​ແອັບ​ຄຣິສຕະຈັກຂອງ​ພຣະ​ເຈົ້າອົງຊົງລິດທານຸພາບສູງສຸດ

ຟັງສຽງ​ຂອງ​ພຣະ​ເຈົ້າ ​ແລະ ຍິນດີຕ້ອນຮັບ​ການສະເດັດ​ກັບ​ມາ​ຂອງ​ພຣະ​ເຍຊູເຈົ້າ!

ພວກ​ເຮົາ​ຍິນ​ດີ​ຕ້ອນຮັບ​ຜູ້ທີ່​ສະແຫວງ​ຫາ​ຄວາ​ມຈິງ​ທຸກ​ຄົ​ນໃຫ້​ຕິດ​ຕໍ່​ຫາ​ພວກ​ເຮົາ.

ພຣະທໍາປາກົດໃນຮ່າງກາຍ

​ສີ​ເຂັ້ມ

​ຊຸດ​ຮູບ​ແບບ

ຟອນ

​ຂະໜາດ​ຟອນ

​ໄລຍະ​ຫ່າງ​​ລະຫວ່າງແຖວ

​ຄວາມ​ກວ້າງ​ຂອງ​ໜ້າ

0 ຜົນ​ໄດ້​ຮັບ

ບໍ່ພົບຂໍ້ຄວາມທີ່ຄົ້ນຫາ

ບົດທີ 1

ຄົນທີ່ເປັນພະຍານເຖິງພຣະທຳຂອງເຮົາຍອມຮັບພຣະທຳເຫຼົ່ານັ້ນແທ້ບໍ? ພວກເຈົ້າຮູ້ຈັກເຮົາແທ້ບໍ? ພວກເຈົ້າໄດ້ຮຽນຮູ້ກ່ຽວກັບຄວາມເຊື່ອຟັງແທ້ບໍ? ພວກເຈົ້າສະຫຼະຕົນເອງເພື່ອເຮົາຢ່າງຈິງໃຈບໍ? ພວກເຈົ້າໄດ້ຍຶດໝັ້ນ ແລະ ຕັ້ງໃຈເປັນພະຍານໃຫ້ກັບເຮົາ ເມື່ອຢູ່ຕໍ່ໜ້າມັງກອງແດງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ຢ່າງແທ້ຈິງບໍ? ຄວາມອຸທິດຂອງພວກເຈົ້າເຮັດໃຫ້ມັງກອນແດງທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ອັບອາຍແທ້ບໍ? ຜ່ານການທົດລອງແຫ່ງພຣະທຳຂອງເຮົາເທົ່ານັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງສາມາດບັນລຸເປົ້າໝາຍຂອງເຮົາໃນການຊໍາລະລ້າງຄຣິສຕະຈັກ ແລະ ເລືອກຄົນທີ່ຮັກເຮົາຢ່າງແທ້ຈິງໄດ້. ແລ້ວວິທີໃດອີກທີ່ຜູ້ຄົນຈະສາມາດເຂົ້າໃຈເຮົາໄດ້? ຜູ້ໃດສາມາດເຂົ້າໃຈຄວາມສະຫງ່າງາມຂອງເຮົາ, ຄວາມໂມໂຫຂອງເຮົາ ແລະ ສະຕິປັນຍາຂອງເຮົາຜ່ານທາງພຣະທຳຂອງເຮົາໄດ້ບໍ່? ເຮົາຈະສຳເລັດສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ, ແຕ່ມັນກໍຍັງເປັນເຮົາທີ່ປະເມີນຫົວໃຈຂອງມະນຸດ. ໃນຄວາມເປັນຈິງ, ບໍ່ມີມະນຸດຄົນໃດສາມາດເຂົ້າໃຈເຮົາໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງ, ສະນັ້ນ ເຮົາຈຶ່ງນໍາພາພວກເຂົາດ້ວຍພຣະທຳ ແລະ ນໍາພາພວກເຂົາສູ່ຍຸກໃໝ່ດ້ວຍວິທີນີ້. ໃນທີ່ສຸດແລ້ວ ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ພາລະກິດທັງໝົດຂອງເຮົາສຳເລັດຜ່ານທາງພຣະທຳຂອງເຮົາ ແລະ ນໍາຄົນທີ່ຮັກເຮົາຢ່າງແທ້ຈິງກັບຄືນສູ່ອານາຈັກຂອງເຮົາເພື່ອດຳລົງຊີວິດຕໍ່ໜ້າບັນລັງຂອງເຮົາ. ສະຖານະການບໍ່ໄດ້ເປັນຄືເກົ່າ ແລະ ພາລະກິດຂອງເຮົາໄດ້ເຂົ້າສູ່ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນໃໝ່. ເມື່ອເປັນແບບນັ້ນ, ມັນກໍຈະມີວິທີການໃໝ່: ຄົນທີ່ອ່ານພຣະທຳຂອງເຮົາ ແລະ ຍອມຮັບເອົາພຣະທຳເປັນຊີວິດຈິດໃຈຂອງພວກເຂົາ ແມ່ນປະຊາຊົນແຫ່ງອານາຈັກຂອງເຮົາ. ຍ້ອນພວກເຂົາຢູ່ໃນອານາຈັກຂອງເຮົາ, ພວກເຂົາກໍເປັນປະຊາຊົນຂອງເຮົາທີ່ຢູ່ໃນອານາຈັກ. ເພາະວ່າພວກເຂົາໄດ້ຮັບການນໍາພາໂດຍພຣະທຳຂອງເຮົາ, ເຖິງແມ່ນພວກເຂົາຈະຖືກເອີ້ນວ່າປະຊາຊົນຂອງເຮົາ, ຕໍາແໜ່ງນີ້ກໍບໍ່ໄດ້ຕໍ່າກວ່າການຖືກເອີ້ນວ່າ “ລູກຊາຍ” ຂອງເຮົາເລີຍ. ໃນຖານະທີ່ເປັນປະຊາຊົນຂອງເຮົາ, ທຸກຄົນຕ້ອງຊື່ສັດໃນອານາຈັກຂອງເຮົາ ແລະ ປະຕິບັດໜ້າທີ່ຂອງພວກເຂົາ ແລະ ຜູ້ໃດທີ່ເຮັດຜິດຕໍ່ກົດບັນຍັດແຫ່ງການບໍລິຫານຂອງເຮົາຈະຕ້ອງໄດ້ຮັບການລົງໂທດຂອງເຮົາ. ນີ້ແມ່ນຄຳເຕືອນຂອງເຮົາຕໍ່ທຸກຄົນ.

ໃນຕອນນີ້ ວິທີການໃໝ່ຖືກນໍາໃຊ້, ທຸກສິ່ງທີ່ຜ່ານມາບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງເວົ້າເຖິງອີກ. ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ, ເຮົາໄດ້ກ່າວພຣະທຳເຫຼົ່ານີ້: ສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ເວົ້າຕ້ອງຖືກນັບໄວ້, ສິ່ງທີ່ຖືກນັບໄວ້ຕ້ອງຖືກເຮັດໃຫ້ສົມບູນ ແລະ ບໍ່ມີໃຜສາມາດປ່ຽນແປງສິ່ງນີ້ໄດ້; ນີ້ເປັນສິ່ງທີ່ແນ່ນອນ. ບໍ່ວ່າມັນຈະເປັນສິ່ງທີ່ເຮົາເວົ້າໃນອະດີດ ຫຼື ສິ່ງທີ່ເຮົາຈະເວົ້າໃນອະນາຄົດ, ທຸກສິ່ງຈະເກີດຂຶ້ນ ແລະ ມະນຸດຊາດທຸກຄົນຈະເຫັນສິ່ງນີ້. ນີ້ແມ່ນຫຼັກການທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງພາລະກິດແຫ່ງພຣະທຳຂອງເຮົາ. ໃນເມື່ອການສ້າງຄຣິສຕະຈັກຂອງເຮົາໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ສຳເລັດແລ້ວ, ບັດນີ້ ມັນຈຶ່ງບໍ່ແມ່ນຍຸກແຫ່ງການສ້າງຄຣິສຕະຈັກອີກຕໍ່ໄປ, ແຕ່ກົງກັນຂ້າມ ມັນແມ່ນຍຸກທີ່ອານາຈັກຖືກສ້າງສຳເລັດ. ແຕ່ວ່າ ໃນເມື່ອພວກເຈົ້າຍັງຢູ່ເທິງແຜ່ນດິນໂລກ, ການຊຸມນຸມຂອງພວກເຈົ້າຍັງຈະເປັນດັ່ງຄຣິສຕະຈັກ. ຢ່າງໃດກໍຕາມ, ທາດແທ້ຂອງຄຣິສຕະຈັກແມ່ນບໍ່ຄືເກົ່າ, ມັນໄດ້ສະແດງເຖິງຄວາມສຳເລັດຢ່າງແທ້ຈິງ. ສະນັ້ນ, ເຮົາຈຶ່ງເວົ້າວ່າອານາຈັກໄດ້ລົງມາເທິງແຜ່ນດິນໂລກແລ້ວ. ບໍ່ມີໃຜສາມາດເຂົ້າໃຈຮາກຖານແຫ່ງພຣະທຳຂອງເຮົາໄດ້ ຫຼື ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດເຂົ້າໃຈຈຸດປະສົງທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງພຣະທຳເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້. ໃນຂະນະທີ່ເຮົາເວົ້າໃນມື້ນີ້, ພວກເຈົ້າອາດຈະປະສົບກັບແສງສະຫວ່າງຢ່າງທັນທີທັນໃດ. ບາງເທື່ອ ບາງຄົນຈະຮ້ອງໄຫ້ຂຶ້ນ; ບາງຄົນອາດຮູ້ສຶກຢ້ານວ່ານີ້ແມ່ນວິທີທີ່ເຮົາກ່າວ. ບາງຄົນອາດມີທັດສະນະແບບຫົວບູຮານຕໍ່ການກະທຳທຸກຢ່າງຂອງເຮົາ; ບາງຄົນອາດເສຍໃຈກັບການທີ່ພວກເຂົາຕໍ່ວ່າ ຫຼື ຕໍ່ຕ້ານເຮົາ; ບາງຄົນອາດຍິນດີຢູ່ຂ້າງໃນ, ຍ້ອນພວກເຂົາບໍ່ເຄີຍອອກຫ່າງຈາກພຣະນາມຂອງເຮົາຈັກເທື່ອ ແລະ ບັດນີ້ ທຸກສິ່ງໄດ້ຖືກເຮັດໃຫ້ຟື້ນຂຶ້ນໃຫມ່ແລ້ວ; ບາງເທື່ອ ບາງຄົນສະເທືອນໃຈກັບພຣະທຳຂອງເຮົາເປັນເວລາດົນນາມມາແລ້ວ ແລະ ພວກເຂົາໄດ້ວົນວຽນຢູ່ລະຫວ່າງຊີວິດ ແລະ ຄວາມຕາຍ, ເສົ້າ ແລະ ອຸກໃຈ ແລະ ບໍ່ມີໃຈທີ່ຈະຟັງພຣະທຳທີ່ເຮົາກ່າວອີກຕໍ່ໄປ ເຖິງແມ່ນວ່າເຮົາຈະເລືອກວິທີການເວົ້າທີ່ແຕກຕ່າງກັນ. ອາດມີບາງຄົນທີ່ອຸທິດຕົນໃຫ້ກັບເຮົາຫຼາຍຈົນພວກເຂົາບໍ່ເຄີຍຕໍ່ວ່າຈັກເທື່ອ, ບໍ່ເຄີຍສົງໄສຈັກເທື່ອ ແລະ ປັດຈຸບັນກໍໂຊກດີພໍທີ່ໄດ້ຮັບເອົາການປົດປ່ອຍເປັນອິດສະຫຼະ ແລະ ໃນຫົວໃຈຂອງພວກເຂົາ, ພວກເຂົາຮູ້ສຶກຮູ້ບຸນຄຸນຕໍ່ເຮົາເໜືອຄຳບັນຍາຍ. ທຸກຄົນຕົກຢູ່ໃນສະພາບເຫຼົ່ານີ້ ໃນລະດັບແຕກຕ່າງກັນ. ແຕ່ວ່າ ອະດີດກໍຄືອະດີດ ແລະ ຕອນນີ້ ຄືປັດຈຸບັນ, ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງປາຖະໜາຫາອະດີດອີກຕໍ່ໄປ ຫຼື ກັງວົນກ່ຽວກັບອະນາຄົດ. ໃນທ່າມກາງມະນຸດ, ຄົນທີ່ຕໍ່ຕ້ານຄວາມເປັນຈິງ ແລະ ບໍ່ເຮັດສິ່ງຕ່າງໆຕາມການນໍາພາຂອງເຮົາຈະບໍ່ລົງເອີຍດ້ວຍດີ ແລະ ຈະນໍາແຕ່ບັນຫາມາສູ່ພວກເຂົາເອງ. ໃນສິ່ງຕ່າງໆທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນຈັກກະວານ, ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ເຮົາບໍ່ແມ່ນເປັນຜູ້ຕັດສິນ. ມີສິ່ງໃດແດ່ທີ່ບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນກໍາມືຂອງເຮົາ? ທຸກສິ່ງທີ່ເຮົາເວົ້າໄປ ແລະ ໃນທ່າມກາງມະນຸດ ມີໃຜບໍທີ່ສາມາດປ່ຽນແປງຄວາມຄິດຂອງເຮົາໄດ້? ມັນອາດຈະເປັນສັນຍາທີ່ເຮົາໄດ້ສ້າງຂຶ້ນເທິງແຜ່ນດິນໂລກບໍ? ບໍ່ມີຫຍັງສາມາດຂັດຂວາງແຜນການຂອງເຮົາ; ເຮົາຢູ່ໃນພາລະກິດຂອງເຮົາຕະຫຼອດໄປ ພ້ອມທັງຢູ່ໃນແຜນການແຫ່ງການຄຸ້ມຄອງຂອງເຮົາ. ແມ່ນຫຍັງທີ່ມະນຸດສາມາດແຊກແຊງໄດ້? ບໍ່ແມ່ນເຮົາບໍທີ່ໄດ້ປັ້ນແຕ່ງສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ດ້ວຍຕົວເຮົາເອງ? ເມື່ອເຂົ້າສູ່ສະຖານະການແບບນີ້ ໃນປັດຈຸບັນມັນກໍຍັງບໍ່ໄດ້ອອກຫ່າງຈາກແຜນການຂອງເຮົາ ຫຼື ນອກເໜືອສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ທໍານວາຍໄວ້; ມັນລ້ວນແລ້ວແຕ່ຖືກກຳນົດໂດຍເຮົາເປັນເວລາດົນນານມາແລ້ວ. ຜູ້ໃດທ່າມກາງພວກເຈົ້າທີ່ສາມາດຢັ່ງເຖິງແຜນການຂອງເຮົາໃນຂັ້ນຕອນນີ້? ປະຊາຊົນຂອງເຮົາຈະຟັງສຽງຂອງເຮົາ ແລະ ທຸກຄົນທີ່ຮັກເຮົາຢ່າງແທ້ຈິງຈະກັບຄືນສູ່ບັນລັງຂອງເຮົາ.

ວັນທີ 20 ກຸມພາ 1992

​ກ່ອນ​ນີ້ :ບົດທີ 54

ຕໍ່​ໄປ:ເພງແຫ່ງອານາຈັກ

ເນື່ອຫາທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ