ພວກ​ເຮົາ​ຍິນ​ດີ​ຕ້ອນຮັບ​ຜູ້ທີ່​ສະແຫວງ​ຫາ​ຄວາ​ມຈິງ​ທຸກ​ຄົ​ນໃຫ້​ຕິດ​ຕໍ່​ຫາ​ພວກ​ເຮົາ.

ພຣະທໍາປາກົດໃນຮ່າງກາຍ

​ສີ​ເຂັ້ມ

​ຊຸດ​ຮູບ​ແບບ

ຟອນ

​ຂະໜາດ​ຟອນ

​ໄລຍະ​ຫ່າງ​​ລະຫວ່າງແຖວ

​ຄວາມ​ກວ້າງ​ຂອງ​ໜ້າ

0 ຜົນ​ໄດ້​ຮັບ

ບໍ່ພົບຂໍ້ຄວາມທີ່ຄົ້ນຫາ

ບົດທີ 22 ແລະ 23

ໃນປະຈຸບັນ, ທຸກສິ່ງແມ່ນເຕັມໃຈທີ່ຈະເຂົ້າໃຈຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຮູ້ຈັກອຸປະນິໄສຂອງພຣະເຈົ້າ ແຕ່ກໍບໍ່ມີໃຜຮູ້ເຫດຜົນວ່າ ເປັນຫຍັງພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ສາມາດເຮັດຕາມຄວາມປາດຖະໜາຂອງຕົນເອງໄດ້, ພວກເຂົາບໍ່ຮູ້ຈັກວ່າ ເປັນຫຍັງໃຈຂອງພວກເຂົາຈຶ່ງທໍລະຍົດຕົວເອງ ແລະ ເປັນຫຍັງພວກເຂົາຈຶ່ງບໍ່ສາມາດບັນລຸສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຕ້ອງການ. ດ້ວຍເຫດນັ້ນ, ພວກເຂົາຈຶ່ງຖືກລົບກວນໂດຍຄວາມໝົດຫວັງທີ່ຮຸນແຮງອີກຄັ້ງ ແຕ່ພວກເຂົາກໍຍັງຢ້ານກວາ. ເນື່ອງຈາກບໍ່ສາມາດສະແດງອາລົມທີ່ຄັດກັນເຫຼົ່ານີ້ ພວກເຂົາຈຶ່ງສາມາດຫ້ອຍຫົວຂອງຕົວເອງໃນຄວາມໂສກເສົ້າ ແລະ ຖາມຕົວເອງຊໍ້າແລ້ວຊໍ້າອີກວ່າ: ເປັນໄປໄດ້ບໍທີ່ພຣະເຈົາບໍ່ໄດ້ໃຫ້ແສງສະຫວ່າງແກ່ຂ້ອຍ? ເປັນໄປໄດ້ບໍທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະຖິ້ມຂ້ອຍຢ່າງລັບໆ? ບາງເທື່ອຄົນອື່ນໆກໍເຫັນດີນໍາ ແລະ ພຣະເຈົາໄດ້ໃຫ້ແສງສະຫວ່າງແກ່ທຸກຄົນນອກຈາກຂ້ອຍ. ເປັນຫຍັງຂ້ອຍຄືຮູ້ສຶກຖືກກວນໃຈຕະຫຼອດ ເມື່ອຂ້ອຍອ່ານພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າ, ເປັນຫຍັງຂ້ອຍຄືບໍ່ເຄີຍເຂົ້າໃຈຫຍັງເລີຍ? ເຖິງວ່າ ຈິດໃຈຂອງຜູ້ຄົນຈະຄິດສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ ແຕ່ກໍບໍ່ມີໃຜກ້າທີ່ຈະສະແດງມັນອອກມາ; ພວກເຂົາພຽງແຕ່ສືບຕໍ່ດິ້ນລົນຢູ່ພາຍໃນ. ທີ່ຈິງແລ້ວ, ບໍ່ມີໃຜ ນອກຈາກພຣະເຈົ້າ ທີ່ສາມາດເຂົ້າໃຈພຣະທໍາຂອງພຣະອົງ ຫຼື ເຂົ້າໃຈຄວາມປະສົງທີ່ແທ້ຈິງຂອງພຣະອົງ. ແຕ່ພຣະເຈົ້າກໍຂໍໃຫ້ຜູ້ຄົນເຂົ້າໃຈຄວາມປະສົງຂອງພຣະອົງຕະຫຼອດ. ນີ້ບໍ່ຄືກັນກັບການພະຍາຍາມໄລ່ເປັດອອກຈາກຮາວບໍ? ພຣະເຈົ້າເມີນເສີຍຕໍ່ຄວາມລົ້ມເຫຼວຂອງມະນຸດບໍ? ນີ້ແມ່ນສີ່ແຍກຂອງພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ, ມັນແມ່ນສິ່ງທີ່ຜູ້ຄົນບໍ່ເຂົ້າໃຈ ແລະ ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງເວົ້າວ່າ “ມະນຸດດຳລົງຊີວິດທ່າມກາງແສງສະຫວ່າງ ແຕ່ເຂົາກໍບໍ່ຮູ້ເຖິງຄວາມລໍ້າຄ່າຂອງແສງສະຫວ່າງນັ້ນ. ເຂົາບໍ່ໃສ່ໃຈຕໍ່ທາດແທ້ຂອງແສງສະຫວ່າງ ແລະ ແຫຼ່ງກຳເນີດແສງສະຫວ່າງ ແລະ ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ເຂົາບໍ່ໃສ່ໃຈວ່າ ແສງສະຫວ່າງນັ້ນເປັນຂອງໃຜ”. ຕາມພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ສິ່ງທີ່ພຣະອົງຂໍຈາກມະນຸດ, ບໍ່ມີໃຜຈະລອດຊີວິດ ເນື່ອງຈາກວ່າ ບໍ່ໄດ້ມີຫຍັງໃນເນື້ອໜັງຂອງມະນຸດ ທີ່ຍອມຮັບເອົາພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າ, ສະນັ້ນ ຖ້າຜູ້ຄົນບໍ່ສາມາດເຊື່ອຟັງພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າ, ຖະໜຸຖະໜອມ ແລະ ສະແຫວງຫາພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ນໍາໃຊ້ພຣະທໍາໃນພຣະວັດຈະນະຂອງພຣະເຈົ້າ ທີ່ຊີ້ໃຫ້ເຫັນສະພາບຂອງມະນຸດ ກັບສະພາບຂອງພວກເຂົາເອງ ແລະ ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ຈຶ່ງຮູ້ຈັກຕົວພວກເຂົາເອງ ແລ້ວຫຼັງຈາກນັັ້ນ ສິ່ງນີ້ຈຶ່ງແມ່ນມາດຕະຖານທີ່ສູງສຸດ. ເມື່ອໃນທີ່ສຸດອານາຈັກໄດ້ກາຍເປັນຈິງ, ມະນຸດ ຜູ້ທີ່ດໍາລົງຊິວິດຢູ່ໃນເນື້ອໜັງຍັງຈະບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຍັງຈະຕ້ອງການການຊີ້ນໍາຢ່າງເປັນສ່ວນຕົວຈາກພຣະເຈົ້າ. ມັນເປັນພຽງແຕ່ວ່າ ຜູ້ຄົນຈະບໍ່ມີການແຊກແຊງຂອງຊາຕານ ແລະ ຈະມີຊີວິດປົກກະຕິຂອງມະນຸດ ເຊິ່ງເປັນຈຸດປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າໃນການເອົາຊະນະຊາຕານ ແລະ ເປັນສິ່ງຕົ້ນຕໍ ເພື່ອຟື້ນຟູແກ່ນແທ້ດັ່ງເດີມຂອງມະນຸດ ກໍຄືຜູ້ທີ່ຖືກຊົງສ້າງໂດຍພຣະເຈົ້າ. ໃນຄວາມຄິດຂອງພຣະເຈົ້າ, “ເນື້ອໜັງ” ແມ່ນໝາຍເຖິງສິ່ງຕໍ່ໄປນີ້: ຄວາມບໍ່ສາມາດຮູ້ຈັກແກ່ນແທ້ຂອງພຣະເຈົ້າ, ຄວາມບໍ່ສາມາດເຫັນວຽກງານຂອງໂລກແຫ່ງວິນຍານ ແລະ ນອກຈາກນັ້ນ ກໍແມ່ນຄວາມສາມາດທີ່ຈະຖືກຊາຕານເຮັດໃຫ້ເສື່ອມຊາມ ແຕ່ຍັງຖືກຊີ້ນໍາໂດຍກົງໂດຍພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ. ນີ້ແມ່ນທາດແທ້ຂອງເນື້ອໜັງທີ່ພຣະເຈົ້າສ້າງ. ໂດຍທໍາມະຊາດແລ້ວ ມັນກໍຍັງເພື່ອຫຼີກລ່ຽງຄວາມສັບສົນ ທີ່ເກີດຈາກການຂາດລະບຽບໃນຊີວິດຂອງມະນຸດ. ຍິ່ງພຣະເຈົ້າເວົ້າ ແລະ ຍິ່ງພຣະທໍາຂອງພຣະອົງເລິກເຊິ່ງຊໍ່າໃດ ຜູ້ຄົນກໍຍິ່ງເຂົ້າໃຈພຣະທໍາຂອງພຣະອົງຊໍ່ານັ້ນ. ຜູ້ຄົນປ່ຽນແປງໂດຍບໍ່ຮູ້ສຶກຕົວ ແລະ ດໍາລົງຊີວິດໃນແສງສະຫວ່າງໂດຍບໍ່ຮູ້ສຶກຕົວ ແລະ ດ້ວຍເຫດນັ້ນ “ຍ້ອນແສງສະຫວ່າງ ທຸກຄົນຈຶ່ງເຕີບໃຫຍ່ ແລະ ໄດ້ອອກຈາກຄວາມມືດ”. ນີ້ແມ່ນເຫດການທີ່ສວຍງາມຂອງອານາຈັກ ແລະ ແມ່ນສິ່ງທີ່ຖືກກ່າວເຖິງເປັນປະຈໍາໃນອະດີດ: “ການດໍາລົງຊີວິດໃນແສງສະຫວ່າງ, ການອອກຈາກຄວາມຕາຍ”. ເມື່ອສິນິມຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນຈິງເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ກໍຄືເມື່ອອານາຈັກຖືກເຮັດໃຫ້ເປັນຈິງ ກໍຈະບໍ່ມີສົງຄາມເທິງແຜ່ນດິນໂລກອີກຕໍ່ໄປ, ບໍ່ມີຄວາມອຶດຢາກ, ໂຣກລະບາດ ແລະ ແຜ່ນດິນໄຫວອີກຕໍ່ໄປ, ຜູ້ຄົນຈະຢຸດຜະລິດອາວຸດ, ທຸກຄົນຈະດໍາລົງຊີວິດໃນຄວາມສະຫງົບ ແລະ ຄວາມໝັ້ນຄົງ; ແລະ ມັນຈະມີຄວາມສຳພັນທີ່ເປັນປົກກະຕິລະຫວ່າງຜູ້ຄົນ ແລະ ຄວາມສຳພັນທີ່ເປັນປົກກະຕິລະຫວ່າງປະເທດ. ແຕ່ປະຈຸບັນກໍບໍ່ມີຫຍັງທີ່ຈະມາປຽບທຽບກັບສິ່ງນີ້ໄດ້. ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງທີ່ຢູ່ກ້ອງສະຫວັນແມ່ນຢູ່ໃນຄວາມສັບສົນວຸ້ນວາຍ, ລັດຖະປະຫານແມ່ນເລີ່ມເກີດຂຶ້ນໃນແຕ່ລະປະເທດເທື່ອລະໜ້ອຍ. ໃນຂະນະທີ່ພຣະເຈົ້າອອກສຽງຂອງພຣະອົງ ຜູ້ຄົນກໍປ່ຽນແປງເທື່ອລະໜ້ອຍ ແລະ ທາງພາຍໃນ ທຸກປະເທດກໍຖືກທໍາລາຍຢ່າງຊ້າໆ. ພື້ນຖານທີ່ໝັ້ນຄົງຂອງບາບີໂລນແມ່ນເລີ່ມສັ່ນຄອນ ຄືກັບຫໍປະສາດທີ່ຢູ່ເທິງດິນຊາຍ ແລະ ຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າຈະເຄື່ອນຍ້າຍ, ການປ່ຽນແປງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ຈະເກີດຂື້ນໂດຍບໍ່ມີໃຜສັງເກດເຫັນໃນໂລກ ແລະ ປ້າຍທຸກຮູບແບບກໍຈະປະກົດຂຶ້ນໃນເວລາໃດໜຶ່ງ ເຊິ່ງສະແດງໃຫ້ຜູ້ຄົນເຫັນວ່າ ຍຸກສຸດທ້າຍຂອງໂລກໄດ້ມາຮອດແລ້ວ! ນີ້ແມ່ນແຜນການຂອງພຣະເຈົ້າ, ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຂັ້ນຕອນຕ່າງໆທີ່ພຣະເຈົ້າເຮັດພາລະກິດ ແລະ ແຕ່ລະປະເທດຈະຖືກທໍາລາຍຢ່າງແນ່ນອນ, ໂຊດົມແຫ່ງເກົ່າຈະຖືກທໍາລາຍລ້າງເປັນຄັ້ງທີສອງ ແລະ ດ້ວຍເຫດນັ້ນ “ແຜ່ນດິນໂລກກຳລັງຫຼົ້ມຈົມ! ບາບີໂລນກຳລັງເປັນອຳມະພາດ!” ບໍ່ມີຜູ້ໃດ ນອກຈາກພຣະເຈົ້າເອງ ທີ່ສາມາດເຂົ້າໃຈສິ່ງນີ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ; ບໍ່ວ່າຢ່າງໃດກໍຕາມ ການຮັບຮູ້ຂອງຜູ້ຄົນກໍມີຂໍ້ຈໍາກັດ. ຍົກຕົວຢ່າງ: ລັດຖະມົນຕີວຽກງານພາຍໃນອາດຈະຮູ້ວ່າ ສະຖານະການໃນປະຈຸບັນແມ່ນບໍ່ໝັ້ນຄົງ ແລະ ສັບສົນວຸ້ນວາຍ ແຕ່ພວກເຂົາກໍບໍ່ສາມາດຈັດການກັບສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້. ພວກເຂົາພຽງແຕ່ສາມາດຄີ່ຄື້ນເທົ່ານັ້ນ ໂດຍຫວັງໃນໃຈຂອງພວກເຂົາເຖິງມື້ໜຶ່ງ ທີ່ພວກເຂົາຈະສາມາດເງີຍຫົວຂຶ້ນສູງ, ປາດຖະໜາວ່າ ມື້ທີ່ຕາເວັນຂຶ້ນໃນທິດຕາເວັນອອກຈະມາເຖິງອີກຄັ້ງ ໂດຍທີ່ສ່ອງແສງໄປທົ່ວດິນແດນ ແລະ ປ່ຽນແປງສະພາບຂອງວຽກງານທີ່ຂີ້ຮ້າຍນີ້ ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ ພວກເຂົາກໍບໍ່ຮູ້ເລີຍວ່າ ເມື່ອຕາເວັນຂຶ້ນເປັນຄັ້ງທີສອງ, ການຂຶ້ນຂອງມັນບໍ່ແມ່ນເພື່ອຟື້ນຄວາມເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍເກົ່າ, ມັນຄືການຟື້ນຄືນ, ການປ່ຽນແປງທີ່ທົ່ວເຖິງ. ສິ່ງດັ່ງກ່າວແມ່ນແຜນການຂອງພຣະເຈົ້າ ສໍາລັບຈັກກະວານທັງໝົດ. ພຣະອົງຈະນໍາເອົາໂລກໃໝ່ມາ ແຕ່ເໜືອທຸກສິ່ງອື່ນໃດ ພຣະອົງຈະສ້າງມະນຸດຄືນໃໝ່. ໃນປະຈຸບັນ, ການນໍາເອົາຜູ້ຄົນເຂົ້າສູ່ພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າແມ່ນສິ່ງທີ່ສໍາຄັນ ໂດຍທີ່ບໍ່ພຽງເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາມີຄວາມສຸກກັບພອນແຫ່ງສະຖານະ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ, ດັ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ເວົ້າວ່າ “ໃນອານາຈັກ, ເຮົາເປັນກະສັດ, ແຕ່ແທນທີ່ຈະປະຕິບັດຕໍ່ເຮົາຄືກັບກະສັດຂອງເຂົາ ມະນຸດກັບປະຕິບັດຕໍ່ເຮົາຄືກັບພຣະຜູ້ຊ່ວຍໃຫ້ລອດທີ່ລົງມາຈາກສະຫວັນ. ຜົນຕາມມາກໍຄື ເຂົາປາຖະໜາທີ່ຈະໃຫ້ເຮົາຖວາຍທານໃຫ້ເຂົາ ແລະ ບໍ່ສະແຫວງຫາຄວາມຮູ້ກ່ຽວກັບຕົວເຮົາເລີຍ”. ສິ່ງດັ່ງກ່າວແມ່ນສະພາບການທີ່ແທ້ຈິງຂອງທຸກຄົນ. ໃນປະຈຸບັນ, ສິ່ງທີ່ສໍາຄັນແມ່ນການກໍາຈັດຄວາມໂລບມາກໂລພາທີ່ບໍ່ຮູ້ຈັກພໍຂອງມະນຸດໃຫ້ຈົນໝົດ ເຊິ່ງດ້ວຍເຫດນັ້ນ ກໍເປັນການເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນຮູ້ຈັກພຣະເຈົ້າ ໂດຍທີ່ຂໍຫຍັງອີກ; ສົມພໍພຣະເຈົ້າຈຶ່ງເວົ້າວ່າ “ຫຼາຍຄົນໄດ້ຮ້ອງໄຫ້ຢູ່ຕໍ່ໜ້າເຮົາຄືກັບເປັນຄົນຂໍທານ; ຫຼາຍຄົນໄດ້ເປີດ ‘ຖົງ’ ຂອງພວກເຂົາຕໍ່ເຮົາ ແລະ ອ້ອນວອນຂໍໃຫ້ເຮົາມອບອາຫານໃຫ້ພວກເຂົາເພື່ອຢູ່ລອດ”. ສະພາບຕ່າງໆເຫຼົ່ານີ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມໂລບມາກໂລພາຂອງຜູ້ຄົນ ແລະ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ຜູ້ຄົນບໍ່ຮັກພຣະເຈົ້າ ແຕ່ຮຽກຮ້ອງຈາກພຣະເຈົ້າ ຫຼື ບໍ່ຊັ້ນກໍພະຍາຍາມໃຫ້ໄດ້ຮັບສິ່ງຕ່າງໆທີ່ພວກເຂົາປາດຖະໜາ. ຜູ້ຄົນມີທໍາມະຊາດຂອງໝາປ່າທີ່ຫິວໂຫຍ, ພວກເຂົາມີເລ່ຫຼ່ຽມ ແລະ ໂລບມາກໂລພາ ແລະ ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງສ້າງເງື່ອນໄຂໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາຊໍ້າແລ້ວຊໍ້າອີກ ເຊິ່ງບັງຄັບໃຫ້ພວກເຂົາມອບຄວາມໂລບມາກໂລພາທີ່ຢູ່ໃນໃຈຂອງພວກເຂົາ ແລະ ຮັກພຣະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມຈິງໃຈ. ໃນຄວາມເປັນຈິງຈົນຮອດປະຈຸບັນ ຜູ້ຄົນຍັງບໍ່ໄດ້ມອບໃຈທັງໝົດຂອງພວກເຂົາໃຫ້ແກ່ພຣະເຈົ້າ, ພວກເຂົາຢືນຈ່າງຂາອອກຢູ່ເຮືອສອງລໍາ, ບາງຄັ້ງແມ່ນເພິ່ງຕົວເອງ, ບາງຄັ້ງແມ່ນເພິ່ງພຣະເຈົ້າ ໂດຍທີ່ບໍ່ໄດ້ອາໄສພຣະເຈົ້າຢ່າງສິ້ນເຊີງ. ເມື່ອພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າຮອດບາງຈຸດ, ທຸກຄົນຈະດໍາລົງຊີວິດຢູ່ທ່າມກາງຄວາມຮັກ ແລະ ສັດທາທີ່ແທ້ຈິງ ແລະ ຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າກໍຈະສໍາເລັດ; ສະນັ້ນ, ຄວາມຕ້ອງການຂອງພຣະເຈົ້າກໍບໍ່ສູງ.

ທູດສະຫວັນແມ່ນເຄື່ອນໄຫວໃນທ່າມກາງພຣະບຸດ ແລະ ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ໂດຍຟ້າວໄປມາລະຫວ່າງສະຫວັນ ແລະ ແຜ່ນດິນໂລກ ແລະ ລົງມາໂລກມະນຸດຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ກັບຄືນໄປໂລກແຫ່ງວິນຍານໃນແຕ່ລະມື້. ນີ້ແມ່ນໜ້າທີ່ຂອງພວກເຂົາ ແລະ ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ໃນແຕ່ລະມື້ ພຣະບຸດ ແລະ ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າກໍຈະຖືກຊີ້ນໍາ ແລະ ຊີວິດຂອງພວກເຂົາກໍຈະປ່ຽນແປງເທື່ອລະໜ້ອຍ. ໃນມື້ທີ່ພຣະເຈົ້າປ່ຽນຮູບຮ່າງຂອງພຣະອົງ, ພາລະກິດຂອງທູດສະຫວັນຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກຈະສິ້ນສຸດຢ່າງເປັນທາງການ ແລະ ພວກເຂົາຈະກັບຄືນໂລກແຫ່ງສະຫວັນ. ໃນປະຈຸບັນ ພຣະບຸດ ແລະ ປະຊາຊົນທັງໝົດຂອງພຣະເຈົາແມ່ນຢູ່ໃນສະພາບດຽວກັນ. ໃນຂະນະທີ່ເວລາຜ່ານໄປ, ທຸກຄົນກໍກໍາລັງປ່ຽນແປງ ແລະ ພຣະບຸດ ແລະ ປະຊາຊົນຂອງພຣະເຈົ້າກໍມີວຸດທິພາວະຫຼາຍຂຶ້ນເທື່ອລະໜ້ອຍ. ເມື່ອປຽບທຽບກັນແລ້ວ ຜູ້ກະບົດທຸກຄົນກໍຍັງປ່ຽນແປງຢູ່ຕໍ່ໜ້າມັງກອນແດງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່. ຜູ້ຄົນບໍ່ຈົງຮັກພັກດີຕໍ່ມັງກອນແດງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ອີກຕໍ່ໄປ ແລະ ຜີຮ້າຍບໍ່ປະຕິບັດຕາມການຈັດກຽມຂອງມັນອີກຕໍ່ໄປ. ກົງກັນຂ້າມ, ທຸກຄົນ “ປະຕິບັດຄືສິ່ງທີ່ພວກເຂົາເຫັນວ່າເໝາະສົມ ໂດຍເລືອກເສັ້ນທາງທີ່ເໝາະສົມກັບພວກເຂົາທີ່ສຸດ”. ສະນັ້ນ, ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງເວົ້າວ່າ “ບັນດາປະເທດຊາດທີ່ຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກຈະບໍ່ຈິບຫາຍໄດ້ແນວໃດ? ບັນດາປະເທດຊາດທີ່ຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກຈະບໍ່ລົ້ມສະລາຍໄດ້ແນວໃດ”? ສະຫວັນບີບລົງມາທັນທີ... ມັນເປັນຄືກັບວ່າ ມີຄວາມຮູ້ສຶກທີ່ເປັນລາງຮ້າຍທີ່ສັງຫອນເຖິງຈຸດຈົບຂອງມວນມະນຸດ. ສັນຍານທີ່ເປັນລາງຮ້າຍຕ່າງໆ ທີ່ຖືກທໍານວາຍຢູ່ບ່ອນນີ້ ແມ່ນສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນປະເທດຂອງມັງກອນແດງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ຢ່າງແນ່ນອນ ແລະ ບໍ່ມີໃຜໃນບັນດາຜູ້ທີ່ຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກທີ່ຈະສາມາດໜີພົ້ນໄດ້. ສິ່ງດັ່ງກ່າວແມ່ນສິ່ງທີ່ຖືກທໍານວາຍໃນພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າ. ໃນຄວາມສັງຫອນໃຈຂອງຜູ້ຄົນໃນປະຈຸບັນ, ພວກເຂົາຮູ້ສຶກວ່າ ເວລາສັ້ນ ແລະ ເບິ່ງຄືວ່າ ພວກເຂົາຮູ້ສຶກວ່າ ໄພພິບັດແມ່ນໃກ້ຈະເກີດຂຶ້ນກັບພວກເຂົາ ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ມີວິທີທາງທີ່ຈະໜີພົ້ນ ແລະ ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ພວກເຂົາທຸກຄົນຈຶ່ງບໍ່ມີຄວາມຫວັງ. ພຣະເຈົ້າເວົ້າວ່າ “ເມື່ອເຮົາຕົບແຕ່ງ ‘ດ້ານໃນ’ ຂອງອານາຈັກຂອງເຮົາແຕ່ລະມື້, ບໍ່ມີໃຜໂພ່ເຂົ້າໄປໃນ ‘ຫ້ອງເຮັດວຽກ’ ຂອງເຮົາຢ່າງທັນທີເພື່ອລົບກວນພາລະກິດຂອງເຮົາ”. ທີ່ຈິງແລ້ວ, ຄວາມໝາຍຂອງພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນການເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນຮູ້ຈັກພຣະເຈົ້າໃນພຣະທໍາຂອງພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ. ສໍາຄັນທີ່ສຸດກໍຄື ພວກເຂົາຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ແຕ່ລະມື້ ພຣະເຈົ້າຈັດກຽມການພັດທະນາໃນທຸກຮູບແບບທົ່ວຈັກກະວານ ເພື່ອຮັບໃຊ່ພາກສ່ວນຕໍ່ໄປຂອງພາລະກິດຂອງພຣະອົງ. ເຫດຜົນທີ່ພຣະອົງເວົ້າວ່າ “ບໍ່ມີໃຜໂພ່ເຂົ້າໄປໃນ ‘ຫ້ອງເຮັດວຽກ’ ຂອງເຮົາຢ່າງທັນທີເພື່ອລົບກວນພາລະກິດຂອງເຮົາ”. ແມ່ນຍ້ອນວ່າ ພຣະເຈົ້າເຮັດພາລະກິດໃນຄວາມສັກສິດ ແລະ ເຖິງວ່າ ຜູ້ຄົນອາດຈະຕ້ອງການ ແຕ່ພວກເຂົາກໍບໍ່ສາມາດເຂົ້າຮ່ວມພາລະກິດຂອງພຣະອົງ. ເຮົາຕ້ອງການທີ່ຈະຖາມວ່າ: ເຈົ້າສາມາດຈັດກຽມການພັດທະນາທັງໝົດຂອງຈັກກະວານທັງໝົດໄດ້ບໍ? ເຈົ້າສາມາດເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນເທິງແຜ່ນດິນໂລກບໍ່ເຊື່ອຟັງບັນພະບູລຸດຂອງພວກເຂົາໄດ້ບໍ? ເຈົ້າສາມາດຈັດຍ້າຍຜູ້ຄົນທົ່ວຈັກກະວານເພື່ອຮັບໃຊ້ຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ບໍ? ເຈົ້າສາມາດເຮັດໃຫ້ຊາຕານແລ່ນອາລະວາດໄດ້ບໍ? ເຈົ້າສາມາດເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນຮູ້ສຶກວ່າ ໂລກໂສກເສົ້າ ແລະ ວ່າງເປົ່າບໍ? ຜູ້ຄົນແມ່ນບໍ່ສາມາດເຮັດສິ່ງດັ່ງກ່າວ. ໃນອະດີດ, ໃນເວລາທີ່ “ທັກສະ” ຂອງຊາຕານຍັງບໍ່ທັນຖືກເຮັດໃຫ້ອອກຜົນຢ່າງເຕັມທີ່ ຊາຕານຈະແຊກແຊງແຕ່ລະຂັ້ນຕອນຂອງພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າຕະຫຼອດ; ໃນຂັ້ນຕອນນີ້ ຊາຕານແມ່ນໄດ້ໝົດກົນອຸບາຍແລ້ວ ແລະ ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງຍອມໃຫ້ຊາຕານສະແດງທາດແທ້ຂອງມັນ ເພື່ອວ່າ ທຸກຄົນອາດຈະຮູ້ຈັກມັນ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງກ່ຽວກັບພຣະທໍາທີ່ວ່າ “ບໍ່ມີໃຜໂພ່ເຂົ້າໄປໃນ “ຫ້ອງເຮັດວຽກ” ຂອງເຮົາຢ່າງທັນທີເພື່ອລົບກວນພາລະກິດ”.

ແຕ່ລະມື້ ຜູ້ຄົນຂອງຄຣິສຕະຈັກຈະອ່ານພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ແຕ່ລະມື້ ພວກເຂົາຈະວິເຄາະຢ່າງລະອຽດຢູ່ “ໂຕະຜ່າຕັດ”. ຍົກຕົວຢ່າງ: ພຣະທໍາເຍາະເຍີ້ຍເຊັ່ນ “ສູນເສຍຕໍາແໜ່ງຂອງພວກເຂົາ”, “ໄລ່ອອກ” “ຄວາມຢ້ານຂອງພວກເຂົາກໍຖືກບັນເທົາ ແລະ ຈິດໃຈກໍກັບຄືນສູ່ສະພາບເດີມ”, “ການປະຖິ້ມ”, ການບໍ່ມີ “ຄວາມຮູ້ສຶກ” ແລະ ອື່ນໆ ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາປາກບໍ່ອອກຍ້ອນຄວາມອັບອາຍ; ມັນເປັນຄືກັບວ່າ ບໍ່ມີສ່ວນໃດຂອງຮ່າງກາຍທັງໝົດຂອງພວກເຂົາ ນັບແຕ່ຫົວຮອດຮໍນິ້ວໂປ້ຕີນ ແລະ ຈາກພາຍໃນຫາພາຍນອກ ທີ່ຖືກອະນຸມັດໂດຍພຣະເຈົ້າ. ເປັນຫຍັງພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າຈຶ່ງຮື້ຖອນຊີວິດຂອງຜູ້ຄົນຈົນບໍ່ມີຫຍັງ? ພຣະເຈົ້າຈົງໃຈເຮັດໃຫ້ສິ່ງຕ່າງໆມີຄວາມລໍາບາກສໍາລັບຜູ້ຄົນບໍ? ມັນເປັນຄືກັບວ່າ ໃບໜ້າຂອງທຸກຄົນແມ່ນມີຮອຍເປື້ອນຈາກດິນຕົມ ທີ່ບໍ່ສາມາດລ້າງອອກໄດ້. ຫົວຂອງພວກເຂົາກົ້ມລົງ, ແຕ່ລະມື້ພວກເຂົາໃຫ້ເຫດຜົນກ່ຽວກັບບາບຂອງພວກເຂົາ ຄືກັບວ່າ ພວກເຂົາແມ່ນສີລະປິນຕົ້ມຕຸນ. ຜູ້ຄົນຖືກຊາຕານເຮັດໃຫ້ເສື່ອມຊາມຈົນຮອດຂອບເຂດທີ່ວ່າ ພວກເຂົາຂາດຄວາມຮູ້ສຶກຕົວທີ່ຄົບຖ້ວນ ກ່ຽວກັບສະພາບທີ່ແທ້ຈິງຂອງພວກເຂົາ. ແຕ່ສໍາລັບພຣະເຈົ້າແລ້ວ, ພິດຂອງຊາຕານແມ່ນຢູ່ໃນທຸກພາກສ່ວນຂອງຮ່າງກາຍຂອງພວກເຂົາ ແມ່ນແຕ່ໄຂກະດູກຂອງພວກເຂົາ; ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ຍິ່ງການເປີດເຜີຍຂອງພຣະເຈົ້າມີຄວາມເລິກເຊິ່ງຊໍ່າໃດ ຜູ້ຄົນກໍຍິ່ງຍໍາເກງຫຼາຍຊໍ່ານັ້ນ. ສະນັ້ນ, ທຸກຄົນຈຶ່ງສາມາດຮູ້ຈັກຊາຕານ ແລະ ເຫັນຊາຕານໃນຕົວມະນຸດ ເນື່ອງຈາກວ່າ ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດເຫັນຊາຕານດ້ວຍຕາເປົ່າຂອງພວກເຂົາ. ເນື່ອງຈາກວ່າ ທຸກຄົນໄດ້ເຂົ້າສູ່ຄວາມເປັນຈິງ, ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ເປີດເຜີຍທໍາມະຊາດຂອງມະນຸດ ເຊິ່ງຖ້າຈະວ່າໄປແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ເປີດເຜີຍຮູບລັກຂອງຊາຕານ ແລະ ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ກໍເຮັດໃຫ້ມະນຸດເຫັນຄວາມຈິງ, ຊາຕານທີ່ສໍາຜັດໄດ້ ເຊິ່ງກໍຊ່ວຍໃຫ້ພວກເຂົາຮູ້ຈັກພຣະເຈົ້າທີ່ແທ້ຈິງໄດ້ດີຂຶ້ນ. ພຣະເຈົ້າອະນຸຍາດໃຫ້ມະນຸດຮູ້ຈັກພຣະອົງໃນເນື້ອໜັງ ແລະ ມອບຮູບຮ່າງໃຫ້ແກ່ຊາຕານ ເຊິ່ງດ້ວຍເຫດນັ້ນ ກໍເປັນການອະນຸຍາດໃຫ້ມະນຸດຮູ້ຈັກຊາຕານທີ່ແທ້ຈິງ ແລະ ທີ່ສໍາຜັດໄດ້ໃນເນື້ອໜັງຂອງທຸກຄົນ. ສະພາບຕ່າງໆທີ່ຖືກເວົ້າເຖິງລ້ວນແລ້ວແຕ່ເປັນການສະແດງອອກຂອງການກະທໍາຂອງຊາຕານ. ສະນັ້ນ, ມັນກໍຍຸຕິທໍາທີ່ຈະເວົ້າວ່າ ທຸກຄົນທີ່ມີເນື້ອໜັງແມ່ນຕົວຕົນຂອງຮູບລັກຂອງຊາຕານ. ຍ້ອນພຣະເຈົ້າເຂົ້າກັນບໍ່ໄດ້ກັບສັດຕູຂອງພຣະອົງ, ຍ້ອນພວກເຂົາມີເຈດຕະນາຮ້າຍຕໍ່ກັນ ແລະ ກັນ ແລະ ແມ່ນສອງກອງກໍາລັງທີ່ແຕກຕ່າງກັນ, ຜີສາດກໍແມ່ນຜີສາດ, ພຣະເຈົ້າກໍແມ່ນພຣະເຈົ້າ, ພວກເຂົາເຂົ້າກັນບໍ່ໄດ້ຄືກັນກັບໄຟ ແລະ ນໍ້າ ແລະ ຍິ່ງແຍກຫ່າງຈາກກັນຄືກັນກັບສະຫວັນ ແລະ ແຜ່ນດິນໂລກ. ໃນເວລາທີ່ພຣະເຈົ້າສ້າງມະນຸດ, ຜູ້ຄົນປະເພດໜຶ່ງແມ່ນພຣະວິນຍານຂອງທູດສະຫວັນ; ອີກປະເພດໜຶ່ງແມ່ນບໍ່ມີວິນຍານ ເຊິ່ງດ້ວຍເຫດນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງຖືກວິນຍານແຫ່ງຜີສາດຄອບງໍາ ແລະ ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ພວກເຂົາຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ ຜີສາດ. ໃນທີ່ສຸດແລ້ວ, ທູດສະຫວັນກໍແມ່ນທູດສະຫວັນ, ຜີສາດກໍແມ່ນຜີສາດ ແລະ ພຣະເຈົ້າກໍແມ່ນພຣະເຈົ້າ. ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ໝາຍຄວາມວ່າ ແຕ່ລະຢ່າງຖືກຈັດຕາມປະເພດ ແລະ ສະນັ້ນ ເມື່ອທູດສະຫວັນປົກຄອງແຜ່ນດິນໂລກ ແລະ ມີຄວາມສຸກກັບພອນ, ພຣະເຈົ້າກໍຈະກັບຄືນສູ່ບ່ອນຢູ່ອາໄສຂອງພຣະອົງ ແລະ ສ່ວນທີ່ເຫຼືອ ກໍຄື ສັດຕູຂອງພຣະເຈົ້າຈະກາຍເປັນຂີ້ເທົ່າ. ທີ່ຈິງແລ້ວ, ທາງດ້ານພາຍນອກ ທຸກຄົນແມ່ນຮັກພຣະເຈົ້າ ແຕ່ຮາກຖານຂອງສິ່ງນີ້ແມ່ນນອນຢູ່ໃນແກ່ນແທ້ຂອງພວກເຂົາ; ຜູ້ທີ່ມີທໍາມະຊາດຂອງທູດສະຫວັນຈະສາມາດໜີອອກຈາກມືຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຕົກໄປຢູ່ຂຸມທີ່ເລິກຫຼາຍໄດ້ແນວໃດ? ຜູ້ທີ່ມີທໍາມະຊາດຂອງຜິສາດຈະສາມາດຮັກພຣະເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິງໄດ້ແນວໃດ? ໃນທາດແທ້ແລ້ວ, ຜູ້ຄົນເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນບໍ່ຮັກພຣະເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິງ ແລ້ວພວກເຂົາຈະສາມາດມີໂອກາດເຂົ້າສູ່ອານາຈັກໄດ້ແນວໃດ? ທຸກສິ່ງຖືກຈັດກຽມໂດຍພຣະເຈົ້ານັບແຕ່ຕອນຊົງສ້າງໂລກ ຄືດັ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ເວົ້າວ່າ “ເຮົາກ້າວໄປຂ້າງໜ້າທ່າມກາງລົມ ແລະ ຝົນ ແລະ ໄດ້ໃຊ້ເວລາປີແລ້ວປີເລົ່າທ່າມກາງມະນຸດຈົນເຖິງປັດຈຸບັນ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ແມ່ນບາດກ້າວໃນແຜນການຄຸ້ມຄອງຂອງເຮົາບໍ? ຜູ້ໃດເຄີຍເພີ່ມຫຍັງເຂົ້າໃນແຜນການຂອງເຮົາບໍ່? ຜູ້ໃດສາມາດໜີຈາກຂັ້ນຕອນຕ່າງໆທີ່ຢູ່ໃນແຜນການຂອງເຮົາບໍ່?” ໃນການກາຍເປັນເນື້ອໜັງ, ພຣະເຈົ້າຕ້ອງປະສົບກັບຊີວິດຂອງມະນຸດ ແລະ ນີ້ບໍ່ແມ່ນດ້ານທີ່ແທ້ຈິງຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ແທ້ຈິງບໍ? ພຣະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເຊື່ອງຫຍັງຈາກມະນຸດ ຍ້ອນຄວາມອ່ອນແອຂອງມະນຸດ; ກົງກັນຂ້າມ ພຣະອົງໄດ້ເປີດເຜີຍຄວາມຈິງຕໍ່ມະນຸດ ຄືດັ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ເວົ້າວ່າ “ໄດ້ໃຊ້ເວລາປີແລ້ວປີເລົ່າທ່າມກາງມະນຸດ”. ມັນເປັນຍ້ອນວ່າ ພຣະເຈົ້າແມ່ນພຣະເຈົ້າທີ່ກາຍເປັນເນື້ອໜັງ ຈົນພຣະອົງໄດ້ຜ່ານປີແລ້ວປີເລົ່າຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ; ຫຼັງຈາກປະສົບກັບຂະບວນການທຸກຮູບແບບເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງຈະສາມາດຖືໄດ້ວ່າ ພຣະອົງໄດ້ກາຍເປັນເນື້ອໜັງ ເຊິ່ງຫຼັງຈາກນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ພຣະເຈົ້າຈຶ່ງສາມາດເຮັດພາລະກິດໃນຄວາມສັກສິດພາຍໃນເນື້ອໜັງ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ພາຍຫຼັງທີ່ໄດ້ເປີດເຜີຍຄວາມລຶກລັບທັງໝົດເທົ່ານັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງຈະປ່ຽນຮູບຮ່າງຂອງພຣະອົງ. ນີ້ແມ່ນການອະທິບາຍທີ່ສະຫຼັບກັນກ່ຽວກັບ “ການທີ່ບໍ່ໄດ້ເໜືອທໍາມະຊາດ” ແລະ ການຖືກພຣະເຈົ້າຊີ້ນໍາໂດຍກົງ.

ຜູ້ຄົນຕ້ອງຜ່ານບົດທົດສອບຂອງພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າແຕ່ລະຂໍ້ ແລະ ທຸກຂໍ້ ໂດຍບໍ່ແມ່ນຊິພໍເຮັດເປັນພິທີ. ນີ້ແມ່ນການມອບໝາຍຂອງພຣະເຈົ້າ!

​ກ່ອນ​ນີ້ :ບົດທີ 21

ຕໍ່​ໄປ:ບົດທີ 24 ແລະ 25

ເນື່ອຫາທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ