​ແອັບ​ຄຣິສຕະຈັກຂອງ​ພຣະ​ເຈົ້າອົງຊົງລິດທານຸພາບສູງສຸດ

ຟັງສຽງ​ຂອງ​ພຣະ​ເຈົ້າ ​ແລະ ຍິນດີຕ້ອນຮັບ​ການສະເດັດ​ກັບ​ມາ​ຂອງ​ພຣະ​ເຍຊູເຈົ້າ!

ພວກ​ເຮົາ​ຍິນ​ດີ​ຕ້ອນຮັບ​ຜູ້ທີ່​ສະແຫວງ​ຫາ​ຄວາ​ມຈິງ​ທຸກ​ຄົ​ນໃຫ້​ຕິດ​ຕໍ່​ຫາ​ພວກ​ເຮົາ.

ພຣະທໍາປາກົດໃນຮ່າງກາຍ

​ສີ​ເຂັ້ມ

​ຊຸດ​ຮູບ​ແບບ

ຟອນ

​ຂະໜາດ​ຟອນ

​ໄລຍະ​ຫ່າງ​​ລະຫວ່າງແຖວ

​ຄວາມ​ກວ້າງ​ຂອງ​ໜ້າ

0 ຜົນ​ໄດ້​ຮັບ

ບໍ່ພົບຂໍ້ຄວາມທີ່ຄົ້ນຫາ

ເບື້ອງຫຼັງທີ່ແທ້ຈິງຂອງພາລະກິດແຫ່ງການເອົາຊະນະ (2)

ພວກເຈົ້າເຄີຍສະແຫວງຫາເພື່ອປົກຄອງເປັນກະສັດ ແລະ ໃນປັດຈຸບັນພວກເຈົ້າກໍຍັງບໍ່ໄດ້ປະຖິ້ມສິ່ງນີ້ຢ່າງສິ້ນເຊີງເທື່ອ; ເຈົ້າຍັງປາດຖະໜາທີ່ຈະປົກຄອງເປັນກະສັດ ເພື່ອຍົກສະຫວັນ ແລະ ຄໍ້າຈູນແຜ່ນດິນໂລກ. ຕອນນີ້ໃຫ້ຄິດເບິ່ງວ່າ ເຈົ້າມີຄຸນສົມບັດດັ່ງກ່າວຢູ່ບໍ? ເຈົ້າບໍ່ມີເຫດຜົນຫຍັງເລີຍບໍ? ສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າສະແຫວງຫາ ແລະ ອຸທິດຄວາມເອົາໃຈໃສ່ຂອງພວກເຈົ້າແມ່ນມີຄວາມເປັນຈິງຢູ່ບໍ? ພວກເຈົ້າບໍ່ມີແມ່ນແຕ່ຄວາມເປັນມະນຸດປົກກະຕິ. ແລ້ວມັນບໍ່ເປັນຕາເວດທະນາບໍ? ດັ່ງນັ້ນ, ມື້ນີ້ ເຮົາຈິ່ງເວົ້າແຕ່ກ່ຽວກັບການຖືກເອົາຊະນະ, ການເປັນພະຍານ, ການພັດທະນາຄວາມສາມາດ ແລະ ການເຂົ້າສູ່ເສັ້ນທາງຂອງການຖືກເຮັດໃຫ້ສົມບູນ ແລະ ຈະບໍ່ໄດ້ເວົ້າກ່ຽວກັບສິ່ງອື່ນ. ບາງຄົນແມ່ນເບື່ອໜ່າຍກັບຄວາມຈິງທີ່ແທ້ຈິງ ແລະ ເມື່ອພວກເຂົາເຫັນມີແຕ່ເວົ້າກ່ຽວກັບຄວາມເປັນມະນຸດທໍາມະດາ ແລະ ການປັບປຸງຄວາມສາມາດຂອງຜູ້ຄົນ ພວກເຂົາກໍລັງເລໃຈແລ້ວ. ຜູ້ທີ່ບໍ່ຮັກຄວາມຈິງແມ່ນຍາກທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ສົມບູນ. ຕາບໃດທີ່ພວກເຈົ້າເຂົ້າສູ່ປັດຈຸບັນ ແລະ ກະທໍາຕາມຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າເທື່ອລະຂັ້ນ ແລ້ວພວກເຈົ້າຈະສາມາດຖືກກໍາຈັດຢູ່ບໍ? ພາຍຫຼັງທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ປະຕິບັດພາລະກິດຢ່າງຫຼວງຫຼາຍໃນປະເທດຈີນແຜ່ນດິນໃຫຍ່ ເຊິ່ງເປັນພາລະກິດທີ່ມີຂອບເຂດຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ ແລະ ພາຍຫຼັງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວພຣະທໍາຫຼາຍຂໍ້ ພຣະອົງຈະສາມາດຍົກເລີກກາງທາງໄດ້ບໍ? ພຣະເຈົ້າຈະສາມາດນໍາພາຜູ້ຄົນລົງໄປສູ່ຂຸມເລິກຈົນຍັ່ງບໍ່ເຖິງໄດ້ບໍ? ສິ່ງສໍາຄັນໃນປັດຈຸບັນແມ່ນພວກເຈົ້າຕ້ອງຮູ້ຈັກທາດແທ້ຂອງມະນຸດ ແລະ ຕ້ອງຮູ້ຈັກສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າຄວນເຂົ້າສູ່; ເຈົ້າຕ້ອງເວົ້າກ່ຽວກັບການເຂົ້າສູ່ຊີວິດ ແລະ ການປ່ຽນແປງອຸປະນິໄສ, ເວົ້າເຖິງວິທີທີ່ຈະຖືກເອົາຊະນະຢ່າງແທ້ຈິງ ແລະ ວິທີເຊື່ອຟັງພຣະເຈົາຢ່າງທັງໝົດ ເພື່ອເປັນພະຍານໃຫ້ແກ່ພຣະເຈົ້າ ແລະ ເພື່ອບັນລຸການເຊື່ອຟັງຈົນຮອດມື້ຕາຍ. ເຈົ້າຕ້ອງເອົາໃຈໃສ່ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້; ກ່ອນອື່ນໝົດ ຕ້ອງປະຖິ້ມ ແລະ ບໍ່ພິຈາລະນາ ສິ່ງທີ່ບໍ່ເປັນຈິງ ຫຼື ບໍ່ສໍາຄັນ. ໃນປັດຈຸບັນ, ເຈົ້າຄວນຮັບຮູ້ເຖິງວິທີທີ່ຈະຖືກເອົາຊະນະ ແລະ ວິທີການປະພຶດຂອງຜູ້ຄົນຫຼັງຈາກທີ່ພວກເຂົາຖືກເອົາຊະນະ. ເຈົ້າອາດເວົ້າວ່າ ເຈົ້າຖືກເອົາຊະນະ ແຕ່ເຈົ້າສາມາດເຊື່ອຟັງຈົນຮອດມື້ຕາຍໄດ້ບໍ? ເຈົ້າຕ້ອງສາມາດຕິດຕາມຈົນເຖິງທີ່ສຸດ ບໍ່ວ່າຈະມີໂອກາດ ຫຼື ບໍ່ກໍຕາມ ແລະ ເຈົ້າຕ້ອງບໍ່ສູນເສຍຄວາມເຊື່ອທີ່ມີໃນພຣະເຈົ້າ ບໍ່ວ່າຈະມີສະພາບແວດລ້ອມແບບໃດກໍຕາມ. ໃນທີ່ສຸດ, ເຈົ້າຕ້ອງບັນລຸການເປັນພະຍານສອງດ້ານ: ການເປັນພະຍານຂອງໂຢບ ນັ້ນກໍຄືຄວາມເຊື່ອຟັງຈົນຕາຍ ແລະ ການເປັນພະຍານຂອງເປໂຕ ນັ້ນກໍຄືຄວາມຮັກອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຕໍ່ພຣະເຈົ້າ. ໃນແງ່ໜຶ່ງ, ເຈົ້າຕ້ອງເປັນຄືໂຢບ: ລາວບໍ່ມີສັບສົມບັດທາງວັດຖຸ ແລະ ລາວທົນທຸກກັບຄວາມເຈັບປວດຂອງເນື້ອໜັງ ແຕ່ລາວບໍ່ເຄີຍປະຖິ້ມຊື່ຂອງພຣະເຢໂຮວາ. ນີ້ແມ່ນການເປັນພະຍານຂອງໂຢບ. ເປໂຕສາມາດຮັກພຣະເຈົ້າຈົນເຖິງວັນຕາຍ. ໃນເວລາທີ່ລາວຕາຍ ກໍຄືເວລາທີ່ລາວຖືກຄຶງໃສ່ໄມ້ກາງແຂນ ລາວກໍຍັງຮັກພຣະເຈົ້າ; ລາວບໍ່ໄດ້ຄິດເຖິງໂອກາດ ຫຼື ສະແຫວງຫາຄວາມຫວັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຫຼື ມີຄວາມຄິດທີ່ຫຼາຍເກີນຄວນຂອງຕົວເອງ ແລະ ລາວສະແຫວງຫາທີ່ຈະຮັກພຣະເຈົາ ແລະ ເຊື່ອຟັງການຈັດແຈງທັງໝົດຂອງພຣະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ. ສິ່ງດັ່ງກ່າວແມ່ນມາດຕະຖານທີ່ເຈົ້າຕ້ອງບັນລຸກ່ອນເຈົ້າຈະສາມາດຖືກພິຈາລະນາໃຫ້ເປັນພະຍານ ແລະ ກ່ອນເຈົ້າຈະກາຍເປັນຄົນທີ່ຖືກເຮັດໃຫ້ສົມບູນພາຍຫຼັງທີ່ຖືກເອົາຊະນະ. ໃນປັດຈຸບັນ ຖ້າຜູ້ຄົນຮູ້ຈັກທາດແທ້ ແລະ ສະຖານະຂອງພວກເຂົາເອງຢ່າງແທ້ຈິງ ແລ້ວພວກເຂົາຍັງຈະສະແຫວງຫາໂອກາດ ແລະ ຄວາມຫວັງບໍ? ສິ່ງທີ່ເຈົ້າຄວນຮູ້ກໍຄືສິ່ງນີ້: ເຖິງວ່າ ພຣະເຈົ້າຈະເຮັດໃຫ້ເຮົາສົມບູນ ຫຼື ບໍ່ກໍຕາມ, ເຮົາຕ້ອງຕິດຕາມພຣະເຈົ້າ; ທຸກສິ່ງທີ່ພຣະອົງປະຕິບັດໃນປັດຈຸບັນນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ດີ ແລະ ກໍເພື່ອພວກເຮົາ ແລະ ເພື່ອວ່າ ອຸປະນິໄສຂອງພວກເຮົາຈະສາມາດປ່ຽນແປງໄດ້ ແລະ ພວກເຮົາຈະສາມາດກໍາຈັດອໍານາດຂອງຊາຕານໃນຕົວເຮົາ, ເພື່ອອະນຸຍາດໃຫ້ເຮົາດໍາລົງຊີວິດຢູ່ໃນດິນແດນແຫ່ງຄວາມສົກກະປົກ ແຕ່ກໍສາມາດກໍາຈັດຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດອອກຈາກຕົວເຮົາໄດ້, ກໍາຈັດຄວາມສົກກະປົກ ແລະ ອໍານາດຂອງຊາຕານ ແລະ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ພວກເຮົາສາມາດປະຖິ້ມອໍານາດຂອງຊາຕານ. ແນ່ນອນຢູ່ແລ້ວວ່າ ນີ້ຄືສິ່ງທີ່ເຈົ້າຕ້ອງການມີ ແຕ່ສໍາລັບພຣະເຈົ້າແລ້ວ ສິ່ງນີ້ແມ່ນເປັນພຽງການເອົາຊະນະ ເພື່ອວ່າຜູ້ຄົນຈະຕັດສິນໃຈເຊື່ອຟັງ ແລະ ສາມາດຍອມປະຕິບັດຕາມການປັ້ນແຕ່ງຂອງພຣະເຈົ້າ. ດ້ວຍວິທີນີ້ ສິ່ງຕ່າງໆຈິ່ງຈະສໍາເລັດ. ໃນປັດຈຸບັນ ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນໄດ້ຖືກເອົາຊະນະຮຽບຮ້ອຍແລ້ວ ແຕ່ພາຍໃນພວກເຂົາຍັງມີການກະບົດ ແລະ ການບໍ່ເຊື່ອຟັງຫຼາຍ. ວຸດທິພາວະທີ່ແທ້ຈິງຂອງຜູ້ຄົນກໍຍັງຕໍ່າຫຼາຍ ແລະ ພວກເຂົາເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຫ້າວຫັນ ຖ້າມີຄວາມຫວັງ ແລະ ໂອກາດ; ຖ້າບໍ່ມີ ພວກເຂົາກໍຈະຄິດລົບ ແລະ ເຖິງກັບຄິດກ່ຽວກັບການໜີຈາກພຣະເຈົ້າ. ຜູ້ຄົນບໍ່ມີຄວາມປາດຖະໜາຢ່າງຈິງໃຈໃນການສະແຫວງຫາການດໍາລົງຢູ່ໃນຄວາມເປັນມະນຸດແບບປົກກະຕິ. ແບບນັ້ນແມ່ນໃຊ້ບໍ່ໄດ້. ດ້ວຍເຫດນັ້ນ, ເຮົາຕ້ອງເວົ້າກ່ຽວກັບການເອົາຊະນະ. ທີ່ຈິງແລ້ວ ການເຮັດໃຫ້ສົມບູນແມ່ນເກີດຂຶ້ນໃນເວລາດຽວກັນກັບການເອົາຊະນະ: ເມື່ອເຈົ້າຖືກເອົາຊະນະ, ຜົນໄດ້ຮັບທໍາອິດກໍຄືການຖືກເຮັດໃຫ້ສົມບູນ. ຖ້າວ່າມີຄວາມແຕກຕ່າງ ລະຫວ່າງ ການຖືກເອົາຊະນະ ແລະ ການຖືກເຮັດໃຫ້ສົມບູນ, ນັ້ນແມ່ນອີງຕາມຕາມລະດັບຂອງການປ່ຽນແປງໃນມະນຸດ. ການຖືກເອົາຊະນະແມ່ນບາດກ້າວທໍາອິດຂອງການຖືກເຮັດໃຫ້ສົມບູນ ແລະ ບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າ ພວກເຂົາຖືກເຮັດໃຫ້ສົມບູນຈົນໝົດ ຫຼື ພິສູດໃຫ້ເຫັນວ່າ ພວກເຂົາຖືກຮັບເອົາຢ່າງສົມບູນໂດຍພຣະເຈົ້າ. ພາຍຫຼັງທີ່ຜູ້ຄົນຖືກເອົາຊະນະ, ກໍມີການປ່ຽນແປງບາງຢ່າງໃນອຸປະນິໄສຂອງພວກເຂົາ ແຕ່ການປ່ຽນແປງດັ່ງກ່າວແມ່ນບໍ່ພຽງພໍຖ້າທຽບໃສ່ຜູ້ຄົນທີ່ຖືກພຣະເຈົ້າຮັບເອົາຢ່າງສົມບູນ. ໃນປັດຈຸບັນ ສິ່ງທີ່ຖືກປະຕິບັດແມ່ນເປັນພຽງພາລະກິດເບື້ອງຕົ້ນຂອງການເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນສົມບູນ ນັ້ນກໍຄືການເອົາຊະນະພວກເຂົາ ແລະ ຖ້າເຈົ້າບໍ່ສາມາດຖືກເອົາຊະນະໄດ້ ເຈົ້າກໍຈະບໍ່ມີວິທີທາງໃນການເຮັດໃຫ້ສົມບູນ ແລະ ຖືກພຣະເຈົ້າຮັບເອົາຢ່າງສົມບູນ. ເຈົ້າພຽງຈະໄດ້ຮັບພຣະທໍາບາງຂໍ້ກ່ຽວກັບການຕີສອນ ແລະ ການພິພາກສາ ແຕ່ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນຈະບໍ່ສາມາດປ່ຽນແປງຫົວໃຈຂອງເຈົ້າໄດ້ຢ່າງສົມບູນ. ສະນັ້ນ ເຈົ້າຈະເປັນໜຶ່ງໃນຄົນເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ຖືກກໍາຈັດ; ມັນຈະບໍ່ແຕກຕ່າງຈາກການແນມເບິ່ງພາເຂົ້າທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍອາຫານຫຼູຫຼາຢູ່ເທິງໂຕະ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ກິນມັນ. ບໍ່ເປັນຕາເສົ້າໃຈບໍ? ສະນັ້ນ ເຈົ້າຕ້ອງພະຍາຍາມປ່ຽນແປງ: ບໍ່ວ່າຈະເປັນການຖືກເອົາຊະນະ ຫຼື ການຖືກເຮັດໃຫ້ສົມບູນກໍຕາມ, ທັງສອງຢ່າງແມ່ນກ່ຽວພັນຢູ່ບ່ອນວ່າ ມີການປ່ຽນແປງໃນຕົວເຈົ້າ ຫຼື ບໍ່ ແລະ ເຈົ້າເຊື່ອຟັງ ຫຼື ບໍ່ ແລະ ສິ່ງນີ້ຈະກໍານົດວ່າ ເຈົ້າສາມາດຖືກຮັບເອົາໂດຍພຣະເຈົ້າ ຫຼື ບໍ່. ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ວ່າ “ການຖືກເອົາຊະນະ” ແລະ “ການຖືກເຮັດໃຫ້ສົມບູນ” ແມ່ນພຽງອີງຕາມຂອບເຂດຂອງການປ່ຽນແປງ ແລະ ການເຊື່ອຟັງ ແລະ ພ້ອມທັງຄວາມຮັກຂອງເຈົ້າທີ່ມີຕໍ່ພຣະເຈົ້ານັ້ນ ແມ່ນບໍລິສຸດຊໍ່າໃດ. ສິ່ງທີ່ຈໍາເປັນໃນປັດຈຸບັນກໍຄື ການທີ່ເຈົ້າສາມາດຖືກເຮັດໃຫ້ສູມບູນຢ່າງແທ້ຈິງ ແຕ່ໃນເບື້ອງຕົ້ນ ເຈົ້າຕ້ອງຖືກເອົາຊະນະກ່ອນ. ເຈົ້າຕ້ອງມີຄວາມຮູ້ທີ່ພຽງພໍກ່ຽວກັບການຕີສອນ ແລະ ການພິພາກສາຂອງພຣະເຈົ້າ, ຕ້ອງມີຄວາມເຊື່ອໃນການຕິດຕາມ ແລະ ເປັນຄົນທີ່ສະແຫວງຫາການປ່ຽນແປງ ແລະ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ມີຜົນ. ເມື່ອນັ້ນ ເຈົ້າຈະກາຍເປັນຄົນທີ່ສະແຫວງຫາການຖືກເຮັດໃຫ້ສົມບູນ. ພວກເຈົ້າຄວນເຂົ້າໃຈວ່າ ໃນໄລຍະຂອງການຖືກເຮັດໃຫ້ສົມບູນ ພວກເຈົ້າຈະຖືກເອົາຊະນະ ແລະ ໃນໄລຍະຂອງການຖືກເອົາຊະນະ ພວກເຈົ້າຈະຖືກເຮັດໃຫ້ສົມບູນ. ໃນປັດຈຸບັນ ເຈົ້າສາມາດສະແຫວງຫາການຖືກເຮັດໃຫ້ສົມບູນ ຫຼື ສະແຫວງຫາການປ່ຽນແປງໃນຄວາມເປັນມະນຸດທາງພາຍນອກຂອງເຈົ້າ ແລະ ປັບປຸງຄວາມສາມາດຂອງເຈົ້າ ແຕ່ຕາມຫຼັກການທີ່ສໍາຄັນກໍຄື ເຈົ້າຈະສາມາດເຂົ້າໃຈວ່າ ທຸກສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າກະທໍາໃນປັດຈຸບັນ ແມ່ນມີຄວາມໝາຍ ແລະ ມີຜົນປະໂຫຍດ: ມັນສາມາດເຮັດໃຫ້ເຈົ້າດໍາລົງຊີວິດໃນດິນແດນແຫ່ງສົກກະປົກ ເພື່ອຫຼົບໜີຈາກຄວາມສົກກະປົກ ແລະ ປະຖິ້ມສິ່ງນັ້ນ, ມັນສາມາດເຮັດໃຫ້ເຈົ້າເອົາຊະນະອໍານາດຂອງຊາຕານ ແລະ ປະຖິ້ມອໍານາດມືດຂອງຊາຕານ ແລະ ຖ້າເຈົ້າເອົາໃຈໃສ່ກັບສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ ເຈົ້າຈະຖືກປົກປ້ອງໃນດິນແດນແຫ່ງຄວາມສົກກະປົກນີ້. ໃນທີ່ສຸດ, ເຈົ້າຈະຖືກຖາມໃຫ້ເປັນພະຍານກ່ຽວກັບຫຍັງແນ່? ເຈົ້າດໍາລົງຊີວິດໃນດິນແດນແຫ່ງຄວາມສົກກະປົກ ແຕ່ກໍສາມາດມີຄວາມບໍລິສຸດ ແລະ ບໍ່ມີຄວາມສົກກະປົກ ແລະ ຄວາມບໍ່ບໍລິສຸດອີກຕໍ່ໄປ, ເຈົ້າດໍາລົງຊີວິດຢູ່ພາຍໃຕ້ອານາເຂດຂອງຊາຕານ ແຕ່ເອົາຕົວເອງອອກຈາກອໍານາດຂອງຊາຕານ ແລະ ບໍ່ຖືກຄອບງໍາ ຫຼື ລົບກວນໂດຍຊາຕານ ແລະ ເຈົ້າດໍາລົງຊີວິດໃນມືຂອງພຣະອົງຜູ້ຊົງລິດທານຸພາບສູງສຸດ. ນີ້ແມ່ນການເປັນພະຍານ ແລະ ຫຼັກຖານຂອງໄຊຊະນະໃນການຕໍ່ສູ່ກັບຊາຕານ. ເຈົ້າສາມາດປະຖິ້ມຊາຕານ ແລະ ສິ່ງທີ່ເຈົ້າດໍາລົງຢູ່ບໍ່ແມ່ນເປັນການເປີດເຜີຍຊາຕານ ແຕ່ນັ້ນແມ່ນສິ່ງທີ່ພຣະເຈົາຕ້ອງການໃຫ້ມະນຸດໄດ້ຮັບເມື່ອພຣະອົງສ້າງມະນຸດຂຶ້ນມາ: ຄວາມເປັນມະນຸດປົກກະຕິ, ການມີເຫດຜົນທີ່ປົກກະຕິ, ການຢັ່ງຮູ້ທີ່ປົກກະຕິ, ການຕັດສິນໃຈປົກກະຕິໃນການຮັກພຣະເຈົ້າ ແລະ ຄວາມຈົງຮັກພັກດີຕໍ່ພຣະເຈົ້າ. ການເປັນພະຍານດັ່ງກ່າວ ແມ່ນມາຈາກສິ່ງຊົງສ້າງຂອງພຣະເຈົ້າ. ເຈົ້າເວົ້າວ່າ “ພວກຂ້ານ້ອຍດໍາລົງຊີວິດໃນດິນແດນແຫ່ງຄວາມສົກກະປົກ ແຕ່ຍ້ອນການປົກປ້ອງຂອງພຣະເຈົ້າ, ຍອນການເປັນຜູ້ນໍາຂອງພຣະອົງ ແລະ ຍ້ອນພຣະອົງໄດ້ເອົາຊະນະພວກຂ້ານ້ອຍ, ພວກຂ້ານ້ອຍຈິ່ງໄດ້ກໍາຈັດອໍານາດຂອງຊາຕານອອກຈາກຕົວເອງ. ການທີ່ພວກຂ້ານ້ອຍສາມາດເຊື່ອຟັງໃນປັດຈຸບັນແມ່ນເປັນຜົນມາຈາກການຖືກພຣະເຈົ້າເອົາຊະນະ ແລະ ມັນບໍ່ແມ່ນຍ້ອນວ່າ ພວກຂ້ານ້ອຍດີ ຫຼື ຍ້ອນວ່າ ພວກຂ້ານ້ອຍຮັກພຣະເຈົ້າຢ່າງທໍາມະຊາດ. ມັນເປັນຍ້ອນວ່າ ພຣະເຈົ້າໄດ້ເລືອກພວກຂ້ານ້ອຍ ແລະ ກໍານົດພວກຂ້ານ້ອຍໄວ້ລ່ວງໜ້າ, ພວກຂ້ານ້ອຍຖືກເອົາຊະນະໃນປັດຈຸບັນ, ສາມາດເປັນພະຍານໃຫ້ແກ່ພຣະອົງ ແລະ ສາມາດຮັບໃຊ້ພຣະອົງ; ສະນັ້ນ ມັນເປັນຍ້ອນວ່າ ພຣະອົງໄດ້ເລືອກພວກຂ້ານ້ອຍ ແລະ ປົກປ້ອງພວກຂ້ານ້ອຍ, ພວກຂ້ານ້ອຍຖືກຊ່ວຍໃຫ້ລອດພົ້ນ ແລະ ຖືກນໍາສົ່ງອອກຈາກອານາເຂດຂອງຊາຕານ ແລະ ສາມາດປະຖິ້ມຄວາມສົກກະປົກ ແລະ ຖືກເຮັດໃຫ້ບໍລິສຸດໃນປະເທດແຫ່ງມັງກອນແດງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່”. ນອກຈາກນັ້ນ, ສິ່ງທີ່ເຈົ້າດໍາລົງຢູ່ພາຍນອກຈະສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ເຈົ້າມີຄວາມເປັນມະນຸດແບບປົກກະຕິ, ມີເຫດຜົນໃນສິ່ງທີ່ເຈົ້າເວົ້າ ແລະ ເຈົ້າດໍາລົງຊີວິດຢູ່ຄ້າຍຄືມະນຸດທໍາມະດາ. ເວລາຄົນອື່ນເຫັນເຈົ້າ ພວກເຂົາກໍບໍ່ຄວນເວົ້າວ່າ “ນີ້ບໍ່ແມ່ນພາບລັກຂອງມັງກອນແດງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ບໍ? ການປະພຶດຂອງບັນດາເອື້ອຍນ້ອງແມ່ນບໍ່ເໝາະສົມກັບເອື້ອຍນ້ອງ, ການປະພຶດຂອງອ້າຍນ້ອງກໍບໍ່ເໝາະສົມກັບອ້າຍນ້ອງ ແລະ ພວກເຂົາບໍ່ມີຄຸນສົມບັດຂອງໄພ່ພົນເລີຍ”. ພວກເຂົາບໍ່ຄວນເວົ້າວ່າ “ສົມພໍພຣະຈິ່ງເວົ້າວ່າ ພວກເຂົາແມ່ນລູກຫຼານຂອງໂມອາບ, ພຣະອົງເວົ້າຖືກທີ່ສຸດ!” ຖ້າຜູ້ຄົນເບິ່ງພວກເຈົ້າ ແລະ ເວົ້າວ່າ “ເຖິງພຣະເຈົ້າຈະເວົ້າວ່າ ເຈົ້າແມ່ນລູກຫຼານຂອງໂມອາບ ແຕ່ສິ່ງທີ່ເຈົ້າດໍາລົງຢູ່ແມ່ນໄດ້ພິສູດໃຫ້ເຫັນວ່າ ເຈົ້າໄດ້ປະຖິ້ມອໍານາດຂອງຊາຕານ; ເຖິງວ່າ ສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນຍັງມີຢູ່ໃນຕົວເຈົ້າ ເຈົ້າກໍສາມາດຫັນຫຼັງໃສ່ພວກມັນໄດ້” ແລ້ວນີ້ກໍສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ເຈົ້າຖືກເອົາຊະນະຢ່າງສົມບູນ. ເຈົ້າ ຜູ້ທີ່ຖືກເອົາຊະນະ ແລະ ຖືກຊ່ວຍໃຫ້ລອດພົ້ນຈະເວົ້າວ່າ “ມັນແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ພວກຂ້ານ້ອຍແມ່ນລູກຫຼານຂອງໂມອາບ ແຕ່ພວກຂ້ານ້ອຍກໍຖືກພຣະເຈົ້າຊ່ວຍໃຫ້ລອດພົ້ນ ແລະ ເຖິງວ່າ ລູກຫຼານຂອງໂມອາບຈະເຄີຍຖືກປະຖິ້ມ ແລະ ຖືກສາບແຊ່ງ ແລະ ຖືກເນລະເທດໂດຍປະຊາຊົນຂອງອິດສະຣາແອນໄປຍັງປະເທດທີ່ບໍ່ແມ່ນຂອງຊາວຢິວ ແຕ່ໃນປັດຈຸບັນ ພຣະເຈົ້າໄດ້ຊ່ວຍໃຫ້ພວກຂ້ານ້ອຍລອດພົ້ນ. ມັນແມ່ນຄວາມຈິງ ທີ່ພວກຂ້ານ້ອຍແມ່ນຄົນທີ່ເສື່ອມຊາມທີ່ສຸດໃນບັນດາຜູ້ຄົນທັງມວນ. ນີ້ແມ່ນບັນຊາໂດຍພຣະເຈົ້າ, ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ ແລະ ທຸກຄົນບໍ່ສາມາດປະຕິເສດສິ່ງນີ້ໄດ້. ແຕ່ໃນປັດຈຸບັນ ພວກຂ້ານ້ອຍໄດ້ໜີອອກຈາກອໍານາດນັ້ນແລ້ວ. ພວກຂ້ານ້ອຍກຽດຊັງບັນພະບູລຸດຂອງພວກຂ້ານ້ອຍ, ພວກຂ້ານ້ອຍເຕັມໃຈທີ່ຈະຫັນຫຼັງໃຫ້ແກ່ບັນພະບູລຸດຂອງພວກຂ້ານ້ອຍ ເພື່ອປະຖິ້ມພວກເຂົາຢ່າງເດັດຂາດ ແລະ ເຊື່ອຟັງການຈັດແຈງທັງໝົດຂອງພຣະເຈົ້າ, ປະຕິບັດຕາມຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ເຮັດຕາມສິ່ງທີ່ພຣະອົງຮຽກຮ້ອງຈາກພວກຂ້ານ້ອຍໃຫ້ສໍາເລັດ ແລະ ໄດ້ຮັບຄວາມເພິ່ງພໍໃຈຕາມຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ. ໂມອາບໄດ້ທໍລະຍົດຕໍ່ພຣະເຈົ້າ, ລາວບໍ່ໄດ້ປະຕິບັດຕາມຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົາ ແລະ ພຣະເຈົ້າກໍກຽດຊັງລາວ. ແຕ່ພວກຂ້ານ້ອຍຄວນເອົາໃຈໃສ່ຫົວໃຈຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ໃນປັດຈຸບັນ ໃນເມື່ອພວກຂ້ານ້ອຍເຂົ້າໃຈຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ ພວກຂ້ານ້ອຍກໍບໍ່ສາມາດທໍລະຍົດພຣະເຈົ້າໄດ້ ແລະ ຕ້ອງປະຖິ້ມບັນພະບູລຸດຂອງພວກຂ້ານ້ອຍ!” ທີ່ຜ່ານມາ ເຮົາໄດ້ເວົ້າກ່ຽວກັບການປະຖິ້ມມັງກອນແດງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ໃນປັດຈຸບັນ ໂດຍສ່ວນໃຫຍ່ກໍແມ່ນການປະຖິ້ມບັນພະບູລຸດຂອງຜູ້ຄົນ. ນີ້ແມ່ນການເປັນພະຍານໜຶ່ງແບບຂອງການເອົາຊະນະຜູ້ຄົນ ແລະ ບໍ່ວ່າເຈົ້າຈະເຂົ້າສູ່ເສັ້ນທາງປັດຈຸບັນດ້ວຍວິທີໃດກໍຕາມ ເຈົ້າຕ້ອງບໍ່ຂາດໃນການເປັນພະຍານໃນດ້ານນີ້.

ຄວາມສາມາດຂອງຜູ້ຄົນແມ່ນອ່ອນຫຼາຍ, ພວກເຂົາຂາດຄວາມເປັນມະນຸດແບບປົກກະຕິຫຼາຍ, ປະຕິກິລິຍາຂອງພວກເຂົາຊ້າຫຼາຍ, ບໍ່ຄ່ອງແຄ້ວວ່ອງໄວ, ຄວາມເສື່ອມຊາມຂອງຊາຕານໄດ້ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາຕາຍດ້ານ ແລະ ມີສະຕິປັນຍາທີ່ຕື້ນທີ່ສຸດ ແລະ ເຖິງວ່າພວກເຂົາຈະບໍ່ສາມາດປ່ຽນແປງໄດ້ທັງໝົດໃນໜຶ່ງປີ ຫຼື ສອງປີ ແຕ່ພວກເຂົາກໍຕ້ອງໄດ້ຕັ້ງໝັ້ນໃນການຮ່ວມມື. ສາມາດເວົ້າໄດ້ວ່າ ນີ້ແມ່ນການເປັນພະຍານຕໍ່ໜ້າຊາຕານເຊັ່ນກັນ. ການເປັນພະຍານໃນປັດຈຸບັນສໍາເລັດຜົນມາຈາກພາລະກິດແຫ່ງການເອົາຊະນະໃນປັດຈຸບັນ ພ້ອມດ້ວຍຕົວຢ່າງ ແລະ ຮູບແບບສໍາລັບຜູ້ຕິດຕາມໃນອະນາຄົດ. ໃນອະນາຄົດ, ມັນຈະຖືກເຜີຍແຜ່ໄປທຸກປະເທດ; ສິ່ງທີ່ຖືກປະຕິບັດໃນປະເທດຈີນຈະເຜີຍແຜ່ໄປຍັງທຸກປະເທດ. ລູກຫຼານຂອງໂມອາບແມ່ນຜູ້ຄົນທີ່ຕໍ່າຕ້ອຍທີ່ສຸດໃນບັນດາຜູ້ຄົນທັງໝົດໃນໂລກ. ບາງຄົນຖາມວ່າ ບໍ່ແມ່ນລູກຫຼານຂອງຮາມບໍ ທີ່ຕໍ່າຕ້ອຍທີ່ສຸດ? ຜູ້ສືບຕະກູນຂອງມັງກອນແດງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ລູກຫຼານຂອງຮາມແມ່ນເປັນຕົວແທນໃນສິ່ງທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ແລະ ເລື່ອງລູກຫຼານຂອງຮາມກໍແຕກຕ່າງ: ບໍ່ວ່າພວກເຂົາຈະຖືກສາບແຊ່ງແບບໃດກໍຕາມ ພວກເຂົາກໍຍັງເປັນລູກຫຼານຂອງໂນອາ; ໃນຂະນະດຽວກັນ, ຕົ້ນກໍາເນີດຂອງໂມອາບແມ່ນບໍ່ບໍລິສຸດ, ລາວມາຈາກພຶດຕິກໍາທີ່ຜິດສິນທໍາ ແລະ ນັ້ນຄືຄວາມແຕກຕ່າງ. ເຖິງວ່າທັງສອງຈະຖືກສາບແຊ່ງ, ສະຖານະຂອງພວກເຂົາແມ່ນບໍ່ຄືກັນ ແລະ ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ລູກຫຼານຂອງໂມອາບຈິ່ງຕໍ່າຕ້ອຍທີ່ສຸດໃນບັນດາຜູ້ຄົນທັງປວງ ແລະ ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ຈຶ່ງບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ຈະເປັນຕາເຊື່ອໄປຫຼາຍກວ່າການເອົາຊະນະຜູ້ຄົນທີ່ຕໍ່າຕ້ອຍທີ່ສຸດເຫຼົ່ານີ້. ພາລະກິດແຫ່ງຍຸກສຸດທ້າຍທໍາລາຍກົດເກນນີ້ທັງໝົດ ແລະ ບໍ່ວ່າເຈົ້າຈະຖືກສາບແຊ່ງ ຫຼື ລົງໂທດກໍຕາມ ແຕ່ຕາບໃດທີ່ເຈົ້າຊ່ວຍພາລະກິດຂອງເຮົາ ແລະ ເປັນປະໂຫຍດໃຫ້ແກ່ພາລະກິດແຫ່ງການເອົາຊະນະໃນປັດຈຸບັນ ແລະ ບໍ່ວ່າເຈົ້າຈະແມ່ນລູກຫຼານຂອງໂມອາບ ຫຼື ຜູ້ສືບຕະກູນຂອງມັງກອນແດງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ກໍຕາມ, ຕາບໃດທີ່ເຈົ້າປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງສິ່ງຊົງສ້າງຂອງພຣະເຈົ້າຕາມຂັ້ນຕອນຂອງພາລະກິດນີ້ ແລະ ເຮັດໃຫ້ດີທີ່ສຸດເທົ່າທີ່ເຈົ້າຈະສາມາດເຮັດໄດ້ ແລ້ວຜົນທີ່ສົມຄວນໄດ້ຮັບກໍຈະຖືກບັນລຸ. ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ສືບຕະກູນຂອງມັງກອນແດງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ເຈົ້າແມ່ນລູກຫຼານຂອງໂມອາບ; ສະຫຼຸບກໍຄື ຜູ້ທີ່ມີເນື້ອໜັງ ແລະ ເລືອດແມ່ນສິ່ງຊົງສ້າງຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ຖືກສ້າງໂດຍພຣະຜູ້ສ້າງ. ເຈົ້າແມ່ນສິ່ງຊົງສ້າງຂອງພຣະເຈົ້າ, ເຈົ້າບໍ່ຄວນມີທາງເລືອກໃດໆ ແລະ ນີ້ແມ່ນໜ້າທີ່ຂອງເຈົ້າ. ແນ່ນອນຢູ່ແລ້ວ ໃນປັດຈຸບັນ ພາລະກິດຂອງພຣະຜູ້ສ້າງແມ່ນແນໃສ່ຈັກກະວານທັງປວງ. ບໍ່ວ່າເຈົ້າຈະເປັນລູກຫຼານຂອງໃຜກໍຕາມ, ສໍາຄັນທີ່ສຸດກໍຄື ເຈົ້າແມ່ນໜຶ່ງໃນບັນດາສິ່ງຊົງສ້າງຂອງພຣະເຈົ້າ, ພວກເຈົ້າທີ່ເປັນລູກຫຼານຂອງໂມອາບ ແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງຂອງສິ່ງຊົງສ້າງຂອງພຣະເຈົ້າ ພຽງແຕ່ວ່າ ພວກເຈົ້າມີຄຸນຄ່າທີ່ຕໍ່າກວ່າເທົ່ານັ້ນ. ໃນປັດຈຸບັນ ໃນເມື່ອພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າຖືກປະຕິບັດໃນທ່າມກາງສິ່ງຊົງສ້າງ ແລະ ແນໃສ່ຈັກກະວານທັງປວງ, ພຣະຜູ້ສ້າງແມ່ນມີອິດສະຫຼະໃນການເລືອກຜູ້ຄົນ, ເລື່ອງ ຫຼື ສິ່ງຕ່າງໆ ເພື່ອປະຕິບັດພາລະກິດຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງບໍ່ສົນໃຈວ່າ ເຈົ້າຈະເປັນລູກຫຼານຂອງຜູ້ໃດມາກ່ອນ; ຕາບໃດທີ່ເຈົ້າແມ່ນໜຶ່ງໃນບັນດາສິ່ງຊົງສ້າງຂອງພຣະອົງ ແລະ ຕາບໃດທີ່ເຈົ້າເປັນປະໂຫຍດແກ່ພາລະກິດຂອງພຣະອົງ ນັ້ນກໍຄືພາລະກິດໃນການເອົາຊະນະ ແລະ ການເປັນພະຍານ ພຣະອົງກໍຈະປະຕິບັດພາລະກິດຂອງພຣະອົງໃນຕົວເຈົ້າ ໂດຍບໍ່ມີການລັງເລໃຈໃດໆ. ສິ່ງດັ່ງກ່າວນີ້ໄດ້ທໍາລາຍແນວຄວາມຄິດດັ່ງເດີມຂອງຜູ້ຄົນ ເຊິ່ງນັ້ນກໍຄື ພຣະເຈົ້າຈະບໍ່ມີວັນປະຕິບັດພາລະກິດໃນທ່າມກາງປະເທດທີ່ບໍ່ແມ່ນຊາວຢິວ ໂດຍສະເພາະຜູ້ທີ່ຖືກສາບແຊ່ງ ແລະ ຕໍ່າຕ້ອຍ; ສໍາລັບຜູ້ທີ່ຖືກສາບແຊ່ງ, ຄົນຮຸ່ນຫຼັງຂອງພວກເຂົາກໍຍັງຈະຖືກສາບແຊ່ງຕະຫຼອດການ, ພວກເຂົາຈະບໍ່ມີວັນໄດ້ຮັບໂອກາດຂອງການຖືກຊ່ວຍໃຫ້ລອດພົ້ນ; ພຣະເຈົ້າຈະບໍ່ມີວັນສະເດັດລົງມາ ແລະ ປະຕິບັດພາລະກິດໃນດິນແດນທີ່ບໍ່ແມ່ນຊາວຢິວ ແລະ ຈະບໍ່ມີວັນຢຽບດິນແດນແຫ່ງຄວາມສົກກະປົກ ເນື່ອງຈາກພຣະອົງບໍລິສຸດ. ແນວຄວາມຄິດເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຖືກທໍາລາຍລົງໂດຍພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າໃນຍຸກສຸດທ້າຍ. ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ວ່າ ພຣະເຈົ້າແມ່ນພຣະເຈົ້າຂອງສິ່ງຊົງສ້າງທັງປວງ, ພຣະອົງປົກຄອງສະຫວັນ ແລະ ແຜ່ນດິນໂລກ ແລະ ທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງ ແລະ ບໍ່ແມ່ນພຣະເຈົ້າຂອງຊາວອິດສະຣາແອນເທົ່ານັ້ນ. ດ້ວຍເຫດນັ້ນ, ພາລະກິດໃນປະເທດຈີນຈິ່ງມີຄວາມສໍາຄັນທີ່ສຸດ ແລະ ມັນຈະບໍ່ຖືກເຜີຍແຜ່ທ່າມກາງປະຊາຊາດທັງປວງບໍ? ການເປັນພະຍານທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງອະນາຄົດຈະບໍ່ຖືກຈໍາກັດໃນປະເທດຈີນ; ຖ້າພຣະເຈົ້າມີແຕ່ເອົາຊະນະພວກເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ ແລ້ວມັນຈະສາມາດເຮັດໃຫ້ພວກມານຮ້າຍເຊື່ອຢູ່ບໍ? ພວກເຂົາບໍ່ເຂົ້າໃຈເຖິງການຖືກເອົາຊະນະ ຫຼື ອໍານາດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ເມື່ອຄົນທີ່ຖືກເລືອກຂອງພຣະເຈົ້າໃນທົ່ວຈັກກະວານທັງໝົດໄດ້ເຫັນຜົນແທ້ຈິງຂອງພາລະກິດນີ້ເທົ່ານັ້ນ ສິ່ງຊົງສ້າງທັງປວງຈິ່ງຈະຖືກເອົາຊະນະ. ບໍ່ມີໃຜທີ່ຫຼ້າຫຼັງ ຫຼື ເສື່ອມຊາມຫຼາຍກວ່າລູກຫຼານຂອງໂມອາບ. ເມື່ອຜູ້ຄົນເຫຼົ່ານີ້ສາມາດຖືກເອົາຊະນະ ນັ້ນກໍຄື ພວກເຂົາຜູ້ທີ່ເສື່ອມຊາມທີ່ສຸດ ຜູ້ທີ່ບໍ່ຮັບຮູ້ເຖິງພຣະເຈົ້າ ຫຼື ເຊື່ອວ່າມີພຣະເຈົ້າຈິງ ແມ່ນຖືກເອົາຊະນະ ແລະ ຍອມຮັບພຣະເຈົ້າດ້ວຍປາກຂອງພວກເຂົາ, ສັນລະເສີນພຣະອົງ ແລະ ສາມາດຮັກພຣະອົງ ແລ້ວສິ່ງນີ້ຈິ່ງຈະເປັນຄໍາພະຍານແຫ່ງການເອົາຊະນະ. ເຖິງແມ່ນວ່າ ພວກເຈົ້າຈະບໍ່ແມ່ນເປໂຕ ພວກເຈົ້າກໍດໍາລົງຢູ່ໃນພາບລັກຂອງເປໂຕ, ພວກເຈົ້າສາມາດມີຄໍາພະຍານຂອງເປໂຕ ແລະ ຂອງໂຢບ ແລະ ນີ້ກໍແມ່ນການເປັນພະຍານທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດແລ້ວ. ໃນທີ່ສຸດ ເຈົ້າຈະເວົ້າວ່າ: “ພວກຂ້ານ້ອຍບໍ່ແມ່ນຊາວອິດສະຣາແອນ ແຕ່ແມ່ນລູກຫຼານຂອງໂມອາບທີ່ຖືກປະຖິ້ມ, ພວກຂ້ານ້ອຍບໍ່ແມ່ນເປໂຕ ທີ່ມີຄວາມສາມາດທີ່ພວກຂ້ານ້ອຍບໍ່ສາມາດມີ ຫຼື ບໍ່ແມ່ນໂຢບ ແລະ ພວກຂ້ານ້ອຍຍັງບໍ່ສາມາດໄປປຽບທຽບກັບຄວາມຕັ້ງໝັ້ນຂອງໂປໂລໃນການທົນທຸກເພື່ອພຣະເຈົ້າ ແລະ ອຸທິດຕົນເອງເພື່ອພຣະເຈົ້າ ແລະ ພວກຂ້ານ້ອຍກໍຫຼ້າຫຼັງ ເຊິ່ງດ້ວຍເຫດນັ້ນ ພວກຂ້ານ້ອຍຈິ່ງບໍ່ມີຄຸນສົມບັດທີ່ຈະໄດ້ຮັບພອນຂອງພຣະເຈົ້າ. ພຣະເຈົ້າຍັງໄດ້ຍົກພວກຂ້ານ້ອຍຂຶ້ນໃນປັດຈຸບັນ; ສະນັ້ນ ພວກຂ້ານ້ອຍຕ້ອງເຮັດໃຫ້ພຣະເຈົ້າພໍໃຈ ແລະ ເຖິງແມ່ນວ່າ ພວກຂ້ານ້ອຍຈະມີຄວາມສາມາດ ຫຼື ຄຸນສົມບັດທີ່ບໍ່ພຽງພໍ ພວກຂ້ານ້ອຍກໍເຕັມໃຈທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ພຣະເຈົ້າພໍໃຈ. ພວກຂ້ານ້ອຍມີຄວາມຕັ້ງໝັ້ນແບບນີ້. ພວກຂ້ານ້ອຍແມ່ນລູກຫຼານຂອງໂມອາບ ແລະ ພວກຂ້ານ້ອຍຖືກສາບແຊ່ງ. ນີ້ແມ່ນຄໍາບັນຊາຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ພວກຂ້ານ້ອຍກໍບໍ່ສາມາດປ່ຽນແປງມັນໄດ້ ແຕ່ການດໍາລົງຢູ່ຂອງພວກຂ້ານ້ອຍ ແລະ ຄວາມຮູ້ຂອງພວກຂ້ານ້ອຍແມ່ນສາມາດປ່ຽນແປງໄດ້ ແລະ ພວກຂ້ານ້ອຍມີຄວາມຕັ້ງໝັ້ນທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ພຣະເຈົ້າພໍໃຈ”. ເມື່ອເຈົ້າມີຄວາມຕັ້ງໝັ້ນແບບນີ້ ແລ້ວນັ້ນກໍຈະພິສູດໃຫ້ເຫັນວ່າ ເຈົ້າໄດ້ເປັນພະຍານໃນການຖືກເອົາຊະນະແລ້ວ.

​ກ່ອນ​ນີ້ :ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ເຕັມໃຈທີ່ຈະເປັນຕົວປະກອບ?

ຕໍ່​ໄປ:ເບື້ອງຫຼັງທີ່ແທ້ຈິງຂອງພາລະກິດແຫ່ງການເອົາຊະນະ (4)

ເນື່ອຫາທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ