ຜູ້ຄົນທີ່ສາມາດເຊື່ອຟັງຄວາມເປັນຈິງຂອງພຣະເຈົ້າແມ່ນຄົນທີ່ຮັກພຣະເຈົ້າແທ້ຈິງ

ການມີຄວາມຮູ້ກ່ຽວກັບຄວາມເປັນຈິງ ແລະ ຄວາມສາມາດໃນການເຫັນພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງຊັດເຈນ, ທຸກສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນເຫັນໄດ້ໃນພຣະທຳຂອງພຣະອົງ. ມີພຽງພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າເທົ່ານັ້ນທີ່ເຮັດໃຫ້ເຈົ້າສາມາດຮັບເອົາແສງສະຫວ່າງ, ສະນັ້ນ ເຈົ້າຄວນຈັດກຽມຕົນເອງດ້ວຍພຣະທຳຂອງພຣະອົງໃຫ້ຫຼາຍຂຶ້ນ. ຈົ່ງແບ່ງປັນຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງເຈົ້າຈາກພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າໃນການສົນທະນາ ແລະ ຜ່ານການສົນທະນາຂອງເຈົ້າ ຄົນອື່ນກໍຈະສາມາດຮັບເອົາແສງສະຫວ່າງ ແລະ ແສງສະຫວ່າງນັ້ນກໍຈະສາມາດນໍາພາຜູ້ຄົນໄປສູ່ເສັ້ນທາງເຊິ່ງເສັ້ນທາງນີ້ຄືຄວາມເປັນຈິງ. ກ່ອນທີ່ພຣະເຈົ້າຈະສ້າງສະພາບແວດລ້ອມໃຫ້ກັບພວກເຈົ້າ, ກ່ອນອື່ນໝົດ ພວກເຈົ້າແຕ່ລະຄົນຕ້ອງຈັດກຽມຕົນເອງດ້ວຍພຣະທຳຂອງພຣະອົງ. ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ທຸກຄົນຄວນເຮັດ, ມັນຄືບຸລິມະສິດທີ່ຮີບດ່ວນ. ສິ່ງທຳອິດທີ່ຕ້ອງເຮັດກໍຄືຄວາມສາມາດໃນການກິນ ແລະ ດື່ມພຣະທຳຂອງພຣະອົງ. ສຳລັບສິ່ງຕ່າງໆທີ່ເຈົ້າບໍ່ສາມາດເຮັດໄດ້ນັ້ນ ຈົ່ງສະແຫວງຫາເສັ້ນທາງແຫ່ງການປະຕິບັດຈາກພຣະທຳຂອງພຣະອົງ ແລະ ເບິ່ງໃນພຣະທໍາຂອງພຣະອົງກ່ຽວກັບບັນຫາໃດກໍຕາມທີ່ພວກເຈົ້າບໍ່ເຂົ້າໃຈ ຫຼື ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃດກໍຕາມທີ່ເຈົ້າມີ. ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າເປັນການສະໜອງຂອງເຈົ້າ, ຍອມໃຫ້ພຣະທຳເຫຼົ່ານັ້ນຊ່ວຍເຈົ້າແກ້ໄຂຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຕົວຈິງ ແລະ ບັນຫາຕົວຈິງ, ຍັງຍອມໃຫ້ພຣະທຳຂອງພຣະອົງກາຍມາເປັນການຊ່ວຍເຫຼືອໃນຊີວິດຂອງເຈົ້າ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຈະຮຽກຮ້ອງໃຫ້ເຈົ້າມີຄວາມພະຍາຍາມໃນສ່ວນຂອງເຈົ້າ. ໃນການກິນ ແລະ ດື່ມພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ, ເຈົ້າຕ້ອງບັນລຸຜົນ; ເຈົ້າຕ້ອງສາມາດສະຫງົບຈິດໃຈຂອງເຈົ້າຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ ແລະ ເມື່ອເຈົ້າຜະເຊີນກັບບັນຫາ ກໍຈົ່ງປະຕິບັດຕາມພຣະທຳຂອງພຣະອົງ. ເມື່ອເຈົ້າບໍ່ໄດ້ຜະເຊີນກັບບັນຫາຕ່າງໆກໍຈົ່ງກິນ ແລະ ດື່ມເທົ່ານັ້ນ. ບາງເທື່ອ ເຈົ້າສາມາດອະທິຖານ ແລະ ຄິດເຖິງຄວາມຮັກຂອງພຣະເຈົ້າ, ມີການສົນທະນາກ່ຽວກັບຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງເຈົ້າກ່ຽວກັບພຣະທຳຂອງພຣະອົງ ແລະ ມີການສົນທະນາກ່ຽວກັບແສງສະຫວ່າງ ແລະ ແສງເຍືອງທາງທີ່ເຈົ້າຜະເຊີນຢູ່ພາຍໃນ ແລະ ການມີປະຕິກິລິຍາໃນເວລາທີ່ເຈົ້າໄດ້ອ່ານພຣະທຳເຫຼົ່ານັ້ນ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ເຈົ້າກໍສາມາດໃຫ້ທາງອອກແກ່ຜູ້ຄົນ. ມີພຽງແຕ່ສິ່ງນີ້ເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງແມ່ນຄວາມເປັນຈິງ. ເປົ້າໝາຍຂອງການເຮັດແບບນີ້ກໍເພື່ອຍອມໃຫ້ພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າກາຍມາເປັນການສະໜອງຕົວຈິງຂອງເຈົ້າ.

ໃນມື້ໜຶ່ງ, ເຈົ້າໃຊ້ເວລາຈັກຊົ່ວໂມງຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າແທ້ໆ? ໃນມື້ຂອງເຈົ້າ ເຈົ້າໄດ້ມອບເວລາຫຼາຍສໍ່າໃດໃຫ້ກັບພຣະເຈົ້າ? ມີຫຼາຍສໍ່າໃດທີ່ມອບໃຫ້ກັບເນື້ອໜັງ? ການມີຫົວໃຈທີ່ຢູ່ໃນທິດທາງຂອງພຣະເຈົ້າຢູ່ສະເໝີ ແມ່ນບາດກ້າວທຳອິດບົນເສັ້ນທາງທີ່ຖືກຕ້ອງສູ່ການຖືກພຣະເຈົ້າເຮັດໃຫ້ສົມບູນ. ເຈົ້າສາມາດອຸທິດຫົວໃຈ ແລະ ຮ່າງກາຍຂອງເຈົ້າ ແລະ ຄວາມຮັກທີ່ແທ້ຈິງທັງໝົດຂອງເຈົ້າໃຫ້ກັບພຣະເຈົ້າ, ວາງສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ, ເຊື່ອຟັງພຣະອົງທັງໝົດ ແລະ ຄຳນຶງເຖິງຄວາມປະສົງຂອງພຣະອົງຢ່າງແທ້ຈິງ. ບໍ່ແມ່ນເພື່ອເນື້ອໜັງ, ບໍ່ແມ່ນເພື່ອຄອບຄົວ ແລະ ບໍ່ແມ່ນເພື່ອຄວາມປາຖະໜາສ່ວນຕົວ, ແຕ່ເພື່ອຜົນປະໂຫຍດແຫ່ງຄົວເຮືອນຂອງພຣະເຈົ້າ. ເຈົ້າສາມາດນໍາພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າເປັນຫຼັກການ ແລະ ເປັນພື້ນຖານໃນທຸກສິ່ງ. ດ້ວຍວິທີນີ້, ເຈດຕະນາຂອງເຈົ້າ ແລະ ທັດສະນະຂອງເຈົ້າທັງໝົດຈະຢູ່ໃນສະຖານທີ່ໆຖືກຕ້ອງ ແລະ ເຈົ້າຈະເປັນຄົນທີ່ຮັບເອົາການສັນລະເສີນຂອງພຣະເຈົ້າຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ. ຄົນທີ່ພຣະເຈົ້າມັກແມ່ນຄົນທີ່ເດັດຂາດຕໍ່ພຣະອົງ, ຄົນທີ່ອຸທິດຕໍ່ພຣະອົງ ແລະ ບໍ່ແມ່ນຕໍ່ຄົນອື່ນ. ຄົນທີ່ພຣະອົງກຽດຊັງແມ່ນຄົນທີ່ບໍ່ຈິງໃຈກັບພຣະອົງ ແລະ ຄົນທີ່ກະບົດຕໍ່ພຣະອົງ. ພຣະອົງກຽດຊັງຄົນທີ່ເຊື່ອໃນພຣະອົງ ແລະ ຕ້ອງການຮັບຄວາມສຸກຈາກພຣະອົງຢູ່ສະເໝີ, ແຕ່ບໍ່ສາມາດເສຍສະຫຼະຕົນເອງໃຫ້ກັບພຣະອົງຢ່າງແທ້ຈິງ. ພຣະອົງກຽດຊັງຄົນທີ່ເວົ້າວ່າ ພວກເຂົາຮັກພຣະອົງ ແຕ່ໃນຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາແມ່ນກະບົດຕໍ່ພຣະອົງ. ພຣະອົງກຽດຊັງຄົນທີ່ໃຊ້ຄຳເວົ້ານິ້ມນວນເພື່ອເຮັດໃນການຫຼອກລ່ວງ. ຄົນທີ່ບໍ່ມີການອຸທິດທີ່ແທ້ຈິງຕໍ່ພຣະເຈົ້າ ຫຼື ມີການເຊື່ອຟັງທີ່ແທ້ຈິງຕໍ່ພຣະອົງ ແມ່ນຄົນທີ່ທໍລະຍົດ; ພວກເຂົາເປັນຄົນທີ່ອວດດີໂດຍທຳມະຊາດເກີນໄປ. ຄົນທີ່ບໍ່ສາມາດເຊື່ອຟັງຢ່າງແທ້ຈິງຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າທີ່ທຳມະດາ ແລະ ມີຄວາມເປັນຈິງ ກໍຍິ່ງເປັນຄົນທີ່ອວດດີ ແລະ ໂດຍສະເພາະແລ້ວ ພວກເຂົາເປັນລູກຫຼານທີ່ເຊື່ອຟັງຂອງອັກຄະເທວະດາ. ຜູ້ຄົນທີ່ເສຍສະຫຼະຕົນເອງສຳລັບພຣະເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິງ ແມ່ນວາງການເປັນຢູ່ທັງໝົດຂອງພວກເຂົາຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ. ພວກເຂົາເຊື່ອຟັງທຸກຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະອົງຢ່າງແທ້ຈິງ ແລະ ພວກເຂົາສາມາດນໍາພຣະທຳຂອງພຣະອົງເຂົ້າສູ່ການປະຕິບັດ. ພວກເຂົາເຮັດໃຫ້ພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າເປັນພື້ນຖານຂອງການເປັນຢູ່ຂອງພວກເຂົາ ແລະ ພວກເຂົາສາມາດສະແຫວງຫາສິ້ນສ່ວນຂອງການປະຕິບັດໃນພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິງ. ນີ້ແມ່ນຄົນທີ່ດຳລົງຊີວິດຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິງ. ຖ້າສິ່ງທີ່ເຈົ້າເຮັດເປັນປະໂຫຍດສຳລັບຊີວິດຂອງເຈົ້າ ແລະ ຜ່ານການກິນ ແລະ ດື່ມພຣະທຳຂອງພຣະອົງ, ເຈົ້າສາມາດບັນລຸຄວາມຕ້ອງການພາຍໃນ ແລະ ຄວາມບໍ່ພຽງພໍຂອງເຈົ້າ ເພື່ອວ່າ ຊີວິດ-ອຸປະນິໄສຂອງເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບການປ່ຽນແປງ, ແລ້ວນີ້ກໍຈະເປັນການປະຕິບັດຕາມຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ. ຖ້າເຈົ້າປະພຶດຕາມເງື່ອນໄຂຂອງພຣະເຈົ້າ, ຖ້າເຈົ້າບໍ່ເຮັດໃຫ້ເນື້ອໜັງພໍໃຈ ແຕ່ປະຕິບັດຕາມຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ, ນີ້ກໍແມ່ນການເຂົ້າສູ່ຄວາມເປັນຈິງແຫ່ງພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ. ເມື່ອເວົ້າກ່ຽວກັບການເຂົ້າສູ່ຄວາມເປັນຈິງແຫ່ງພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າຢ່າງເປັນຈິງຍິ່ງຂຶ້ນ, ນັ້ນໝາຍຄວາມວ່າ ເຈົ້າສາມາດປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງເຈົ້າ ແລະ ປະຕິບັດຕາມເງື່ອນໄຂຂອງພຣະເຈົ້າ. ມີພຽງແຕ່ການກະທຳຕົວຈິງແບບນີ້ເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງຈະສາມາດເອີ້ນໄດ້ວ່າ ການເຂົ້າສູ່ຄວາມເປັນຈິງແຫ່ງພຣະທຳຂອງພຣະອົງ. ຖ້າເຈົ້າສາມາດເຂົ້າສູ່ຄວາມເປັນຈິງນີ້ໄດ້, ແລ້ວເຈົ້າກໍມີຄວາມຈິງ. ນີ້ແມ່ນການເລີ່ມຕົ້ນຂອງການເຂົ້າສູ່ຄວາມເປັນຈິງ; ເຈົ້າຕ້ອງປະຕິບັດການຝຶກຝົນນີ້ກ່ອນ ແລະ ເມື່ອນັ້ນ ເຈົ້າຈຶ່ງຈະສາມາດເຂົ້າສູ່ຄວາມເປັນຈິງຢ່າງເລິກເຊິ່ງ. ຈົ່ງຄິດໃສ່ວິທີການຮັກສາພຣະບັນຍັດ ແລະ ວິທີການຈົ່ງຮັກພັກດີຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ. ຢ່າຄິດໃສ່ແຕ່ເວລາທີ່ເຈົ້າສາມາດເຂົ້າສູ່ອານາຈັກສະເໝີ, ຖ້າອຸປະນິໄສຂອງເຈົ້າບໍ່ສາມາດປ່ຽນແປງໄດ້ ບໍ່ວ່າເຈົ້າຈະຄິດຫຍັງກໍຕາມ ມັນກໍຈະບໍ່ມີປະໂຫຍດຫຍັງເລີຍ! ເພື່ອເຂົ້າສູ່ຄວາມເປັນຈິງແຫ່ງພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ, ກ່ອນອື່ນ ເຈົ້າຕ້ອງສາມາດເຮັດໃຫ້ແນວຄິດ ແລະ ຄວາມຄິດທັງໝົດຂອງເຈົ້າມີເພື່ອພຣະເຈົ້າ, ນີ້ແມ່ນຄວາມຈຳເປັນຂັ້ນພື້ນຖານທີ່ສຸດ.

ໃນປັດຈຸບັນ ມີຫຼາຍຄົນທີ່ຢູ່ທ່າມກາງການທົດລອງ; ພວກເຂົາບໍ່ເຂົ້າໃຈພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ. ແຕ່ເຮົາບອກເຈົ້າວ່າ ຖ້າເຈົ້າບໍ່ເຂົ້າໃຈໃນພາລະກິດນັ້ນ, ເຈົ້າກໍບໍ່ຄວນຕັດສິນກ່ຽວກັບພາລະກິດນັ້ນ. ບາງເທື່ອ ຈະມີມື້ໜຶ່ງທີ່ຄວາມຈິງທຸກຢ່າງຈະປາກົດຂຶ້ນຢ່າງເປີດເຜີຍ ແລະ ແລ້ວເຈົ້າກໍຈະຮູ້ຈັກພາລະກິດນັ້ນ. ການບໍ່ຕັດສິນກໍຈະເປັນຜົນປະໂຫຍດສຳລັບເຈົ້າ, ແຕ່ເຈົ້າກໍບໍ່ສາມາດພຽງແຕ່ລໍຖ້າໂດຍບໍ່ດີ້ນຮົນ. ເຈົ້າຕ້ອງສະແຫວງເພື່ອເຂົ້າຫາຢ່າງຫ້າວຫັນ, ພຽງແບບນີ້ເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງຈະເປັນບຸກຄົນທີ່ມີການເຂົ້າສູ່ຢ່າງແທ້ຈິງ. ຍ້ອນຄວາມກະບົດຂອງພວກເຂົາ, ຜູ້ຄົນມີແນວຄິດກ່ຽວກັບພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄວາມເປັນຈິງຢູ່ສະເໝີ. ສິ່ງນີ້ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ທຸກຄົນຮຽນຮູ້ວິທີການເຊື່ອຟັງ ເພາະວ່າ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄວາມເປັນຈິງແມ່ນການທົດລອງທີ່ໃຫຍ່ຫຼວງສຳລັບມະນຸດຊາດ. ຖ້າເຈົ້າບໍ່ສາມາດຍຶດໝັ້ນໄດ້, ແລ້ວທຸກສິ່ງກໍຈະສິ້ນສຸດລົງ; ຖ້າເຈົ້າບໍ່ມີຄວາມເຂົ້າໃຈກ່ຽວກັບຄວາມເປັນຈິງຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄວາມເປັນຈິງ, ເຈົ້າກໍຈະບໍ່ສາມາດຖືກພຣະເຈົ້າເຮັດໃຫ້ສົມບູນໄດ້. ບາດກ້າວສຳຄັນທີ່ຜູ້ຄົນສາມາດຖືກເຮັດໃຫ້ສົມບູນໄດ້ ຫຼື ບໍ່ ແມ່ນການເຂົ້າໃຈຄວາມເປັນຈິງຂອງພຣະເຈົ້າ. ຄວາມເປັນຈິງຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ບັງເກີດເປັນມະນຸດເທິງແຜ່ນດິນໂລກແມ່ນການທົດລອງສຳລັບທຸກໆຄົນ. ຖ້າເຈົ້າສາມາດຍຶດໝັ້ນໃນດ້ານນີ້ ແລ້ວເຈົ້າກໍເປັນຄົນທີ່ຮູ້ຈັກພຣະເຈົ້າ ແລະ ເຈົ້າກໍເປັນຄົນທີ່ຮັກພຣະອົງຢ່າງແທ້ຈິງ. ຖ້າເຈົ້າບໍ່ສາມາດຍຶດໝັ້ນໃນດ້ານນີ້, ຖ້າເຈົ້າພຽງແຕ່ເຊື່ອໃນພຣະວິນຍານ ແລະ ບໍ່ສາມາດເຊື່ອໃນຄວາມເປັນຈິງຂອງພຣະເຈົ້າ, ແລ້ວບໍ່ວ່າຄວາມເຊື່ອຂອງເຈົ້າທີ່ມີໃນພຣະເຈົ້າຈະຍິ່ງໃຫຍ່ສໍ່າໃດກໍຕາມ, ມັນກໍບໍ່ມີປະໂຫຍດຫຍັງ. ຖ້າເຈົ້າບໍ່ສາມາດເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າທີ່ສາມາດເບິ່ງເຫັນໄດ້, ເຈົ້າຈະສາມາດເຊື່ອໃນພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າໄດ້ບໍ? ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ກຳລັງພະຍາຍາມຫຼອກລວງພຣະເຈົ້າບໍ? ເຈົ້າບໍ່ເຊື່ອຟັງພຣະເຈົ້າທີ່ສາມາດເບິ່ງເຫັນ ແລະ ສາມາດຈັບຕ້ອງໄດ້, ແລ້ວເຈົ້າຈະສາມາດເຊື່ອຟັງພຣະວິນຍານໄດ້ບໍ? ພຣະວິນຍານເປັນສິ່ງທີ່ເບິ່ງບໍ່ເຫັນ ແລະ ຈັບຕ້ອງບໍ່ໄດ້, ແລ້ວເມື່ອເຈົ້າເວົ້າວ່າ ເຈົ້າຍອມຮັບພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າ, ບໍ່ແມ່ນເຈົ້າເວົ້າແບບບໍ່ມີເຫດຜົນບໍ? ກະແຈສູ່ການຮັກສາພຣະບັນຍັດແມ່ນການມີຄວາມເຂົ້າໃຈກ່ຽວກັບພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄວາມເປັນຈິງ. ຫຼັງຈາກທີ່ເຈົ້າມີຄວາມເຂົ້າໃຈກ່ຽວກັບພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄວາມເປັນຈິງ, ເຈົ້າກໍຈະສາມາດຮັກສາພຣະບັນຍັດໄດ້. ການຮັກສາພຣະບັນຍັດປະກອບມີສອງທາງ: ທາງໜຶ່ງແມ່ນການຍຶດໝັ້ນກັບແກ່ນແທ້ຂອງພຣະວິນຍານຂອງພຣະອົງ ແລະ ຕໍ່ໜ້າພຣະວິນຍານ ຄວາມສາມາດໃນການຍອມຮັບເອົາການກວດສອບຂອງພຣະວິນຍານ; ອີກທາງໜຶ່ງຄືຄວາມສາມາດທີ່ຈະມີຄວາມເຂົ້າໃຈຢ່າງແທ້ຈິງກ່ຽວກັບເນື້ອໜັງທີ່ບັງເກີດເປັນມະນຸດ ແລະ ການມີຄວາມເຊື່ອຟັງຢ່າງແທ້ຈິງ. ບໍ່ວ່າຈະຢູ່ຕໍ່ໜ້າເນື້ອໜັງ ຫຼື ຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະວິນຍານ, ຫົວໃຈແຫ່ງການເຊື່ອຟັງ ແລະ ການຢຳເກງພຣະເຈົ້າຄວນຖືກຮັກສາໄວ້ຢູ່ສະເໝີ. ມີພຽງຄົນປະເພດນີ້ເທົ່ານັ້ນມີຄຸນສົມບັດທີ່ຈະຖືກເຮັດໃຫ້ສົມບູນ. ຖ້າເຈົ້າມີຄວາມເຂົ້າໃຈກ່ຽວກັບຄວາມເປັນຈິງຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄວາມເປັນຈິງ ນັ້ນກໍຄື ຖ້າເຈົ້າຕັ້ງໝັ້ນໃນການທົດລອງນີ້, ແລ້ວກໍຈະບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ໜັກເກີນໄປສໍາລັບເຈົ້າ.

ບາງຄົນເວົ້າວ່າ “ພຣະບັນຍັດແມ່ນງ່າຍທີ່ຈະປະຕິບັດຕາມ. ເຈົ້າພຽງແຕ່ຕ້ອງມາຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າ, ເວົ້າຢ່າງກົງໄປກົງມາ ແລະ ອຸທິດຢ່າງແທ້ຈິງ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງມີທ່າທີ, ພຽງເທົ່ານີ້ກໍເປັນການປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຍັດແລ້ວ”. ນັ້ນຖືກຕ້ອງບໍ? ດັ່ງນັ້ນ ຖ້າເຈົ້າເຮັດບາງສິ່ງລັບຫຼັງພຣະເຈົ້າທີ່ຕໍ່ເປັນການຕ້ານພຣະອົງ, ນັ້ນບໍ່ແມ່ນຖືວ່າເປັນການຮັກສາພຣະບັນຍັດບໍ? ພວກເຈົ້າຕ້ອງເຂົ້າໃຈຢ່າງແທ້ຈິງເຖິງບັນຫາຂອງການປະຕິບັດຕາມພຣະບັນຍັດ. ຖ້າມັນກ່ຽວຂ້ອງກັບວ່າ ເຈົ້າມີຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ແທ້ຈິງກ່ຽວກັບຄວາມເປັນຈິງຂອງພຣະເຈົ້າ ຫຼື ບໍ່; ຖ້າພວກເຈົ້າມີຄວາມເຂົ້າໃຈຢ່າງແທ້ຈິງ, ບໍ່ສະດຸດ ແລະ ລົ້ມໃນການທົດລອງນີ້, ສິ່ງນີ້ກໍຖືວ່າເຈົ້າມີຄຳພະຍານທີ່ໜັກແໜ້ນ. ການເປັນພະຍານຢ່າງກຶກກ້ອງໃຫ້ກັບພຣະເຈົ້າ ຕົ້ນຕໍແລ້ວ ແມ່ນກ່ຽວຂ້ອງກັບວ່າ ເຈົ້າມີຄວາມເຂົ້າໃຈກ່ຽວກັບພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄວາມເປັນຈິງ ຫຼື ບໍ່ ແລະ ເຈົ້າສາມາດເຊື່ອຟັງຢູ່ຕໍ່ໜ້າບຸກຄົນນີ້ທີ່ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນຄົນທຳມະດາ ແຕ່ເປັນບຸກຄົນສາມັນອີກດ້ວຍ ແລະ ເຖິງກັບເຊື່ອຟັງຈົນຕາຍ ຫຼື ບໍ່. ຖ້າເຈົ້າເປັນພະຍານໃຫ້ກັບພຣະເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິງຜ່ານຄວາມເຊື່ອຟັງນີ້, ນັ້ນກໍໝາຍຄວາມວ່າ ເຈົ້າໄດ້ຖືກພຣະເຈົ້າຮັບເອົາແລ້ວ. ຄວາມສາມາດໃນການເຊື່ອຟັງຈົນຕາຍ ແລະ ການປາສະຈາກຄຳຕໍ່ວ່າຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ, ບໍ່ຕັດສິນ, ບໍ່ໃສ່ຮ້າຍປ້າຍສີ, ບໍ່ມີແນວຄິດ ແລະ ບໍ່ມີເຈດຕະນາອື່ນ, ດ້ວຍວິທີນີ້ ພຣະເຈົ້າກໍຈະໄດ້ຮັບສະຫງ່າລາສີ. ການເຊື່ອຟັງຢູ່ຕໍ່ໜ້າບຸກຄົນທຳມະດາ ຜູ້ທີ່ຖືກມະນຸດດູຖູກ ແລະ ສາມາດເຊື່ອຟັງຈົນຕາຍໂດຍບໍ່ມີແນວຄິດໃດໆ, ນີ້ຄືການເປັນພະຍານຢ່າງແທ້ຈິງ. ຄວາມເປັນຈິງທີ່ພຣະເຈົ້າຮຽກຮ້ອງໃຫ້ຜູ້ຄົນເຂົ້າສູ່ ແມ່ນການທີ່ເຈົ້າສາມາດເຊື່ອຟັງພຣະທຳຂອງພຣະອົງ, ສາມາດນໍາພຣະທຳຂອງພຣະອົງເຂົ້າສູ່ການປະຕິບັດ, ສາມາດກົ້ມລົງຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄວາມເປັນຈິງ ແລະ ຮູ້ຈັກຄວາມເສື່ອມຊາມຂອງເຈົ້າເອງ, ສາມາດເປີດຫົວໃຈຂອງເຈົ້າຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ ແລະ ໃນທີ່ສຸດກໍຖືກພຣະອົງຮັບເອົາຜ່ານທາງພຣະທຳເຫຼົ່ານີ້ຂອງພຣະອົງ. ພຣະເຈົ້າໄດ້ຮັບສະຫງ່າລາສີເມື່ອພຣະທຳເຫຼົ່ານີ້ເອົາຊະນະເຈົ້າ ແລະ ເຮັດໃຫ້ເຈົ້າເຊື່ອຟັງພຣະອົງໂດຍສົມບູນ; ຜ່ານສິ່ງນີ້ ພຣະອົງເຮັດໃຫ້ຊາຕານອັບອາຍ ແລະ ສຳເລັດພາລະກິດຂອງພຣະອົງ. ເມື່ອເຈົ້າບໍ່ມີແນວຄິດກ່ຽວກັບຄວາມເປັນຈິງຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ບັງເກີດເປັນມະນຸດ ນັ້ນກໍຄື ເມື່ອເຈົ້າຍຶດໝັ້ນໃນການທົດລອງນີ້, ແລ້ວເຈົ້າກໍເປັນພະຍານທີ່ດີ. ຖ້າມື້ໃດທີ່ເຈົ້າມີຄວາມເຂົ້າໃຈຢ່າງສົມບູນກ່ຽວກັບພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄວາມເປັນຈິງ ແລະ ເຈົ້າສາມາດເຊື່ອຟັງຈົນຕາຍຄືກັບເປໂຕ, ເຈົ້າກໍຈະຖືກພຣະເຈົ້າຮັບເອົາ ແລະ ຖືກພຣະອົງເຮັດໃຫ້ສົມບູນ. ສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າກະທໍາທີ່ບໍ່ສອດຄ່ອງກັບແນວຄິດຂອງເຈົ້າ ກໍຄືການທົດລອງເຈົ້າ. ຖ້າມັນສອດຄ່ອງກັບແນວຄິດຂອງເຈົ້າ, ມັນກໍຈະບໍ່ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ເຈົ້າທົນທຸກ ຫຼື ຖືກຫຼໍ່ຫຼອມ. ຍ້ອນພາລະກິດຂອງພຣະອົງມີຄວາມເປັນຈິງ ແລະ ບໍ່ສອດຄ່ອງກັບແນວຄິດຂອງເຈົ້າ, ມັນຈຶ່ງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ເຈົ້າປະຖິ້ມແນວຄິດຂອງເຈົ້າ. ນີ້ຄືເຫດຜົນໃນການທົດລອງເຈົ້າ. ຍ້ອນຄວາມເປັນຈິງຂອງພຣະເຈົ້າ, ທຸກຄົນຈຶ່ງຢູ່ທ່າມກາງການທົດລອງຕ່າງໆ; ພາລະກິດຂອງພຣະອົງແມ່ນຄວາມເປັນຈິງ, ບໍ່ແມ່ນເໜືອທຳມະຊາດ. ຖ້າເຈົ້າເຂົ້າໃຈພຣະທຳທີ່ເປັນຈິງຂອງພຣະອົງຢ່າງແທ້ຈິງ, ເຂົ້າໃຈຖ້ອຍຄຳທີ່ເປັນຈິງຂອງພຣະອົງໂດຍປາສະຈາກແນວຄິດໃດໆ ແລະ ຍິ່ງພາລະກິດຂອງພຣະອົງເປັນຈິງຫຼາຍສໍ່າໃດ ເຈົ້າມີຄວາມສາມາດຮັກພຣະອົງຢ່າງແທ້ຈິງຍິ່ງຂຶ້ນຫຼາຍສໍ່ານັ້ນ, ແລ້ວເຈົ້າກໍຈະຖືກພຣະອົງຮັບເອົາ. ກຸ່ມຄົນທີ່ພຣະເຈົ້າຈະຮັບເອົາແມ່ນຄົນທີ່ຮູ້ຈັກພຣະເຈົ້າ ນັ້ນກໍຄື ຜູ້ທີ່ຮູ້ຈັກຄວາມເປັນຈິງຂອງພຣະອົງ ແລະ ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ພວກເຂົາແມ່ນຄົນທີ່ສາມາດເຊື່ອຟັງພາລະກິດຕົວຈິງຂອງພຣະເຈົ້າ.

ໃນລະຫວ່າງທີ່ພຣະເຈົ້າສະຖິດຢູ່ໃນເນື້ອໜັງ, ຄວາມເຊື່ອຟັງທີ່ພຣະອົງຮຽກຮ້ອງຈາກຜູ້ຄົນບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ຜູ້ຄົນຈິນຕະນາການນັ້ນກໍຄື ບໍ່ແມ່ນການຕັດສິນ ຫຼື ການຕໍ່ຕ້ານ. ກົງກັນຂ້າມ, ພຣະອົງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ຜູ້ຄົນເອົາພຣະທຳຂອງພຣະອົງເປັນຫຼັກການສຳລັບຊີວິດຂອງພວກເຂົາ ແລະ ເປັນພື້ນຖານຂອງການຢູ່ລອດຂອງພວກເຂົາ, ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ພວກເຂົານໍາແກ່ນແທ້ແຫ່ງພຣະທຳຂອງພຣະອົງເຂົ້າສູ່ການປະຕິບັດຢ່າງແທ້ຈິງ ແລະ ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ພວກເຂົາປະຕິບັດຕາມຄວາມປະສົງຂອງພຣະອົງຢ່າງແທ້ຈິງ. ດ້ານໜຶ່ງຂອງການຮຽກຮ້ອງໃຫ້ຜູ້ຄົນເຊື່ອຟັງພຣະເຈົ້າທີ່ບັງເກີດເປັນມະນຸດ ແມ່ນໝາຍເຖິງການນໍາເອົາພຣະທຳຂອງພຣະອົງເຂົ້າສູ່ການປະຕິບັດ ແລະ ອີກດ້ານໜຶ່ງ ແມ່ນໝາຍເຖິງຄວາມສາມາດທີ່ຈະເຊື່ອຟັງຄວາມເປັນປົກກະຕິ ແລະ ຄວາມເປັນຈິງຂອງພຣະອົງ. ທັງສອງສິ່ງນີ້ຕ້ອງເດັດຂາດ. ຄົນທີ່ສາມາດບັນລຸທັງສອງດ້ານເຫຼົ່ານີ້ ລ້ວນແລ້ວແຕ່ເປັນຄົນທີ່ມີຫົວໃຈແຫ່ງຄວາມຮັກທີ່ແທ້ຈິງສຳລັບພຣະເຈົ້າ. ພວກເຂົາລ້ວນແລ້ວແຕ່ເປັນຄົນທີ່ຖືກພຣະເຈົ້າຮັບເອົາ ແລະ ພວກເຂົາລ້ວນແລ້ວແຕ່ຮັກພຣະເຈົ້າດັ່ງທີ່ພວກເຂົາຮັກຊີວິດຂອງພວກເຂົາເອງ. ພຣະເຈົ້າທີ່ບັງເກີດເປັນມະນຸດມີຄວາມເປັນມະນຸດທີ່ທຳມະດາ ແລະ ມີຄວາມເປັນຈິງໃນພາລະກິດຂອງພຣະອົງ. ດ້ວຍວິທີນີ້, ເປືອກນອກຂອງພຣະອົງທີ່ກ່ຽວກັບຄວາມເປັນມະນຸດທີ່ທັງທຳມະດາ ແລະ ເປັນຈິງ ແມ່ນໄດ້ກາຍເປັນການທົດລອງຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງສຳລັບຜູ້ຄົນ; ມັນກາຍເປັນຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຢ່າງໃຫຍ່ຂອງພວກເຂົາ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຄວາມເປັນປົກກະຕິ ແລະ ຄວາມເປັນຈິງຂອງພຣະເຈົ້າບໍ່ສາມາດຫຼີກເວັ້ນໄດ້. ພຣະອົງພະຍາຍາມທຸກສິ່ງເພື່ອຄົ້ນພົບທາງອອກ ແຕ່ໃນທີ່ສຸດແລ້ວ ພຣະອົງກໍບໍ່ສາມາດປົດປ່ອຍພຣະອົງເອງອອກຈາກເປືອກນອກຂອງຄວາມເປັນມະນຸດທີ່ທຳມະດາຂອງພຣະອົງ ເພາະວ່າ ໃນທີ່ສຸດແລ້ວ ພຣະອົງແມ່ນເປັນພຣະເຈົ້າທີ່ກາຍມາເປັນເນື້ອໜັງ, ບໍ່ແມ່ນພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະວິນຍານທີ່ຢູ່ໃນສະຫວັນ. ພຣະອົງບໍ່ແມ່ນພຣະເຈົ້າທີ່ຜູ້ຄົນບໍ່ສາມາດເຫັນໄດ້, ແຕ່ເປັນພຣະເຈົ້າທີ່ສວມເປືອກຂອງສິ່ງແຫ່ງການເນລະມິດສ້າງ. ດ້ວຍເຫນນີ້, ການປົດປ່ອຍພຣະອົງເອງອອກຈາກຮູບຮ່າງການເປັນມະນຸດທີ່ທຳມະດາຂອງພຣະອົງແມ່ນບໍ່ງ່າຍເລີຍ. ສະນັ້ນ ບໍ່ວ່າຫຍັງກໍຕາມ, ພຣະອົງກໍຈະຍັງປະຕິບັດພາລະກິດທີ່ພຣະອົງຕ້ອງການປະຕິບັດຈາກທັດສະນະຂອງເນື້ອໜັງ. ພາລະກິດນີ້ແມ່ນການສະແດງເຖິງພຣະເຈົ້າທີ່ທຳມະດາ ແລະ ເປັນຈິງ, ແລ້ວມັນຈະມີຜົນປະໂຫຍດຫຍັງຖ້າຜູ້ຄົນບໍ່ເຊື່ອຟັງ? ຜູ້ຄົນສາມາດເຮັດຫຍັງໄດ້ແດ່ກ່ຽວກັບການກະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ? ພຣະອົງເຮັດສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ພຣະອົງຕ້ອງການເຮັດ; ບໍ່ວ່າພຣະອົງຈະມີຄວາມສຸກກັບສິ່ງໃດກໍຕາມ ນັ້ນກໍຄືວິທີທາງຂອງພຣະອົງ. ຖ້າຜູ້ຄົນບໍ່ເຊື່ອຟັງ, ແລ້ວມີແຜນການທີ່ດີກວ່ານີ້ທີ່ພວກເຂົາມີຢູ່ບໍ? ຈົນມາເຖິງປັດຈຸບັນນີ້, ມັນກໍຍັງເປັນພຽງຄວາມເຊື່ອຟັງທີ່ສາມາດຊ່ວຍເຫຼືອຜູ້ຄົນ; ບໍ່ມີແນວຄິດທີ່ສະຫຼາດກວ່ານີ້ອີກ. ຖ້າພຣະເຈົ້າຕ້ອງການທົດສອບຜູ້ຄົນ, ພວກເຂົາສາມາດເຮັດຫຍັງໄດ້ກ່ຽວກັບສິ່ງນັ້ນ? ທຸກສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ແມ່ນແນວຄິດຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຢູ່ໃນສະຫວັນ; ມັນແມ່ນແນວຄິດຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ບັງເກີດເປັນມະນຸດ. ພຣະອົງຕ້ອງການເຮັດສິ່ງນີ້, ສະນັ້ນບໍ່ມີໃຜສາມາດປ່ຽນແປງມັນໄດ້. ພຣະເຈົ້າທີ່ຢູ່ໃນສະຫວັນບໍ່ແຊກແຊງກັບສິ່ງທີ່ພຣະອົງກະທໍາ, ແລ້ວຜູ້ຄົນບໍ່ຄວນເຊື່ອຟັງພຣະອົງຫຼາຍຍິ່ງຂຶ້ນບໍ? ເຖິງແມ່ນວ່າພຣະອົງເປັນທັງພຣະເຈົ້າແຫ່ງຄວາມເປັນຈິງ ແລະ ທຳມະດາ, ພຣະອົງກໍເປັນພຣະເຈົ້າທີ່ກາຍເປັນເນື້ອໜັງໂດຍສົມບູນ. ອີງຕາມແນວຄິດຂອງພຣະອົງເອງ, ພຣະອົງກະທໍາໃນສິ່ງທີ່ພຣະອົງຕ້ອງການກະທໍາ. ພຣະເຈົ້າທີ່ຢູ່ໃນສະຫວັນໄດ້ມອບໜ້າທີ່ທັງໝົດໃຫ້ກັບພຣະອົງ; ພວກເຈົ້າຕ້ອງເຊື່ອຟັງ ບໍ່ວ່າພຣະອົງຈະກະທໍາສິ່ງໃດກໍຕາມ. ເຖິງແມ່ນວ່າພຣະອົງມີຄວາມເປັນມະນຸດ ແລະ ທຳມະດາທີ່ສຸດ, ທຸກສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ເປັນສິ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ຈັດແຈງຢ່າງຮອບຄອບ, ແລ້ວຜູ້ຄົນຫຼຽວເບິ່ງພຣະອົງ ດ້ວຍສາຍຕາທີ່ບໍ່ເຫັນດີໄດ້ແນວໃດ? ພຣະອົງຕ້ອງການເປັນທຳມະດາ, ສະນັ້ນ ພຣະອົງຈິ່ງທຳມະດາ. ພຣະອົງຕ້ອງການດຳລົງຊີວິດພາຍໃນຄວາມເປັນມະນຸດ, ສະນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງດຳລົງຊີວິດພາຍໃນຄວາມເປັນມະນຸດ. ພຣະອົງຕ້ອງການດຳລົງຊີວິດພາຍໃນຄວາມເປັນພຣະເຈົ້າ, ສະນັ້ນ ພຣະອົງຈຶ່ງດຳລົງຊີວິດພາຍໃນຄວາມເປັນພຣະເຈົ້າ. ຜູ້ຄົນສາມາດເຫັນສິ່ງນັ້ນໃນຮູບແບບໃດກໍຕາມທີ່ພວກເຂົາຕ້ອງການ. ພຣະເຈົ້າຈະເປັນພຣະເຈົ້າຢູ່ສະເໝີ ແລະ ຜູ້ຄົນກໍຈະເປັນຜູ້ຄົນຢູ່ສະເໝີ. ແກ່ນແທ້ຂອງພຣະອົງບໍ່ສາມາດຖືກປະຕິເສດຍ້ອນສິ່ງເລັກນ້ອຍ ຫຼື ພຣະອົງບໍ່ສາມາດຖືກພັກດັນອອກຈາກຄວາມເປັນ “ຕົວຕົນ” ຂອງພຣະເຈົ້າຍ້ອນສິ່ງເລັກນ້ອຍພຽງສິ່ງດຽວ. ຜູ້ຄົນມີອິດສະຫຼະພາບຂອງມະນຸດ ແລະ ພຣະເຈົ້າມີກຽດສັກສີຂອງພຣະເຈົ້າ; ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ໄດ້ແຊກແຊງກັນ. ຜູ້ຄົນບໍ່ສາມາດໃຫ້ອິດສະຫຼະແມ່ນແຕ່ໜ້ອຍດຽວກັບພຣະເຈົ້າບໍ? ພວກເຂົາຈະບໍ່ອົດທົນກັບການທີ່ພຣະເຈົ້າເປັນຄົນທໍາມະດາແດ່ໜ້ອຍໜຶ່ງບໍ? ຢ່າຈິງຈັງຫຼາຍ! ທຸກຄົນຄວນມີຄວາມອົດທົນໃຫ້ກັນ ແລະ ກັນ, ແລ້ວທຸກສິ່ງຈະບໍ່ຈົບລົງດ້ວຍດີບໍ? ແລ້ວຍັງຈະມີຄວາມແຕກແຍກອີກຢູ່ບໍ? ຖ້າຜູ້ຄົນບໍ່ສາມາດອົດທົນຕໍ່ສິ່ງເລັກນ້ອຍດັ່ງກ່າວໄດ້, ພວກເຂົາຈະສາມາດແມ່ນແຕ່ຈະຄິດເປັນບຸກຄົນທີ່ໃຈບຸນ ແລະ ເປັນມະນຸດທີ່ແທ້ຈິງໄດ້ແນວໃດ? ບໍ່ແມ່ນພຣະເຈົ້າທີ່ມອບຄວາມລຳບາກໃຫ້ກັບມະນຸດຊາດ, ແຕ່ເປັນມະນຸດຊາດທີ່ກຳລັງມອບຄວາມລຳບາກໃຫ້ກັບພຣະເຈົ້າ. ພວກເຂົາຈັດການກັບສິ່ງຕ່າງໆໂດຍສ້າງໂພນປວກໃຫ້ເປັນພູເຂົາຢູ່ສະເໝີ ນັ້ນກໍຄື ພວກເຂົາສ້າງສິ່ງທີ່ບໍ່ເປັນເລື່ອງໃຫ້ກາຍເປັນເລື່ອງໃຫຍ່ ເຊິງມັນບໍ່ຈຳເປັນຫຼາຍ! ເມື່ອພຣະເຈົ້າປະຕິບັດພາລະກິດພາຍໃນຄວາມເປັນມະນຸດທີ່ທຳມະດາ ແລະ ເປັນຈິງ, ສິ່ງທີ່ພຣະອົງປະຕິບັດບໍ່ແມ່ນພາລະກິດຂອງມະນຸດຊາດ, ແຕ່ເປັນພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ຜູ້ຄົນບໍ່ເຫັນແກ່ນແທ້ແຫ່ງພາລະກິດຂອງພຣະອົງ, ພວກເຂົາເຫັນເປືອກນອກຂອງຄວາມເປັນມະນຸດຂອງພຣະອົງຢູ່ສະເໝີ. ພວກເຂົາບໍ່ເຫັນພາລະກິດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ດັ່ງກ່າວ, ແຕ່ພວກເຂົາພຽງເຫັນຄວາມເປັນມະນຸດທີ່ປົກກະຕິ ແລະ ທຳມະດາຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ພວກເຂົາຈະບໍ່ປ່ອຍວາງແນວຄິດດັ່ງກ່າວນັ້ນເລີຍ. ສິ່ງນີ້ສາມາດຖືກເອີ້ນວ່າ ການເຊື່ອຟັງພຣະເຈົ້າໄດ້ແນວໃດ? ພຣະເຈົ້າທີ່ຢູ່ໃນສະຫວັນໄດ້ “ກາຍເປັນ” ພຣະເຈົ້າເທິງແຜ່ນດິນໂລກ ແລະ ບັດນີ້ ພຣະເຈົ້າທີ່ຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກກໍແມ່ນພຣະເຈົ້າທີ່ຢູ່ໃນສະຫວັນ. ມັນບໍ່ສຳຄັນວ່າລັກສະນະພາຍນອກຂອງພຣະອົງຈະຄ້າຍຄືກັນ ຫຼື ພາລະກິດຂອງພຣະອົງຈະເປັນແບບໃດກໍຕາມ. ໂດຍລວມແລ້ວ, ພຣະອົງທີ່ປະຕິບັດພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າກໍຄືພຣະເຈົ້າເອງ. ພວກເຈົ້າຕ້ອງເຊື່ອຟັງບໍ່ວ່າພວກເຈົ້າຕ້ອງການ ຫຼື ບໍ, ນີ້ບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ພວກເຈົ້າສາມາດເລືອກໄດ້! ພຣະເຈົ້າຕ້ອງການໄດ້ຮັບການເຊື່ອຟັງຈາກຜູ້ຄົນ ແລະ ຜູ້ຄົນຕ້ອງເຊື່ອຟັງພຣະເຈົ້າຢ່າງແທ້ຈິງໂດຍບໍ່ມີມານຍາແມ່ນແຕ່ໜ້ອຍດຽວ.

ກຸ່ມຄົນທີ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ບັງເກີດເປັນມະນຸດ ຕ້ອງການຮັບເອົາໃນປັດຈຸບັນ ແມ່ນຄົນທີ່ປະຕິບັດຕາມຄວາມປະສົງຂອງພຣະອົງ. ຜູ້ຄົນຕ້ອງເຊື່ອຟັງພາລະກິດຂອງພຣະອົງ, ບໍ່ໃສ່ໃຈກັບແນວຄິດທີ່ກ່ຽວກັບພຣະເຈົ້າຢູ່ໃນສະຫວັນ, ດຳລົງຊີວິດຢູ່ກັບຄວາມມືດມົວ ຫຼື ເຮັດໃຫ້ທຸກສິ່ງລໍາບາກສຳລັບພຣະເຈົ້າທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນເນື້ອໜັງມະນຸດ. ຄົນທີ່ສາມາດເຊື່ອຟັງພຣະອົງແມ່ນຄົນທີ່ຟັງພຣະທຳຂອງພຣະອົງ ແລະ ເຊື່ອຟັງການຈັດແຈງຂອງພຣະອົງຢ່າງແທ້ຈິງ. ຄົນເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ໃສ່ໃຈເລີຍວ່າ ພຣະເຈົ້າທີ່ຢູ່ສະຫວັນເປັນແບບໃດແທ້ ຫຼື ພຣະເຈົ້າທີ່ຢູ່ໃນສະຫວັນປະຕິບັດພາລະກິດແບບໃດກັບມະນຸດຊາດໃນປັດຈຸບັນ, ແຕ່ພວກເຂົາມອບຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາໃຫ້ກັບພຣະເຈົ້າທີ່ຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກຢ່າງແທ້ຈິງ ແລະ ພວກເຂົາວາງການເປັນຢູ່ທັງໝົດຂອງພວກເຂົາຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ. ພວກເຂົາບໍ່ເຄີຍຄໍານືງເຖິງຄວາມປອດໄພຂອງພວກເຂົາເອງ ແລະ ພວກເຂົາບໍ່ເຄີຍວິຕົກກັງວົນກັບຄວາມເປັນທໍາມະດາ ແລະ ຄວາມເປັນຈິງຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນເນື້ອໜັງມະນຸດ. ຄົນທີ່ເຊື່ອຟັງພຣະເຈົ້າທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນເນື້ອໜັງມະນຸດຈະສາມາດຖືກພຣະອົງເຮັດໃຫ້ສົມບູນ. ຄົນທີ່ເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າທີ່ຢູ່ໃນສະຫວັນຈະບໍ່ໄດ້ຮັບຫຍັງເລີຍ. ນີ້ກໍຍ້ອນວ່າ ບໍ່ແມ່ນພຣະເຈົ້າທີ່ຢູ່ໃນສະຫວັນ, ແຕ່ເປັນພຣະເຈົ້າເທິງແຜ່ນດິນໂລກທີ່ປະທານຄຳໝັ້ນສັນຍາ ແລະ ການອວຍພອນໃຫ້ກັບຜູ້ຄົນ. ຜູ້ຄົນບໍ່ຄວນສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າທີ່ຢູ່ໃນສະຫວັນສະເໝີ ແລະ ເຫັນພຣະເຈົ້າເທິງແຜ່ນດິນໂລກເປັນບຸກຄົນທຳມະດາ. ນີ້ບໍ່ຍຸຕິທຳເລີຍ. ພຣະເຈົ້າທີ່ຢູ່ສະຫວັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະ ມະຫັດສະຈັນດ້ວຍສະຕິປັນຍາທີ່ເປັນເລີດ, ແຕ່ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ມີຄວາມເປັນຈິງເລີຍ. ພຣະເຈົ້າເທິງແຜ່ນດິນໂລກເປັນພຣະເຈົ້າທີ່ທຳມະດາທີ່ສຸດ ແລະ ບໍ່ມີຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຫຍັງເລີຍ; ພຣະອົງຍັງເປັນຄົນທີ່ທຳມະດາສາມັນ. ພຣະອົງບໍ່ມີຄວາມຄິດທີ່ເໜືອທໍາມະຊາດ ຫຼື ການກະທຳທີ່ສະທ້ານໂລກ. ພຣະອົງພຽງແຕ່ປະຕິບັດພາລະກິດ ແລະ ກ່າວດ້ວຍວິທີທີ່ທຳມະດາ ແລະ ເປັນຈິງທີ່ສຸດ. ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ກ່າວຜ່ານສຽງຟ້າຮ້ອງ ຫຼື ເອີ້ນລົມ ແລະ ຝົນ, ແຕ່ພຣະອົງຄືຜູ້ບັງເກີດເປັນມະນຸດຈາກພຣະເຈົ້າທີ່ຢູ່ໃນສະຫວັນໂດຍແທ້ ແລະ ພຣະອົງກໍເປັນພຣະເຈົ້າທີ່ດຳລົງຊີວິດຢູ່ທ່າມກາງມະນຸດຢ່າງແທ້ຈິງ. ຜູ້ຄົນຕ້ອງບໍ່ຍົກຍ້ອງຜູ້ທີ່ພວກເຂົາສາມາດເຂົ້າໃຈ ແລະ ສອດຄ່ອງກັບຈິນຕະນາການຂອງຕົນເອງວ່າເປັນພຣະເຈົ້າ ຫຼື ເຫັນຜູ້ທີ່ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດຍອມຮັບ ແລະ ບໍ່ສາມາດຈິນຕະນາການໄດ້ນັ້ນ ເປັນຜູ້ຕໍ່າຕ້ອຍແບບນັ້ນ. ທຸກສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຄວາມຄິດກະບົດຂອງຜູ້ຄົນ; ມັນລ້ວນແລ້ວແຕ່ເປັນແຫຼ່ງກໍາເນີດແຫ່ງການຕໍ່ຕ້ານຂອງມະນຸດຕໍ່ພຣະເຈົ້າ.

ກ່ອນນີ້: ທຸກສິ່ງບັນລຸໂດຍພຣະທໍາຂອງພຣະເຈົ້າ

ຕໍ່ໄປ: ຄົນທີ່ຈະຖືກເຮັດໃຫ້ສົມບູນຕ້ອງຜ່ານການຫຼໍ່ຫຼອມ

ພວກເຮົາຈະສາມາດຫຼຸດພົ້ນຈາກພັນທະຂອງບາບ ແລະ ບໍ່ຢູ່ໃນສະພາບຂອງການເຮັດບາບ ແລະ ການສາລະພາບບາບອີກຕໍ່ໄປໄດ້ແນວໃດ? ພວກເຮົາຮັກທີ່ຈະໄດ້ຍິນຈາກເຈົ້າ ແລະ ຊ່ວຍໃຫ້ເຈົ້າພົບເສັ້ນທາງໃນພຣະທຳຂອງພຣະເຈົ້າ.
ຕິດຕໍ່ພວກເຮົາຜ່ານທາງ
ຕິດຕໍ່ພວກເຮົາຜ່ານທາງ Messenger

ເນື້ອຫາທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ

ນິມິດແຫ່ງພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ (2)

ໃນຍຸກແຫ່ງພຣະຄຸນໄດ້ມີການເທດສະໜາເຖິງຂ່າວປະເສີດແຫ່ງການກັບໃຈ ແລະ ຕັ້ງເງື່ອນໄຂວ່າ ຖ້າມະນຸດເຊື່ອ ແລ້ວເຂົາກໍຈະລອດພົ້ນ. ໃນປັດຈຸບັນ...

ກ່ຽວກັບຂັ້ນຕອນຂອງພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າ

ຈາກພາຍນອກ, ມັນເບິ່ງຄືວ່າ ຂັ້ນຕອນຂອງພາລະກິດຂອງພຣະເຈົ້າຢູ່ໃນຂັ້ນຕອນປະຈຸບັນນີ້ ໄດ້ສໍາເລັດລົງແລ້ວ ແລະ ມະນຸດຊາດໄດ້ປະສົບກັບການພິພາກສາ, ການຕິສອນ,...

ພາລະກິດ ແລະ ທາງເຂົ້າ (1)

ຕັ້ງແຕ່ຜູ້ຄົນເລີ່ມເດີນຕາມເສັ້ນທາງທີ່ຖືກຕ້ອງແຫ່ງຄວາມເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ ໄດ້ມີຫຼາຍສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຍັງບໍ່ຊັດເຈນ....

ການຕັ້ງຄ່າ

  • ຂໍ້ຄວາມ
  • ຊຸດຮູບແບບ

ສີເຂັ້ມ

ຊຸດຮູບແບບ

ຟອນ

ຂະໜາດຟອນ

ໄລຍະຫ່າງລະຫວ່າງແຖວ

ໄລຍະຫ່າງລະຫວ່າງແຖວ

ຄວາມກວ້າງຂອງໜ້າ

ສາລະບານ

ຄົ້ນຫາ

  • ຄົ້ນຫາຂໍ້ຄວາມນີ້
  • ຄົ້ນຫາໜັງສືເຫຼັ້ມນີ້