ໝາຍເຖິງ ການທີ່ຄົນໄດ້ຮັບແສງສະຫວ່າງໃນຈິດວິນຍານຂອງຕົນ, ຄົນເຮົາຮູ້ພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າ, ຄົນເຮົາເຂົ້າໃຈແຈ້ງກ່ຽວກັບເສັ້ນທາງທີ່ຢູ່ຕໍ່ໜ້າຕົນເອງ ແລະ ຄົນເຮົາສາມາດເຂົ້າສູ່ຄວາມຈິງເທື່ອລະກ້າວ ແລະ ເຂົ້າໃຈພຣະເຈົ້າຫຼາຍຍິ່ງຂຶ້ນ. ເສັ້ນທາງທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດນໍາພາໄປ ຕົ້ນຕໍແມ່ນໝາຍເຖິງວ່າ ຄົນເຮົາມີຄວາມເຂົ້າໃຈແຈງຂຶ້ນຕໍ່ພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າ, ປາດສະຈາກການຫັນເຫ ແລະ ການເຂົ້າໃຈຜິດ ເພື່ອວ່າຄົນເຮົາຈະຍ່າງໃນເສັ້ນທາງນັ້ນ. ເພື່ອໃຫ້ບັນລຸເປົ້າໝາຍນີ້ ພວກເຈົ້າຈໍາເປັນຕ້ອງຮ່ວມມືດ້ວຍຄວາມປອງດອງກັບພຣະເຈົ້າ, ຊອກຫາເສັ້ນທາງທີ່ຖືກຕ້ອງເພື່ອນໍາເອົາພຣະທໍາໄປປະຕິບັດ ແລະ ຍ່າງໃນເສັ້ນທາງທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດນໍາພາໄປ. ສິ່ງນີ້ຈໍາເປັນຕ້ອງມີການຮ່ວມມືຈາກມະນຸດ ເຊິ່ງໝາຍເຖິງສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າເຮັດເພື່ອບັນລຸຕາມເງື່ອນໄຂຂອງພຣະເຈົ້າສໍາລັບພວກເຈົ້າ ແລະ ວິທີທີ່ພວກເຈົ້າປະຕິບັດ ເພື່ອເຂົ້າສູ່ເສັ້ນທາງທີ່ຖືກຕ້ອງຂອງການເຊື່ອພຣະເຈົ້າ.

ຟັງແລ້ວອາດຄືວ່າຊັບຊ້ອນທີ່ຈະຍ່າງຕາມເສັ້ນທາງທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດນໍາພາໄປ ແຕ່ເຈົ້າຈະເຫັນວ່າຂັ້ນຕອນນີ້ງ່າຍກວ່າທີ່ຄິດ ຖ້າເຈົ້າເຂົ້າໃຈເສັ້ນທາງນັ້ນຢ່າງຖ່ອງແທ້. ຄວາມຈິງແມ່ນ ຄົນເຮົາສາມາດປະຕິບັດຕາມຂໍ້ຮຽກຮ້ອງທຸກປະການຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້. ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ພະຍາຍາມສອນໝູໃຫ້ຮ້ອງເພງ. ໃນທຸກສະຖານະການ ພຣະເຈົ້າພະຍາຍາມແກ້ໄຂບັນຫາ ແລະ ຄວາມກັງວົນຂອງຄົນ. ພວກເຈົ້າທັງໝົດຕ້ອງເຂົ້າໃຈສິ່ງນີ້; ຫ້າມເຂົ້າໃຈພຣະເຈົ້າຜິດ. ເສັ້ນທາງຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດແມ່ນການນໍາໃຊ້ພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າເພື່ອນໍາພາຄົນ. ດັ່ງທີ່ໄດ້ກ່າວມາແລ້ວ, ພວກເຈົ້າຕ້ອງມອບໃຈໃຫ້ພຣະເຈົ້າ. ນີ້ແມ່ນເງື່ອນໄຂຈໍາເປັນຂອງການຍ່າງຕາມເສັ້ນທາງທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດນໍາພາໄປ. ພວກເຈົ້າຕ້ອງເຮັດສິ່ງນີ້ ເພື່ອເຂົ້າສູ່ເສັ້ນທາງທີ່ຖືກຕ້ອງ. ຄົນຜູ້ໜຶ່ງຈະມອບໃຈໃຫ້ພຣະເຈົ້າຢ່າງຕັ້ງໃຈໄດ້ແນວໃດ? ເມື່ອພວກເຈົ້າສໍາພັດພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ອະທິຖານຫາພຣະອົງໃນຊີວິດປະຈໍາວັນຂອງພວກເຈົ້າ, ພວກເຈົ້າກໍເຮັດແບບບໍ່ສົນໃຈ. ພວກເຈົ້າອະທິຖານຫາພຣະເຈົ້າໃນຂະນະທີ່ເຮັດວຽກ. ສາມາດເອີ້ນສິ່ງນີ້ວ່າ ເປັນການມອບໃຈໃຫ້ພຣະເຈົ້າໄດ້ບໍ? ພວກເຈົ້າກໍາລັງພາກັນຄິດເລື່ອງວຽກເຮືອນວຽກຊານ ຫຼື ເລື່ອງເນື້ອໜັງຢູ່; ພວກເຈົ້າສອງຈິດສອງໃຈຢູ່ຕະຫຼອດເວລາ. ສາມາດຖືເອົາສິ່ງນີ້ ເປັນການເຮັດໃຫ້ໃຈສະຫງົບຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າໄດ້ບໍ? ນີ້ກໍຍ້ອນວ່າ ໃຈຂອງເຈົ້າຍຶດຕິດຢູ່ກັບເລື່ອງພາຍນອກຕະຫຼອດເວລາ ແລະ ບໍ່ສາມາດຫັນໄປຫາພຣະເຈົ້າ. ຖ້າພວກເຈົ້າປາດຖະໜາທີ່ຈະເຮັດໃຈສະຫງົບຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າແທ້ ພວກເຈົ້າກໍຕ້ອງຕັ້ງໃຈໃຫ້ຄວາມຮ່ວມມື. ນັ້ນໝາຍຄວາມວ່າ ພວກເຈົ້າທຸກຄົນຕ້ອງຢຸດອອກຫ່າງຈາກທຸກຄົນ, ຈາກບັນຫາ ແລະ ວັດຖຸ ເພື່ອອຸທິດຈິດວິນຍານຂອງພວກເຈົ້າເປັນການສ່ວນຕົວ ເພື່ອຈິດໃຈຂອງພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຄວາມສະຫງົບສຸກ ແລະ ສະຫງົບງຽບຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ. ພວກເຈົ້າຄວນມີປຶ້ມບັນທຶກການອຸທິດຕົນສ່ວນຕົວ ເພື່ອພວກເຈົ້າຈະສາມາດບັນທຶກຄວາມຮູ້ຂອງຕົນກ່ຽວກັບພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ວິທີທີ່ຈິດວິນຍານຂອງພວກເຈົ້າຖືກດົນບັນດານ ບໍ່ວ່າສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າບັນທຶກນັ້ນຈະເລິກເຊິ່ງ ຫຼື ຜິວເຜີນກໍຕາມ. ຈົ່ງຕັ້ງໜ້າສະຫງົບໃຈຂອງຕົນຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ. ຖ້າເຈົ້າສາມາດແບ່ງເວລາໜຶ່ງຊົ່ວໂມງ ຫຼື ສອງຊົ່ວໂມງໃຫ້ກັບເລື່ອງຊີວິດທາງຈິດວິນຍານໃນແຕ່ລະມື້, ຊິວິດຂອງເຈົ້າໃນມື້ນັ້ນກໍຈະສົມບູນ ແລະ ຈິດໃຈຂອງເຈົ້າກໍຈະສົດໃສ ແລະ ປອດໂປ່ງ. ຖ້າເຈົ້າດໍາເນີນຊີວິດທາງຈິດວິນຍານໃນລັກສະນະນີ້ເປັນປະຈໍາ, ເຈົ້າກໍຈະສາມາດມອບໃຈໃຫ້ກັບພຣະເຈົ້າຫຼາຍຂຶ້ນເລື້ອຍໆ, ຈິດວິນຍານຂອງເຈົ້າກໍຈະເຂັ້ມແຂງຂຶ້ນເລື້ອຍໆ, ສະພາບຂອງເຈົ້າກໍຈະດີຂຶ້ນເລື້ອຍໆ, ເຈົ້າຈະສາມາດຍ່າງຕາມເສັ້ນທາງທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດນໍາພາໄປໄດ້ຫຼາຍຂຶ້ນເລື້ອຍໆ ແລະ ພຣະເຈົ້າກໍມອບພອນໃຫ້ເຈົ້າຫຼາຍຂຶ້ນເລື້ອຍໆ. ເປົ້າໝາຍຂອງຊີວິດທາງຈິດວິນຍານຂອງພວກເຈົ້າແມ່ນການຕັ້ງໃຈສະແຫວງຫາ ແລະ ການຮັບເອົາພຣະພັກຂອງວິນຍານບໍລິສຸດ. ມັນບໍ່ແມ່ນການຖືກົດ ແລະ ປະກອບພິທີຕ່າງໆທາງສາສະໜາ ແຕ່ແມ່ນການຮ່ວມມືກັບພຣະເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິງ ແລະ ເຝິກຝົນຮ່າງກາຍຂອງຕົນເອງ. ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ມະນຸດຄວນເຮັດ ເພາະສະນັ້ນ ພວກເຈົ້າຕ້ອງທຸ້ມເທໝົດກາຍໝົດໃຈເພື່ອເຮັດສິ່ງນີ້. ຍິ່ງເຈົ້າໃຫ້ຄວາມຮ່ວມມື ແລະ ພະຍາຍາມຫຼາຍເທົ່າໃດ ເຈົ້າກໍຈະຍິ່ງສາມາດຫັນໃຈເຂົ້າຫາພຣະເຈົ້າໄດ້ຫຼາຍເທົ່ານັ້ນ ແລະ ເຈົ້າກໍຈະສາມາດສະຫງົບໃຈຂອງເຈົ້າຕໍ່ໜ້າພຣະອົງຫຼາຍຂຶ້ນເທົ່ານັ້ນ. ເມື່ອເຈົ້າບັນລຸລະດັບໃດໜຶ່ງແລ້ວ ພຣະເຈົ້າກໍຈະໄດ້ໃຈຂອງເຈົ້າຢ່າງສົມບູນ. ຈະບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດໂນ້ມນ້າວ ຫຼື ຍຶດໃຈຂອງເຈົ້າໄປໄດ້ ແລະ ເຈົ້າກໍຈະເປັນຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງສົມບູນ. ຖ້າເຈົ້າຍ່າງຕາມເສັ້ນທາງນີ້ ພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າກໍຈະປະກົດຂຶ້ນໃນໃຈຂອງເຈົ້າທຸກເວລາ ແລະ ໃຫ້ເຈົ້າເຂົ້າໃຈທຸກສິ່ງທີ່ເຈົ້າບໍ່ເຂົ້າໃຈ ເຊິ່ງສິ່ງນີ້ແມ່ນສາມາດບັນລຸໄດ້ກໍຍ້ອນການຮ່ວມມືຂອງເຈົ້າ. ດ້ວຍເຫດຜົນນີ້ ພຣະເຈົ້າຈິ່ງກ່າວສະເໝີວ່າ “ເຮົາຈະໃຫ້ລາງວັນສອງເທົ່າແກ່ທຸກຄົນທີ່ຮ່ວມມືກັບເຮົາ”. ພວກເຈົ້າຕ້ອງເບິ່ງເຫັນເສັ້ນທາງນີ້ຢ່າງແຈ່ມແຈ້ງ. ຖ້າພວກເຈົ້າປາດຖະໜາທີ່ຈະຍ່າງຕາມເສັ້ນທາງທີ່ຖືກຕ້ອງ ພວກເຈົ້າກໍຕ້ອງເຮັດທຸກສິ່ງທີ່ຕົນສາມາດເຮັດໄດ້ເພື່ອໃຫ້ພຣະເຈົ້າພໍໃຈ. ພວກເຈົ້າຕ້ອງເຮັດທຸກສິ່ງທີ່ຕົນສາມາດເຮັດໄດ້ເພື່ອໃຫ້ບັນລຸເປົ້າໝາຍຊີວິດທາງຈິດວິນຍານ. ໃນໄລຍະເລີ່ມຕົ້ນ ເຈົ້າອາດຈະບໍ່ສາມາດບັນລຸໄດ້ຫຼາຍປານໃດ ແຕ່ເຈົ້າຕ້ອງບໍ່ປ່ອຍໃຫ້ຕົນເອງຖົດຖອຍ ຫຼື ຈົມຢູ່ໃນຄວາມຜິດຫວັງ ໂດຍທີ່ເຈົ້າຕ້ອງສືບຕໍ່ພະຍາຍາມໃຫ້ໜັກ! ຍິ່ງເຈົ້າດໍາເນີນຊີວິດທາງຈິດວິນຍານຫຼາຍເທົ່າໃດ ໃຈຂອງເຈົ້າກໍຍິ່ງມີພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າຫຼາຍເທົ່ານັ້ນ, ກ່ຽວຂ້ອງກັບສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ສະເໝີ ແລະ ຮັບເອົາພາລະນີ້ສະເໝີ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ເຈົ້າກໍຈະສາມາດເປີດເຜີຍຄວາມຈິງພາຍໃນໃຈຕໍ່ພຣະເຈົ້າຜ່ານຊີວິດທາງຈິດວິນຍານຂອງເຈົ້າ, ສາມາດບອກພຣະອົງສິ່ງທີ່ເຈົ້າຕ້ອງການເຮັດ, ສິ່ງທີ່ເຈົ້າໄດ້ຄິດຄໍານຶງ, ຄວາມເຂົ້າໃຈ ແລະ ມຸມມອງຂອງເຈົ້າທີ່ມີຕໍ່ພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າ. ຢ່າອົດກັ້ນສິ່ງໃດໄວ້, ແມ່ນແຕ່ໜ້ອຍໜຶ່ງກໍບໍ່ໄດ້! ເຝິກເວົ້າຄວາມໃນໃຈຂອງເຈົ້າໃຫ້ພຣະເຈົ້າຟັງ, ບອກຄວາມຈິງຕໍ່ພຣະອົງ ແລະ ຢ່າລັງເລທີ່ຈະບອກຄວາມໃນໃຈຕໍ່ພຣະອົງ. ຍິ່ງເຈົ້າເຮັດສິ່ງນີ້ຫຼາຍເທົ່າໃດ ເຈົ້າກໍຍິ່ງຈະສໍາພັດໄດ້ເຖິງຄວາມດີງາມຂອງພຣະເຈົ້າຫຼາຍຂຶ້ນເທົ່ານັ້ນ ແລະ ຈິດໃຈຂອງເຈົ້າກໍຈະຖືກດຶງເຂົ້າຫາພຣະເຈົ້າຫຼາຍຂຶ້ນເລື້ອຍໆ. ເມື່ອສິ່ງນີ້ເກີດຂຶ້ນ ເຈົ້າຈະຮູ້ສຶກວ່າ ພຣະເຈົ້າມີຄ່າຕໍ່ເຈົ້າຫຼາຍກວ່າຄົນອື່ນ. ເຈົ້າຈະບໍ່ຈາກພຣະອົງໄປຈັກເທື່ອ ເຖິງວ່າຈະເກີດຫຍັງຂຶ້ນກໍຕາມ. ຖ້າເຈົ້າປະຕິບັດການອຸທິດທາງຈິດວິນຍານໃນລັກສະນະນີ້ທຸກມື້ ແລະ ບໍ່ເອົາອອກຈາກໃຈຂອງເຈົ້າ ແຕ່ປະຕິບັດກັບສິ່ງນັ້ນ ຄືດັ່ງວ່າເປັນການຮຽກເອີ້ນຂອງເຈົ້າໃນຊີວິດ, ພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າກໍຈະສະຖິດຢູ່ໃນໃຈຂອງເຈົ້າ. ນີ້ແມ່ນຄວາມໝາຍຂອງການຖືກພຣະວິນຍານບໍລິສຸດສໍາຜັດ. ມັນຈະຄືວ່າ ໃຈຂອງເຈົ້າຖືກພຣະເຈົ້າດົນໃຈຕະຫຼອດເວລາ ແລະ ຄືວ່າ ໃຈຂອງເຈົ້າມີຄວາມຮັກຕະຫຼອດເວລາ. ບໍ່ມີຜູ້ໃດສາມາດເອົາຄວາມຮູ້ສຶກນັ້ນໄປຈາກເຈົ້າໄດ້. ເມື່ອສິ່ງນີ້ເກີດຂຶ້ນ ພຣະເຈົ້າຈະສະຖິດຢູ່ໃນໂຕເຈົ້າ ແລະ ຢູ່ໃນຫົວໃຈຂອງເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິງ.

​ກ່ອນ​ນີ້ :ການສ້າງຄວາມສໍາພັນທີ່ດີກັບພຣະເຈົ້າເປັນສິ່ງສໍາຄັນທີ່ສຸດ

ຕໍ່​ໄປ:ຄຳສັນຍາຕໍ່ບັນດາຜູ້ທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ສົມບູນແບບ

ເນື່ອຫາທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ