ພວກ​ເຮົາ​ຍິນ​ດີ​ຕ້ອນຮັບ​ຜູ້ທີ່​ສະແຫວງ​ຫາ​ຄວາ​ມຈິງ​ທຸກ​ຄົ​ນໃຫ້​ຕິດ​ຕໍ່​ຫາ​ພວກ​ເຮົາ.

ພຣະທໍາປາກົດໃນຮ່າງກາຍ

​ສີ​ເຂັ້ມ

​ຊຸດ​ຮູບ​ແບບ

ຟອນ

​ຂະໜາດ​ຟອນ

​ໄລຍະ​ຫ່າງ​​ລະຫວ່າງແຖວ

​ຄວາມ​ກວ້າງ​ຂອງ​ໜ້າ

0 ຜົນ​ໄດ້​ຮັບ

ບໍ່ພົບຂໍ້ຄວາມທີ່ຄົ້ນຫາ

ບົດທີ 36

ທຸກສິ່ງແມ່ນຖືກຈັດແຈງໂດຍມືຂອງເຮົາ. ຜູ້ໃດແດ່ທີ່ກ້າເຮັດຕາມໃຈຂອງພວກເຂົາ? ຜູ້ໃດແດ່ທີ່ສາມາດປ່ຽນແປງສິ່ງນັ້ນໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍ? ຜູ້ຄົນລ່ອງລອຍຢູ່ໃນອາກາດ, ເຄື່ອນໄຫວໃນຄະນະທີ່ຂີ້ຝຸ່ນພັດປິວໄປມາ, ໜ້າຂອງພວກເຂົາເປິເປື້ອນ, ເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາເປັນຕາລັງກຽດຕັ້ງແຕ່ຫົວຈົນຮອດໂປ້ຕີນ. ເຮົາຫຼຽວເບິ່ງຈາກທ່າມກາງກ້ອນເມກດ້ວຍຄວາມໜັກໃຈ: ເປັນຫຍັງມະນຸດທີ່ເຄີຍເຕັມໄປດ້ວຍຊີວິດຊີວາຈຶ່ງກາຍເປັນແບບນີ້? ແລ້ວເປັນຫຍັງເຂົາຈຶ່ງບໍ່ຮູ້ເຖິງສິ່ງນີ້ ແລະ ເສີຍເມີຍຕໍ່ສິ່ງນີ້? ເປັນຫຍັງເຂົາຈຶ່ງ “ລະເລີງກັບຕົນເອງ” ແລະ ຍອມໃຫ້ຕົນເອງຖືກປົກຄຸມດ້ວຍຄວາມສົກກະປົກ? ສິ່ງດັ່ງກ່າວຄືການຂາດຄວາມຮັກ ແລະ ການບໍນັບຖືຕົນເອງ. ເປັນຫຍັງມະນຸດຈຶ່ງຫຼີກເວັ້ນສິ່ງທີ່ເຮົາຂໍຮ້ອງຢູ່ສະເໝີ? ເຮົາໂຫດຮ້າຍ ແລະ ໄຮ້ມະນຸດສະທຳຕໍ່ເຂົາແທ້ບໍ? ເຮົາເຮັດຕາມອຳພັງໃຈ ແລະ ບໍ່ມີເຫດຜົນແທ້ບໍ? ແລ້ວເປັນຫຍັງຜູ້ຄົນຈຶ່ງຫຼຽວເບິ່ງເຮົາດ້ວຍສາຍຕາແບບບໍ່ພໍໃຈຢູ່ສະເໝີ? ເປັນຫຍັງພວກເຂົາຈຶ່ງກຽດຊັງເຮົາຢູ່ຕະຫຼອດ? ເຮົາໄດ້ນໍາພວກເຂົາໄປສູ່ທາງຕັນບໍ? ມະນຸດບໍ່ເຄີຍຄົ້ນພົບຫຍັງໃນການຂ້ຽນຕີຂອງເຮົາຈັກເທື່ອ, ຍ້ອນເຂົາບໍ່ໄດ້ເຮັດຫຍັງ ນອກຈາກຈັບແອກທີ່ຢູ່ອ້ອມຄໍຂອງພວກເຂົາດ້ວຍມືທັງສອງ, ຕາສອງໜ່ວຍຈ້ອງເບິ່ງເຮົາ ຄືກັບວ່າ ກໍາລັງເບິ່ງສັດຕູ ແລະ ໃນຊ່ວງເວລານີ້ເອງ ທີ່ເຮົາຮູ້ສຶກວ່າພວກເຂົາຈ່ອຍເຫຼືອງຫຼາຍສໍ່າໃດ. ມັນເປັນຍ້ອນສິ່ງນີ້, ເຮົາຈຶ່ງເວົ້າວ່າບໍ່ມີຜູ້ໃດຍຶດໝັ້ນໃນທ່າມກາງການທົດລອງເລີຍ. ວຸດທິພາວະຂອງມະນຸດບໍ່ໄດ້ເປັນແບບນັ້ນແທ້ບໍ? ເຮົາຕ້ອງບອກຕົວເລກຈາກ “ການວັດແທກ” ຂອງເຂົາບໍ? “ຄວາມສູງ” ຂອງມະນຸດບໍ່ໄດ້ສູງເກີນໄປກວ່າໜອນນ້ອຍທີ່ກະດຸກກະດິກຕາມພື້ນດິນ ແລະ “ເອິກ” ຂອງເຂົາກໍສໍ່າກັບຄວາມກວ້າງຂອງງູໂຕໜຶ່ງເທົ່ານັ້ນ. ໃນສິ່ງນີ້, ເຮົາບໍ່ໄດ້ດູຖູກມະນຸດ, ແຕ່ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ແມ່ນປະລິມານແທ້ຈິງຂອງວຸດທິພາວະຂອງເຂົາບໍ? ເຮົາເຮັດໃຫ້ມະນຸດເສື່ອມເສຍບໍ? ມະນຸດເປັນຄືກັບເດັກນ້ອຍທີ່ຫຼິ້ນຢ່າງມີຄວາມສຸກ. ບາງຄັ້ງເຂົາເຖິງກັບຫຼິ້ນກັບສັດ, ແຕ່ເຂົາກໍຍັງມີຄວາມສຸກ; ແລະ ເຂົາເປັນຄືກັບແມວທີ່ດຳລົງຊີວິດຢູ່ໂດຍບໍ່ກັງວົນ ຫຼື ເປັນຫ່ວງຫຍັງ. ບາງເທື່ອ ມັນເປັນຍ້ອນການຊີ້ນໍາຂອງພຣະວິນຍານ ຫຼື ບົດບາດຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ຢູໃນສະຫວັນ, ເຮົາຈຶ່ງຮູ້ສຶກເບື່ອໜ່າຍຫຼາຍກັບວິຖີຊີວິດທີ່ສິ້ນເປືອງຂອງຜູ້ຄົນເທິງແຜ່ນດິນໂລກ. ຍ້ອນຊີວິດຂອງມະນຸດ ເຊິ່ງເປັນຄືກັບຊີວິດຂອງແມ່ພະຍາດໂຕໜຶ່ງ, “ຄວາມສົນໃຈ” ຂອງເຮົາໃນຄຳວ່າ “ຊີວິດຂອງມະນຸດ” ຈຶ່ງເພີ່ມຂຶ້ນໜ້ອຍໜຶ່ງ ແລະ ສະນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງ “ສະແດງຄວາມເຄົາລົບນັບຖື” ຫຼາຍຂຶ້ນໜ້ອຍໜຶ່ງຕໍ່ຊີວິດມະນຸດ. ຍ້ອນມັນເບິ່ງຄືກັບວ່າ ມີພຽງແຕ່ມະນຸດເທົ່ານັ້ນທີ່ສາມາດສ້າງຊີວິດທີ່ມີຄວາມໝາຍ ໃນຂະນະທີ່ເຮົາບໍ່ສາມາດເຮັດໃນສິ່ງນີ້ໄດ້. ສະນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງໄດ້ແຕ່ຖອຍໄປຢູ່ “ພູເຂົາ” ຍ້ອນເຮົາບໍ່ສາມາດຜະເຊີນ ແລະ ເຝົ້າເບິ່ງຄວາມລຳບາກໃນທ່າມກາງມະນຸດໄດ້. ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ ມະນຸດບັງຄັບເຮົາຢ່າງຮີບດ່ວນ ເຊິ່ງເຮົາບໍ່ມີທາງເລືອກ! ເຮົາສາມາດເຊື່ອຟັງການຈັດແຈງຂອງມະນຸດ, ສະຫຼຸບປະສົບການຮ່ວມກັບເຂົາ ແລະ ຜະເຊີນກັບຊີວິດຂອງມະນຸດຄຽງຄູ່ໄປກັບເຂົາ. ໃນສະຫວັນ ເຮົາທ່ອງທ່ຽວທົ່ວເມືອງອີກຄັ້ງ ແລະ ຢູ່ລຸ່ມສະຫວັນ ເຮົາໄດ້ທ່ອງທ່ຽວທົ່ວທຸກປະເທດອີກຄັ້ງ. ແຕ່ບໍ່ມີຜູ້ໃດຄົ້ນພົບເຮົາເລີຍ, ພວກເຂົາພຽງແຕ່ໄດ້ຍິນສຽງຂອງການເຄື່ອນໄຫວຂອງເຮົາ ເມື່ອເຮົາເຄື່ອນໄຫວໄປມາ. ໃນສາຍຕາຂອງຜູ້ຄົນ, ເຮົາມາ ແລະ ໄປໂດຍບໍ່ມີຮ່ອງຮອຍ. ມັນເປັນຄືກັບວ່າ ເຮົາໄດ້ກາຍເປັນພະທຽມທີ່ບໍ່ສາມາດເບິ່ງເຫັນໄດ້ໃນຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາ, ແຕ່ຜູ້ຄົນກໍບໍ່ເຊື່ອໃນສິ່ງນັ້ນ. ເປັນໄປໄດ້ບໍວ່າ ທຸກສິ່ງນີ້ບໍ່ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ຖືກສາລະພາບໂດຍປາກຂອງມະນຸດ? ໃນຈຸດນີ້, ຜູ້ໃດແດ່ບໍ່ຍອມຮັບວ່າພວກເຂົາຄວນຖືກຂ້ຽນຕີ? ຜູ້ຄົນຍັງສາມາດເງີຍຄໍຂອງພວກເຂົາຂຶ້ນສູງຕໍ່ໜ້າຫຼັກຖານທີ່ຊັດເຈນນີ້ຢູ່ບໍ?

​ກ່ອນ​ນີ້ :ບົດທີ 33

ຕໍ່​ໄປ:ບົດທີ 39

ເນື່ອຫາທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ

  • ເຈົ້າຄວນຮູ້ວ່າ ມະນຸດຊາດທັງໝົດໄດ້ພັດທະນາມາຮອດມື້ນີ້ໄດ້ແນວໃດ

    ພາລະກິດທັງໝົດທີ່ດໍາເນີນມາຫຼາຍກ່ວາຫົກພັນປີ ໄດ້ມີການປ່ຽນແປງເທື່ອລະໜ້ອຍຕາມຍຸກສະໄໝຕ່າງໆທີ່ຜ່ານມາ ແລະ ຜ່ານໄປ. ການປ່ຽນແປງໃນພາລະກິດນີ້ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ໂດຍອີງຕາມສະ…

  • ວິທີທາງບໍລິການທາງສາສະໜາຕ້ອງຖືກຫ້າມ

    ນັບຕັ້ງແຕ່ເລີ້ມຕົ້ນພາລະກິດຂອງພຣະອົງຢູ່ໃນທົ່ວທັງຈັກກະວານ, ພຣະເຈົ້າໄດ້ກຳນົດຊາຕາຫຼາຍຄົນເພື່ອຮັບໃຊ້ພຣະອົງ ລວມທັງຜູ້ຄົນຈາກທຸກຊົນຊັ້ນທຸກສາຂາອາຊີບ. ຈຸດປະສົງຂ…

  • ວ່າດ້ວຍເລື່ອງຈຸດໝາຍປາຍທາງ

    ເມື່ອໃດກໍຕາມທີ່ເວົ້າເຖິງຈຸດໝາຍປາຍທາງ ພວກເຈົ້າປະຕິບັດກັບມັນດ້ວຍຄວາມຈິງຈັງເປັນພິເສດ; ພວກເຈົ້າທຸກຄົນອ່ອນໄຫວເປັນພິເສດໃນບັນຫານີ້. ບາງຄົນບໍ່ສາມາດລໍຖ້າທີ່ຈະ…

  • ຄໍານໍາ

    ເຖິງແມ່ນວ່າມີຫຼາຍຄົນເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ, ມີໜ້ອຍຄົນທີ່ເຂົ້າໃຈຄວາມໝາຍຂອງຄວາມເຊື່ອໃນພຣະເຈົ້າ ແລະ ສິ່ງທີ່ພວກເຂົາຕ້ອງປະຕິບັດເພື່ອໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈ…